ଋଭୁଶ୍ଚକ୍ର ଈଡ୍ଯଂ ଚାରୁ ନାମ ଵିଶ୍ଵାନି ଦେଵୋ ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍। ସସସ୍ଯ ଚର୍ମ ଘୃତଵତ୍ପଦଂ ଵେସ୍ତଦିଦଗ୍ନୀ ରକ୍ଷତ୍ଯପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍
ଋଭୁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ନାମ ତିଆରି କରିଥିଲେ; ଦେବତା ସମସ୍ତ କୌଶଳ ଜଣା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୂପ ତିଆରି କରିଥିଲେ; ସେ ଚର୍ମକୁ ଢାକି, ଘୃତରେ ଭରିଥିବା ପଦକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି; ଏଭଳି ଅଗ୍ନି ଅବିରତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଆ ଯୋନିମଗ୍ନିର୍ଘୃତଵନ୍ତମସ୍ଥାତ୍ପୃଥୁପ୍ରଗାଣମୁଶନ୍ତମୁଶାନଃ। ଦୀଦ୍ଯାନଃ ଶୁଚିର୍ଋଷ୍ଵଃ ପାଵକଃ ପୁନଃପୁନର୍ମାତରା ନଵ୍ଯସୀ କଃ
ଅଗ୍ନି ଘୃତରେ ଭରିଥିବା ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ବିସ୍ତୃତ, ଚମକୁଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ; ଶୁଦ୍ଧ, ଉଚ୍ଚ, ଚମକୁଥିବା, ପୁନଃପୁନ ତାଙ୍କ ମାତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ନୂତନ କରନ୍ତି।
ସଦ୍ଯୋ ଜାତ ଓଷଧୀଭିର୍ଵଵକ୍ଷେ ଯଦୀ ଵର୍ଧନ୍ତି ପ୍ରସ୍ଵୋ ଘୃତେନ। ଆପ ଇଵ ପ୍ରଵତା ଶୁମ୍ଭମାନା ଉରୁଷ୍ଯଦଗ୍ନିଃ ପିତ୍ରୋରୁପସ୍ଥେ
ନବଜାତ, ସେ ଉଷଧିମାନେ ସହ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଘୃତରେ ପୋଷିତ ହୋଇଥାନ୍ତି; ଜଳ ପରି ବହି, ଚମକୁଥିବା, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ଆଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି।
ଉଦୁ ଷ୍ଟୁତଃ ସମିଧା ଯହ୍ଵୋ ଅଦ୍ଯୌଦ୍ଵର୍ଷ୍ମନ୍ଦିଵୋ ଅଧି ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ। ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିରୀଡ୍ଯୋ ମାତରିଶ୍ଵା ଦୂତୋ ଵକ୍ଷଦ୍ଯଜଥାଯ ଦେଵାନ୍
ସ୍ତୁତ, ଜଳିଥିବା, ଦ୍ରୁତ ଅଗ୍ନି ଆଜି ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀର ନାଭିରୁ ଚମକି ଉଠିଛନ୍ତି; ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଯୋଗ୍ୟ, ମାତରିଶ୍ୱା, ଦୂତ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ଉଠାଇ ନେବେ।
ଉଦସ୍ତମ୍ଭୀତ୍ସମିଧା ନାକମୃଷ୍ଵୋଽଗ୍ନିର୍ଭଵନ୍ନୁତ୍ତମୋ ରୋଚନାନାମ୍। ଯଦୀ ଭୃଗୁଭ୍ଯଃ ପରି ମାତରିଶ୍ଵା ଗୁହା ସନ୍ତଂ ହଵ୍ଯଵାହଂ ସମୀଧେ
ସେ ଉଚ୍ଚ ଦିବାକୁ ଉପରେ ଧରିଛନ୍ତି, ଜଳିଥିବା, ଅଗ୍ନି ଚମକୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହୋଇଛନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ମାତରିଶ୍ୱାନ ଭୃଗୁମାନେ ପାଇଁ ଲୁଚିଥିବା ହବିବାହକୁ ଆଣିଥିଲେ, ସେ ଜଳିଥିଲେ।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ। ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅନେକ ଧନ, ଗୋମାନେର ଦୀର୍ଘ ସମ୍ପତ୍ତି ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ; ଆମ ପୁଅ ବିଜୟୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଉ, ଅଗ୍ନି, ତୁମର କୃପା ଆମପାଇଁ ରହୁ।
ପ୍ର କାରଵୋ ମନନା ଵଚ୍ଯମାନା ଦେଵଦ୍ରୀଚୀଂ ନଯତ ଦେଵଯନ୍ତଃ । ଦକ୍ଷିଣାଵାଡ୍ଵାଜିନୀ ପ୍ରାଚ୍ଯେତି ହଵିର୍ଭରନ୍ତ୍ଯଗ୍ନଯେ ଘୃତାଚୀ
ଗାୟକମାନେ ଚିନ୍ତା କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାର ଗୀତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତୁ; ଦକ୍ଷିଣା ଦେବାରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ଅଗ୍ନିକୁ ଘୃତରେ ଶୋଭିତ ହବି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି।
ଆ ରୋଦସୀ ଅପୃଣା ଜାଯମାନ ଉତ ପ୍ର ରିକ୍ଥା ଅଧ ନୁ ପ୍ରଯଜ୍ଯୋ । ଦିଵଶ୍ଚିଦଗ୍ନେ ମହିନା ପୃଥିଵ୍ଯା ଵଚ୍ଯନ୍ତାଂ ତେ ଵହ୍ନଯଃ ସପ୍ତଜିହ୍ଵାଃ
ସେ ଜନ୍ମ ନେବାବେଳେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି; ଏବେ ଉପହାର ଆଣାଯାଇଛି, ହବି ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଦିବରେ ମଧ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ମହାନତା ଓ ପୃଥିବୀରେ, ତୁମର ସପ୍ତଜିହ୍ୱା ଅଗ୍ନି ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ।
ଦ୍ଯୌଶ୍ଚ ତ୍ଵା ପୃଥିଵୀ ଯଜ୍ଞିଯାସୋ ନି ହୋତାରଂ ସାଦଯନ୍ତେ ଦମାଯ । ଯଦୀ ଵିଶୋ ମାନୁଷୀର୍ଦେଵଯନ୍ତୀଃ ପ୍ରଯସ୍ଵତୀରୀଳତେ ଶୁକ୍ରମର୍ଚିଃ
ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ତୁମକୁ ହୋତା ଭାବେ ଘରେ ବସାନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ମାନବମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଅନେକ ଅର୍ପଣ ସହ ତୁମର ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକନ୍ତି।
ମହାନ୍ସଧସ୍ଥେ ଧ୍ରୁଵ ଆ ନିଷତ୍ତୋଽନ୍ତର୍ଦ୍ଯାଵା ମାହିନେ ହର୍ଯମାଣଃ । ଆସ୍କ୍ରେ ସପତ୍ନୀ ଅଜରେ ଅମୃକ୍ତେ ସବର୍ଦୁଘେ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଧେନୂ
ବଡ଼, ନିଶ୍ଚିତ ଆସନରେ ବସି, ତୁମେ ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଛ; ଦୁଇ ସାଥୀ, ଅବିନଶୀ ଓ ନିର୍ମଳ, ବିଶାଳ ପ୍ରଶଂସାର ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈମାନେ।
ଵ୍ରତା ତେ ଅଗ୍ନେ ମହତୋ ମହାନି ତଵ କ୍ରତ୍ଵା ରୋଦସୀ ଆ ତତନ୍ଥ । ତ୍ଵଂ ଦୂତୋ ଅଭଵୋ ଜାଯମାନସ୍ତ୍ଵଂ ନେତା ଵୃଷଭ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ନିୟମ ଏତେ ବଡ଼ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ। ଜନ୍ମ ସମୟରେ ତୁମେ ଦୂତ ହେଇଥିଲା, ଲୋକମାନଙ୍କର ନେତା ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇଛ।
ଋତସ୍ଯ ଵା କେଶିନା ଯୋଗ୍ଯାଭିର୍ଘୃତସ୍ନୁଵା ରୋହିତା ଧୁରି ଧିଷ୍ଵ । ଅଥା ଵହ ଦେଵାନ୍ଦେଵ ଵିଶ୍ଵାନ୍ସ୍ଵଧ୍ଵରା କୃଣୁହି ଜାତଵେଦଃ
ଓ ରଙ୍ଗା ଚୁଲିଆ, ଘୃତ ଲେପିତ ଲାଲ ଘୋଡାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟର ଯୋଗରେ ଯୁକ୍ତ, ସେମାନେକୁ ଯୋଗରେ ବାନ୍ଧ। ତାପରେ, ଓ ଦେବତା ଜାତବେଦ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେକୁ ଆଣ, ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଶୃଙ୍ଗାର କର।
ଦିଵଶ୍ଚିଦା ତେ ରୁଚଯନ୍ତ ରୋକା ଉଷୋ ଵିଭାତୀରନୁ ଭାସି ପୂର୍ଵୀଃ । ଅପୋ ଯଦଗ୍ନ ଉଶଧଗ୍ଵନେଷୁ ହୋତୁର୍ମନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ
ଆକାଶରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଆଲୋକ ଚମକେ, ପୁରୁଣା ପ୍ରଭାତମାନେ ଉଜାଳା ହେବା ସମୟରେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର। ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ଯଜ୍ଞର ଅନନ୍ଦରେ ଅର୍ପଣକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିବା ସମୟରେ, ତୁମେ ଅରଣ୍ୟର ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ ଦେଉଛ।
ଉରୌ ଵା ଯେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ମଦନ୍ତି ଦିଵୋ ଵା ଯେ ରୋଚନେ ସନ୍ତି ଦେଵାଃ । ଊମା ଵା ଯେ ସୁହଵାସୋ ଯଜତ୍ରା ଆଯେମିରେ ରଥ୍ଯୋ ଅଗ୍ନେ ଅଶ୍ଵାଃ
ଯେଉଁ ଦେବମାନେ ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ବସନ୍ତି, କିମ୍ବା ସେମାନେ ଦୟାଳୁ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ରଥର ଘୋଡାମାନେ ସେମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଐଭିରଗ୍ନେ ସରଥଂ ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙ୍ନାନାରଥଂ ଵା ଵିଭଵୋ ହ୍ଯଶ୍ଵାଃ । ପତ୍ନୀଵତସ୍ତ୍ରିଂଶତଂ ତ୍ରୀଁଶ୍ଚ ଦେଵାନନୁଷ୍ଵଧମା ଵହ ମାଦଯସ୍ଵ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ଘୋଡାମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ତୁମର ରଥ ନେଇ ଆସ, କିମ୍ବା ଅନେକ ରଥ ସହିତ, କାରଣ ତୁମର ଅନେକ ଘୋଡା ଅଛି। ତିରିଶି ଦେବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପତ୍ନୀ ସହିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞ ଅନୁଯାୟୀ, ସେମାନେକୁ ଆଣ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ କର।
ସ ହୋତା ଯସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଚିଦୁର୍ଵୀ ଯଜ୍ଞଂଯଜ୍ଞମଭି ଵୃଧେ ଗୃଣୀତଃ । ପ୍ରାଚୀ ଅଧ୍ଵରେଵ ତସ୍ଥତୁଃ ସୁମେକେ ଋତାଵରୀ ଋତଜାତସ୍ଯ ସତ୍ଯେ
ସେ ହେଉଛି ଏମିତି ପୁରୋହିତ, ଯାହା ପାଇଁ ଦୁଇ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାର ହୋଇଥାଏ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ, ଦୁଇ ଜଣେ, ନିୟମିତ ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ଜନ୍ମିତ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଉଡ଼ନ୍ତି।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅଧିକ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଗୋଧନ ଦିଅ, ଯେଉଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିବା ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଜୀବନ। ଆମର ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଜୟୀ ହେଉ, ତୁମର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ପ୍ର ଯ ଆରୁଃ ଶିତିପୃଷ୍ଠସ୍ଯ ଧାସେରା ମାତରା ଵିଵିଶୁଃ ସପ୍ତ ଵାଣୀଃ । ପରିକ୍ଷିତା ପିତରା ସଂ ଚରେତେ ପ୍ର ସର୍ସ୍ରାତେ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ ପ୍ରଯକ୍ଷେ
ସାତଟି ସ୍ୱର ମାତାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଚିହ୍ନିତ ବଳର ପିଠରେ ଚଢ଼ି। ଦୁଇ ଜଣେ ପିତା, ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ, ସାଙ୍ଗରେ ଚଳିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଖାଇ ଭାଗିଛନ୍ତି।
ଦିଵକ୍ଷସୋ ଧେନଵୋ ଵୃଷ୍ଣୋ ଅଶ୍ଵା ଦେଵୀରା ତସ୍ଥୌ ମଧୁମଦ୍ଵହନ୍ତୀଃ । ଋତସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଦସି କ୍ଷେମଯନ୍ତଂ ପର୍ଯେକା ଚରତି ଵର୍ତନିଂ ଗୌଃ
ଆକାଶର ଗାଁମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡାମାନେ, ଦେବୀମାନେ, ମଧୁ ଭରି ଦେଇ ଦଉଡ଼ିଛନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଆସନରେ, ଗାଁ ଏକା ଚଳିଛି, ତୁମର ଭଲ ଚାହିଁ।
ଆ ସୀମରୋହତ୍ସୁଯମା ଭଵନ୍ତୀଃ ପତିଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ରଯିଵିଦ୍ରଯୀଣାମ୍ । ପ୍ର ନୀଲପୃଷ୍ଠୋ ଅତସସ୍ଯ ଧାସେସ୍ତା ଅଵାସଯତ୍ପୁରୁଧପ୍ରତୀକଃ
ଏବେ ସେମାନେ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି, ଭଲ ଭାବରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ। ଦାନକାରୀମାନେର ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପତି ଜାଣିଛନ୍ତି। ଅନେକ ରୂପର ଅନେକ ଚିହ୍ନିତ ଅନ୍ଧାର ପିଠରେ ଥିବା ଜଣେ ସେମାନେକୁ ବସାଇଛନ୍ତି।
ମହି ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରମୂର୍ଜଯନ୍ତୀରଜୁର୍ଯଂ ସ୍ତଭୂଯମାନଂ ଵହତୋ ଵହନ୍ତି । ଵ୍ଯଙ୍ଗେଭିର୍ଦିଦ୍ଯୁତାନଃ ସଧସ୍ଥ ଏକାମିଵ ରୋଦସୀ ଆ ଵିଵେଶ
ଟ୍ୱଷ୍ଟ୍ରର ବଡ଼, ପୋଷକ, ସିଧା ଚଳିଥିବା ସନ୍ତାନମାନେ, ଉପରେ ଧରିଥିବା ଜଣେକୁ ବୋହିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ରୂପରେ ଚମକି, ସେମାନେ ଏକା ଆସନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଦୁଇ ଜଗତ ଏକା ହେବା ପରି।
ଜାନନ୍ତି ଵୃଷ୍ଣୋ ଅରୁଷସ୍ଯ ଶେଵମୁତ ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଶାସନେ ରଣନ୍ତି । ଦିଵୋରୁଚଃ ସୁରୁଚୋ ରୋଚମାନା ଇଳା ଯେଷାଂ ଗଣ୍ଯା ମାହିନା ଗୀଃ
ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲାଲ ଜଣେର ଭଲ ଜାଣନ୍ତି; ଚିହ୍ନିତ ଜଣେର ଆଜ୍ଞାରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି। ଆକାଶର ଆଲୋକ, ଚମକୁଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ମହାନ ମଧ୍ୟରେ ଗଣନୀୟ, ସେମାନେ ଇଳାଙ୍କ।
ଉତୋ ପିତୃଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଵିଦାନୁ ଘୋଷଂ ମହୋ ମହଦ୍ଭ୍ଯାମନଯନ୍ତ ଶୂଷମ୍ । ଉକ୍ଷା ହ ଯତ୍ର ପରି ଧାନମକ୍ତୋରନୁ ସ୍ଵଂ ଧାମ ଜରିତୁର୍ଵଵକ୍ଷ
ଦୁଇ ପିତା ସହିତ, ସେମାନେ ବଡ଼ ଜଣେମାନେରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧ୍ୱନି ଆଣିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ବଳ ଦୁହିବା ଘେରାକୁ ଘୂରୁଛି, ସେଠି ଗାୟକ ତାଙ୍କର ନିଜ ଘର ଘୋଷଣା କରିଛି।
ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିଃ ପଞ୍ଚଭିଃ ସପ୍ତ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରିଯଂ ରକ୍ଷନ୍ତେ ନିହିତଂ ପଦଂ ଵେଃ । ପ୍ରାଞ୍ଚୋ ମଦନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଷଣୋ ଅଜୁର୍ଯା ଦେଵା ଦେଵାନାମନୁ ହି ଵ୍ରତା ଗୁଃ
ପାଞ୍ଚ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ସହିତ, ସାତ ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ବଳର ପ୍ରିୟ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଆଗକୁ ଯୁକ୍ତ, ଅକ୍ଷୟ, ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଦେବମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରା ପ୍ରଥମା ନ୍ଯୃଞ୍ଜେ ସପ୍ତ ପୃକ୍ଷାସଃ ସ୍ଵଧଯା ମଦନ୍ତି । ଋତଂ ଶଂସନ୍ତ ଋତମିତ୍ତ ଆହୁରନୁ ଵ୍ରତଂ ଵ୍ରତପା ଦୀଧ୍ଯାନାଃ
ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ପ୍ରଥମ, ବସିଛନ୍ତି; ସାତ ଶୁଭ୍ର ଜଣେ ନିଜ ଗୁଣରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସତ୍ୟ କୁ କହି, ସତ୍ୟର ମିତ୍ରକୁ ଡାକନ୍ତି; ନିୟମର ରକ୍ଷକମାନେ ଚମକୁଥିବା, ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଵୃଷାଯନ୍ତେ ମହେ ଅତ୍ଯାଯ ପୂର୍ଵୀର୍ଵୃଷ୍ଣେ ଚିତ୍ରାଯ ରଶ୍ମଯଃ ସୁଯାମାଃ । ଦେଵ ହୋତର୍ମନ୍ଦ୍ରତରଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ମହୋ ଦେଵାନ୍ରୋଦସୀ ଏହ ଵକ୍ଷି
ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ବଡ଼ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ଭଲ ଯୁକ୍ତ କିରଣମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ। ଦେବତା ପୁରୋହିତ, ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ, ଦୁଇ ଜଗତର ବଡ଼ ଦେବମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ପୃକ୍ଷପ୍ରଯଜୋ ଦ୍ରଵିଣଃ ସୁଵାଚଃ ସୁକେତଵ ଉଷସୋ ରେଵଦୂଷୁଃ । ଉତୋ ଚିଦଗ୍ନେ ମହିନା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ କୃତଂ ଚିଦେନଃ ସଂ ମହେ ଦଶସ୍ଯ
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ୍ର, ସୁବକ୍ତା ଏବଂ ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ ଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତକୁ ଡାକିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀର ବଡ଼ତାରେ, ଯଦି କିଛି ଅପରାଧ ହୋଇଥାଏ, ଆମର ମହା ଭଲ ପାଇଁ ତାହାକୁ ଖ୍ଷମା କର।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅଧିକ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଗୋଧନ ଦିଅ, ଯେଉଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିବା ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଜୀବନ। ଆମର ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଜୟୀ ହେଉ, ତୁମର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ଅଞ୍ଜନ୍ତି ତ୍ଵାମଧ୍ଵରେ ଦେଵଯନ୍ତୋ ଵନସ୍ପତେ ମଧୁନା ଦୈଵ୍ଯେନ । ଯଦୂର୍ଧ୍ଵସ୍ତିଷ୍ଠା ଦ୍ରଵିଣେହ ଧତ୍ତାଦ୍ଯଦ୍ଵା କ୍ଷଯୋ ମାତୁରସ୍ଯା ଉପସ୍ଥେ
ଓ ବନସ୍ପତି, ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଦେବମାନ୍ୟ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗରେ ଲଗାନ୍ତି। ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସିଧା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛ, ଏଠାରେ ଆମକୁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ। ତୁମେ ଉପରେ ରୁହ, କିମ୍ବା ତୁମର ମାଆର ଅଂକରେ ବସ, ଯେଉଁଠାରେ ରୁହଛ, ଆମକୁ ଭଲ ଦିଅ।
ସମିଦ୍ଧସ୍ଯ ଶ୍ରଯମାଣଃ ପୁରସ୍ତାଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଵନ୍ଵାନୋ ଅଜରଂ ସୁଵୀରମ୍ । ଆରେ ଅସ୍ମଦମତିଂ ବାଧମାନ ଉଚ୍ଛ୍ରଯସ୍ଵ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ଗୀତ ରଚନା କରି, ଅମର ଶୂରବଳୀ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ଆମ ପାଖରୁ ଖରାପ ଚିନ୍ତାକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଉ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠ।