ମା ନୋ ଅଗ୍ନେଽମତଯେ ମାଵୀରତାଯୈ ରୀରଧଃ । ମାଗୋତାଯୈ ସହସସ୍ପୁତ୍ର ମା ନିଦେଽପ ଦ୍ଵେଷାଂସ୍ଯା କୃଧି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅବିବେକ, ଅପୁରୁଷତ୍ୱ କିମ୍ବା ଦରିଦ୍ରତାକୁ ନେଉନାହାଁତୁ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର। ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁତାରେ ପଡ଼ିବାକୁ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତୁନାହିଁ।
ଶଗ୍ଧି ଵାଜସ୍ଯ ସୁଭଗ ପ୍ରଜାଵତୋଽଗ୍ନେ ବୃହତୋ ଅଧ୍ଵରେ । ସଂ ରାଯା ଭୂଯସା ସୃଜ ମଯୋଭୁନା ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନ ଯଶସ୍ଵତା
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଖ୍ୟାତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବହୁତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସମିଧ୍ଯମାନଃ ପ୍ରଥମାନୁ ଧର୍ମା ସମକ୍ତୁଭିରଜ୍ଯତେ ଵିଶ୍ଵଵାରଃ । ଶୋଚିଷ୍କେଶୋ ଘୃତନିର୍ଣିକ୍ପାଵକଃ ସୁଯଜ୍ଞୋ ଅଗ୍ନିର୍ଯଜଥାଯ ଦେଵାନ୍
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବାବେଳେ, ଆପଣ ପ୍ରଥମ ନୀତିକୁ ଅନୁସରନ୍ତି; ଉପାସକମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ ସବୁକିଛିର ଧାରକ। ଜ୍ୱଳନ୍ତି କେଶ, ଘୃତରେ ପବିତ୍ର, ଶୁଭ୍ର ଓ ଯଜ୍ଞରେ ପାରଙ୍ଗତ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ଦେବତାମାନେକୁ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଣନ୍ତି।
ଯଥାଯଜୋ ହୋତ୍ରମଗ୍ନେ ପୃଥିଵ୍ଯା ଯଥା ଦିଵୋ ଜାତଵେଦଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ । ଏଵାନେନ ହଵିଷା ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ମନୁଷ୍ଵଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ତିରେମମଦ୍ଯ
ଯେପରି ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ପୃଥିବୀରେ ହୋତା ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଜାତବେଦସ୍ ଦିବରେ ଜ୍ଞାନରେ କରିଛନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ହବିଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ; ଆଜି ଆମେ ମାନବମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ସଫଳ ହେଉ।
ତ୍ରୀଣ୍ଯାଯୂଂଷି ତଵ ଜାତଵେଦସ୍ତିସ୍ର ଆଜାନୀରୁଷସସ୍ତେ ଅଗ୍ନେ । ତାଭିର୍ଦେଵାନାମଵୋ ଯକ୍ଷି ଵିଦ୍ଵାନଥା ଭଵ ଯଜମାନାଯ ଶଂ ଯୋଃ
ତୁମର ତିନିଟି ଆୟୁଷ୍ୟ ଅଛି, ହେ ଜାତବେଦସ୍; ତୁମ ପାଇଁ ତିନିଟି ଉଷା ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ହେ ଅଗ୍ନି। ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା, ଜ୍ଞାନୀ, ଦେବତାମାନେଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ, ଏବଂ ଯଜମାନ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ଅଗ୍ନିଂ ସୁଦୀତିଂ ସୁଦୃଶଂ ଗୃଣନ୍ତୋ ନମସ୍ଯାମସ୍ତ୍ଵେଡ୍ଯଂ ଜାତଵେଦଃ । ତ୍ଵାଂ ଦୂତମରତିଂ ହଵ୍ଯଵାହଂ ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵନ୍ନମୃତସ୍ଯ ନାଭିମ୍
ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ନମସ୍କାର ଯୋଗ୍ୟ, ହେ ଜାତବେଦସ୍। ତୁମେ ଦୂତ, ହବି ନେଇଯିବା ଜଣେ, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଅମୃତତ୍ୱର କେନ୍ଦ୍ର କରିଛନ୍ତି।
ଯସ୍ତ୍ଵଦ୍ଧୋତା ପୂର୍ଵୋ ଅଗ୍ନେ ଯଜୀଯାନ୍ଦ୍ଵିତା ଚ ସତ୍ତା ସ୍ଵଧଯା ଚ ଶମ୍ଭୁଃ । ତସ୍ଯାନୁ ଧର୍ମ ପ୍ର ଯଜା ଚିକିତ୍ଵୋଽଥ ନୋ ଧା ଅଧ୍ଵରଂ ଦେଵଵୀତୌ
ଯେଉଁଠି ତୁମ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅଗ୍ନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋତା ଥିଲେ, ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦୟାଳୁ ଥିଲେ—ତାଙ୍କର ନୀତିକୁ ଅନୁସରି, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଯଜ୍ଞ କର; ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ସହିତ ଯଜ୍ଞ ନେତୃତ୍ୱ କର।
ଭଵା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୁମନା ଉପେତୌ ସଖେଵ ସଖ୍ଯେ ପିତରେଵ ସାଧୁଃ । ପୁରୁଦ୍ରୁହୋ ହି କ୍ଷିତଯୋ ଜନାନାଂ ପ୍ରତି ପ୍ରତୀଚୀର୍ଦହତାଦରାତୀଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ଆସିବାବେଳେ ଆମପ୍ରତି ମିଳନସାର ହୁଅନ୍ତୁ, ବନ୍ଧୁ ପରି ବନ୍ଧୁ, ଭଲ ପୁଅ ପରି ବାପାଙ୍କୁ। କାରଣ ଲୋକମାନେ ଅନେକ ଦ୍ୱେଷରେ ଭରିଛନ୍ତି; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦହାଇଦିଅ।
ତପୋ ଷ୍ଵଗ୍ନେ ଅନ୍ତରାଁ ଅମିତ୍ରାନ୍ତପା ଶଂସମରରୁଷଃ ପରସ୍ଯ । ତପୋ ଵସୋ ଚିକିତାନୋ ଅଚିତ୍ତାନ୍ଵି ତେ ତିଷ୍ଠନ୍ତାମଜରା ଅଯାସଃ
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦହାଅ; ଶତ୍ରୁର ଅପଶପ ଓ କ୍ରୋଧକୁ ଦହାଅ। ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଯେଉଁମାନେ ଅବିବେକୀ, ସେମାନେକୁ ଦହାଅ; ତୁମ ଅମର, ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଶିଖାମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକି ଦଉ।
ଇଧ୍ମେନାଗ୍ନ ଇଚ୍ଛମାନୋ ଘୃତେନ ଜୁହୋମି ହଵ୍ଯଂ ତରସେ ବଲାଯ । ଯାଵଦୀଶେ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵନ୍ଦମାନ ଇମାଂ ଧିଯଂ ଶତସେଯାଯ ଦେଵୀମ୍
ଅଗ୍ନି, ଇଂଧନ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ପାଇଁ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ପାରିବି, ପୂଜା କରି, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଚିନ୍ତାକୁ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବି।
ଉଚ୍ଛୋଚିଷା ସହସସ୍ପୁତ୍ର ସ୍ତୁତୋ ବୃହଦ୍ଵଯଃ ଶଶମାନେଷୁ ଧେହି । ରେଵଦଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରେଷୁ ଶଂ ଯୋର୍ମର୍ମୃଜ୍ମା ତେ ତନ୍ଵଂ ଭୂରି କୃତ୍ଵଃ
ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ଜ୍ୱାଳାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ, ପ୍ରଶଂସିତ; ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ମହିମା ଦିଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅ; ତୁମ ଦେହକୁ ପବିତ୍ର କର, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର।
କୃଧି ରତ୍ନଂ ସୁସନିତର୍ଧନାନାଂ ସ ଘେଦଗ୍ନେ ଭଵସି ଯତ୍ସମିଦ୍ଧଃ । ସ୍ତୋତୁର୍ଦୁରୋଣେ ସୁଭଗସ୍ଯ ରେଵତ୍ସୃପ୍ରା କରସ୍ନା ଦଧିଷେ ଵପୂଂଷି
ଧନର ଦାତା, ଆମକୁ ରତ୍ନ ଦିଅ, କାରଣ ତୁମେ ଜଳିଲେ ସେହି ହେଉଛ। ସ୍ତୁତିକାରୀର ଘରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରୀମାନ୍, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ।
ଅଗ୍ନିଂ ହୋତାରଂ ପ୍ର ଵୃଣେ ମିଯେଧେ ଗୃତ୍ସଂ କଵିଂ ଵିଶ୍ଵଵିଦମମୂରମ୍ । ସ ନୋ ଯକ୍ଷଦ୍ଦେଵତାତା ଯଜୀଯାନ୍ରାଯେ ଵାଜାଯ ଵନତେ ମଘାନି
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ହୋତା ଭାବେ ବାଛିଛି, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ, ଋଷି, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଅଚ୍ୟୁତ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁନ୍ତୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ଆମକୁ ଧନ, ବଳ ଓ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ର ତେ ଅଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ମତୀମିଯର୍ମ୍ଯଚ୍ଛା ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନାଂ ରାତିନୀଂ ଘୃତାଚୀମ୍ । ପ୍ରଦକ୍ଷିଣିଦ୍ଦେଵତାତିମୁରାଣଃ ସଂ ରାତିଭିର୍ଵସୁଭିର୍ଯଜ୍ଞମଶ୍ରେତ୍
ତୁମ ପାଖକୁ ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବି ଦେଉଛି, ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଦାନ ଆଶା କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହିମା ସହିତ। ଡାହାଣ ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚି, ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ସେ ଦାନ ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ, ଧନୀମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ବସାନ୍ତୁ।
ସ ତେଜୀଯସା ମନସା ତ୍ଵୋତ ଉତ ଶିକ୍ଷ ସ୍ଵପତ୍ଯସ୍ଯ ଶିକ୍ଷୋଃ । ଅଗ୍ନେ ରାଯୋ ନୃତମସ୍ଯ ପ୍ରଭୂତୌ ଭୂଯାମ ତେ ସୁଷ୍ଟୁତଯଶ୍ଚ ଵସ୍ଵଃ
ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା, ଆମକୁ ଧନର ଅଧିକାର ଦିଅ, ଅଧିକାର ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ବୀର ଧନର ପ୍ରଚୁରତାରେ, ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ଭୂରୀଣି ହି ତ୍ଵେ ଦଧିରେ ଅନୀକାଗ୍ନେ ଦେଵସ୍ଯ ଯଜ୍ଯଵୋ ଜନାସଃ । ସ ଆ ଵହ ଦେଵତାତିଂ ଯଵିଷ୍ଠ ଶର୍ଧୋ ଯଦଦ୍ଯ ଦିଵ୍ଯଂ ଯଜାସି
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅନେକ ମୁହଁ ଧାରଣ କରିଛ, ଯାହା ଉପାସକମାନେ ଦେବତାରେ ରଖିଛନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଏଠାକୁ ଆଣ, ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ଆଜି ତୁମେ ଦେବମଣ୍ଡଳକୁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାବେଳେ।
ଯତ୍ତ୍ଵା ହୋତାରମନଜନ୍ମିଯେଧେ ନିଷାଦଯନ୍ତୋ ଯଜଥାଯ ଦେଵାଃ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେଽଵିତେହ ବୋଧ୍ଯଧି ଶ୍ରଵାଂସି ଧେହି ନସ୍ତନୂଷୁ
ଯେବେ ଦେବତାମାନେ ଆରମ୍ଭରେ ତୁମକୁ ହୋତା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯଜ୍ଞ ଆଶା କରି, ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଏଠାରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହୁଅ; ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ।
ଅଗ୍ନିମୁଷସମଶ୍ଵିନା ଦଧିକ୍ରାଂ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ ହଵତେ ଵହ୍ନିରୁକ୍ଥୈଃ । ସୁଜ୍ଯୋତିଷୋ ନଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଦେଵାଃ ସଜୋଷସୋ ଅଧ୍ଵରଂ ଵାଵଶାନାଃ
ଅଗ୍ନି ପ୍ରଭାତରେ ଉଷା, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ଦଧିକ୍ରାକୁ ଉତ୍ସବ ଗୀତରେ ଡାକନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେ ତ୍ରୀ ତେ ଵାଜିନା ତ୍ରୀ ଷଧସ୍ଥା ତିସ୍ରସ୍ତେ ଜିହ୍ଵା ଋତଜାତ ପୂର୍ଵୀଃ । ତିସ୍ର ଉ ତେ ତନ୍ଵୋ ଦେଵଵାତାସ୍ତାଭିର୍ନଃ ପାହି ଗିରୋ ଅପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ତିନିଟି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା, ତିନିଟି ଆସନ ଓ ତିନିଟି ପୁରୁଣା, ସତ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜିହ୍ବା ଅଛି। ତୁମର ତିନିଟି ଦେବତା ସ୍ୱଭାବର ଆକୃତି ଅଛି। ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଯେ ଗୀତ ଗାଉଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକୃତିରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଗ୍ନେ ଭୂରୀଣି ତଵ ଜାତଵେଦୋ ଦେଵ ସ୍ଵଧାଵୋଽମୃତସ୍ଯ ନାମ । ଯାଶ୍ଚ ମାଯା ମାଯିନାଂ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵ ତ୍ଵେ ପୂର୍ଵୀଃ ସଂଦଧୁଃ ପୃଷ୍ଟବନ୍ଧୋ
ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦ, ତୁମର ଶକ୍ତି ବହୁତ, ହେ ଦେବତା, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ, ଅମୃତ ନାମ ଧାରଣ କରିଛ। ଯେ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ତୁମ ଭିତରେ ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପଛରେ ବନ୍ଧା ଅଛି।
ଅଗ୍ନିର୍ନେତା ଭଗ ଇଵ କ୍ଷିତୀନାଂ ଦୈଵୀନାଂ ଦେଵ ଋତୁପା ଋତାଵା । ସ ଵୃତ୍ରହା ସନଯୋ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ ପର୍ଷଦ୍ଵିଶ୍ଵାତି ଦୁରିତା ଗୃଣନ୍ତମ୍
ଅଗ୍ନି, ଜଣେ ନେତା ଭାଗାଙ୍କ ପରି ଲୋକମାନଙ୍କର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିୟମର ରକ୍ଷକ, ସତ୍ୟପଥର ଅନୁସରଣକାରୀ। ସେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଗାୟକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ନିରାପଦରେ ନେଇଯାଉ।
ଦଧିକ୍ରାମଗ୍ନିମୁଷସଂ ଚ ଦେଵୀଂ ବୃହସ୍ପତିଂ ସଵିତାରଂ ଚ ଦେଵମ୍ । ଅଶ୍ଵିନା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଭଗଂ ଚ ଵସୂନ୍ରୁଦ୍ରାଁ ଆଦିତ୍ଯାଁ ଇହ ହୁଵେ
ମୁଁ ଡଧିକ୍ରା, ଅଗ୍ନି, ଦେବୀ ଉଷା, ବୃହସ୍ପତି, ସବିତା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଭାଗ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି।
ଇମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞମମୃତେଷୁ ଧେହୀମା ହଵ୍ଯା ଜାତଵେଦୋ ଜୁଷସ୍ଵ । ସ୍ତୋକାନାମଗ୍ନେ ମେଦସୋ ଘୃତସ୍ଯ ହୋତଃ ପ୍ରାଶାନ ପ୍ରଥମୋ ନିଷଦ୍ଯ
ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଅମୃତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖ, ହେ ଜାତବେଦ, ଆମର ହବି ଗ୍ରହଣ କର। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଥମ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ବସି, ଦହି ଓ ଘୃତର ଅଂଶ ଆସ୍ୱାଦନ କର।
ଘୃତଵନ୍ତଃ ପାଵକ ତେ ସ୍ତୋକା ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ମେଦସଃ । ସ୍ଵଧର୍ମନ୍ଦେଵଵୀତଯେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନୋ ଧେହି ଵାର୍ଯମ୍
ଘୃତ ଭରା ଅଂଶ ତୁମ ପାଇଁ ବହିଯାଉଛି, ହେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି, ଏହି ଅଂଶ ଚର୍ବିରେ ଭିଜା। ନିଜ ସ୍ଥାନରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭୋଜନ ପାଇଁ, ଆମକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ଦିଅ।
ତୁଭ୍ଯଂ ସ୍ତୋକା ଘୃତଶ୍ଚୁତୋଽଗ୍ନେ ଵିପ୍ରାଯ ସନ୍ତ୍ଯ । ଋଷିଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସମିଧ୍ଯସେ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପ୍ରାଵିତା ଭଵ
ତୁମ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଘୃତ ଝରି ଆସୁଛି, ଏହି ଅଂଶ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଋଷି, ଜ୍ୱଳିଉଛ, ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ତୁଭ୍ଯଂ ଶ୍ଚୋତନ୍ତ୍ଯଧ୍ରିଗୋ ଶଚୀଵ ସ୍ତୋକାସୋ ଅଗ୍ନେ ମେଦସୋ ଘୃତସ୍ଯ । କଵିଶସ୍ତୋ ବୃହତା ଭାନୁନାଗା ହଵ୍ଯା ଜୁଷସ୍ଵ ମେଧିର
ତୁମ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଅଖଣ୍ଡ ଶକ୍ତି ପରି ଅଂଶ ଝରିଯାଉଛି, ଚର୍ବି ଓ ଘୃତର ଅଂଶ। ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ଏହି ହବି ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଚିନ୍ତାଶୀଳ।
ଓଜିଷ୍ଠଂ ତେ ମଧ୍ଯତୋ ମେଦ ଉଦ୍ଭୃତଂ ପ୍ର ତେ ଵଯଂ ଦଦାମହେ । ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ତେ ଵସୋ ସ୍ତୋକା ଅଧି ତ୍ଵଚି ପ୍ରତି ତାନ୍ଦେଵଶୋ ଵିହି
ମଧ୍ୟରୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚର୍ବି ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ। ତୁମ ଚର୍ମରେ ଅଂଶ ଝରିଯାଉଛି, ହେ ଦୟାଳୁ, ଏହି ଅଂଶ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କର।
ଅଯଂ ସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଯସ୍ମିନ୍ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତଂ ଦଧେ ଜଠରେ ଵାଵଶାନଃ । ସହସ୍ରିଣଂ ଵାଜମତ୍ଯଂ ନ ସପ୍ତିଂ ସସଵାନ୍ସନ୍ସ୍ତୂଯସେ ଜାତଵେଦଃ
ଏହି ସେଇ ଅଗ୍ନି, ଯାହାର ଜଠରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ସୋମ ରସ ରଖିଥିଲେ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଜାତବେଦ, ହଜାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ପରି ବିଜୟୀ, ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅଗ୍ନେ ଯତ୍ତେ ଦିଵି ଵର୍ଚଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯଦୋଷଧୀଷ୍ଵପ୍ସ୍ଵା ଯଜତ୍ର । ଯେନାନ୍ତରିକ୍ଷମୁର୍ଵାତତନ୍ଥ ତ୍ଵେଷଃ ସ ଭାନୁରର୍ଣଵୋ ନୃଚକ୍ଷାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଆକାଶରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଉଷଧିରେ ଓ ପାଣିରେ ଅଛି, ହେ ପୂଜ୍ୟ। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବିଶାଳ ଆକାଶ ଆବୃତ କର, ତୁମର ଆଲୋକ ତୀବ୍ର, ଲୋକେ ଦେଖନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ଦିଵୋ ଅର୍ଣମଚ୍ଛା ଜିଗାସ୍ଯଚ୍ଛା ଦେଵାଁ ଊଚିଷେ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଯେ । ଯା ରୋଚନେ ପରସ୍ତାତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଯାଶ୍ଚାଵସ୍ତାଦୁପତିଷ୍ଠନ୍ତ ଆପଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ଜଳ ଖୋଜ, ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦୀର ଅଧିପତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କର। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉପରେ ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଓ ତଳେ ଯେଉଁ ଜଳ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ପହଞ୍ଚ।