ଵ୍ରତା ତେ ଅଗ୍ନେ ମହତୋ ମହାନି ତଵ କ୍ରତ୍ଵା ରୋଦସୀ ଆ ତତନ୍ଥ । ତ୍ଵଂ ଦୂତୋ ଅଭଵୋ ଜାଯମାନସ୍ତ୍ଵଂ ନେତା ଵୃଷଭ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ନିୟମ ଏତେ ବଡ଼ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ। ଜନ୍ମ ସମୟରେ ତୁମେ ଦୂତ ହେଇଥିଲା, ଲୋକମାନଙ୍କର ନେତା ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇଛ।
ଋତସ୍ଯ ଵା କେଶିନା ଯୋଗ୍ଯାଭିର୍ଘୃତସ୍ନୁଵା ରୋହିତା ଧୁରି ଧିଷ୍ଵ । ଅଥା ଵହ ଦେଵାନ୍ଦେଵ ଵିଶ୍ଵାନ୍ସ୍ଵଧ୍ଵରା କୃଣୁହି ଜାତଵେଦଃ
ଓ ରଙ୍ଗା ଚୁଲିଆ, ଘୃତ ଲେପିତ ଲାଲ ଘୋଡାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟର ଯୋଗରେ ଯୁକ୍ତ, ସେମାନେକୁ ଯୋଗରେ ବାନ୍ଧ। ତାପରେ, ଓ ଦେବତା ଜାତବେଦ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେକୁ ଆଣ, ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଶୃଙ୍ଗାର କର।
ଦିଵଶ୍ଚିଦା ତେ ରୁଚଯନ୍ତ ରୋକା ଉଷୋ ଵିଭାତୀରନୁ ଭାସି ପୂର୍ଵୀଃ । ଅପୋ ଯଦଗ୍ନ ଉଶଧଗ୍ଵନେଷୁ ହୋତୁର୍ମନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ
ଆକାଶରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଆଲୋକ ଚମକେ, ପୁରୁଣା ପ୍ରଭାତମାନେ ଉଜାଳା ହେବା ସମୟରେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର। ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ଯଜ୍ଞର ଅନନ୍ଦରେ ଅର୍ପଣକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିବା ସମୟରେ, ତୁମେ ଅରଣ୍ୟର ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ ଦେଉଛ।
ଉରୌ ଵା ଯେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ମଦନ୍ତି ଦିଵୋ ଵା ଯେ ରୋଚନେ ସନ୍ତି ଦେଵାଃ । ଊମା ଵା ଯେ ସୁହଵାସୋ ଯଜତ୍ରା ଆଯେମିରେ ରଥ୍ଯୋ ଅଗ୍ନେ ଅଶ୍ଵାଃ
ଯେଉଁ ଦେବମାନେ ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ବସନ୍ତି, କିମ୍ବା ସେମାନେ ଦୟାଳୁ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ରଥର ଘୋଡାମାନେ ସେମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଐଭିରଗ୍ନେ ସରଥଂ ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙ୍ନାନାରଥଂ ଵା ଵିଭଵୋ ହ୍ଯଶ୍ଵାଃ । ପତ୍ନୀଵତସ୍ତ୍ରିଂଶତଂ ତ୍ରୀଁଶ୍ଚ ଦେଵାନନୁଷ୍ଵଧମା ଵହ ମାଦଯସ୍ଵ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ଘୋଡାମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ତୁମର ରଥ ନେଇ ଆସ, କିମ୍ବା ଅନେକ ରଥ ସହିତ, କାରଣ ତୁମର ଅନେକ ଘୋଡା ଅଛି। ତିରିଶି ଦେବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପତ୍ନୀ ସହିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞ ଅନୁଯାୟୀ, ସେମାନେକୁ ଆଣ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ କର।
ସ ହୋତା ଯସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଚିଦୁର୍ଵୀ ଯଜ୍ଞଂଯଜ୍ଞମଭି ଵୃଧେ ଗୃଣୀତଃ । ପ୍ରାଚୀ ଅଧ୍ଵରେଵ ତସ୍ଥତୁଃ ସୁମେକେ ଋତାଵରୀ ଋତଜାତସ୍ଯ ସତ୍ଯେ
ସେ ହେଉଛି ଏମିତି ପୁରୋହିତ, ଯାହା ପାଇଁ ଦୁଇ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାର ହୋଇଥାଏ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ, ଦୁଇ ଜଣେ, ନିୟମିତ ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ଜନ୍ମିତ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଉଡ଼ନ୍ତି।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅଧିକ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଗୋଧନ ଦିଅ, ଯେଉଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିବା ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଜୀବନ। ଆମର ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଜୟୀ ହେଉ, ତୁମର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ପ୍ର ଯ ଆରୁଃ ଶିତିପୃଷ୍ଠସ୍ଯ ଧାସେରା ମାତରା ଵିଵିଶୁଃ ସପ୍ତ ଵାଣୀଃ । ପରିକ୍ଷିତା ପିତରା ସଂ ଚରେତେ ପ୍ର ସର୍ସ୍ରାତେ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ ପ୍ରଯକ୍ଷେ
ସାତଟି ସ୍ୱର ମାତାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଚିହ୍ନିତ ବଳର ପିଠରେ ଚଢ଼ି। ଦୁଇ ଜଣେ ପିତା, ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ, ସାଙ୍ଗରେ ଚଳିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଖାଇ ଭାଗିଛନ୍ତି।
ଦିଵକ୍ଷସୋ ଧେନଵୋ ଵୃଷ୍ଣୋ ଅଶ୍ଵା ଦେଵୀରା ତସ୍ଥୌ ମଧୁମଦ୍ଵହନ୍ତୀଃ । ଋତସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଦସି କ୍ଷେମଯନ୍ତଂ ପର୍ଯେକା ଚରତି ଵର୍ତନିଂ ଗୌଃ
ଆକାଶର ଗାଁମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡାମାନେ, ଦେବୀମାନେ, ମଧୁ ଭରି ଦେଇ ଦଉଡ଼ିଛନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଆସନରେ, ଗାଁ ଏକା ଚଳିଛି, ତୁମର ଭଲ ଚାହିଁ।
ଆ ସୀମରୋହତ୍ସୁଯମା ଭଵନ୍ତୀଃ ପତିଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ରଯିଵିଦ୍ରଯୀଣାମ୍ । ପ୍ର ନୀଲପୃଷ୍ଠୋ ଅତସସ୍ଯ ଧାସେସ୍ତା ଅଵାସଯତ୍ପୁରୁଧପ୍ରତୀକଃ
ଏବେ ସେମାନେ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି, ଭଲ ଭାବରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ। ଦାନକାରୀମାନେର ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପତି ଜାଣିଛନ୍ତି। ଅନେକ ରୂପର ଅନେକ ଚିହ୍ନିତ ଅନ୍ଧାର ପିଠରେ ଥିବା ଜଣେ ସେମାନେକୁ ବସାଇଛନ୍ତି।
ମହି ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରମୂର୍ଜଯନ୍ତୀରଜୁର୍ଯଂ ସ୍ତଭୂଯମାନଂ ଵହତୋ ଵହନ୍ତି । ଵ୍ଯଙ୍ଗେଭିର୍ଦିଦ୍ଯୁତାନଃ ସଧସ୍ଥ ଏକାମିଵ ରୋଦସୀ ଆ ଵିଵେଶ
ଟ୍ୱଷ୍ଟ୍ରର ବଡ଼, ପୋଷକ, ସିଧା ଚଳିଥିବା ସନ୍ତାନମାନେ, ଉପରେ ଧରିଥିବା ଜଣେକୁ ବୋହିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ରୂପରେ ଚମକି, ସେମାନେ ଏକା ଆସନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଦୁଇ ଜଗତ ଏକା ହେବା ପରି।
ଜାନନ୍ତି ଵୃଷ୍ଣୋ ଅରୁଷସ୍ଯ ଶେଵମୁତ ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଶାସନେ ରଣନ୍ତି । ଦିଵୋରୁଚଃ ସୁରୁଚୋ ରୋଚମାନା ଇଳା ଯେଷାଂ ଗଣ୍ଯା ମାହିନା ଗୀଃ
ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲାଲ ଜଣେର ଭଲ ଜାଣନ୍ତି; ଚିହ୍ନିତ ଜଣେର ଆଜ୍ଞାରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି। ଆକାଶର ଆଲୋକ, ଚମକୁଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ମହାନ ମଧ୍ୟରେ ଗଣନୀୟ, ସେମାନେ ଇଳାଙ୍କ।
ଉତୋ ପିତୃଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଵିଦାନୁ ଘୋଷଂ ମହୋ ମହଦ୍ଭ୍ଯାମନଯନ୍ତ ଶୂଷମ୍ । ଉକ୍ଷା ହ ଯତ୍ର ପରି ଧାନମକ୍ତୋରନୁ ସ୍ଵଂ ଧାମ ଜରିତୁର୍ଵଵକ୍ଷ
ଦୁଇ ପିତା ସହିତ, ସେମାନେ ବଡ଼ ଜଣେମାନେରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧ୍ୱନି ଆଣିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ବଳ ଦୁହିବା ଘେରାକୁ ଘୂରୁଛି, ସେଠି ଗାୟକ ତାଙ୍କର ନିଜ ଘର ଘୋଷଣା କରିଛି।
ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିଃ ପଞ୍ଚଭିଃ ସପ୍ତ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରିଯଂ ରକ୍ଷନ୍ତେ ନିହିତଂ ପଦଂ ଵେଃ । ପ୍ରାଞ୍ଚୋ ମଦନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଷଣୋ ଅଜୁର୍ଯା ଦେଵା ଦେଵାନାମନୁ ହି ଵ୍ରତା ଗୁଃ
ପାଞ୍ଚ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ସହିତ, ସାତ ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ବଳର ପ୍ରିୟ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଆଗକୁ ଯୁକ୍ତ, ଅକ୍ଷୟ, ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଦେବମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରା ପ୍ରଥମା ନ୍ଯୃଞ୍ଜେ ସପ୍ତ ପୃକ୍ଷାସଃ ସ୍ଵଧଯା ମଦନ୍ତି । ଋତଂ ଶଂସନ୍ତ ଋତମିତ୍ତ ଆହୁରନୁ ଵ୍ରତଂ ଵ୍ରତପା ଦୀଧ୍ଯାନାଃ
ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ପ୍ରଥମ, ବସିଛନ୍ତି; ସାତ ଶୁଭ୍ର ଜଣେ ନିଜ ଗୁଣରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସତ୍ୟ କୁ କହି, ସତ୍ୟର ମିତ୍ରକୁ ଡାକନ୍ତି; ନିୟମର ରକ୍ଷକମାନେ ଚମକୁଥିବା, ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଵୃଷାଯନ୍ତେ ମହେ ଅତ୍ଯାଯ ପୂର୍ଵୀର୍ଵୃଷ୍ଣେ ଚିତ୍ରାଯ ରଶ୍ମଯଃ ସୁଯାମାଃ । ଦେଵ ହୋତର୍ମନ୍ଦ୍ରତରଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ମହୋ ଦେଵାନ୍ରୋଦସୀ ଏହ ଵକ୍ଷି
ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ବଡ଼ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ଭଲ ଯୁକ୍ତ କିରଣମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ। ଦେବତା ପୁରୋହିତ, ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ, ଦୁଇ ଜଗତର ବଡ଼ ଦେବମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ପୃକ୍ଷପ୍ରଯଜୋ ଦ୍ରଵିଣଃ ସୁଵାଚଃ ସୁକେତଵ ଉଷସୋ ରେଵଦୂଷୁଃ । ଉତୋ ଚିଦଗ୍ନେ ମହିନା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ କୃତଂ ଚିଦେନଃ ସଂ ମହେ ଦଶସ୍ଯ
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ୍ର, ସୁବକ୍ତା ଏବଂ ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ ଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତକୁ ଡାକିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀର ବଡ଼ତାରେ, ଯଦି କିଛି ଅପରାଧ ହୋଇଥାଏ, ଆମର ମହା ଭଲ ପାଇଁ ତାହାକୁ ଖ୍ଷମା କର।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅଧିକ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଗୋଧନ ଦିଅ, ଯେଉଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିବା ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଜୀବନ। ଆମର ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଜୟୀ ହେଉ, ତୁମର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ଅଞ୍ଜନ୍ତି ତ୍ଵାମଧ୍ଵରେ ଦେଵଯନ୍ତୋ ଵନସ୍ପତେ ମଧୁନା ଦୈଵ୍ଯେନ । ଯଦୂର୍ଧ୍ଵସ୍ତିଷ୍ଠା ଦ୍ରଵିଣେହ ଧତ୍ତାଦ୍ଯଦ୍ଵା କ୍ଷଯୋ ମାତୁରସ୍ଯା ଉପସ୍ଥେ
ଓ ବନସ୍ପତି, ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଦେବମାନ୍ୟ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗରେ ଲଗାନ୍ତି। ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସିଧା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛ, ଏଠାରେ ଆମକୁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ। ତୁମେ ଉପରେ ରୁହ, କିମ୍ବା ତୁମର ମାଆର ଅଂକରେ ବସ, ଯେଉଁଠାରେ ରୁହଛ, ଆମକୁ ଭଲ ଦିଅ।
ସମିଦ୍ଧସ୍ଯ ଶ୍ରଯମାଣଃ ପୁରସ୍ତାଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଵନ୍ଵାନୋ ଅଜରଂ ସୁଵୀରମ୍ । ଆରେ ଅସ୍ମଦମତିଂ ବାଧମାନ ଉଚ୍ଛ୍ରଯସ୍ଵ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ଗୀତ ରଚନା କରି, ଅମର ଶୂରବଳୀ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ଆମ ପାଖରୁ ଖରାପ ଚିନ୍ତାକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଉ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠ।
ଉଚ୍ଛ୍ରଯସ୍ଵ ଵନସ୍ପତେ ଵର୍ଷ୍ମନ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି । ସୁମିତୀ ମୀଯମାନୋ ଵର୍ଚୋ ଧା ଯଜ୍ଞଵାହସେ
ଓ ବନସ୍ପତି, ପୃଥିବୀର ମାଟି ଉପରେ ଉଠ, ଭଲ ବୁଝିବା ସହ ବ୍ୟବହାର କର, ତୁମର ତେଜ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କର।
ଯୁଵା ସୁଵାସାଃ ପରିଵୀତ ଆଗାତ୍ସ ଉ ଶ୍ରେଯାନ୍ଭଵତି ଜାଯମାନଃ । ତଂ ଧୀରାସଃ କଵଯ ଉନ୍ନଯନ୍ତି ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ମନସା ଦେଵଯନ୍ତଃ
ଯୁବକ, ଭଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଉଡ଼ା ହୋଇ ଆସେ—ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ ସେ ଆଉ ଭଲ ହୁଏ। ଜ୍ଞାନୀ ଓ କବିମାନେ, ନିଜ ମନ ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରି, ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବେ ତାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତି।
ଜାତୋ ଜାଯତେ ସୁଦିନତ୍ଵେ ଅହ୍ନାଂ ସମର୍ଯ ଆ ଵିଦଥେ ଵର୍ଧମାନଃ । ପୁନନ୍ତି ଧୀରା ଅପସୋ ମନୀଷା ଦେଵଯା ଵିପ୍ର ଉଦିଯର୍ତି ଵାଚମ୍
ସେ ଜନ୍ମ ହେଉଛି, ଦିନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସଭାରେ ଦୃଢ଼ ହେଉଛି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମନ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରୋହିତ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି।
ଯାନ୍ଵୋ ନରୋ ଦେଵଯନ୍ତୋ ନିମିମ୍ଯୁର୍ଵନସ୍ପତେ ସ୍ଵଧିତିର୍ଵା ତତକ୍ଷ । ତେ ଦେଵାସଃ ସ୍ଵରଵସ୍ତସ୍ଥିଵାଂସଃ ପ୍ରଜାଵଦସ୍ମେ ଦିଧିଷନ୍ତୁ ରତ୍ନମ୍
ଓ ବନସ୍ପତି, ଯେଉଁ ଦେବଭକ୍ତ ଲୋକମାନେ କିମ୍ବା କାରିଗର ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ନିଜ ଶବ୍ଦ ସହ ଦଢ଼ ହୋଇ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ସହ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯେ ଵୃକ୍ଣାସୋ ଅଧି କ୍ଷମି ନିମିତାସୋ ଯତସ୍ରୁଚଃ । ତେ ନୋ ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଵାର୍ଯଂ ଦେଵତ୍ରା କ୍ଷେତ୍ରସାଧସଃ
ଯେଉଁ ଗଛମାନେ କାଟି ମାଟି ଉପରେ ରଖାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି, କିମ୍ବା ସିଧା କୋଣ ଥିବା, ସେମାନେ ଆମକୁ ଦେବତା ସହ ବିପୁଳ ଫଳ ଓ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଫଳତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯା ରୁଦ୍ରା ଵସଵଃ ସୁନୀଥା ଦ୍ଯାଵାକ୍ଷାମା ପୃଥିଵୀ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ସଜୋଷସୋ ଯଜ୍ଞମଵନ୍ତୁ ଦେଵା ଊର୍ଧ୍ଵଂ କୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵଧ୍ଵରସ୍ଯ କେତୁମ୍
ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଶୁଭ ପଥର ନେତାମାନେ, ଦିନ ଓ ରାତି, ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ—ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକାସାଥିରେ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନକୁ ଉଚ୍ଚ କରନ୍ତୁ।
ହଂସା ଇଵ ଶ୍ରେଣିଶୋ ଯତାନାଃ ଶୁକ୍ରା ଵସାନାଃ ସ୍ଵରଵୋ ନ ଆଗୁଃ । ଉନ୍ନୀଯମାନାଃ କଵିଭିଃ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଦେଵା ଦେଵାନାମପି ଯନ୍ତି ପାଥଃ
ପଙ୍କ୍ତିରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ହଂସମାନେ ପରି, ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଗାୟକମାନେ ଆସିଛନ୍ତି। ଆଗରେ କବିମାନେ ଉଠାଇଦେଉଥିବା, ଦେବତାମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି।
ଶୃଙ୍ଗାଣୀଵେଚ୍ଛୃଙ୍ଗିଣାଂ ସଂ ଦଦୃଶ୍ରେ ଚଷାଲଵନ୍ତଃ ସ୍ଵରଵଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ଵାଘଦ୍ଭିର୍ଵା ଵିହଵେ ଶ୍ରୋଷମାଣା ଅସ୍ମାଁ ଅଵନ୍ତୁ ପୃତନାଜ୍ଯେଷୁ
ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କର ଶିଙ୍ଗ ପରି, ପାନପାତ୍ର ଧାରିଥିବା ଗାୟକମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ଡାକରେ, ଶୁଣି, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵନସ୍ପତେ ଶତଵଲ୍ଶୋ ଵି ରୋହ ସହସ୍ରଵଲ୍ଶା ଵି ଵଯଂ ରୁହେମ । ଯଂ ତ୍ଵାମଯଂ ସ୍ଵଧିତିସ୍ତେଜମାନଃ ପ୍ରଣିନାଯ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ଓ ବନସ୍ପତି, ଶତଶାଖା ହୋଇ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ। ସହସ୍ରଶାଖା ହୋଇ ଆମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ତୁମକୁ ଯେଉଁ କାରିଗର ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରି ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛି, ସେ ଭଲ ପାଇଁ ଆମକୁ ଦିଅ।
ସଖାଯସ୍ତ୍ଵା ଵଵୃମହେ ଦେଵଂ ମର୍ତାସ ଊତଯେ । ଅପାଂ ନପାତଂ ସୁଭଗଂ ସୁଦୀଦିତିଂ ସୁପ୍ରତୂର୍ତିମନେହସମ୍
ମିତ୍ରଭାବରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଦେବତା ଭାବେ ଚୟନ କରିଛୁ, ଓ ମର୍ତ୍ୟ, ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ। ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଭଲ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିବା, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଓ ନିଷ୍ପାପ।