ଚିତ୍ରଂ ତଦ୍ଵୋ ମରୁତୋ ଯାମ ଚେକିତେ ପୃଶ୍ନ୍ଯା ଯଦୂଧରପ୍ଯାପଯୋ ଦୁହୁଃ । ଯଦ୍ଵା ନିଦେ ନଵମାନସ୍ଯ ରୁଦ୍ରିଯାସ୍ତ୍ରିତଂ ଜରାଯ ଜୁରତାମଦାଭ୍ଯାଃ
ତୁମେ ଯେପରି ଆସ, ମରୁତମାନେ, ସେ ଦୃଶ୍ୟ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ; ପୃଶ୍ନୀଙ୍କ ଥନୁରୁ ତୁମେ ପୋଷକ ଧାରା ଆଣିଥିଲ; କିମ୍ବା, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୁମେ ସଦା ଯୁବକ ରହି, ତିନିଗୁଣ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର।
ତାନ୍ଵୋ ମହୋ ମରୁତ ଏଵଯାଵ୍ନୋ ଵିଷ୍ଣୋରେଷସ୍ଯ ପ୍ରଭୃଥେ ହଵାମହେ । ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାନ୍କକୁହାନ୍ଯତସ୍ରୁଚୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯନ୍ତଃ ଶଂସ୍ଯଂ ରାଧ ଈମହେ
ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସଦା ଅଗ୍ରଗାମୀ ମରୁତମାନେ, ଆମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଡାକୁଛୁ; ସୁନା ରଙ୍ଗର, ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ କୃପା ଚାହାଁ।
ତେ ଦଶଗ୍ଵାଃ ପ୍ରଥମା ଯଜ୍ଞମୂହିରେ ତେ ନୋ ହିନ୍ଵନ୍ତୂଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ । ଉଷା ନ ରାମୀରରୁଣୈରପୋର୍ଣୁତେ ମହୋ ଜ୍ଯୋତିଷା ଶୁଚତା ଗୋଅର୍ଣସା
ସେଇ ଦଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମରୁତମାନେ ପ୍ରଥମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥିଲେ; ସେମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ; ରଙ୍ଗିନ ଉଷା ଯେପରି ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ, ଗୋମାତାଙ୍କ ରୂପର ଚମକରେ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।
ତେ କ୍ଷୋଣୀଭିରରୁଣେଭିର୍ନାଞ୍ଜିଭୀ ରୁଦ୍ରା ଋତସ୍ଯ ସଦନେଷୁ ଵାଵୃଧୁଃ । ନିମେଘମାନା ଅତ୍ଯେନ ପାଜସା ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଵର୍ଣଂ ଦଧିରେ ସୁପେଶସମ୍
ପୃଥିବୀ ସହିତ, ଲାଲ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭୂଷଣରେ, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୁମେ ସତ୍ୟର ଗୃହରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛ; ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚଳି, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ।
ତାଁ ଇଯାନୋ ମହି ଵରୂଥମୂତଯ ଉପ ଘେଦେନା ନମସା ଗୃଣୀମସି । ତ୍ରିତୋ ନ ଯାନ୍ପଞ୍ଚ ହୋତୄନଭିଷ୍ଟଯ ଆଵଵର୍ତଦଵରାଞ୍ଚକ୍ରିଯାଵସେ
ସେଇ ମହାନ ରକ୍ଷକ ଦେବତାମାନେ ପାଖକୁ, ଆମେ ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ଯାଉଛୁ; ତ୍ରିତା ଯେପରି ସହଯୋଗ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ହୋତାକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଥିଲେ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ତୁମେ ଆସି ଆମକୁ ସହଯୋଗ ଦିଅ।
ଯଯା ରଧ୍ରଂ ପାରଯଥାତ୍ଯଂହୋ ଯଯା ନିଦୋ ମୁଞ୍ଚଥ ଵନ୍ଦିତାରମ୍ । ଅର୍ଵାଚୀ ସା ମରୁତୋ ଯା ଵ ଊତିରୋ ଷୁ ଵାଶ୍ରେଵ ସୁମତିର୍ଜିଗାତୁ
ଯେ ଉପାୟରେ ତୁମେ ଦୁଃଖୀଙ୍କୁ ସଂକଟରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର, ଯେଉଁପରି ଉପାସକଙ୍କୁ ଅପମାନରୁ ମୁକ୍ତ କର, ସେଇ କୃପା, ହେ ମରୁତମାନେ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ତୁମର ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ଗୋମାତା ତାଙ୍କ ଛୁଆ ପାଖକୁ ଯିବା ପରି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ଉପେମସୃକ୍ଷି ଵାଜଯୁର୍ଵଚସ୍ଯାଂ ଚନୋ ଦଧୀତ ନାଦ୍ଯୋ ଗିରୋ ମେ । ଅପାଂ ନପାଦାଶୁହେମା କୁଵିତ୍ସ ସୁପେଶସସ୍କରତି ଜୋଷିଷଦ୍ଧି
ମୁଁ ଶକ୍ତି ଓ ମଧୁର କଥା ପାଇଁ ଆସିଛି; ମୋର କଥାର ଧାରା ଫଳଦାୟକ ହେଉ; ହେ ଜଳର ସନ୍ତାନ, ତୁମେ ଆମକୁ କୃପା କର, କାରଣ ତୁମେ ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ।
ଇମଂ ସ୍ଵସ୍ମୈ ହୃଦ ଆ ସୁତଷ୍ଟଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵୋଚେମ କୁଵିଦସ୍ଯ ଵେଦତ୍ । ଅପାଂ ନପାଦସୁର୍ଯସ୍ଯ ମହ୍ନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯର୍ଯୋ ଭୁଵନା ଜଜାନ
ଆମେ ଏହି ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରକୁ ହୃଦୟରୁ କହିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯାହା ଜଣାଶିଳ୍ପୀ ଜାଣିପାରିବେ; ଜଳର ସୂର୍ଯ୍ୟସନ୍ତାନଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱରେ, ସେ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ସମନ୍ଯା ଯନ୍ତ୍ଯୁପ ଯନ୍ତ୍ଯନ୍ଯାଃ ସମାନମୂର୍ଵଂ ନଦ୍ଯଃ ପୃଣନ୍ତି । ତମୂ ଶୁଚିଂ ଶୁଚଯୋ ଦୀଦିଵାଂସମପାଂ ନପାତଂ ପରି ତସ୍ଥୁରାପଃ
କିଛି ନଦୀ ଏକଠି ହୁଏ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୂରେ ଯାଏ; ସମସ୍ତେ ଏକ ମହାନ ଚାନେଲକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି; ସେଇ ପବିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନଦୀମାନେ, ଜଳର ଦୀପ୍ତିମାନ ସନ୍ତାନକୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ତମସ୍ମେରା ଯୁଵତଯୋ ଯୁଵାନଂ ମର୍ମୃଜ୍ଯମାନାଃ ପରି ଯନ୍ତ୍ଯାପଃ । ସ ଶୁକ୍ରେଭିଃ ଶିକ୍ଵଭୀ ରେଵଦସ୍ମେ ଦୀଦାଯାନିଧ୍ମୋ ଘୃତନିର୍ଣିଗପ୍ସୁ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯୁବତୀମାନେ, ଯୁବକଙ୍କୁ ଘେରି ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ସେ, ଶୁଭ୍ର ଅଗ୍ନି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାରା ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ ଚମକେ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଜଳରେ ଜଳାଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି।
ଅସ୍ମୈ ତିସ୍ରୋ ଅଵ୍ଯଥ୍ଯାଯ ନାରୀର୍ଦେଵାଯ ଦେଵୀର୍ଦିଧିଷନ୍ତ୍ଯନ୍ନମ୍ । କୃତା ଇଵୋପ ହି ପ୍ରସର୍ସ୍ରେ ଅପ୍ସୁ ସ ପୀଯୂଷଂ ଧଯତି ପୂର୍ଵସୂନାମ୍
ତିନି ଅକ୍ଷୟ ଦେବୀମାନେ, ଏହି ଦେବତା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ଦକ୍ଷ ହାତ ପରି, ସେମାନେ ଜଳରେ ଚଳନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ପୁରୁଣା ମାଆମାନଙ୍କର ମଧୁର ପୋଷଣ ପିଏ।
ଅଶ୍ଵସ୍ଯାତ୍ର ଜନିମାସ୍ଯ ଚ ସ୍ଵର୍ଦ୍ରୁହୋ ରିଷଃ ସମ୍ପୃଚଃ ପାହି ସୂରୀନ୍ । ଆମାସୁ ପୂର୍ଷୁ ପରୋ ଅପ୍ରମୃଷ୍ଯଂ ନାରାତଯୋ ଵି ନଶନ୍ନାନୃତାନି
ଏଠାରେ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଜନ୍ମ ଅଛି; ଆମକୁ କ୍ଷତି ଓ ବିରୋଧରୁ ରକ୍ଷା କର, ଏକତା ଦିଅ; ଏହି ପରିବାରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ଦେବତା ଚମକୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ମିଥ୍ୟା ଓ ଦ୍ୱେଷ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ସ୍ଵ ଆ ଦମେ ସୁଦୁଘା ଯସ୍ଯ ଧେନୁଃ ସ୍ଵଧାଂ ପୀପାଯ ସୁଭ୍ଵନ୍ନମତ୍ତି । ସୋ ଅପାଂ ନପାଦୂର୍ଜଯନ୍ନପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଵସୁଦେଯାଯ ଵିଧତେ ଵି ଭାତି
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଅଛି, ସେ ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ଓ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି; ଏପରି ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚମକି, ଧନ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ଯୋ ଅପ୍ସ୍ଵା ଶୁଚିନା ଦୈଵ୍ଯେନ ଋତାଵାଜସ୍ର ଉର୍ଵିଯା ଵିଭାତି । ଵଯା ଇଦନ୍ଯା ଭୁଵନାନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଵୀରୁଧଶ୍ଚ ପ୍ରଜାଭିଃ
ଯିଏ ଜଳରେ ପବିତ୍ର ଓ ଦେବତାସ୍ୱରୂପ, ସେ ଅନନ୍ତ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଚମକେ; ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।
ଅପାଂ ନପାଦା ହ୍ଯସ୍ଥାଦୁପସ୍ଥଂ ଜିହ୍ମାନାମୂର୍ଧ୍ଵୋ ଵିଦ୍ଯୁତଂ ଵସାନଃ । ତସ୍ଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମହିମାନଂ ଵହନ୍ତୀର୍ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାଃ ପରି ଯନ୍ତି ଯହ୍ଵୀଃ
ଜଳର ସନ୍ତାନ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଧା ହୋଇ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି, ବିଜୁଳି ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ସୁନା ରଙ୍ଗର ତୀବ୍ର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଛି, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯରୂପଃ ସ ହିରଣ୍ଯସଂଦୃଗପାଂ ନପାତ୍ସେଦୁ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣଃ । ହିରଣ୍ଯଯାତ୍ପରି ଯୋନେର୍ନିଷଦ୍ଯା ହିରଣ୍ଯଦା ଦଦତ୍ଯନ୍ନମସ୍ମୈ
ସୁନା ରୂପରେ, ସୁନା ଚମକରେ, ଜଳର ସନ୍ତାନ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି; ସୁନା ଗର୍ଭରେ ବସି, ସେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସୁନା ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି।
ତଦସ୍ଯାନୀକମୁତ ଚାରୁ ନାମାପୀଚ୍ଯଂ ଵର୍ଧତେ ନପ୍ତୁରପାମ୍ । ଯମିନ୍ଧତେ ଯୁଵତଯଃ ସମିତ୍ଥା ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣଂ ଘୃତମନ୍ନମସ୍ଯ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଓ ସୁନ୍ଦର ନାମ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ୁଛି, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ଏହି ଜଳର ନାତିଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଶୃଙ୍ଗାର କରିଥିବା ଯୁବତୀମାନେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ସେ ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ଘୃତ ଭୋଜନ ତାଙ୍କର।
ଅସ୍ମୈ ବହୂନାମଵମାଯ ସଖ୍ଯେ ଯଜ୍ଞୈର୍ଵିଧେମ ନମସା ହଵିର୍ଭିଃ । ସଂ ସାନୁ ମାର୍ଜ୍ମି ଦିଧିଷାମି ବିଲ୍ମୈର୍ଦଧାମ୍ଯନ୍ନୈଃ ପରି ଵନ୍ଦ ଋଗ୍ଭିଃ
ଏହି ଅନେକଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଓ ସହଚରଙ୍କୁ, ଆମେ ଯଜ୍ଞ, ନମସ୍କାର ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା। ମୁଁ ଶିଖରକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ଭୋଗ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଋଚା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରେ।
ସ ଈଂ ଵୃଷାଜନଯତ୍ତାସୁ ଗର୍ଭଂ ସ ଈଂ ଶିଶୁର୍ଧଯତି ତଂ ରିହନ୍ତି । ସୋ ଅପାଂ ନପାଦନଭିମ୍ଲାତଵର୍ଣୋଽନ୍ଯସ୍ଯେଵେହ ତନ୍ଵା ଵିଵେଷ
ସେ, ବଳବାନ, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଗର୍ଭ ଦେଇଛନ୍ତି; ସେ, ଶିଶୁ ଭାବେ, ତାହାକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ମମତା କରନ୍ତି; ସେ, ଜଳର ନାତି, ନିର୍ମଳ ରୂପରେ, ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ଦେହ ନେଇ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।
ଅସ୍ମିନ୍ପଦେ ପରମେ ତସ୍ଥିଵାଂସମଧ୍ଵସ୍ମଭିର୍ଵିଶ୍ଵହା ଦୀଦିଵାଂସମ୍ । ଆପୋ ନପ୍ତ୍ରେ ଘୃତମନ୍ନଂ ଵହନ୍ତୀଃ ସ୍ଵଯମତ୍କୈଃ ପରି ଦୀଯନ୍ତି ଯହ୍ଵୀଃ
ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ସେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସଦା ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଜଳମାନେ ଘୃତ ଭୋଜନ ନେଇ ନାତି ପାଇଁ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସେ ବଳବାନଙ୍କୁ ଘେରି ଚାଲନ୍ତି।
ଅଯାଂସମଗ୍ନେ ସୁକ୍ଷିତିଂ ଜନାଯାଯାଂସମୁ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଵୃକ୍ତିମ୍ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଗୃହକୁ ଆଣିବା; ଦାନଶୀଳମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆଣିବା; ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଆମ ପାଖରେ ଆସୁ; ବିଶାଳ ସଭାରେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କଥା କହିପାରିବା।
ତୁଭ୍ଯଂ ହିନ୍ଵାନୋ ଵସିଷ୍ଟ ଗା ଅପୋଽଧୁକ୍ଷନ୍ସୀମଵିଭିରଦ୍ରିଭିର୍ନରଃ । ପିବେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵାହା ପ୍ରହୁତଂ ଵଷଟ୍କୃତଂ ହୋତ୍ରାଦା ସୋମଂ ପ୍ରଥମୋ ଯ ଈଶିଷେ
ତୁମ ପାଇଁ, ବସିଷ୍ଠ, ପୁରୁଷମାନେ ଜଳ ଧାରା କରିଛନ୍ତି, ଚ୍ୟାନେଲ ଓ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦୁଧ କାଢ଼ିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱାହା ସହିତ, ଭଲ ଅର୍ପିତ, ବେଦୀରେ ପ୍ରଥମ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଜ୍ଞୈଃ ସମ୍ମିଶ୍ଲାଃ ପୃଷତୀଭିରୃଷ୍ଟିଭିର୍ଯାମଞ୍ଛୁଭ୍ରାସୋ ଅଞ୍ଜିଷୁ ପ୍ରିଯା ଉତ । ଆସଦ୍ଯା ବର୍ହିର୍ଭରତସ୍ଯ ସୂନଵଃ ପୋତ୍ରାଦା ସୋମଂ ପିବତା ଦିଵୋ ନରଃ
ଯଜ୍ଞ ସହିତ ମିଶିଥିବା, ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା, ବଣ୍ଡା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅନୁଲିପ୍ତ, ପ୍ରିୟ; ବର୍ହାରେ ବସି, ଭାରତଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ, ପୋତ୍ରରୁ ସୋମ ପିଉ, ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷମାନେ।
ଅମେଵ ନଃ ସୁହଵା ଆ ହି ଗନ୍ତନ ନି ବର୍ହିଷି ସଦତନା ରଣିଷ୍ଟନ । ଅଥା ମନ୍ଦସ୍ଵ ଜୁଜୁଷାଣୋ ଅନ୍ଧସସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ଦେଵେଭିର୍ଜନିଭିଃ ସୁମଦ୍ଗଣଃ
ଏଭଳି, ଶୁଭ ମନ୍ଦିରେ ଆସ, ବର୍ହାରେ ବସ, ବିଜୟୀ ହ; ପରେ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ, ଟ୍ୱଷ୍ଟାର, ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଖୁସିର ସମୁଦାୟ।
ଆ ଵକ୍ଷି ଦେଵାଁ ଇହ ଵିପ୍ର ଯକ୍ଷି ଚୋଶନ୍ହୋତର୍ନି ଷଦା ଯୋନିଷୁ ତ୍ରିଷୁ । ପ୍ରତି ଵୀହି ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପିବାଗ୍ନୀଧ୍ରାତ୍ତଵ ଭାଗସ୍ଯ ତୃପ୍ଣୁହି
ଦେବତାମାନେ, ଏଠାରେ ଆସ, ପ୍ରେରିତ ଜନ, ଉପଭୋଗ କର, ହୋତା, ସଦା ତିନି ଆସନରେ ବସ; ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ ଗ୍ରହଣ କର, ଅଗ୍ନୀଧ୍ର ଅଂଶରୁ ମଧୁର ପାନ କର, ତୁମ ଅଂଶରେ ତୃପ୍ତି ହେଉ।
ଏଷ ସ୍ଯ ତେ ତନ୍ଵୋ ନୃମ୍ଣଵର୍ଧନଃ ସହ ଓଜଃ ପ୍ରଦିଵି ବାହ୍ଵୋର୍ହିତଃ । ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତୋ ମଘଵନ୍ତୁଭ୍ଯମାଭୃତସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଦା ତୃପତ୍ପିବ
ଏହା ତୁମ ଦେହର ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷତ୍ୱ ବଢ଼ାଏ, ଶକ୍ତି ଓ ଶୂରତା ଦୁଇ ବାହୁରେ ରଖାଯାଇଛି; ତୁମ ପାଇଁ ଚାପା ସୋମ, ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ; ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣରୁ ଗ୍ରହଣ କର, ତୃପ୍ତି ସହିତ ପିଉ।
ଜୁଷେଥାଂ ଯଜ୍ଞଂ ବୋଧତଂ ହଵସ୍ଯ ମେ ସତ୍ତୋ ହୋତା ନିଵିଦଃ ପୂର୍ଵ୍ଯା ଅନୁ । ଅଚ୍ଛା ରାଜାନା ନମ ଏତ୍ଯାଵୃତଂ ପ୍ରଶାସ୍ତ୍ରାଦା ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଜାଣ; ହୋତା ଭାବେ ବସ, ପୁରୁଣା ଘୋଷଣା ଅନୁସରଣ କର; ରାଜାମାନେ, ଏହି ସମ୍ମାନ ତୁମ ପାଇଁ, ଆସ, ପ୍ରଶଂସକ ଠାରୁ ମଧୁର ସୋମ ପିଉ।
ମନ୍ଦସ୍ଵ ହୋତ୍ରାଦନୁ ଜୋଷମନ୍ଧସୋଽଧ୍ଵର୍ଯଵଃ ସ ପୂର୍ଣାଂ ଵଷ୍ଟ୍ଯାସିଚମ୍ । ତସ୍ମା ଏତଂ ଭରତ ତଦ୍ଵଶୋ ଦଦିର୍ହୋତ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ହୋତା, ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଯେପରି ତୁମେ ସୋମ ଚାହାଁ; ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବିଷ୍ୟ ଢାଲନ୍ତି; ତେଣୁ, ଭାରତ, ଏହା ତାଙ୍କୁ ଦିଅ, ଯେପରି ଚାହାଁନ୍ତି, ହୋତାଠାରୁ ସୋମ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।
ଯମୁ ପୂର୍ଵମହୁଵେ ତମିଦଂ ହୁଵେ ସେଦୁ ହଵ୍ଯୋ ଦଦିର୍ଯୋ ନାମ ପତ୍ଯତେ । ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିଃ ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପୋତ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ଯାହାକୁ ପୂର୍ବେ ଡାକିଥିଲି, ସେଠାରେ ଏବେ ଡାକୁଛି—ସେ ଡାକାଯୋଗ୍ୟ, ଦାନକର୍ତ୍ତା ନାମଧାରୀ; ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ଚାପିଥିବା ମଧୁର ସୋମ ପୋତ୍ରଠାରୁ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।
ମେଦ୍ଯନ୍ତୁ ତେ ଵହ୍ନଯୋ ଯେଭିରୀଯସେଽରିଷଣ୍ଯନ୍ଵୀଳଯସ୍ଵା ଵନସ୍ପତେ । ଆଯୂଯା ଧୃଷ୍ଣୋ ଅଭିଗୂର୍ଯା ତ୍ଵଂ ନେଷ୍ଟ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ତୁମ ଅଗ୍ନିମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅଗ୍ରସର, ଅକ୍ଷତ ରୁହ, ବନସ୍ପତି; ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ, ଶୂର, ରକ୍ଷା ସହିତ, ନେଷ୍ଟ୍ରଠାରୁ ସୋମ ପିଉ, ଧନଦାତା, ଋତୁଅନୁସାରେ।