ଅଯାଂସମଗ୍ନେ ସୁକ୍ଷିତିଂ ଜନାଯାଯାଂସମୁ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଵୃକ୍ତିମ୍ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଗୃହକୁ ଆଣିବା; ଦାନଶୀଳମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆଣିବା; ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଆମ ପାଖରେ ଆସୁ; ବିଶାଳ ସଭାରେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କଥା କହିପାରିବା।
ତୁଭ୍ଯଂ ହିନ୍ଵାନୋ ଵସିଷ୍ଟ ଗା ଅପୋଽଧୁକ୍ଷନ୍ସୀମଵିଭିରଦ୍ରିଭିର୍ନରଃ । ପିବେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵାହା ପ୍ରହୁତଂ ଵଷଟ୍କୃତଂ ହୋତ୍ରାଦା ସୋମଂ ପ୍ରଥମୋ ଯ ଈଶିଷେ
ତୁମ ପାଇଁ, ବସିଷ୍ଠ, ପୁରୁଷମାନେ ଜଳ ଧାରା କରିଛନ୍ତି, ଚ୍ୟାନେଲ ଓ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦୁଧ କାଢ଼ିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱାହା ସହିତ, ଭଲ ଅର୍ପିତ, ବେଦୀରେ ପ୍ରଥମ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଜ୍ଞୈଃ ସମ୍ମିଶ୍ଲାଃ ପୃଷତୀଭିରୃଷ୍ଟିଭିର୍ଯାମଞ୍ଛୁଭ୍ରାସୋ ଅଞ୍ଜିଷୁ ପ୍ରିଯା ଉତ । ଆସଦ୍ଯା ବର୍ହିର୍ଭରତସ୍ଯ ସୂନଵଃ ପୋତ୍ରାଦା ସୋମଂ ପିବତା ଦିଵୋ ନରଃ
ଯଜ୍ଞ ସହିତ ମିଶିଥିବା, ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା, ବଣ୍ଡା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅନୁଲିପ୍ତ, ପ୍ରିୟ; ବର୍ହାରେ ବସି, ଭାରତଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ, ପୋତ୍ରରୁ ସୋମ ପିଉ, ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷମାନେ।
ଅମେଵ ନଃ ସୁହଵା ଆ ହି ଗନ୍ତନ ନି ବର୍ହିଷି ସଦତନା ରଣିଷ୍ଟନ । ଅଥା ମନ୍ଦସ୍ଵ ଜୁଜୁଷାଣୋ ଅନ୍ଧସସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ଦେଵେଭିର୍ଜନିଭିଃ ସୁମଦ୍ଗଣଃ
ଏଭଳି, ଶୁଭ ମନ୍ଦିରେ ଆସ, ବର୍ହାରେ ବସ, ବିଜୟୀ ହ; ପରେ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ, ଟ୍ୱଷ୍ଟାର, ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଖୁସିର ସମୁଦାୟ।
ଆ ଵକ୍ଷି ଦେଵାଁ ଇହ ଵିପ୍ର ଯକ୍ଷି ଚୋଶନ୍ହୋତର୍ନି ଷଦା ଯୋନିଷୁ ତ୍ରିଷୁ । ପ୍ରତି ଵୀହି ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପିବାଗ୍ନୀଧ୍ରାତ୍ତଵ ଭାଗସ୍ଯ ତୃପ୍ଣୁହି
ଦେବତାମାନେ, ଏଠାରେ ଆସ, ପ୍ରେରିତ ଜନ, ଉପଭୋଗ କର, ହୋତା, ସଦା ତିନି ଆସନରେ ବସ; ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ ଗ୍ରହଣ କର, ଅଗ୍ନୀଧ୍ର ଅଂଶରୁ ମଧୁର ପାନ କର, ତୁମ ଅଂଶରେ ତୃପ୍ତି ହେଉ।
ଏଷ ସ୍ଯ ତେ ତନ୍ଵୋ ନୃମ୍ଣଵର୍ଧନଃ ସହ ଓଜଃ ପ୍ରଦିଵି ବାହ୍ଵୋର୍ହିତଃ । ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତୋ ମଘଵନ୍ତୁଭ୍ଯମାଭୃତସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଦା ତୃପତ୍ପିବ
ଏହା ତୁମ ଦେହର ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷତ୍ୱ ବଢ଼ାଏ, ଶକ୍ତି ଓ ଶୂରତା ଦୁଇ ବାହୁରେ ରଖାଯାଇଛି; ତୁମ ପାଇଁ ଚାପା ସୋମ, ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ; ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣରୁ ଗ୍ରହଣ କର, ତୃପ୍ତି ସହିତ ପିଉ।
ଜୁଷେଥାଂ ଯଜ୍ଞଂ ବୋଧତଂ ହଵସ୍ଯ ମେ ସତ୍ତୋ ହୋତା ନିଵିଦଃ ପୂର୍ଵ୍ଯା ଅନୁ । ଅଚ୍ଛା ରାଜାନା ନମ ଏତ୍ଯାଵୃତଂ ପ୍ରଶାସ୍ତ୍ରାଦା ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଜାଣ; ହୋତା ଭାବେ ବସ, ପୁରୁଣା ଘୋଷଣା ଅନୁସରଣ କର; ରାଜାମାନେ, ଏହି ସମ୍ମାନ ତୁମ ପାଇଁ, ଆସ, ପ୍ରଶଂସକ ଠାରୁ ମଧୁର ସୋମ ପିଉ।
ମନ୍ଦସ୍ଵ ହୋତ୍ରାଦନୁ ଜୋଷମନ୍ଧସୋଽଧ୍ଵର୍ଯଵଃ ସ ପୂର୍ଣାଂ ଵଷ୍ଟ୍ଯାସିଚମ୍ । ତସ୍ମା ଏତଂ ଭରତ ତଦ୍ଵଶୋ ଦଦିର୍ହୋତ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ହୋତା, ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଯେପରି ତୁମେ ସୋମ ଚାହାଁ; ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବିଷ୍ୟ ଢାଲନ୍ତି; ତେଣୁ, ଭାରତ, ଏହା ତାଙ୍କୁ ଦିଅ, ଯେପରି ଚାହାଁନ୍ତି, ହୋତାଠାରୁ ସୋମ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।
ଯମୁ ପୂର୍ଵମହୁଵେ ତମିଦଂ ହୁଵେ ସେଦୁ ହଵ୍ଯୋ ଦଦିର୍ଯୋ ନାମ ପତ୍ଯତେ । ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିଃ ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପୋତ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ଯାହାକୁ ପୂର୍ବେ ଡାକିଥିଲି, ସେଠାରେ ଏବେ ଡାକୁଛି—ସେ ଡାକାଯୋଗ୍ୟ, ଦାନକର୍ତ୍ତା ନାମଧାରୀ; ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ଚାପିଥିବା ମଧୁର ସୋମ ପୋତ୍ରଠାରୁ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।
ମେଦ୍ଯନ୍ତୁ ତେ ଵହ୍ନଯୋ ଯେଭିରୀଯସେଽରିଷଣ୍ଯନ୍ଵୀଳଯସ୍ଵା ଵନସ୍ପତେ । ଆଯୂଯା ଧୃଷ୍ଣୋ ଅଭିଗୂର୍ଯା ତ୍ଵଂ ନେଷ୍ଟ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ତୁମ ଅଗ୍ନିମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅଗ୍ରସର, ଅକ୍ଷତ ରୁହ, ବନସ୍ପତି; ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ, ଶୂର, ରକ୍ଷା ସହିତ, ନେଷ୍ଟ୍ରଠାରୁ ସୋମ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।
ଅପାଦ୍ଧୋତ୍ରାଦୁତ ପୋତ୍ରାଦମତ୍ତୋତ ନେଷ୍ଟ୍ରାଦଜୁଷତ ପ୍ରଯୋ ହିତମ୍ । ତୁରୀଯଂ ପାତ୍ରମମୃକ୍ତମମର୍ତ୍ଯଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପିବତୁ ଦ୍ରାଵିଣୋଦସଃ
ହୋତାଠାରୁ, ପୋତ୍ରଠାରୁ, ନେଷ୍ଟ୍ରଠାରୁ, ସେମାନେ ପିଇଛନ୍ତି, ପ୍ରସ୍ତୁତ ହବିଷ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି; ଚତୁର୍ଥ ପାତ୍ର, ଅମଳ, ଅମର, ଧନଦାତାମାନେ ଧନଦାତାଠାରୁ ପିଉନ୍ତୁ।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚମଦ୍ଯ ଯଯ୍ଯଂ ନୃଵାହଣଂ ରଥଂ ଯୁଞ୍ଜାଥାମିହ ଵାଂ ଵିମୋଚନମ୍ । ପୃଙ୍କ୍ତଂ ହଵୀଂଷି ମଧୁନା ହି କଂ ଗତମଥା ସୋମଂ ପିବତଂ ଵାଜିନୀଵସୂ
ଆଜି, ଉତ୍ତମ, ମନୁଷ୍ୟ ବୋହିବା ରଥକୁ ଯୋଗାଅ, ଏଠାରେ ତୁମ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଆଣ; ହବିଷ୍ୟକୁ ମଧୁରେ ମିଶାଅ, ଏଠାରେ ଆସ, ପରେ ସୋମ ପିଉ, ଅଶ୍ୱଧନୀୟ।
ଜୋଷ୍ଯଗ୍ନେ ସମିଧଂ ଜୋଷ୍ଯାହୁତିଂ ଜୋଷି ବ୍ରହ୍ମ ଜନ୍ଯଂ ଜୋଷି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ । ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଁ ଋତୁନା ଵସୋ ମହ ଉଶନ୍ଦେଵାଁ ଉଶତଃ ପାଯଯା ହଵିଃ
ଅଗ୍ନି, ସମିଧା ଗ୍ରହଣ କର, ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ପବିତ୍ର ବାଣୀ ଗ୍ରହଣ କର, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଋତୁ ସହିତ, ଧନଦାତା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବ, ହବିଷ୍ୟକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର।
ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଦେଵଃ ସଵିତା ସଵାଯ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ତଦପା ଵହ୍ନିରସ୍ଥାତ୍ । ନୂନଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵି ହି ଧାତି ରତ୍ନମଥାଭଜଦ୍ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ସ୍ଵସ୍ତୌ
ଦେବତା ସବିତା ଚେଷ୍ଟା ପାଇଁ ଉଦିତ ହେଲେ; ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ନେଲେ; ଏବେ ସେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି, ପରେ ସ୍ୱସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ବଳି ଅଂଶ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ହି ଶ୍ରୁଷ୍ଟଯେ ଦେଵ ଊର୍ଧ୍ଵଃ ପ୍ର ବାହଵା ପୃଥୁପାଣିଃ ସିସର୍ତି । ଆପଶ୍ଚିଦସ୍ଯ ଵ୍ରତ ଆ ନିମୃଗ୍ରା ଅଯଂ ଚିଦ୍ଵାତୋ ରମତେ ପରିଜ୍ମନ୍
ହେ ଦେବ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଶୁଣିବା ପାଇଁ ତୁମେ ତୁମ ଚଉଡ଼ା ହାତ ଉପରକୁ ବଢ଼ାଉଛ। ପାଣିମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ପବନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପଥରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି।
ଆଶୁଭିଶ୍ଚିଦ୍ଯାନ୍ଵି ମୁଚାତି ନୂନମରୀରମଦତମାନଂ ଚିଦେତୋଃ । ଅହ୍ଯର୍ଷୂଣାଂ ଚିନ୍ନ୍ଯଯାଁ ଅଵିଷ୍ଯାମନୁ ଵ୍ରତଂ ସଵିତୁର୍ମୋକ୍ଯାଗାତ୍
ସେ ବନ୍ଧିତକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅସ୍ଥିର କିମ୍ବା ଆଳସୀ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି। ତେବେ ତିନି ତେଜସ୍ବୀ ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳମାନେ ମଧ୍ୟ ସବିତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ହେଉଛି।
ପୁନଃ ସମଵ୍ଯଦ୍ଵିତତଂ ଵଯନ୍ତୀ ମଧ୍ଯା କର୍ତୋର୍ନ୍ଯଧାଚ୍ଛକ୍ମ ଧୀରଃ । ଉତ୍ସଂହାଯାସ୍ଥାଦ୍ଵ୍ଯୃତୂଁରଦର୍ଧରରମତିଃ ସଵିତା ଦେଵ ଆଗାତ୍
ପୁଣିଥରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ତିନି ତାଙ୍କର ବୁନା ଜାଲକୁ ଏକଠି କଲେ, ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଲେ। ଉତ୍ସକୁ ଆଣି, ଋତୁମାନେ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ, ଦେବତା ସବିତା ନିଜ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଆସିଲେ।
ନାନୌକାଂସି ଦୁର୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵି ତିଷ୍ଠତେ ପ୍ରଭଵଃ ଶୋକୋ ଅଗ୍ନେଃ । ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମାତା ସୂନଵେ ଭାଗମାଧାଦନ୍ଵସ୍ଯ କେତମିଷିତଂ ସଵିତ୍ରା
କୌଣସି ଘର, କୌଣସି ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ସମଗ୍ର ଆୟୁଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଆଗ୍ନିକୁ ରୋକିପାରେ ନାହିଁ। ମାଆ ଜେଷ୍ଠ ପୁଅକୁ ସର୍ବପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେଇଥିଲେ, ସବିତାଙ୍କ ଚିହ୍ନକୁ ଅନୁସରି।
ସମାଵଵର୍ତି ଵିଷ୍ଠିତୋ ଜିଗୀଷୁର୍ଵିଶ୍ଵେଷାଂ କାମଶ୍ଚରତାମମାଭୂତ୍ । ଶଶ୍ଵାଁ ଅପୋ ଵିକୃତଂ ହିତ୍ଵ୍ଯାଗାଦନୁ ଵ୍ରତଂ ସଵିତୁର୍ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ
ସେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବିଜୟ ଆଶା କରି, ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା ହେଲେ। ସେ ସଦା ବିକୃତକୁ ଛାଡ଼ି, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ନିୟମକୁ ଅନୁସରି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ତ୍ଵଯା ହିତମପ୍ଯମପ୍ସୁ ଭାଗଂ ଧନ୍ଵାନ୍ଵା ମୃଗଯସୋ ଵି ତସ୍ଥୁଃ । ଵନାନି ଵିଭ୍ଯୋ ନକିରସ୍ଯ ତାନି ଵ୍ରତା ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ମିନନ୍ତି
ତୁମେ ଜଳରେ ଓ ମାଟିରେ ଯେଉଁ ଅଂଶ ରଖିଛ, ଶିକାରୀମାନେ ସେଉଁଠାରେ ବଣ୍ଟନ କରିଛନ୍ତି। ଅଟବା ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ, ସବିତାଙ୍କ ନିୟମକୁ କେହି କମାନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯାଦ୍ରାଧ୍ଯଂ ଵରୁଣୋ ଯୋନିମପ୍ଯମନିଶିତଂ ନିମିଷି ଜର୍ଭୁରାଣଃ । ଵିଶ୍ଵୋ ମାର୍ତାଣ୍ଡୋ ଵ୍ରଜମା ପଶୁର୍ଗାତ୍ସ୍ଥଶୋ ଜନ୍ମାନି ସଵିତା ଵ୍ଯାକଃ
ଯେଉଁ ଅସନ୍ଧିତ ଅସ୍ଥିର କିମ୍ବା ଅନିୟମିତ ଆସନ ବରୁଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟସନ୍ତାନ, ସମସ୍ତ ପଶୁ, ସବିତା ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
ନ ଯସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ନ ମିତ୍ରୋ ଵ୍ରତମର୍ଯମା ନ ମିନନ୍ତି ରୁଦ୍ରଃ । ନାରାତଯସ୍ତମିଦଂ ସ୍ଵସ୍ତି ହୁଵେ ଦେଵଂ ସଵିତାରଂ ନମୋଭିଃ
ଯାହାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମାନ, ରୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମାନେ କେହି କମାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଇ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କୁ ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଡାକୁଛି।
ଭଗଂ ଧିଯଂ ଵାଜଯନ୍ତଃ ପୁରଂଧିଂ ନରାଶଂସୋ ଗ୍ନାସ୍ପତିର୍ନୋ ଅଵ୍ଯାଃ । ଆଯେ ଵାମସ୍ଯ ସଂଗଥେ ରଯୀଣାଂ ପ୍ରିଯା ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ସ୍ଯାମ
ଭଗ, ବୁଦ୍ଧି, ଶକ୍ତି, ଦାନଶୀଳତା, ନରଶଂସ, ଓ ଗ୍ରୁହଣୀପତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆମେ ସମ୍ମିଳନ ଓ ଧନର ସଭାରେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ତଦ୍ଦିଵୋ ଅଦ୍ଭ୍ଯଃ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଯା ଦତ୍ତଂ କାମ୍ଯଂ ରାଧ ଆ ଗାତ୍ । ଶଂ ଯତ୍ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆପଯେ ଭଵାତ୍ଯୁରୁଶଂସାଯ ସଵିତର୍ଜରିତ୍ରେ
ସ୍ୱର୍ଗ, ଜଳ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ତୁମେ ଯେଉଁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ ଦେଇଛ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଯାହା ଶୁଭ ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ, ସେଇ ସବିତାଙ୍କୁ ଆମ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଆମକୁ ବିଶ୍ରୁତି ଦିଅ।
ଗ୍ରାଵାଣେଵ ତଦିଦର୍ଥଂ ଜରେଥେ ଗୃଧ୍ରେଵ ଵୃକ୍ଷଂ ନିଧିମନ୍ତମଚ୍ଛ । ବ୍ରହ୍ମାଣେଵ ଵିଦଥ ଉକ୍ଥଶାସା ଦୂତେଵ ହଵ୍ଯା ଜନ୍ଯା ପୁରୁତ୍ରା
ପିଷାଣମାନେ ଯେପରି ଦବାଇବା ପାଇଁ ଚଳିତ, ଗୃଧ୍ର ଯେପରି ଧନର ଗଛ ଦିଗରେ ଯାଏ, ପୁରୋହିତ ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ତୁତି କରେ, ଦୂତ ଯେପରି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ନିବେଦନ ନେଇ ଅନେକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ, ସେପରି ତୁମେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅ।
ପ୍ରାତର୍ଯାଵାଣା ରଥ୍ଯେଵ ଵୀରାଜେଵ ଯମା ଵରମା ସଚେଥେ । ମେନେ ଇଵ ତନ୍ଵା ଶୁମ୍ଭମାନେ ଦମ୍ପତୀଵ କ୍ରତୁଵିଦା ଜନେଷୁ
ବୀରମାନେ ରଥରେ ପ୍ରଭାତକୁ ଆସନ୍ତି, ବରକୁ ଚୟନ କରୁଥିବା ବରପାଇଁ ଯେପରି ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ନିଜ ଦେହରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦମ୍ପତିମାନେ ଯେପରି ଜନମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିବା।
ଶୃଙ୍ଗେଵ ନଃ ପ୍ରଥମା ଗନ୍ତମର୍ଵାକ୍ଛଫାଵିଵ ଜର୍ଭୁରାଣା ତରୋଭିଃ । ଚକ୍ରଵାକେଵ ପ୍ରତି ଵସ୍ତୋରୁସ୍ରାର୍ଵାଞ୍ଚା ଯାତଂ ରଥ୍ଯେଵ ଶକ୍ରା
ଶିଙ୍ଗ ପରି ପ୍ରଥମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଚଞ୍ଚଳ ପଶୁର ଚିବୁକ ପରି ଦାନ୍ତ ସହିତ, ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ପରି ପ୍ରଭାତ ଆସିବାବେଳେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ ରଥରେ ଯେପରି ଆଗକୁ ଆସନ୍ତି।
ନାଵେଵ ନଃ ପାରଯତଂ ଯୁଗେଵ ନଭ୍ଯେଵ ନ ଉପଧୀଵ ପ୍ରଧୀଵ । ଶ୍ଵାନେଵ ନୋ ଅରିଷଣ୍ଯା ତନୂନାଂ ଖୃଗଲେଵ ଵିସ୍ରସଃ ପାତମସ୍ମାନ୍
ନୌକା ପରି ଆମକୁ ପାର କର, ଜୁଆ ପରି, ନାଭି ପରି, ଆଧାର ପରି, ଭିତ୍ତି ପରି। କୁକୁର ପରି ଆମ ଦେହକୁ ଅପୟାଦିଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, କେଉଁଠି ହେଉଛି ସେଠି ଶାଳି ମାଛ ପରି ଆମକୁ ଫିସଲିଯିବାରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵାତେଵାଜୁର୍ଯା ନଦ୍ଯେଵ ରୀତିରକ୍ଷୀ ଇଵ ଚକ୍ଷୁଷା ଯାତମର୍ଵାକ୍ । ହସ୍ତାଵିଵ ତନ୍ଵେ ଶମ୍ଭଵିଷ୍ଠା ପାଦେଵ ନୋ ନଯତଂ ଵସ୍ଯୋ ଅଚ୍ଛ
ବାତାସ ପରି ତୁମେ ତୀବ୍ର, ନଦୀ ପରି ପ୍ରବାହମାନ, ଆଖି ପରି ନିକଟକୁ ଆସ, ହାତ ପରି ଆମ ଦେହକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଲ କର, ପାଦ ପରି ଆମକୁ ଧନ ପାଖକୁ ନେଇଯାଅ।
ଓଷ୍ଠାଵିଵ ମଧ୍ଵାସ୍ନେ ଵଦନ୍ତା ସ୍ତନାଵିଵ ପିପ୍ଯତଂ ଜୀଵସେ ନଃ । ନାସେଵ ନସ୍ତନ୍ଵୋ ରକ୍ଷିତାରା କର୍ଣାଵିଵ ସୁଶ୍ରୁତା ଭୂତମସ୍ମେ
ଓଠ ପରି ମଧୁର କଥା କହ, ସ୍ତନ ପରି ଆମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ପୋଷଣ କର, ନାକ ପରି ଆମ ରକ୍ଷା କର, କାନ ପରି ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ଶ୍ରବଣ କର।