କ୍ରତ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତରୁଷୋ ଵିଧର୍ମଣି ଦେଵାସୋ ଅଗ୍ନିଂ ଜନଯନ୍ତ ଚିତ୍ତିଭିଃ । ରୁରୁଚାନଂ ଭାନୁନା ଜ୍ଯୋତିଷା ମହାମତ୍ଯଂ ନ ଵାଜଂ ସନିଷ୍ଯନ୍ନୁପ ବ୍ରୁଵେ
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ। ଦୀପ୍ତି ଓ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ଧନ ଆଣିଦେଇଥିବା ବୀର ପରି ସ୍ତୁତି କରୁଛି।
ଆ ମନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସନିଷ୍ଯନ୍ତୋ ଵରେଣ୍ଯଂ ଵୃଣୀମହେ ଅହ୍ରଯଂ ଵାଜମୃଗ୍ମିଯମ୍ । ରାତିଂ ଭୃଗୂଣାମୁଶିଜଂ କଵିକ୍ରତୁମଗ୍ନିଂ ରାଜନ୍ତଂ ଦିଵ୍ଯେନ ଶୋଚିଷା
ଆମେ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ଦୟା ପାଇଁ ଅତିତ୍ୟାଗ୍ୟ, ଅଦମ୍ୟ ଏବଂ ବୀର ଧନକୁ ଚୟନ କରୁଛୁ। ଭୃଗୁମାନଙ୍କର ଉପହାର, ଉସିଜର ଜନ୍ମ, କୌଶଳରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନି ରାଜା।
ଅଗ୍ନିଂ ସୁମ୍ନାଯ ଦଧିରେ ପୁରୋ ଜନା ଵାଜଶ୍ରଵସମିହ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଯତସ୍ରୁଚଃ ସୁରୁଚଂ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରଂ ଯଜ୍ଞାନାଂ ସାଧଦିଷ୍ଟିମପସାମ୍
ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୟା ପାଇଁ ରଖିଛନ୍ତି, ଧନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠାରେ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବେଦିରେ। ଦୀପ୍ତିମାନ ଆହୁତି ସହିତ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୁଦ୍ର, ଯଜ୍ଞର ନେତା, ଜଳର ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତା।
ପାଵକଶୋଚେ ତଵ ହି କ୍ଷଯଂ ପରି ହୋତର୍ଯଜ୍ଞେଷୁ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷୋ ନରଃ । ଅଗ୍ନେ ଦୁଵ ଇଚ୍ଛମାନାସ ଆପ୍ଯମୁପାସତେ ଦ୍ରଵିଣଂ ଧେହି ତେଭ୍ଯଃ
ପବିତ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଘର ହୋତା ଭାବେ ଯଜ୍ଞରେ ସେବା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୟା ଚାହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଧନ ପାଇଁ ଉପାସନା କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ଆ ରୋଦସୀ ଅପୃଣଦା ସ୍ଵର୍ମହଜ୍ଜାତଂ ଯଦେନମପସୋ ଅଧାରଯନ୍ । ସୋ ଅଧ୍ଵରାଯ ପରି ଣୀଯତେ କଵିରତ୍ଯୋ ନ ଵାଜସାତଯେ ଚନୋହିତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଆଲୋକରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଭରିଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ଜଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଯଜ୍ଞରେ ଚୟିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶୀଘ୍ର, ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗୀ ପରି ନେତୃତ୍ୱ କରାଯାଉଛି।
ନମସ୍ଯତ ହଵ୍ଯଦାତିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଦୁଵସ୍ଯତ ଦମ୍ଯଂ ଜାତଵେଦସମ୍ । ରଥୀରୃତସ୍ଯ ବୃହତୋ ଵିଚର୍ଷଣିରଗ୍ନିର୍ଦେଵାନାମଭଵତ୍ପୁରୋହିତଃ
ଆହୁତି ଦେଇଥିବା, ସତ୍ୟ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାକୁ ସମ୍ମାନ କର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ସତ୍ୟର ରଥୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପୂରୋହିତ ହେଲେ।
ତିସ୍ରୋ ଯହ୍ଵସ୍ଯ ସମିଧଃ ପରିଜ୍ମନୋଽଗ୍ନେରପୁନନ୍ନୁଶିଜୋ ଅମୃତ୍ଯଵଃ । ତାସାମେକାମଦଧୁର୍ମର୍ତ୍ଯେ ଭୁଜମୁ ଲୋକମୁ ଦ୍ଵେ ଉପ ଜାମିମୀଯତୁଃ
ଉସିଜମାନେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତିନିଟି ଅମର ଜ୍ୱାଳା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ତାଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟି ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଆଧାର ଭାବେ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ତାଙ୍କର ଘରକୁ, ତାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲା।
ଵିଶାଂ କଵିଂ ଵିଶ୍ପତିଂ ମାନୁଷୀରିଷଃ ସଂ ସୀମକୃଣ୍ଵନ୍ସ୍ଵଧିତିଂ ନ ତେଜସେ । ସ ଉଦ୍ଵତୋ ନିଵତୋ ଯାତି ଵେଵିଷତ୍ସ ଗର୍ଭମେଷୁ ଭୁଵନେଷୁ ଦୀଧରତ୍
ଲୋକମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଗୋଷ୍ଠୀର ମାଳିକ, ମାନବ ସମୃଦ୍ଧି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଧାର ଭାବେ ରଖନ୍ତି, ଦୀପ୍ତି ପାଇଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଉପକରଣ ପରି। ସେ ଉପରକୁ ଓ ତଳକୁ ଗତି କରେ, ଆଲୋକରେ ଚମକେ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଅଂଶ ଧାରଣ କରେ।
ସ ଜିନ୍ଵତେ ଜଠରେଷୁ ପ୍ରଜଜ୍ଞିଵାନ୍ଵୃଷା ଚିତ୍ରେଷୁ ନାନଦନ୍ନ ସିଂହଃ । ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ପୃଥୁପାଜା ଅମର୍ତ୍ଯୋ ଵସୁ ରତ୍ନା ଦଯମାନୋ ଵି ଦାଶୁଷେ
ସେ ଗର୍ଭରେ ଦ୍ୱାରା ଆବାର ଆବାର ଜନ୍ମ ନେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି, ଚମତ୍କାର ସ୍ଥାନରେ ବଳିଷ୍ଠ ବୃଷ୍ଣ ପରି ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସିଂହ ପରି। ବୈଶ୍ୱାନର, ବିସ୍ତୃତ ପଦ, ଅମର, ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପହାର ଦିଅନ୍ତି, ପୂଜାର୍ଥୀଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି।
ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ପ୍ରତ୍ନଥା ନାକମାରୁହଦ୍ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠଂ ଭନ୍ଦମାନଃ ସୁମନ୍ମଭିଃ । ସ ପୂର୍ଵଵଜ୍ଜନଯଞ୍ଜନ୍ତଵେ ଧନଂ ସମାନମଜ୍ମଂ ପର୍ଯେତି ଜାଗୃଵିଃ
ପୁରୁଣା ବୈଶ୍ୱାନର ଉତ୍ତମ ଘରକୁ ଉଠିଲେ, ଆକାଶକୁ ଛୁଇଲେ, ଭଲ ଭାବନାରେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ। ପୂର୍ବର ପରି, ସେ ପୂଜାର୍ଥୀ ପାଇଁ ଧନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଚଳି, ସଦା ଜାଗୃତ।
ଋତାଵାନଂ ଯଜ୍ଞିଯଂ ଵିପ୍ରମୁକ୍ଥ୍ଯମା ଯଂ ଦଧେ ମାତରିଶ୍ଵା ଦିଵି କ୍ଷଯମ୍ । ତଂ ଚିତ୍ରଯାମଂ ହରିକେଶମୀମହେ ସୁଦୀତିମଗ୍ନିଂ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ
ଯିଏ ଧର୍ମିକ, ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯାହାକୁ ମାତରିଶ୍ୱାନ ଦିବରେ ଘର ଭାବେ ରଖିଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ, ଚମକୁଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କେଶ ଅଗ୍ନିକୁ, ଭଲ ଦିଗଦର୍ଶନ ଓ ନୂତନ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଆମେ ଚାହୁଛୁ।
ଶୁଚିଂ ନ ଯାମନ୍ନିଷିରଂ ସ୍ଵର୍ଦୃଶଂ କେତୁଂ ଦିଵୋ ରୋଚନସ୍ଥାମୁଷର୍ବୁଧମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ମୂର୍ଧାନଂ ଦିଵୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତଂ ତମୀମହେ ନମସା ଵାଜିନଂ ବୃହତ୍
ପବିତ୍ର ଧାରା ପରି, ଶୀଘ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦିବ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଚିହ୍ନ, ଜାଗାଇଦେଇଥିବା; ଅଗ୍ନି, ଆକାଶର ମୁଣ୍ଡ, ଅପରାଜିତ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ନମ୍ରତାରେ ଚାହୁଛୁ, ବଡ଼ ଧନର ଜିତିଥିବା।
ମନ୍ଦ୍ରଂ ହୋତାରଂ ଶୁଚିମଦ୍ଵଯାଵିନଂ ଦମୂନସମୁକ୍ଥ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିମ୍ । ରଥଂ ନ ଚିତ୍ରଂ ଵପୁଷାଯ ଦର୍ଶତଂ ମନୁର୍ହିତଂ ସଦମିଦ୍ରାଯ ଈମହେ
ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ହୋତା, ପବିତ୍ର, ଅପରାଜିତ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଚମତ୍କାର ରଥ ପରି, ଶୋଭା ପାଇଁ, ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ଦୀର୍ଘ ସ୍ଥାୟୀ ଘର ପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଚାହୁଛୁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ପୃଥୁପାଜସେ ଵିପୋ ରତ୍ନା ଵିଧନ୍ତ ଧରୁଣେଷୁ ଗାତଵେ । ଅଗ୍ନିର୍ହି ଦେଵାଁ ଅମୃତୋ ଦୁଵସ୍ଯତ୍ଯଥା ଧର୍ମାଣି ସନତା ନ ଦୂଦୁଷତ୍
ବୈଶ୍ୱାନର, ବିସ୍ତୃତ ପଦ, ପାଇଁ ଗାୟକମାନେ ଯାତ୍ରାର ଘରମାନେ ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଅମର, ଦେବତାମାନେ ଖୁସି କରନ୍ତି; ଏଭଳି ନୀତିମାନେ ସଦା ଟିକି ରହନ୍ତି, କେବେ ବି ଭଙ୍ଗ ହୁଏନା।
ଅନ୍ତର୍ଦୂତୋ ରୋଦସୀ ଦସ୍ମ ଈଯତେ ହୋତା ନିଷତ୍ତୋ ମନୁଷଃ ପୁରୋହିତଃ । କ୍ଷଯଂ ବୃହନ୍ତଂ ପରି ଭୂଷତି ଦ୍ଯୁଭିର୍ଦେଵେଭିରଗ୍ନିରିଷିତୋ ଧିଯାଵସୁଃ
ଅଗ୍ନି ଦୂତ ଭାବରେ ଆକାଶ ଓ ଭୂମି ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି, ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ପୂରୋହିତ ଭାବରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି । ସେ ବିଶାଳ ଗୃହକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତି ।
କେତୁଂ ଯଜ୍ଞାନାଂ ଵିଦଥସ୍ଯ ସାଧନଂ ଵିପ୍ରାସୋ ଅଗ୍ନିଂ ମହଯନ୍ତ ଚିତ୍ତିଭିଃ । ଅପାଂସି ଯସ୍ମିନ୍ନଧି ସଂଦଧୁର୍ଗିରସ୍ତସ୍ମିନ୍ସୁମ୍ନାନି ଯଜମାନ ଆ ଚକେ
ଋଷିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମନରେ ମନେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ ଓ ସଭାର ସଫଳକାରୀ । ତାଙ୍କ ଉପରେ ହିମ୍ସା ଓ ଅର୍ପଣ ରହିଛି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପ୍ରାର୍ଥନା ଅର୍ପଣ କରେ ।
ପିତା ଯଜ୍ଞାନାମସୁରୋ ଵିପଶ୍ଚିତାଂ ଵିମାନମଗ୍ନିର୍ଵଯୁନଂ ଚ ଵାଘତାମ୍ । ଆ ଵିଵେଶ ରୋଦସୀ ଭୂରିଵର୍ପସା ପୁରୁପ୍ରିଯୋ ଭନ୍ଦତେ ଧାମଭିଃ କଵିଃ
ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପିତା, ଜ୍ଞାନର ଅଧିପତି, ଚତୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦକ୍ଷତାର ମାପକ, ମହା ତେଜରେ ଆକାଶ ଓ ଭୂମିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଅନେକଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏହି କବି ତାଙ୍କର ନିବାସରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି ।
ଚନ୍ଦ୍ରମଗ୍ନିଂ ଚନ୍ଦ୍ରରଥଂ ହରିଵ୍ରତଂ ଵୈଶ୍ଵାନରମପ୍ସୁଷଦଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍ । ଵିଗାହଂ ତୂର୍ଣିଂ ତଵିଷୀଭିରାଵୃତଂ ଭୂର୍ଣିଂ ଦେଵାସ ଇହ ସୁଶ୍ରିଯଂ ଦଧୁଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ତେଜସ୍ବୀ, ସୁନ୍ଦର ରଥ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଧାରଣ କରି, ଜଳରେ ବସିଥିବା ବୈଶ୍ୱାନର, ଆଲୋକକୁ ଜାଣିଥିବା । ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ତୀବ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆବୃତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ସୁନ୍ଦର ଯଶସ୍ବୀ କରିଥିଲେ ।
ଅଗ୍ନିର୍ଦେଵେଭିର୍ମନୁଷଶ୍ଚ ଜନ୍ତୁଭିସ୍ତନ୍ଵାନୋ ଯଜ୍ଞଂ ପୁରୁପେଶସଂ ଧିଯା । ରଥୀରନ୍ତରୀଯତେ ସାଧଦିଷ୍ଟିଭିର୍ଜୀରୋ ଦମୂନା ଅଭିଶସ୍ତିଚାତନଃ
ଅଗ୍ନି, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଚିନ୍ତାରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଜ୍ୱଳାନ୍ତି । ସେ ରଥି ଭାବରେ ଭଲ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳନ୍ତି, ସଦା ଯୁବକ, ଘରର ରକ୍ଷକ ଓ ଅପମୂଳ୍ୟନକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ।
ଅଗ୍ନେ ଜରସ୍ଵ ସ୍ଵପତ୍ଯ ଆଯୁନ୍ଯୂର୍ଜା ପିନ୍ଵସ୍ଵ ସମିଷୋ ଦିଦୀହି ନଃ । ଵଯାଂସି ଜିନ୍ଵ ବୃହତଶ୍ଚ ଜାଗୃଵ ଉଶିଗ୍ଦେଵାନାମସି ସୁକ୍ରତୁର୍ଵିପାମ୍
ଅଗ୍ନି, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଆୟୁରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଉ, ଆମ ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ । ଆମ ଶକ୍ତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କର, ବଡ଼ମାନେ ଉଠିଉନ୍ତୁ; ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଭଲ ମନ ବିଶିଷ୍ଟ ଅଛ ।
ଵିଶ୍ପତିଂ ଯହ୍ଵମତିଥିଂ ନରଃ ସଦା ଯନ୍ତାରଂ ଧୀନାମୁଶିଜଂ ଚ ଵାଘତାମ୍ । ଅଧ୍ଵରାଣାଂ ଚେତନଂ ଜାତଵେଦସଂ ପ୍ର ଶଂସନ୍ତି ନମସା ଜୂତିଭିର୍ଵୃଧେ
ଲୋକମାନେ ସଦା ଜନମାନ୍ୟ ଅଧିପତି, ଯୁବତୀ ଅତିଥି, ଚିନ୍ତାର ନେତା ଓ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କ ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି । ସେ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାନ ଅଗ୍ନିକୁ ଭକ୍ତି ଓ ଅର୍ପଣରେ ବଢ଼ାନ୍ତି ।
ଵିଭାଵା ଦେଵଃ ସୁରଣଃ ପରି କ୍ଷିତୀରଗ୍ନିର୍ବଭୂଵ ଶଵସା ସୁମଦ୍ରଥଃ । ତସ୍ଯ ଵ୍ରତାନି ଭୂରିପୋଷିଣୋ ଵଯମୁପ ଭୂଷେମ ଦମ ଆ ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ
ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଉପକାରୀ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଭୂମିକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି, ଉତ୍ତମ ରଥ ଧାରଣ କରି । ଘରେ ତାଙ୍କର ଅନେକ ପୋଷକ ବ୍ରତକୁ ଆମେ ଭଲ କଥାରେ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ।
ଵୈଶ୍ଵାନର ତଵ ଧାମାନ୍ଯା ଚକେ ଯେଭିଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଭଵୋ ଵିଚକ୍ଷଣ । ଜାତ ଆପୃଣୋ ଭୁଵନାନି ରୋଦସୀ ଅଗ୍ନେ ତା ଵିଶ୍ଵା ପରିଭୂରସି ତ୍ମନା
ବୈଶ୍ୱାନର, ତୁମର ନିବାସ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆଲୋକ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଲ । ଜନ୍ମ ହୋଇ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଆକାଶ ଓ ଭୂମିକୁ ପୂରଣ କର; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିଜେ ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କର ।
ଵୈଶ୍ଵାନରସ୍ଯ ଦଂସନାଭ୍ଯୋ ବୃହଦରିଣାଦେକଃ ସ୍ଵପସ୍ଯଯା କଵିଃ । ଉଭା ପିତରା ମହଯନ୍ନଜାଯତାଗ୍ନିର୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭୂରିରେତସା
ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଦାନ୍ତରୁ, ମହାନ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏକମାତ୍ର କବି ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି । ଅଗ୍ନି, ଦୁଇ ପିତା ଆକାଶ ଓ ଭୂମିକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ବହୁ ବୀଜରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ।
ସମିତ୍ସମିତ୍ସୁମନା ବୋଧ୍ଯସ୍ମେ ଶୁଚାଶୁଚା ସୁମତିଂ ରାସି ଵସ୍ଵଃ । ଆ ଦେଵ ଦେଵାନ୍ଯଜଥାଯ ଵକ୍ଷି ସଖା ସଖୀନ୍ସୁମନା ଯକ୍ଷ୍ଯଗ୍ନେ
ତୁମେ ସଦା ସଚେତନ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ଆମକୁ ଧନ ଦେବାର କୃପା କର । ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଣ, ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଦୟାଳୁ ମନରେ ଆସ, ଅଗ୍ନି ।
ଯଂ ଦେଵାସସ୍ତ୍ରିରହନ୍ନାଯଜନ୍ତେ ଦିଵେଦିଵେ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ । ସେମଂ ଯଜ୍ଞଂ ମଧୁମନ୍ତଂ କୃଧୀ ନସ୍ତନୂନପାଦ୍ଘୃତଯୋନିଂ ଵିଧନ୍ତମ୍
ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ଦିନକୁ ତିନିଥର ପୂଜନ୍ତି—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି—ସେଇ ତନୂନପାଦ, ଘୃତରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର କର ।
ପ୍ର ଦୀଧିତିର୍ଵିଶ୍ଵଵାରା ଜିଗାତି ହୋତାରମିଳଃ ପ୍ରଥମଂ ଯଜଧ୍ଯୈ । ଅଚ୍ଛା ନମୋଭିର୍ଵୃଷଭଂ ଵନ୍ଦଧ୍ଯୈ ସ ଦେଵାନ୍ଯକ୍ଷଦିଷିତୋ ଯଜୀଯାନ୍
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳଦାୟକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି; ପ୍ରଥମ ପୂରୋହିତ ଇଳା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି । ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ଏହି ବୃଷଭଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା; ସେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସବୁଠାରୁ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ।
ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଵାଂ ଗାତୁରଧ୍ଵରେ ଅକାର୍ଯୂର୍ଧ୍ଵା ଶୋଚୀଂଷି ପ୍ରସ୍ଥିତା ରଜାଂସି । ଦିଵୋ ଵା ନାଭା ନ୍ଯସାଦି ହୋତା ସ୍ତୃଣୀମହି ଦେଵଵ୍ଯଚା ଵି ବର୍ହିଃ
ତୁମର ଯଜ୍ଞରେ ପଥ ସିଧା, ତୁମ ଆଗୁନିର ଶିଖା ସିଧା ହୋଇ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତାରିତ । ପୂରୋହିତ ଆକାଶର ନାଭିରେ ବସିଛନ୍ତି; ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କୁଶ ଛାଡ଼ିବା ।
ସପ୍ତ ହୋତ୍ରାଣି ମନସା ଵୃଣାନା ଇନ୍ଵନ୍ତୋ ଵିଶ୍ଵଂ ପ୍ରତି ଯନ୍ନୃତେନ । ନୃପେଶସୋ ଵିଦଥେଷୁ ପ୍ର ଜାତା ଅଭୀମଂ ଯଜ୍ଞଂ ଵି ଚରନ୍ତ ପୂର୍ଵୀଃ
ମନରେ ସପ୍ତ ପୂରୋହିତ ଚୟନ କରି, ସତ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ସଭାରେ ଶୋଭିତ । ସଭାରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସେମାନେ ପୁରୁଣା ଯଜ୍ଞଗୁଡ଼ିକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି ।
ଆ ଭନ୍ଦମାନେ ଉଷସା ଉପାକେ ଉତ ସ୍ମଯେତେ ତନ୍ଵା ଵିରୂପେ । ଯଥା ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଜୁଜୋଷଦିନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁତ୍ଵାଁ ଉତ ଵା ମହୋଭିଃ
ଉଷାରେ, ଦୁଇ ଭଉଣୀ ନିଜ ନିଜ ରୂପ ଦେଖାଇ ଆସନ୍ତି । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ ।