ସ ଘା ଯସ୍ତେ ଦଦାଶତି ସମିଧା ଜାତଵେଦସେ । ସୋ ଅଗ୍ନେ ଧତ୍ତେ ସୁଵୀର୍ଯଂ ସ ପୁଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଜାତବେଦସ୍ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଇଂଧନ ଦେଇ ସେବା କରେ, ସେ ଅଗ୍ନି ତାକୁ ବୀରତ୍ୱ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ସ କେତୁରଧ୍ଵରାଣାମଗ୍ନିର୍ଦେଵେଭିରା ଗମତ୍ । ଅଞ୍ଜାନଃ ସପ୍ତ ହୋତୃଭିର୍ହଵିଷ୍ମତେ
ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ ଭାବେ, ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଶୋଭିତ ହୋଇ, ସାତିଜଣ ପୁରୋହିତ ସହିତ, ହବି ଦେଉଥିବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ପ୍ର ହୋତ୍ରେ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଵଚୋଽଗ୍ନଯେ ଭରତା ବୃହତ୍ । ଵିପାଂ ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ବିଭ୍ରତେ ନ ଵେଧସେ
ପୁରୁଣା ଓ ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ହୋତା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଉ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଲୋକ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିଂ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରୋ ଯତୋ ଜାଯତ ଉକ୍ଥ୍ଯଃ । ମହେ ଵାଜାଯ ଦ୍ରଵିଣାଯ ଦର୍ଶତଃ
ଆମର ଷ୍ଟୁତିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁନ୍ତୁ, ଯାହାଠାରୁ ପ୍ରଶଂସା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର, ଧନ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ।
ଅଗ୍ନେ ଯଜିଷ୍ଠୋ ଅଧ୍ଵରେ ଦେଵାନ୍ଦେଵଯତେ ଯଜ । ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ଵି ରାଜସ୍ଯତି ସ୍ରିଧଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ଯୋଗ୍ୟ; ଯଜ୍ଞକାରୀ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ମଧୁର ପୁରୋହିତ ଭାବେ ତୁମେ ଚମକିଉଠ, ବାଧାକୁ ଦୂର କର।
ସ ନଃ ପାଵକ ଦୀଦିହି ଦ୍ଯୁମଦସ୍ମେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ଭଵା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଅନ୍ତମଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ହେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକିତ ହେଉ; ଆମକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ବୀରତ୍ୱ ଦିଅ; ଷ୍ଟୁତିକାରୀମାନେ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ ରୁହ, ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।
ତଂ ତ୍ଵା ଵିପ୍ରା ଵିପନ୍ଯଵୋ ଜାଗୃଵାଂସଃ ସମିନ୍ଧତେ । ହଵ୍ଯଵାହମମର୍ତ୍ଯଂ ସହୋଵୃଧମ୍
ତୁମକୁ, ଯେଉଁଠି ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସଚେତନ ପୁରୋହିତମାନେ ଜାଗ୍ରତ ରହି ଜଳାନ୍ତି, ଅମର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହବି ନେଇଯିବା ଅଗ୍ନି।
ଅଗ୍ନିର୍ହୋତା ପୁରୋହିତୋଽଧ୍ଵରସ୍ଯ ଵିଚର୍ଷଣିଃ । ସ ଵେଦ ଯଜ୍ଞମାନୁଷକ୍
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ପୁରୋହିତ, ଗୃହସ୍ଥ ଓ ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାନୀ; ସେ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ସ ହଵ୍ଯଵାଳମର୍ତ୍ଯ ଉଶିଗ୍ଦୂତଶ୍ଚନୋହିତଃ । ଅଗ୍ନିର୍ଧିଯା ସମୃଣ୍ଵତି
ସେ ଅମର, ହବି ନେଇଯିବା, ଦ୍ରୁତ ଦୂତ ଭାବେ ନିୟୁକ୍ତ; ଅଗ୍ନି ଚିନ୍ତାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିର୍ଧିଯା ସ ଚେତତି କେତୁର୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ । ଅର୍ଥଂ ହ୍ଯସ୍ଯ ତରଣି
ଅଗ୍ନି ଚିନ୍ତାରେ ଅନୁଭବନ୍ତି; ସେ ଯଜ୍ଞର ପୁରୁଣା ଚିହ୍ନ; କାରଣ ସେ ତାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିଂ ସୂନୁଂ ସନଶ୍ରୁତଂ ସହସୋ ଜାତଵେଦସମ୍ । ଵହ୍ନିଂ ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ
ଅଗ୍ନି, ପୁତ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଭାବେ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।
ଅଦାଭ୍ଯଃ ପୁରଏତା ଵିଶାମଗ୍ନିର୍ମାନୁଷୀଣାମ୍ । ତୂର୍ଣୀ ରଥଃ ସଦା ନଵଃ
ଅଗ୍ନି, ଅଜୟ, ଲୋକମାନଙ୍କର ନେତା, ମାନବମାନେର ପୁରୋହିତ, ସଦା ଦ୍ରୁତ, ସବୁବେଳେ ନୂତନ ରଥ ପରି।
ସାହ୍ଵାନ୍ଵିଶ୍ଵା ଅଭିଯୁଜଃ କ୍ରତୁର୍ଦେଵାନାମମୃକ୍ତଃ । ଅଗ୍ନିସ୍ତୁଵିଶ୍ରଵସ୍ତମଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକୁଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଅକ୍ଳାନ୍ତ, ଅଗ୍ନି ସବୁଠାରୁ ବିଶ୍ରୁତ।
ଅଭି ପ୍ରଯାଂସି ଵାହସା ଦାଶ୍ଵାଁ ଅଶ୍ନୋତି ମର୍ତ୍ଯଃ । କ୍ଷଯଂ ପାଵକଶୋଚିଷଃ
ତାଙ୍କର ବାହନରେ, ଉପାସକ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ, ପବିତ୍ର ଜ୍ୱାଳାର ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି।
ପରି ଵିଶ୍ଵାନି ସୁଧିତାଗ୍ନେରଶ୍ଯାମ ମନ୍ମଭିଃ । ଵିପ୍ରାସୋ ଜାତଵେଦସଃ
ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ଭାବନା ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦାନ ଓ ଉପହାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା। ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁ।
ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵାନି ଵାର୍ଯା ଵାଜେଷୁ ସନିଷାମହେ । ତ୍ଵେ ଦେଵାସ ଏରିରେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ଦେବତାମାନେ ତୁମରେ ନିଜର ଆଶା ବିଶ୍ୱାସ ରଖିଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଆ ଗତଂ ସୁତଂ ଗୀର୍ଭିର୍ନଭୋ ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ଅସ୍ଯ ପାତଂ ଧିଯେଷିତା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଗୀତ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଚୁନାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ଆସନ୍ତୁ, ହେ ଉଚ୍ଚତମ, ଆମ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଏହାକୁ ପିଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଜରିତୁଃ ସଚା ଯଜ୍ଞୋ ଜିଗାତି ଚେତନଃ । ଅଯା ପାତମିମଂ ସୁତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଗାୟକଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଜାଗୃତ ବଳି ଆଗେ ବଢ଼ୁଛି। ଏଠାରେ ଏହି ସୋମକୁ ପିଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରମଗ୍ନିଂ କଵିଚ୍ଛଦା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଜୂତ୍ଯା ଵୃଣେ । ତା ସୋମସ୍ଯେହ ତୃମ୍ପତାମ୍
ମୁଁ ବୁଦ୍ଧି ରେ ଶୋଭିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବଳିର ଦୟାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି। ସେମାନେ ଏଠାରେ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ତୋଶା ଵୃତ୍ରହଣା ହୁଵେ ସଜିତ୍ଵାନାପରାଜିତା । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵାଜସାତମା
ମୁଁ ବିଜୟୀ ଓ ଅଜୟ, ବଳ ଦେଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି।
ପ୍ର ଵାମର୍ଚନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଥିନୋ ନୀଥାଵିଦୋ ଜରିତାରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଇଷ ଆ ଵୃଣେ
ଯେମାନେ ଗୀତ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁଛି ଯାହା ଆମକୁ ପୋଷଣ ଦେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ନଵତିଂ ପୁରୋ ଦାସପତ୍ନୀରଧୂନୁତମ୍ । ସାକମେକେନ କର୍ମଣା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଏକା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦାସ ଜନଙ୍କର ନବତିଟି ଦୁର୍ଗକୁ ଉଲଟାଇଦେଇଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅପସସ୍ପର୍ଯୁପ ପ୍ର ଯନ୍ତି ଧୀତଯଃ । ଋତସ୍ଯ ପଥ୍ଯା ଅନୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାର୍ଥନାମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି। ସେମାନେ ସତ୍ୟର ପଥରେ ଆଗେ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତଵିଷାଣି ଵାଂ ସଧସ୍ଥାନି ପ୍ରଯାଂସି ଚ । ଯୁଵୋରପ୍ତୂର୍ଯଂ ହିତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆସନ ଓ ଯାତ୍ରା ସୁସ୍ଥିର। ତୁମର ରକ୍ଷା ଭଲଭାବରେ ରହିଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ରୋଚନା ଦିଵଃ ପରି ଵାଜେଷୁ ଭୂଷଥଃ । ତଦ୍ଵାଂ ଚେତି ପ୍ର ଵୀର୍ଯମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୋଭା ଦେଉଛ। ଏହିପରି ତୁମର ବୀରତା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ପ୍ର ଵୋ ଦେଵାଯାଗ୍ନଯେ ବର୍ହିଷ୍ଠମର୍ଚାସ୍ମୈ । ଗମଦ୍ଦେଵେଭିରା ସ ନୋ ଯଜିଷ୍ଠୋ ବର୍ହିରା ସଦତ୍
ମୁଁ ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ଷ୍ଟୁତି ଦେଉଛି। ସେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ ଓ ଆମ ପାଇଁ ବଳିରେ ବସନ୍ତୁ।
ଋତାଵା ଯସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଦକ୍ଷଂ ସଚନ୍ତ ଊତଯଃ । ହଵିଷ୍ମନ୍ତସ୍ତମୀଳତେ ତଂ ସନିଷ୍ଯନ୍ତୋଽଵସେ
ଯାହାଙ୍କର ଦୁଇ ଜଗତ ଭଲ ଦକ୍ଷତାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ ଓ ସାଥି ମଜବୁତ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ସେଉଁଠି ହବି ଦିଆଯାଏ। ଯେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି।
ସ ଯନ୍ତା ଵିପ୍ର ଏଷାଂ ସ ଯଜ୍ଞାନାମଥା ହି ଷଃ । ଅଗ୍ନିଂ ତଂ ଵୋ ଦୁଵସ୍ଯତ ଦାତା ଯୋ ଵନିତା ମଘମ୍
ସେ ଏହି ପୁରୋହିତମାନଙ୍କର ନେତା, ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗେ ବଢ଼ାନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର, ସେ ଦେବାନୁଗ୍ରହ ଓ ଧନ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ସ ନଃ ଶର୍ମାଣି ଵୀତଯେଽଗ୍ନିର୍ଯଚ୍ଛତୁ ଶଂତମା । ଯତୋ ନଃ ପ୍ରୁଷ୍ଣଵଦ୍ଵସୁ ଦିଵି କ୍ଷିତିଭ୍ଯୋ ଅପ୍ସ୍ଵା
ଅଗ୍ନି ଆମ ପ୍ରସ୍ପରିଟି ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ଯାହାଠାରୁ ଆମେ ଦିବ, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳରେ ବହୁତ ଧନ ପାଉଛୁ।
ଦୀଦିଵାଂସମପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଵସ୍ଵୀଭିରସ୍ଯ ଧୀତିଭିଃ । ଋକ୍ଵାଣୋ ଅଗ୍ନିମିନ୍ଧତେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ପତିଂ ଵିଶାମ୍
ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଗାୟକମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ଯିଏ ପୁରୋହିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ।