ଵଵ୍ରାଜା ସୀମନଦତୀରଦବ୍ଧା ଦିଵୋ ଯହ୍ଵୀରଵସାନା ଅନଗ୍ନାଃ । ସନା ଅତ୍ର ଯୁଵତଯଃ ସଯୋନୀରେକଂ ଗର୍ଭଂ ଦଧିରେ ସପ୍ତ ଵାଣୀଃ
ଅଗ୍ନି ସୀମା ଚାରିପାଖରେ ଅବିରାମ ଓ ଅବିରୋଧରେ ଚାଲିଥିଲେ। ସ୍ୱର୍ଗର ଯୁବତୀମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନି ବିନା ଥିଲେ। ଏଠାରେ ପୁରୁଣା ଯୁବତୀମାନେ ଏକ ଗର୍ଭରେ ସପ୍ତ ସ୍ୱରକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ସ୍ତୀର୍ଣା ଅସ୍ଯ ସଂହତୋ ଵିଶ୍ଵରୂପା ଘୃତସ୍ଯ ଯୋନୌ ସ୍ରଵଥେ ମଧୂନାମ୍ । ଅସ୍ଥୁରତ୍ର ଧେନଵଃ ପିନ୍ଵମାନା ମହୀ ଦସ୍ମସ୍ଯ ମାତରା ସମୀଚୀ
ଘୃତର ଗର୍ଭରେ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଏହି ମଧୁ ଧାରା ଝରୁଥିଲା। ଏଠାରେ, ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଗାଈମାନେ, ବଡ଼ ଓ ଏକତାରେ ଥିବା ଦସ୍ମର ମାଆମାନେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ରହିଥିଲେ।
ବଭ୍ରାଣଃ ସୂନୋ ସହସୋ ଵ୍ଯଦ୍ଯୌଦ୍ଦଧାନଃ ଶୁକ୍ରା ରଭସା ଵପୂଂଷି । ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ଧାରା ମଧୁନୋ ଘୃତସ୍ଯ ଵୃଷା ଯତ୍ର ଵାଵୃଧେ କାଵ୍ଯେନ
ବାଦାମି ରଙ୍ଗର, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ସେ ଅଗ୍ନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଚମକିଉଠିଲେ। ମଧୁ ଓ ଘୃତର ଧାରା ଝରୁଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଷ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ହେଉଥିଲେ।
ପିତୁଶ୍ଚିଦୂଧର୍ଜନୁଷା ଵିଵେଦ ଵ୍ଯସ୍ଯ ଧାରା ଅସୃଜଦ୍ଵି ଧେନାଃ । ଗୁହା ଚରନ୍ତଂ ସଖିଭିଃ ଶିଵେଭିର୍ଦିଵୋ ଯହ୍ଵୀଭିର୍ନ ଗୁହା ବଭୂଵ
ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମରେ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ ଅଂଚଳକୁ ଚିହ୍ନିଥିଲେ, ଧାରା ଖୋଲି ଦୁଇଟି ଗାଈକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଶୁଭ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଚଳିଥିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗର ଯୁବତୀମାନେ ସହିତ ଅଗ୍ନି ଗୁପ୍ତ ରହିଲେ ନାହିଁ।
ପିତୁଶ୍ଚ ଗର୍ଭଂ ଜନିତୁଶ୍ଚ ବଭ୍ରେ ପୂର୍ଵୀରେକୋ ଅଧଯତ୍ପୀପ୍ଯାନାଃ । ଵୃଷ୍ଣେ ସପତ୍ନୀ ଶୁଚଯେ ସବନ୍ଧୂ ଉଭେ ଅସ୍ମୈ ମନୁଷ୍ଯେ ନି ପାହି
ଅଗ୍ନି ବାପା ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ପୁରୁଣା ଏକ ଅଗ୍ନି ପିଇ ଭରିଉଠିଲେ। ବଳବାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସତୀ, ଶୁଭ୍ର, ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉରୌ ମହାଁ ଅନିବାଧେ ଵଵର୍ଧାପୋ ଅଗ୍ନିଂ ଯଶସଃ ସଂ ହି ପୂର୍ଵୀଃ । ଋତସ୍ଯ ଯୋନାଵଶଯଦ୍ଦମୂନା ଜାମୀନାମଗ୍ନିରପସି ସ୍ଵସୄଣାମ୍
ବିସ୍ତୃତ ଓ ବଡ଼ ସ୍ଥାନରେ, ପାଣିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ। ନ୍ୟାୟର ଗର୍ଭରେ ଦସ୍ମ ବିଶ୍ରାମ କରିଥିଲେ, ଅଗ୍ନି ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାଆମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଭାବେ ଥିଲେ।
ଅକ୍ରୋ ନ ବଭ୍ରିଃ ସମିଥେ ମହୀନାଂ ଦିଦୃକ୍ଷେଯଃ ସୂନଵେ ଭାଋଜୀକଃ । ଉଦୁସ୍ରିଯା ଜନିତା ଯୋ ଜଜାନାପାଂ ଗର୍ଭୋ ନୃତମୋ ଯହ୍ଵୋ ଅଗ୍ନିଃ
ବଳିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ପରି, ବାଦାମି ଅଗ୍ନି ଦେଖାଯିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ଏବଂ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଚମକୁଥିଲେ। ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେ ଉପଜିଲେ, ଅଗ୍ନି ସବୁଠାରୁ ଚଞ୍ଚଳ, ଯୁବକ, ପାଣିର ଗର୍ଭ।
ଅପାଂ ଗର୍ଭଂ ଦର୍ଶତମୋଷଧୀନାଂ ଵନା ଜଜାନ ସୁଭଗା ଵିରୂପମ୍ । ଦେଵାସଶ୍ଚିନ୍ମନସା ସଂ ହି ଜଗ୍ମୁଃ ପନିଷ୍ଠଂ ଜାତଂ ତଵସଂ ଦୁଵସ୍ଯନ୍
ପାଣିର ଗର୍ଭ, ଉଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦେଖାଯିବା, ଜଙ୍ଗଲ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ଦେବତାମାନେ ମନ ଏକତା କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନବଜାତକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ବୃହନ୍ତ ଇଦ୍ଭାନଵୋ ଭାଋଜୀକମଗ୍ନିଂ ସଚନ୍ତ ଵିଦ୍ଯୁତୋ ନ ଶୁକ୍ରାଃ । ଗୁହେଵ ଵୃଦ୍ଧଂ ସଦସି ସ୍ଵେ ଅନ୍ତରପାର ଊର୍ଵେ ଅମୃତଂ ଦୁହାନାଃ
ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସଙ୍ଗ କଲେ, ଚମକୁଥିବା ବିଦ୍ୟୁତ ପରି। ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବଡ଼ ହୋଇ, ନିଜ ଆସନରେ, ସବୁଠାରୁ ଦୂର ଗର୍ଭରେ, ସେମାନେ ଅମୃତକୁ ଦୋହନ କଲେ।
ଈଳେ ଚ ତ୍ଵା ଯଜମାନୋ ହଵିର୍ଭିରୀଳେ ସଖିତ୍ଵଂ ସୁମତିଂ ନିକାମଃ । ଦେଵୈରଵୋ ମିମୀହି ସଂ ଜରିତ୍ରେ ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ଦମ୍ଯେଭିରନୀକୈଃ
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମକୁ ହବି ଦ୍ୱାରା ଡାକେ, ସଖ୍ୟତା ଓ ଦୟା ଚାହେ। ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞକାରୀ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ସେନାମାନେ ସହିତ ରକ୍ଷା କର।
ଉପକ୍ଷେତାରସ୍ତଵ ସୁପ୍ରଣୀତେଽଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵାନି ଧନ୍ଯା ଦଧାନାଃ । ସୁରେତସା ଶ୍ରଵସା ତୁଞ୍ଜମାନା ଅଭି ଷ୍ଯାମ ପୃତନାଯୂଁରଦେଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଭଲ ନେତୃତ୍ୱରେ ନିକଟରେ ରହୁଥିବାମାନେ ସମସ୍ତ ଭଲ ଜିନିଷ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ବୀଜ ଓ କୀର୍ତି ସହିତ, ଚେଷ୍ଟା କରି, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧର ନେତା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା।
ଆ ଦେଵାନାମଭଵଃ କେତୁରଗ୍ନେ ମନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାନି କାଵ୍ଯାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ପ୍ରତି ମର୍ତାଁ ଅଵାସଯୋ ଦମୂନା ଅନୁ ଦେଵାନ୍ରଥିରୋ ଯାସି ସାଧନ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହେଲ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଜାଣିଥିଲ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉଠାଇଥିଲେ, ଦସ୍ମ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ରଥିଆ ପରି ଚଳିଥିଲ।
ନି ଦୁରୋଣେ ଅମୃତୋ ମର୍ତ୍ଯାନାଂ ରାଜା ସସାଦ ଵିଦଥାନି ସାଧନ୍ । ଘୃତପ୍ରତୀକ ଉର୍ଵିଯା ଵ୍ଯଦ୍ଯୌଦଗ୍ନିର୍ଵିଶ୍ଵାନି କାଵ୍ଯାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଘରେ ଅମୃତ ରାଜା ବସିଥିଲେ, ସଭାକୁ ସଫଳ କରିଥିଲେ। ଘୃତ ଲାଗିଥିବା ମୁହଁ ସହିତ, ବିସ୍ତୃତ ଚମକରେ, ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଜାଣି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
ଆ ନୋ ଗହି ସଖ୍ଯେଭିଃ ଶିଵେଭିର୍ମହାନ୍ମହୀଭିରୂତିଭିଃ ସରଣ୍ଯନ୍ । ଅସ୍ମେ ରଯିଂ ବହୁଲଂ ସଂତରୁତ୍ରଂ ସୁଵାଚଂ ଭାଗଂ ଯଶସଂ କୃଧୀ ନଃ
ଶୁଭ ସଖାମାନେ, ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟକାରୀମାନେ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଓ ନେତା। ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ, ସୁଲଭ ଭାଗ ଓ କୀର୍ତି ଦିଅ।
ଏତା ତେ ଅଗ୍ନେ ଜନିମା ସନାନି ପ୍ର ପୂର୍ଵ୍ଯାଯ ନୂତନାନି ଵୋଚମ୍ । ମହାନ୍ତି ଵୃଷ୍ଣେ ସଵନା କୃତେମା ଜନ୍ମଞ୍ଜନ୍ମନ୍ନିହିତୋ ଜାତଵେଦାଃ
ଅଗ୍ନି, ଏହିଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପୁରୁଣା ଜନ୍ମ। ଏବେ ମୁଁ ନୂତନ ଜନ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଥମ ପାଇଁ କହୁଛି। ଏହି ବଡ଼ ବଳୀୟାନ ଯଜ୍ଞଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ, ଜନ୍ମ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ନିମିତ୍ତ ହୋଇଛି।
ଜନ୍ମଞ୍ଜନ୍ମନ୍ନିହିତୋ ଜାତଵେଦା ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରେଭିରିଧ୍ଯତେ ଅଜସ୍ରଃ । ତସ୍ଯ ଵଯଂ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯସ୍ଯାପି ଭଦ୍ରେ ସୌମନସେ ସ୍ଯାମ
ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ନିମିତ୍ତ ଅଛି, ଜାତବେଦା, ସେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଜଳାଯାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦୟାରେ, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ଭଲ ମନ ଓ ସୁଖରେ ଆମେ ରୁହୁ।
ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ସହସାଵନ୍ତ୍ଵଂ ନୋ ଦେଵତ୍ରା ଧେହି ସୁକ୍ରତୋ ରରାଣଃ । ପ୍ର ଯଂସି ହୋତର୍ବୃହତୀରିଷୋ ନୋଽଗ୍ନେ ମହି ଦ୍ରଵିଣମା ଯଜସ୍ଵ
ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କର। ହୋତା ଭାବେ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆମ ପ୍ରସ୍ତୁତିମାନେ ନେତୃତ୍ୱ କର। ଅଗ୍ନି, ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆଣ।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅଧିକ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଶ୍ରୀ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ଦିଅ। ଆମ ପୁଅ ବିଜୟୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉ, ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୟା ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ଧିଷଣାମୃତାଵୃଧେ ଘୃତଂ ନ ପୂତମଗ୍ନଯେ ଜନାମସି । ଦ୍ଵିତା ହୋତାରଂ ମନୁଷଶ୍ଚ ଵାଘତୋ ଧିଯା ରଥଂ ନ କୁଲିଶଃ ସମୃଣ୍ଵତି
ବୈଶ୍ୱାନର, ଜ୍ଞାନର ପୋଷକ ପାଇଁ ଆମେ ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛୁ, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ। ମାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ହୋତା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଦକ୍ଷତାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରଥ ପରି।
ସ ରୋଚଯଜ୍ଜନୁଷା ରୋଦସୀ ଉଭେ ସ ମାତ୍ରୋରଭଵତ୍ପୁତ୍ର ଈଡ୍ଯଃ । ହଵ୍ଯଵାଳଗ୍ନିରଜରଶ୍ଚନୋହିତୋ ଦୂଳଭୋ ଵିଶାମତିଥିର୍ଵିଭାଵସୁଃ
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମରେ ସେ ଦୁଇଟି—ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ—କୁ ଆଲୋକରେ ଭରିଦେଲେ। ସେ ଦୁଇ ମା'ଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ପୁଅ ହେଲେ। ଅଗ୍ନି, ଅମର, ଚୟିତ, ଲୋକଙ୍କର ଅତିଥି, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
କ୍ରତ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତରୁଷୋ ଵିଧର୍ମଣି ଦେଵାସୋ ଅଗ୍ନିଂ ଜନଯନ୍ତ ଚିତ୍ତିଭିଃ । ରୁରୁଚାନଂ ଭାନୁନା ଜ୍ଯୋତିଷା ମହାମତ୍ଯଂ ନ ଵାଜଂ ସନିଷ୍ଯନ୍ନୁପ ବ୍ରୁଵେ
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ। ଦୀପ୍ତି ଓ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ଧନ ଆଣିଦେଇଥିବା ବୀର ପରି ସ୍ତୁତି କରୁଛି।
ଆ ମନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସନିଷ୍ଯନ୍ତୋ ଵରେଣ୍ଯଂ ଵୃଣୀମହେ ଅହ୍ରଯଂ ଵାଜମୃଗ୍ମିଯମ୍ । ରାତିଂ ଭୃଗୂଣାମୁଶିଜଂ କଵିକ୍ରତୁମଗ୍ନିଂ ରାଜନ୍ତଂ ଦିଵ୍ଯେନ ଶୋଚିଷା
ଆମେ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ଦୟା ପାଇଁ ଅତିତ୍ୟାଗ୍ୟ, ଅଦମ୍ୟ ଏବଂ ବୀର ଧନକୁ ଚୟନ କରୁଛୁ। ଭୃଗୁମାନଙ୍କର ଉପହାର, ଉସିଜର ଜନ୍ମ, କୌଶଳରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନି ରାଜା।
ଅଗ୍ନିଂ ସୁମ୍ନାଯ ଦଧିରେ ପୁରୋ ଜନା ଵାଜଶ୍ରଵସମିହ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଯତସ୍ରୁଚଃ ସୁରୁଚଂ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରଂ ଯଜ୍ଞାନାଂ ସାଧଦିଷ୍ଟିମପସାମ୍
ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୟା ପାଇଁ ରଖିଛନ୍ତି, ଧନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠାରେ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବେଦିରେ। ଦୀପ୍ତିମାନ ଆହୁତି ସହିତ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୁଦ୍ର, ଯଜ୍ଞର ନେତା, ଜଳର ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତା।
ପାଵକଶୋଚେ ତଵ ହି କ୍ଷଯଂ ପରି ହୋତର୍ଯଜ୍ଞେଷୁ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷୋ ନରଃ । ଅଗ୍ନେ ଦୁଵ ଇଚ୍ଛମାନାସ ଆପ୍ଯମୁପାସତେ ଦ୍ରଵିଣଂ ଧେହି ତେଭ୍ଯଃ
ପବିତ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଘର ହୋତା ଭାବେ ଯଜ୍ଞରେ ସେବା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୟା ଚାହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଧନ ପାଇଁ ଉପାସନା କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ଆ ରୋଦସୀ ଅପୃଣଦା ସ୍ଵର୍ମହଜ୍ଜାତଂ ଯଦେନମପସୋ ଅଧାରଯନ୍ । ସୋ ଅଧ୍ଵରାଯ ପରି ଣୀଯତେ କଵିରତ୍ଯୋ ନ ଵାଜସାତଯେ ଚନୋହିତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଆଲୋକରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଭରିଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ଜଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଯଜ୍ଞରେ ଚୟିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶୀଘ୍ର, ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗୀ ପରି ନେତୃତ୍ୱ କରାଯାଉଛି।
ନମସ୍ଯତ ହଵ୍ଯଦାତିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଦୁଵସ୍ଯତ ଦମ୍ଯଂ ଜାତଵେଦସମ୍ । ରଥୀରୃତସ୍ଯ ବୃହତୋ ଵିଚର୍ଷଣିରଗ୍ନିର୍ଦେଵାନାମଭଵତ୍ପୁରୋହିତଃ
ଆହୁତି ଦେଇଥିବା, ସତ୍ୟ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାକୁ ସମ୍ମାନ କର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ସତ୍ୟର ରଥୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପୂରୋହିତ ହେଲେ।
ତିସ୍ରୋ ଯହ୍ଵସ୍ଯ ସମିଧଃ ପରିଜ୍ମନୋଽଗ୍ନେରପୁନନ୍ନୁଶିଜୋ ଅମୃତ୍ଯଵଃ । ତାସାମେକାମଦଧୁର୍ମର୍ତ୍ଯେ ଭୁଜମୁ ଲୋକମୁ ଦ୍ଵେ ଉପ ଜାମିମୀଯତୁଃ
ଉସିଜମାନେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତିନିଟି ଅମର ଜ୍ୱାଳା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ତାଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟି ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଆଧାର ଭାବେ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ତାଙ୍କର ଘରକୁ, ତାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲା।
ଵିଶାଂ କଵିଂ ଵିଶ୍ପତିଂ ମାନୁଷୀରିଷଃ ସଂ ସୀମକୃଣ୍ଵନ୍ସ୍ଵଧିତିଂ ନ ତେଜସେ । ସ ଉଦ୍ଵତୋ ନିଵତୋ ଯାତି ଵେଵିଷତ୍ସ ଗର୍ଭମେଷୁ ଭୁଵନେଷୁ ଦୀଧରତ୍
ଲୋକମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଗୋଷ୍ଠୀର ମାଳିକ, ମାନବ ସମୃଦ୍ଧି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଧାର ଭାବେ ରଖନ୍ତି, ଦୀପ୍ତି ପାଇଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଉପକରଣ ପରି। ସେ ଉପରକୁ ଓ ତଳକୁ ଗତି କରେ, ଆଲୋକରେ ଚମକେ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଅଂଶ ଧାରଣ କରେ।
ସ ଜିନ୍ଵତେ ଜଠରେଷୁ ପ୍ରଜଜ୍ଞିଵାନ୍ଵୃଷା ଚିତ୍ରେଷୁ ନାନଦନ୍ନ ସିଂହଃ । ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ପୃଥୁପାଜା ଅମର୍ତ୍ଯୋ ଵସୁ ରତ୍ନା ଦଯମାନୋ ଵି ଦାଶୁଷେ
ସେ ଗର୍ଭରେ ଦ୍ୱାରା ଆବାର ଆବାର ଜନ୍ମ ନେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି, ଚମତ୍କାର ସ୍ଥାନରେ ବଳିଷ୍ଠ ବୃଷ୍ଣ ପରି ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସିଂହ ପରି। ବୈଶ୍ୱାନର, ବିସ୍ତୃତ ପଦ, ଅମର, ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପହାର ଦିଅନ୍ତି, ପୂଜାର୍ଥୀଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି।
ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ପ୍ରତ୍ନଥା ନାକମାରୁହଦ୍ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠଂ ଭନ୍ଦମାନଃ ସୁମନ୍ମଭିଃ । ସ ପୂର୍ଵଵଜ୍ଜନଯଞ୍ଜନ୍ତଵେ ଧନଂ ସମାନମଜ୍ମଂ ପର୍ଯେତି ଜାଗୃଵିଃ
ପୁରୁଣା ବୈଶ୍ୱାନର ଉତ୍ତମ ଘରକୁ ଉଠିଲେ, ଆକାଶକୁ ଛୁଇଲେ, ଭଲ ଭାବନାରେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ। ପୂର୍ବର ପରି, ସେ ପୂଜାର୍ଥୀ ପାଇଁ ଧନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଚଳି, ସଦା ଜାଗୃତ।