ଅସ୍ମୈ ତିସ୍ରୋ ଅଵ୍ଯଥ୍ଯାଯ ନାରୀର୍ଦେଵାଯ ଦେଵୀର୍ଦିଧିଷନ୍ତ୍ଯନ୍ନମ୍ । କୃତା ଇଵୋପ ହି ପ୍ରସର୍ସ୍ରେ ଅପ୍ସୁ ସ ପୀଯୂଷଂ ଧଯତି ପୂର୍ଵସୂନାମ୍
ତିନି ଅକ୍ଷୟ ଦେବୀମାନେ, ଏହି ଦେବତା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ଦକ୍ଷ ହାତ ପରି, ସେମାନେ ଜଳରେ ଚଳନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ପୁରୁଣା ମାଆମାନଙ୍କର ମଧୁର ପୋଷଣ ପିଏ।
ଅଶ୍ଵସ୍ଯାତ୍ର ଜନିମାସ୍ଯ ଚ ସ୍ଵର୍ଦ୍ରୁହୋ ରିଷଃ ସମ୍ପୃଚଃ ପାହି ସୂରୀନ୍ । ଆମାସୁ ପୂର୍ଷୁ ପରୋ ଅପ୍ରମୃଷ୍ଯଂ ନାରାତଯୋ ଵି ନଶନ୍ନାନୃତାନି
ଏଠାରେ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଜନ୍ମ ଅଛି; ଆମକୁ କ୍ଷତି ଓ ବିରୋଧରୁ ରକ୍ଷା କର, ଏକତା ଦିଅ; ଏହି ପରିବାରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ଦେବତା ଚମକୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ମିଥ୍ୟା ଓ ଦ୍ୱେଷ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ସ୍ଵ ଆ ଦମେ ସୁଦୁଘା ଯସ୍ଯ ଧେନୁଃ ସ୍ଵଧାଂ ପୀପାଯ ସୁଭ୍ଵନ୍ନମତ୍ତି । ସୋ ଅପାଂ ନପାଦୂର୍ଜଯନ୍ନପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଵସୁଦେଯାଯ ଵିଧତେ ଵି ଭାତି
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଅଛି, ସେ ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ଓ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି; ଏପରି ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚମକି, ଧନ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ଯୋ ଅପ୍ସ୍ଵା ଶୁଚିନା ଦୈଵ୍ଯେନ ଋତାଵାଜସ୍ର ଉର୍ଵିଯା ଵିଭାତି । ଵଯା ଇଦନ୍ଯା ଭୁଵନାନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଵୀରୁଧଶ୍ଚ ପ୍ରଜାଭିଃ
ଯିଏ ଜଳରେ ପବିତ୍ର ଓ ଦେବତାସ୍ୱରୂପ, ସେ ଅନନ୍ତ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଚମକେ; ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।
ଅପାଂ ନପାଦା ହ୍ଯସ୍ଥାଦୁପସ୍ଥଂ ଜିହ୍ମାନାମୂର୍ଧ୍ଵୋ ଵିଦ୍ଯୁତଂ ଵସାନଃ । ତସ୍ଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମହିମାନଂ ଵହନ୍ତୀର୍ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାଃ ପରି ଯନ୍ତି ଯହ୍ଵୀଃ
ଜଳର ସନ୍ତାନ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଧା ହୋଇ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି, ବିଜୁଳି ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ସୁନା ରଙ୍ଗର ତୀବ୍ର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଛି, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯରୂପଃ ସ ହିରଣ୍ଯସଂଦୃଗପାଂ ନପାତ୍ସେଦୁ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣଃ । ହିରଣ୍ଯଯାତ୍ପରି ଯୋନେର୍ନିଷଦ୍ଯା ହିରଣ୍ଯଦା ଦଦତ୍ଯନ୍ନମସ୍ମୈ
ସୁନା ରୂପରେ, ସୁନା ଚମକରେ, ଜଳର ସନ୍ତାନ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି; ସୁନା ଗର୍ଭରେ ବସି, ସେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସୁନା ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି।
ତଦସ୍ଯାନୀକମୁତ ଚାରୁ ନାମାପୀଚ୍ଯଂ ଵର୍ଧତେ ନପ୍ତୁରପାମ୍ । ଯମିନ୍ଧତେ ଯୁଵତଯଃ ସମିତ୍ଥା ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣଂ ଘୃତମନ୍ନମସ୍ଯ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଓ ସୁନ୍ଦର ନାମ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ୁଛି, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ଏହି ଜଳର ନାତିଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଶୃଙ୍ଗାର କରିଥିବା ଯୁବତୀମାନେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ସେ ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ଘୃତ ଭୋଜନ ତାଙ୍କର।
ଅସ୍ମୈ ବହୂନାମଵମାଯ ସଖ୍ଯେ ଯଜ୍ଞୈର୍ଵିଧେମ ନମସା ହଵିର୍ଭିଃ । ସଂ ସାନୁ ମାର୍ଜ୍ମି ଦିଧିଷାମି ବିଲ୍ମୈର୍ଦଧାମ୍ଯନ୍ନୈଃ ପରି ଵନ୍ଦ ଋଗ୍ଭିଃ
ଏହି ଅନେକଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଓ ସହଚରଙ୍କୁ, ଆମେ ଯଜ୍ଞ, ନମସ୍କାର ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା। ମୁଁ ଶିଖରକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ଭୋଗ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଋଚା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରେ।
ସ ଈଂ ଵୃଷାଜନଯତ୍ତାସୁ ଗର୍ଭଂ ସ ଈଂ ଶିଶୁର୍ଧଯତି ତଂ ରିହନ୍ତି । ସୋ ଅପାଂ ନପାଦନଭିମ୍ଲାତଵର୍ଣୋଽନ୍ଯସ୍ଯେଵେହ ତନ୍ଵା ଵିଵେଷ
ସେ, ବଳବାନ, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଗର୍ଭ ଦେଇଛନ୍ତି; ସେ, ଶିଶୁ ଭାବେ, ତାହାକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ମମତା କରନ୍ତି; ସେ, ଜଳର ନାତି, ନିର୍ମଳ ରୂପରେ, ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ଦେହ ନେଇ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।
ଅସ୍ମିନ୍ପଦେ ପରମେ ତସ୍ଥିଵାଂସମଧ୍ଵସ୍ମଭିର୍ଵିଶ୍ଵହା ଦୀଦିଵାଂସମ୍ । ଆପୋ ନପ୍ତ୍ରେ ଘୃତମନ୍ନଂ ଵହନ୍ତୀଃ ସ୍ଵଯମତ୍କୈଃ ପରି ଦୀଯନ୍ତି ଯହ୍ଵୀଃ
ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ସେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସଦା ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଜଳମାନେ ଘୃତ ଭୋଜନ ନେଇ ନାତି ପାଇଁ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସେ ବଳବାନଙ୍କୁ ଘେରି ଚାଲନ୍ତି।
ଅଯାଂସମଗ୍ନେ ସୁକ୍ଷିତିଂ ଜନାଯାଯାଂସମୁ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଵୃକ୍ତିମ୍ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଗୃହକୁ ଆଣିବା; ଦାନଶୀଳମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆଣିବା; ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଆମ ପାଖରେ ଆସୁ; ବିଶାଳ ସଭାରେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କଥା କହିପାରିବା।
ତୁଭ୍ଯଂ ହିନ୍ଵାନୋ ଵସିଷ୍ଟ ଗା ଅପୋଽଧୁକ୍ଷନ୍ସୀମଵିଭିରଦ୍ରିଭିର୍ନରଃ । ପିବେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵାହା ପ୍ରହୁତଂ ଵଷଟ୍କୃତଂ ହୋତ୍ରାଦା ସୋମଂ ପ୍ରଥମୋ ଯ ଈଶିଷେ
ତୁମ ପାଇଁ, ବସିଷ୍ଠ, ପୁରୁଷମାନେ ଜଳ ଧାରା କରିଛନ୍ତି, ଚ୍ୟାନେଲ ଓ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦୁଧ କାଢ଼ିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱାହା ସହିତ, ଭଲ ଅର୍ପିତ, ବେଦୀରେ ପ୍ରଥମ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଜ୍ଞୈଃ ସମ୍ମିଶ୍ଲାଃ ପୃଷତୀଭିରୃଷ୍ଟିଭିର୍ଯାମଞ୍ଛୁଭ୍ରାସୋ ଅଞ୍ଜିଷୁ ପ୍ରିଯା ଉତ । ଆସଦ୍ଯା ବର୍ହିର୍ଭରତସ୍ଯ ସୂନଵଃ ପୋତ୍ରାଦା ସୋମଂ ପିବତା ଦିଵୋ ନରଃ
ଯଜ୍ଞ ସହିତ ମିଶିଥିବା, ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା, ବଣ୍ଡା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅନୁଲିପ୍ତ, ପ୍ରିୟ; ବର୍ହାରେ ବସି, ଭାରତଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ, ପୋତ୍ରରୁ ସୋମ ପିଉ, ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷମାନେ।
ଅମେଵ ନଃ ସୁହଵା ଆ ହି ଗନ୍ତନ ନି ବର୍ହିଷି ସଦତନା ରଣିଷ୍ଟନ । ଅଥା ମନ୍ଦସ୍ଵ ଜୁଜୁଷାଣୋ ଅନ୍ଧସସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ଦେଵେଭିର୍ଜନିଭିଃ ସୁମଦ୍ଗଣଃ
ଏଭଳି, ଶୁଭ ମନ୍ଦିରେ ଆସ, ବର୍ହାରେ ବସ, ବିଜୟୀ ହ; ପରେ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ, ଟ୍ୱଷ୍ଟାର, ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଖୁସିର ସମୁଦାୟ।
ଆ ଵକ୍ଷି ଦେଵାଁ ଇହ ଵିପ୍ର ଯକ୍ଷି ଚୋଶନ୍ହୋତର୍ନି ଷଦା ଯୋନିଷୁ ତ୍ରିଷୁ । ପ୍ରତି ଵୀହି ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପିବାଗ୍ନୀଧ୍ରାତ୍ତଵ ଭାଗସ୍ଯ ତୃପ୍ଣୁହି
ଦେବତାମାନେ, ଏଠାରେ ଆସ, ପ୍ରେରିତ ଜନ, ଉପଭୋଗ କର, ହୋତା, ସଦା ତିନି ଆସନରେ ବସ; ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ ଗ୍ରହଣ କର, ଅଗ୍ନୀଧ୍ର ଅଂଶରୁ ମଧୁର ପାନ କର, ତୁମ ଅଂଶରେ ତୃପ୍ତି ହେଉ।
ଏଷ ସ୍ଯ ତେ ତନ୍ଵୋ ନୃମ୍ଣଵର୍ଧନଃ ସହ ଓଜଃ ପ୍ରଦିଵି ବାହ୍ଵୋର୍ହିତଃ । ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତୋ ମଘଵନ୍ତୁଭ୍ଯମାଭୃତସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଦା ତୃପତ୍ପିବ
ଏହା ତୁମ ଦେହର ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷତ୍ୱ ବଢ଼ାଏ, ଶକ୍ତି ଓ ଶୂରତା ଦୁଇ ବାହୁରେ ରଖାଯାଇଛି; ତୁମ ପାଇଁ ଚାପା ସୋମ, ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ; ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣରୁ ଗ୍ରହଣ କର, ତୃପ୍ତି ସହିତ ପିଉ।
ଜୁଷେଥାଂ ଯଜ୍ଞଂ ବୋଧତଂ ହଵସ୍ଯ ମେ ସତ୍ତୋ ହୋତା ନିଵିଦଃ ପୂର୍ଵ୍ଯା ଅନୁ । ଅଚ୍ଛା ରାଜାନା ନମ ଏତ୍ଯାଵୃତଂ ପ୍ରଶାସ୍ତ୍ରାଦା ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଜାଣ; ହୋତା ଭାବେ ବସ, ପୁରୁଣା ଘୋଷଣା ଅନୁସରଣ କର; ରାଜାମାନେ, ଏହି ସମ୍ମାନ ତୁମ ପାଇଁ, ଆସ, ପ୍ରଶଂସକ ଠାରୁ ମଧୁର ସୋମ ପିଉ।
ମନ୍ଦସ୍ଵ ହୋତ୍ରାଦନୁ ଜୋଷମନ୍ଧସୋଽଧ୍ଵର୍ଯଵଃ ସ ପୂର୍ଣାଂ ଵଷ୍ଟ୍ଯାସିଚମ୍ । ତସ୍ମା ଏତଂ ଭରତ ତଦ୍ଵଶୋ ଦଦିର୍ହୋତ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ହୋତା, ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଯେପରି ତୁମେ ସୋମ ଚାହାଁ; ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବିଷ୍ୟ ଢାଲନ୍ତି; ତେଣୁ, ଭାରତ, ଏହା ତାଙ୍କୁ ଦିଅ, ଯେପରି ଚାହାଁନ୍ତି, ହୋତାଠାରୁ ସୋମ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।
ଯମୁ ପୂର୍ଵମହୁଵେ ତମିଦଂ ହୁଵେ ସେଦୁ ହଵ୍ଯୋ ଦଦିର୍ଯୋ ନାମ ପତ୍ଯତେ । ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିଃ ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପୋତ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ଯାହାକୁ ପୂର୍ବେ ଡାକିଥିଲି, ସେଠାରେ ଏବେ ଡାକୁଛି—ସେ ଡାକାଯୋଗ୍ୟ, ଦାନକର୍ତ୍ତା ନାମଧାରୀ; ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ଚାପିଥିବା ମଧୁର ସୋମ ପୋତ୍ରଠାରୁ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।
ମେଦ୍ଯନ୍ତୁ ତେ ଵହ୍ନଯୋ ଯେଭିରୀଯସେଽରିଷଣ୍ଯନ୍ଵୀଳଯସ୍ଵା ଵନସ୍ପତେ । ଆଯୂଯା ଧୃଷ୍ଣୋ ଅଭିଗୂର୍ଯା ତ୍ଵଂ ନେଷ୍ଟ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ତୁମ ଅଗ୍ନିମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅଗ୍ରସର, ଅକ୍ଷତ ରୁହ, ବନସ୍ପତି; ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ, ଶୂର, ରକ୍ଷା ସହିତ, ନେଷ୍ଟ୍ରଠାରୁ ସୋମ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।
ଅପାଦ୍ଧୋତ୍ରାଦୁତ ପୋତ୍ରାଦମତ୍ତୋତ ନେଷ୍ଟ୍ରାଦଜୁଷତ ପ୍ରଯୋ ହିତମ୍ । ତୁରୀଯଂ ପାତ୍ରମମୃକ୍ତମମର୍ତ୍ଯଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପିବତୁ ଦ୍ରାଵିଣୋଦସଃ
ହୋତାଠାରୁ, ପୋତ୍ରଠାରୁ, ନେଷ୍ଟ୍ରଠାରୁ, ସେମାନେ ପିଇଛନ୍ତି, ପ୍ରସ୍ତୁତ ହବିଷ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି; ଚତୁର୍ଥ ପାତ୍ର, ଅମଳ, ଅମର, ଧନଦାତାମାନେ ଧନଦାତାଠାରୁ ପିଉନ୍ତୁ।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚମଦ୍ଯ ଯଯ୍ଯଂ ନୃଵାହଣଂ ରଥଂ ଯୁଞ୍ଜାଥାମିହ ଵାଂ ଵିମୋଚନମ୍ । ପୃଙ୍କ୍ତଂ ହଵୀଂଷି ମଧୁନା ହି କଂ ଗତମଥା ସୋମଂ ପିବତଂ ଵାଜିନୀଵସୂ
ଆଜି, ଉତ୍ତମ, ମନୁଷ୍ୟ ବୋହିବା ରଥକୁ ଯୋଗାଅ, ଏଠାରେ ତୁମ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଆଣ; ହବିଷ୍ୟକୁ ମଧୁରେ ମିଶାଅ, ଏଠାରେ ଆସ, ପରେ ସୋମ ପିଉ, ଅଶ୍ୱଧନୀୟ।
ଜୋଷ୍ଯଗ୍ନେ ସମିଧଂ ଜୋଷ୍ଯାହୁତିଂ ଜୋଷି ବ୍ରହ୍ମ ଜନ୍ଯଂ ଜୋଷି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ । ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଁ ଋତୁନା ଵସୋ ମହ ଉଶନ୍ଦେଵାଁ ଉଶତଃ ପାଯଯା ହଵିଃ
ଅଗ୍ନି, ସମିଧା ଗ୍ରହଣ କର, ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ପବିତ୍ର ବାଣୀ ଗ୍ରହଣ କର, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଋତୁ ସହିତ, ଧନଦାତା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବ, ହବିଷ୍ୟକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର।
ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଦେଵଃ ସଵିତା ସଵାଯ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ତଦପା ଵହ୍ନିରସ୍ଥାତ୍ । ନୂନଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵି ହି ଧାତି ରତ୍ନମଥାଭଜଦ୍ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ସ୍ଵସ୍ତୌ
ଦେବତା ସବିତା ଚେଷ୍ଟା ପାଇଁ ଉଦିତ ହେଲେ; ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ନେଲେ; ଏବେ ସେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି, ପରେ ସ୍ୱସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ବଳି ଅଂଶ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ହି ଶ୍ରୁଷ୍ଟଯେ ଦେଵ ଊର୍ଧ୍ଵଃ ପ୍ର ବାହଵା ପୃଥୁପାଣିଃ ସିସର୍ତି । ଆପଶ୍ଚିଦସ୍ଯ ଵ୍ରତ ଆ ନିମୃଗ୍ରା ଅଯଂ ଚିଦ୍ଵାତୋ ରମତେ ପରିଜ୍ମନ୍
ହେ ଦେବ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଶୁଣିବା ପାଇଁ ତୁମେ ତୁମ ଚଉଡ଼ା ହାତ ଉପରକୁ ବଢ଼ାଉଛ। ପାଣିମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ପବନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପଥରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି।
ଆଶୁଭିଶ୍ଚିଦ୍ଯାନ୍ଵି ମୁଚାତି ନୂନମରୀରମଦତମାନଂ ଚିଦେତୋଃ । ଅହ୍ଯର୍ଷୂଣାଂ ଚିନ୍ନ୍ଯଯାଁ ଅଵିଷ୍ଯାମନୁ ଵ୍ରତଂ ସଵିତୁର୍ମୋକ୍ଯାଗାତ୍
ସେ ବନ୍ଧିତକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅସ୍ଥିର କିମ୍ବା ଆଳସୀ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି। ତେବେ ତିନି ତେଜସ୍ବୀ ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳମାନେ ମଧ୍ୟ ସବିତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ହେଉଛି।
ପୁନଃ ସମଵ୍ଯଦ୍ଵିତତଂ ଵଯନ୍ତୀ ମଧ୍ଯା କର୍ତୋର୍ନ୍ଯଧାଚ୍ଛକ୍ମ ଧୀରଃ । ଉତ୍ସଂହାଯାସ୍ଥାଦ୍ଵ୍ଯୃତୂଁରଦର୍ଧରରମତିଃ ସଵିତା ଦେଵ ଆଗାତ୍
ପୁଣିଥରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ତିନି ତାଙ୍କର ବୁନା ଜାଲକୁ ଏକଠି କଲେ, ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଲେ। ଉତ୍ସକୁ ଆଣି, ଋତୁମାନେ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ, ଦେବତା ସବିତା ନିଜ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଆସିଲେ।
ନାନୌକାଂସି ଦୁର୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵି ତିଷ୍ଠତେ ପ୍ରଭଵଃ ଶୋକୋ ଅଗ୍ନେଃ । ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମାତା ସୂନଵେ ଭାଗମାଧାଦନ୍ଵସ୍ଯ କେତମିଷିତଂ ସଵିତ୍ରା
କୌଣସି ଘର, କୌଣସି ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ସମଗ୍ର ଆୟୁଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଆଗ୍ନିକୁ ରୋକିପାରେ ନାହିଁ। ମାଆ ଜେଷ୍ଠ ପୁଅକୁ ସର୍ବପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେଇଥିଲେ, ସବିତାଙ୍କ ଚିହ୍ନକୁ ଅନୁସରି।
ସମାଵଵର୍ତି ଵିଷ୍ଠିତୋ ଜିଗୀଷୁର୍ଵିଶ୍ଵେଷାଂ କାମଶ୍ଚରତାମମାଭୂତ୍ । ଶଶ୍ଵାଁ ଅପୋ ଵିକୃତଂ ହିତ୍ଵ୍ଯାଗାଦନୁ ଵ୍ରତଂ ସଵିତୁର୍ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ
ସେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବିଜୟ ଆଶା କରି, ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା ହେଲେ। ସେ ସଦା ବିକୃତକୁ ଛାଡ଼ି, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ନିୟମକୁ ଅନୁସରି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ତ୍ଵଯା ହିତମପ୍ଯମପ୍ସୁ ଭାଗଂ ଧନ୍ଵାନ୍ଵା ମୃଗଯସୋ ଵି ତସ୍ଥୁଃ । ଵନାନି ଵିଭ୍ଯୋ ନକିରସ୍ଯ ତାନି ଵ୍ରତା ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ମିନନ୍ତି
ତୁମେ ଜଳରେ ଓ ମାଟିରେ ଯେଉଁ ଅଂଶ ରଖିଛ, ଶିକାରୀମାନେ ସେଉଁଠାରେ ବଣ୍ଟନ କରିଛନ୍ତି। ଅଟବା ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ, ସବିତାଙ୍କ ନିୟମକୁ କେହି କମାନ୍ତି ନାହିଁ।