ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଆ ଗତ ଶୃଣୁତା ମ ଇମଂ ହଵମ୍ । ଏଦଂ ବର୍ହିର୍ନି ଷୀଦତ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଏହି ଆହ୍ୱାନକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ । ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ ।
ତୀଵ୍ରୋ ଵୋ ମଧୁମାଁ ଅଯଂ ଶୁନହୋତ୍ରେଷୁ ମତ୍ସରଃ । ଏତଂ ପିବତ କାମ୍ଯମ୍
ଶୁନହୋତ୍ର ବିଧିରେ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ତୀବ୍ର ଓ ମଧୁର ପାନ ତିଆରି ହୋଇଛି । ଏହି ଆକାଂକ୍ଷିତ ପାନୀୟକୁ ପିଉନ୍ତୁ ।
ଇନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠା ମରୁଦ୍ଗଣା ଦେଵାସଃ ପୂଷରାତଯଃ । ଵିଶ୍ଵେ ମମ ଶ୍ରୁତା ହଵମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ଦେବମାନେ, ପୂଷା ଯିଏ ଦାତା, ସମସ୍ତେ ମୋର ଆହ୍ୱାନକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ ।
ଅମ୍ବିତମେ ନଦୀତମେ ଦେଵିତମେ ସରସ୍ଵତି । ଅପ୍ରଶସ୍ତା ଇଵ ସ୍ମସି ପ୍ରଶସ୍ତିମମ୍ବ ନସ୍କୃଧି
ମାତୃସ୍ୱରୂପା, ନଦୀସ୍ୱରୂପା, ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ଆମେ ଅପ୍ରଶଂସିତ ଲାଗୁଛୁ । ମା, ଆମକୁ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ ।
ତ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵା ସରସ୍ଵତି ଶ୍ରିତାଯୂଂଷି ଦେଵ୍ଯାମ୍ । ଶୁନହୋତ୍ରେଷୁ ମତ୍ସ୍ଵ ପ୍ରଜାଂ ଦେଵି ଦିଦିଡ୍ଢି ନଃ
ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ସମସ୍ତ ଆୟୁଷ୍ୟ ତୁମରେ ନିହିତ । ଶୁନହୋତ୍ର ବିଧିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ, ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ ।
ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ସରସ୍ଵତି ଜୁଷସ୍ଵ ଵାଜିନୀଵତି । ଯା ତେ ମନ୍ମ ଗୃତ୍ସମଦା ଋତାଵରି ପ୍ରିଯା ଦେଵେଷୁ ଜୁହ୍ଵତି
ଘୋଡ଼ାଧିକ ବଳିରେ, ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର । ଯେଉଁ ହବି ଗୃତ୍ସମଦମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ନେହରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର ।
ପ୍ରେତାଂ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଶମ୍ଭୁଵା ଯୁଵାମିଦା ଵୃଣୀମହେ । ଅଗ୍ନିଂ ଚ ହଵ୍ଯଵାହନମ୍
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମେ ଯୁବା ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ, ଆମେ ତୁମକୁ ବାଛୁ । ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ହବି ନେଇଯାଏ, ସେଉଁଠି ।
ଦ୍ଯାଵା ନଃ ପୃଥିଵୀ ଇମଂ ସିଧ୍ରମଦ୍ଯ ଦିଵିସ୍ପୃଶମ୍ । ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵେଷୁ ଯଚ୍ଛତାମ୍
ଆଜି ଦିନେ ଦିଗ୍ଗଜ ଓ ପୃଥିବୀ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହା ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଅଛି ।
ଆ ଵାମୁପସ୍ଥମଦ୍ରୁହା ଦେଵାଃ ସୀଦନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞିଯାଃ । ଇହାଦ୍ଯ ସୋମପୀତଯେ
ଦ୍ରୁହା, ତୁମର ବେଦିରେ ଯଜ୍ଞିୟ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ବସନ୍ତୁ, ଆଜି ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ।
କନିକ୍ରଦଜ୍ଜନୁଷଂ ପ୍ରବ୍ରୁଵାଣ ଇଯର୍ତି ଵାଚମରିତେଵ ନାଵମ୍ । ସୁମଙ୍ଗଲଶ୍ଚ ଶକୁନେ ଭଵାସି ମା ତ୍ଵା କା ଚିଦଭିଭା ଵିଶ୍ଵ୍ଯା ଵିଦତ୍
ତୀବ୍ର ସ୍ୱରରେ ଜନ୍ମ ଘୋଷଣା କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ନାଉଁ ଭଳି ନଦୀରେ ତାହାର କଥା ଉଠାଏ । ଶୁଭ ସୂଚକ ପକ୍ଷୀ, ତୁମେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଅପମାନ କରିନପାରୁନ୍ତୁ ।
ମା ତ୍ଵା ଶ୍ଯେନ ଉଦ୍ଵଧୀନ୍ମା ସୁପର୍ଣୋ ମା ତ୍ଵା ଵିଦଦିଷୁମାନ୍ଵୀରୋ ଅସ୍ତା । ପିତ୍ର୍ଯାମନୁ ପ୍ରଦିଶଂ କନିକ୍ରଦତ୍ସୁମଙ୍ଗଲୋ ଭଦ୍ରଵାଦୀ ଵଦେହ
କେହି ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ତୁମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିନପାରୁନ୍ତୁ, କେହି ବଡ଼ ପକ୍ଷ ବିଶିଷ୍ଟ ପକ୍ଷୀ ନାହିଁ, କେହି ଧନୁର୍ଧର ତୁମକୁ ଦେଖିନପାରୁନ୍ତୁ । ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରି, ତୀବ୍ର ସ୍ୱରରେ ଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଶୁଭ କଥା କହ, ଭଲ କଥା କହ ।
ଅଵ କ୍ରନ୍ଦ ଦକ୍ଷିଣତୋ ଗୃହାଣାଂ ସୁମଙ୍ଗଲୋ ଭଦ୍ରଵାଦୀ ଶକୁନ୍ତେ । ମା ନ ସ୍ତେନ ଈଶତ ମାଘଶଂସୋ ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଘରର ଡାହାଣ ପଟରୁ ଚିତ୍କାର କର, ଶୁଭ ସୂଚକ ପକ୍ଷୀ, ଭଲ କଥା କହ । ଚୋର କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିନପାରୁନ୍ତୁ । ଆମେ ସଭାରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କଥା କହିବା, ସକଳେ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣିଦଭି ଗୃଣନ୍ତି କାରଵୋ ଵଯୋ ଵଦନ୍ତ ଋତୁଥା ଶକୁନ୍ତଯଃ । ଉଭେ ଵାଚୌ ଵଦତି ସାମଗା ଇଵ ଗାଯତ୍ରଂ ଚ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭଂ ଚାନୁ ରାଜତି
ଡାହାଣପଟକୁ ଘୁଞ୍ଚି, ଗାୟକମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ପକ୍ଷୀମାନେ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କଥା କହନ୍ତି । ସେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କଥା କହେ, ସାମଗାୟକମାନେ ଭଳି, ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦକୁ ଅନୁସରେ ।
ଉଦ୍ଗାତେଵ ଶକୁନେ ସାମ ଗାଯସି ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଇଵ ସଵନେଷୁ ଶଂସସି । ଵୃଷେଵ ଵାଜୀ ଶିଶୁମତୀରପୀତ୍ଯା ସର୍ଵତୋ ନଃ ଶକୁନେ ଭଦ୍ରମା ଵଦ ଵିଶ୍ଵତୋ ନଃ ଶକୁନେ ପୁଣ୍ଯମା ଵଦ
ଗାୟକ ଭଳି, ଶକୁନ୍ତି, ସାମ ଗାଉଛ । ପୁରୋହିତ ପୁତ୍ର ଭଳି, ବଳିରେ ଶଂସା କରୁଛ । ଗୋଡ଼ା ଭଳି, ଛୁଆ ପ୍ରତି ଆନନ୍ଦ କରୁଛ । ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ଶକୁନ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କଥା କହ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କର୍ମ କହ ।
ଆଵଦଁସ୍ତ୍ଵଂ ଶକୁନେ ଭଦ୍ରମା ଵଦ ତୂଷ୍ଣୀମାସୀନଃ ସୁମତିଂ ଚିକିଦ୍ଧି ନଃ । ଯଦୁତ୍ପତନ୍ଵଦସି କର୍କରିର୍ଯଥା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ତୁମେ କଥା କର, ଶକୁନ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କଥା କହ । ଚୁପ୍ଚାପ ବସି ଆମକୁ ଦୟା କର । ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଉଡ଼ି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କଥା କହ, ଆମେ ସଭାରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କଥା କହିବା, ସମସ୍ତେ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ ।
ସୋମସ୍ଯ ମା ତଵସଂ ଵକ୍ଷ୍ଯଗ୍ନେ ଵହ୍ନିଂ ଚକର୍ଥ ଵିଦଥେ ଯଜଧ୍ଯୈ । ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ଦୀଦ୍ଯଦ୍ଯୁଞ୍ଜେ ଅଦ୍ରିଂ ଶମାଯେ ଅଗ୍ନେ ତନ୍ଵଂ ଜୁଷସ୍ଵ
ଅଗ୍ନି, ସୋମର ପୂଜା ପାଇଁ ତୁମେ ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି କରିଛ । ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦେବତାମାନେଠାରେ ନେଇଯାଉଛ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ । ଅଗ୍ନି, ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର ।
ପ୍ରାଞ୍ଚଂ ଯଜ୍ଞଂ ଚକୃମ ଵର୍ଧତାଂ ଗୀଃ ସମିଦ୍ଭିରଗ୍ନିଂ ନମସା ଦୁଵସ୍ଯନ୍ । ଦିଵଃ ଶଶାସୁର୍ଵିଦଥା କଵୀନାଂ ଗୃତ୍ସାଯ ଚିତ୍ତଵସେ ଗାତୁମୀଷୁଃ
ଆମେ ଆଗକୁ ମୁହଁ କରି ଯଜ୍ଞ ତିଆରି କରିଛୁ । ଗୀତ ବଢ଼ୁ । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମିଧ ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବା । ଦିବରୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କ ଭକ୍ତି ପାଇଁ ପଥ ଖୋଜୁଛନ୍ତି ।
ମଯୋ ଦଧେ ମେଧିରଃ ପୂତଦକ୍ଷୋ ଦିଵଃ ସୁବନ୍ଧୁର୍ଜନୁଷା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଅଵିନ୍ଦନ୍ନୁ ଦର୍ଶତମପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଦେଵାସୋ ଅଗ୍ନିମପସି ସ୍ଵସୄଣାମ୍
ପଣ୍ଡିତ, ପବିତ୍ର ମନ ଓ ଦିବ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ଥିବା ଜଣେ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ଜନ୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି କଲେ । ଦେବତାମାନେ ଜଳମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ ତାଙ୍କ ସହୋଦରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜି ପାଇଲେ ।
ଅଵର୍ଧଯନ୍ସୁଭଗଂ ସପ୍ତ ଯହ୍ଵୀଃ ଶ୍ଵେତଂ ଜଜ୍ଞାନମରୁଷଂ ମହିତ୍ଵା । ଶିଶୁଂ ନ ଜାତମଭ୍ଯାରୁରଶ୍ଵା ଦେଵାସୋ ଅଗ୍ନିଂ ଜନିମନ୍ଵପୁଷ୍ଯନ୍
ସପ୍ତ ଦ୍ରୁତ ନଦୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଥିଲେ, ସେ ଅଗ୍ନି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଧଳା ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ନବଜାତ ଶିଶୁ ପରି, ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପରେ ବସି, ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ।
ଶୁକ୍ରେଭିରଙ୍ଗୈ ରଜ ଆତତନ୍ଵାନ୍କ୍ରତୁଂ ପୁନାନଃ କଵିଭିଃ ପଵିତ୍ରୈଃ । ଶୋଚିର୍ଵସାନଃ ପର୍ଯାଯୁରପାଂ ଶ୍ରିଯୋ ମିମୀତେ ବୃହତୀରନୂନାଃ
ତୀବ୍ର ରୂପରେ, ଅଗ୍ନି ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ, ପବିତ୍ର କବିମାନଙ୍କର ଶୁଭ ଅର୍ପଣରେ ଜ୍ଞାନକୁ ଶୁଧ କରିଥିଲେ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପିନ୍ଧି, ସେ ପାଣି ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଥିଲେ, ବିଶାଳ ଓ ଅକ୍ଷୟ ମହିମାକୁ ମାପିଥିଲେ।
ଵଵ୍ରାଜା ସୀମନଦତୀରଦବ୍ଧା ଦିଵୋ ଯହ୍ଵୀରଵସାନା ଅନଗ୍ନାଃ । ସନା ଅତ୍ର ଯୁଵତଯଃ ସଯୋନୀରେକଂ ଗର୍ଭଂ ଦଧିରେ ସପ୍ତ ଵାଣୀଃ
ଅଗ୍ନି ସୀମା ଚାରିପାଖରେ ଅବିରାମ ଓ ଅବିରୋଧରେ ଚାଲିଥିଲେ। ସ୍ୱର୍ଗର ଯୁବତୀମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନି ବିନା ଥିଲେ। ଏଠାରେ ପୁରୁଣା ଯୁବତୀମାନେ ଏକ ଗର୍ଭରେ ସପ୍ତ ସ୍ୱରକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ସ୍ତୀର୍ଣା ଅସ୍ଯ ସଂହତୋ ଵିଶ୍ଵରୂପା ଘୃତସ୍ଯ ଯୋନୌ ସ୍ରଵଥେ ମଧୂନାମ୍ । ଅସ୍ଥୁରତ୍ର ଧେନଵଃ ପିନ୍ଵମାନା ମହୀ ଦସ୍ମସ୍ଯ ମାତରା ସମୀଚୀ
ଘୃତର ଗର୍ଭରେ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଏହି ମଧୁ ଧାରା ଝରୁଥିଲା। ଏଠାରେ, ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଗାଈମାନେ, ବଡ଼ ଓ ଏକତାରେ ଥିବା ଦସ୍ମର ମାଆମାନେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ରହିଥିଲେ।
ବଭ୍ରାଣଃ ସୂନୋ ସହସୋ ଵ୍ଯଦ୍ଯୌଦ୍ଦଧାନଃ ଶୁକ୍ରା ରଭସା ଵପୂଂଷି । ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ଧାରା ମଧୁନୋ ଘୃତସ୍ଯ ଵୃଷା ଯତ୍ର ଵାଵୃଧେ କାଵ୍ଯେନ
ବାଦାମି ରଙ୍ଗର, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ସେ ଅଗ୍ନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଚମକିଉଠିଲେ। ମଧୁ ଓ ଘୃତର ଧାରା ଝରୁଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଷ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ହେଉଥିଲେ।
ପିତୁଶ୍ଚିଦୂଧର୍ଜନୁଷା ଵିଵେଦ ଵ୍ଯସ୍ଯ ଧାରା ଅସୃଜଦ୍ଵି ଧେନାଃ । ଗୁହା ଚରନ୍ତଂ ସଖିଭିଃ ଶିଵେଭିର୍ଦିଵୋ ଯହ୍ଵୀଭିର୍ନ ଗୁହା ବଭୂଵ
ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମରେ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ ଅଂଚଳକୁ ଚିହ୍ନିଥିଲେ, ଧାରା ଖୋଲି ଦୁଇଟି ଗାଈକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଶୁଭ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଚଳିଥିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗର ଯୁବତୀମାନେ ସହିତ ଅଗ୍ନି ଗୁପ୍ତ ରହିଲେ ନାହିଁ।
ପିତୁଶ୍ଚ ଗର୍ଭଂ ଜନିତୁଶ୍ଚ ବଭ୍ରେ ପୂର୍ଵୀରେକୋ ଅଧଯତ୍ପୀପ୍ଯାନାଃ । ଵୃଷ୍ଣେ ସପତ୍ନୀ ଶୁଚଯେ ସବନ୍ଧୂ ଉଭେ ଅସ୍ମୈ ମନୁଷ୍ଯେ ନି ପାହି
ଅଗ୍ନି ବାପା ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ପୁରୁଣା ଏକ ଅଗ୍ନି ପିଇ ଭରିଉଠିଲେ। ବଳବାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସତୀ, ଶୁଭ୍ର, ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉରୌ ମହାଁ ଅନିବାଧେ ଵଵର୍ଧାପୋ ଅଗ୍ନିଂ ଯଶସଃ ସଂ ହି ପୂର୍ଵୀଃ । ଋତସ୍ଯ ଯୋନାଵଶଯଦ୍ଦମୂନା ଜାମୀନାମଗ୍ନିରପସି ସ୍ଵସୄଣାମ୍
ବିସ୍ତୃତ ଓ ବଡ଼ ସ୍ଥାନରେ, ପାଣିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ। ନ୍ୟାୟର ଗର୍ଭରେ ଦସ୍ମ ବିଶ୍ରାମ କରିଥିଲେ, ଅଗ୍ନି ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାଆମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଭାବେ ଥିଲେ।
ଅକ୍ରୋ ନ ବଭ୍ରିଃ ସମିଥେ ମହୀନାଂ ଦିଦୃକ୍ଷେଯଃ ସୂନଵେ ଭାଋଜୀକଃ । ଉଦୁସ୍ରିଯା ଜନିତା ଯୋ ଜଜାନାପାଂ ଗର୍ଭୋ ନୃତମୋ ଯହ୍ଵୋ ଅଗ୍ନିଃ
ବଳିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ପରି, ବାଦାମି ଅଗ୍ନି ଦେଖାଯିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ଏବଂ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଚମକୁଥିଲେ। ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେ ଉପଜିଲେ, ଅଗ୍ନି ସବୁଠାରୁ ଚଞ୍ଚଳ, ଯୁବକ, ପାଣିର ଗର୍ଭ।
ଅପାଂ ଗର୍ଭଂ ଦର୍ଶତମୋଷଧୀନାଂ ଵନା ଜଜାନ ସୁଭଗା ଵିରୂପମ୍ । ଦେଵାସଶ୍ଚିନ୍ମନସା ସଂ ହି ଜଗ୍ମୁଃ ପନିଷ୍ଠଂ ଜାତଂ ତଵସଂ ଦୁଵସ୍ଯନ୍
ପାଣିର ଗର୍ଭ, ଉଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦେଖାଯିବା, ଜଙ୍ଗଲ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ଦେବତାମାନେ ମନ ଏକତା କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନବଜାତକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ବୃହନ୍ତ ଇଦ୍ଭାନଵୋ ଭାଋଜୀକମଗ୍ନିଂ ସଚନ୍ତ ଵିଦ୍ଯୁତୋ ନ ଶୁକ୍ରାଃ । ଗୁହେଵ ଵୃଦ୍ଧଂ ସଦସି ସ୍ଵେ ଅନ୍ତରପାର ଊର୍ଵେ ଅମୃତଂ ଦୁହାନାଃ
ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସଙ୍ଗ କଲେ, ଚମକୁଥିବା ବିଦ୍ୟୁତ ପରି। ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବଡ଼ ହୋଇ, ନିଜ ଆସନରେ, ସବୁଠାରୁ ଦୂର ଗର୍ଭରେ, ସେମାନେ ଅମୃତକୁ ଦୋହନ କଲେ।
ଈଳେ ଚ ତ୍ଵା ଯଜମାନୋ ହଵିର୍ଭିରୀଳେ ସଖିତ୍ଵଂ ସୁମତିଂ ନିକାମଃ । ଦେଵୈରଵୋ ମିମୀହି ସଂ ଜରିତ୍ରେ ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ଦମ୍ଯେଭିରନୀକୈଃ
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମକୁ ହବି ଦ୍ୱାରା ଡାକେ, ସଖ୍ୟତା ଓ ଦୟା ଚାହେ। ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞକାରୀ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ସେନାମାନେ ସହିତ ରକ୍ଷା କର।