ଏଵା ବଭ୍ରୋ ଵୃଷଭ ଚେକିତାନ ଯଥା ଦେଵ ନ ହୃଣୀଷେ ନ ହଂସି । ହଵନଶ୍ରୁନ୍ନୋ ରୁଦ୍ରେହ ବୋଧି ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଏଭଳି, ବାଦାମି, ବଳିଷ୍ଠ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବତା, ତୁମେ କାହାକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହାନି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ହେ ରୁଦ୍ର, ଆମ ହବନ ଶୁଣ, ଏଠାରେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ଯେପରି ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ କଥା କହିପାରିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା।
ଧାରାଵରା ମରୁତୋ ଧୃଷ୍ଣ୍ଵୋଜସୋ ମୃଗା ନ ଭୀମାସ୍ତଵିଷୀଭିରର୍ଚିନଃ । ଅଗ୍ନଯୋ ନ ଶୁଶୁଚାନା ଋଜୀଷିଣୋ ଭୃମିଂ ଧମନ୍ତୋ ଅପ ଗା ଅଵୃଣ୍ଵତ
ମରୁତମାନେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କର ଧାରା ବନ୍ୟପଶୁ ପରି ତୀବ୍ର, ତେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିରେ ଚମକନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ପରି ତୀବ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ, ତେଉଁମାନେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଦ୍ଯାଵୋ ନ ସ୍ତୃଭିଶ୍ଚିତଯନ୍ତ ଖାଦିନୋ ଵ୍ଯଭ୍ରିଯା ନ ଦ୍ଯୁତଯନ୍ତ ଵୃଷ୍ଟଯଃ । ରୁଦ୍ରୋ ଯଦ୍ଵୋ ମରୁତୋ ରୁକ୍ମଵକ୍ଷସୋ ଵୃଷାଜନି ପୃଶ୍ନ୍ଯାଃ ଶୁକ୍ର ଊଧନି
ଆକାଶରେ ଯେପରି ରେଖା ଚମକେ, ସେପରି ତେଉଁମାନେ ଦିଗନ୍ତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି; ବର୍ଷା ପରି ତେଉଁମାନେ ବିଜୁଳିରେ ଚମକନ୍ତି। ଯେବେ ରୁଦ୍ର, ମରୁତମାନେ, ସୁନାର ଛାତି ନେଇ, ପୃଶ୍ନିଙ୍କ ଦୁଧରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଉକ୍ଷନ୍ତେ ଅଶ୍ଵାଁ ଅତ୍ଯାଁ ଇଵାଜିଷୁ ନଦସ୍ଯ କର୍ଣୈସ୍ତୁରଯନ୍ତ ଆଶୁଭିଃ । ହିରଣ୍ଯଶିପ୍ରା ମରୁତୋ ଦଵିଧ୍ଵତଃ ପୃକ୍ଷଂ ଯାଥ ପୃଷତୀଭିଃ ସମନ୍ଯଵଃ
ଘୋଡ଼ା ପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଅଶ୍ୱ ପରି ତେଉଁମାନେ ଦୌଡ଼ନ୍ତି, ଶଙ୍ଖର ଶବ୍ଦରେ ତେଉଁମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ସୁନାର ଶିର ଥିବା ମରୁତମାନେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏକତାରେ ଚାଲନ୍ତି।
ପୃକ୍ଷେ ତା ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନା ଵଵକ୍ଷିରେ ମିତ୍ରାଯ ଵା ସଦମା ଜୀରଦାନଵଃ । ପୃଷଦଶ୍ଵାସୋ ଅନଵଭ୍ରରାଧସ ଋଜିପ୍ଯାସୋ ନ ଵଯୁନେଷୁ ଧୂର୍ଷଦଃ
ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦେଖି ଚାଲନ୍ତି; ସେମାନେ ମିତ୍ରଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀ, ସଦା ଯୁବକ। ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା ଥିବା ମରୁତମାନେ କେବେ ବାଧା ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦ୍ରୁତ ଓ ଦୃଢ଼।
ଇନ୍ଧନ୍ଵଭିର୍ଧେନୁଭୀ ରପ୍ଶଦୂଧଭିରଧ୍ଵସ୍ମଭିଃ ପଥିଭିର୍ଭ୍ରାଜଦୃଷ୍ଟଯଃ । ଆ ହଂସାସୋ ନ ସ୍ଵସରାଣି ଗନ୍ତନ ମଧୋର୍ମଦାଯ ମରୁତଃ ସମନ୍ଯଵଃ
ଇଂଧନ, ଗାଈ ଓ ପୋଷକ ଦୁଧ, ଯାତ୍ରୀ ଓ ପଥ ସହିତ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୃଷ୍ଟି ବିସ୍ତାରିତ। ହଂସ ପରି, ମରୁତମାନେ, ଏକତାରେ ତୁମେ ମଧୁର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଭଉଣୀମାନେ ପାଖକୁ ଆସ।
ଆ ନୋ ବ୍ରହ୍ମାଣି ମରୁତଃ ସମନ୍ଯଵୋ ନରାଂ ନ ଶଂସଃ ସଵନାନି ଗନ୍ତନ । ଅଶ୍ଵାମିଵ ପିପ୍ଯତ ଧେନୁମୂଧନି କର୍ତା ଧିଯଂ ଜରିତ୍ରେ ଵାଜପେଶସମ୍
ମରୁତମାନେ, ଏକତାରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଯେପରି ପୁରୁଷମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି। ଘୋଡ଼ା ପରି ଗାଈକୁ ଦୁଧରେ ପୋଷଣ କର, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।
ତଂ ନୋ ଦାତ ମରୁତୋ ଵାଜିନଂ ରଥ ଆପାନଂ ବ୍ରହ୍ମ ଚିତଯଦ୍ଦିଵେଦିଵେ । ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଵୃଜନେଷୁ କାରଵେ ସନିଂ ମେଧାମରିଷ୍ଟଂ ଦୁଷ୍ଟରଂ ସହଃ
ମରୁତମାନେ, ଆମକୁ ବିଜୟୀ ରଥ ଦିଅ, ଯାହା ଦିନେ ଦିନେ ଆମର ସ୍ତୁତିକୁ ଆଣେ। ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧି, ସୁରକ୍ଷା ଓ ଅଜୟ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଯଦ୍ଯୁଞ୍ଜତେ ମରୁତୋ ରୁକ୍ମଵକ୍ଷସୋଽଶ୍ଵାନ୍ରଥେଷୁ ଭଗ ଆ ସୁଦାନଵଃ । ଧେନୁର୍ନ ଶିଶ୍ଵେ ସ୍ଵସରେଷୁ ପିନ୍ଵତେ ଜନାଯ ରାତହଵିଷେ ମହୀମିଷମ୍
ଯେତେବେଳେ ମରୁତମାନେ ସୁନା ଛାତି ପିନ୍ଧି ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ାକୁ ରଥରେ ଯୋଗାନ୍ତି, ହେ ଭଗ, ସେମାନେ ଦୟାଳୁ ହୋଇ, ଗୋମାତା ଯେପରି ତାଙ୍କ ଛୁଆକୁ ଗୋଶାଳାରେ ଦୁଧ ଦେଇ ପୋଷେଇଥାଏ, ସେପରି ଆହୁତି ଦେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ପୋଷଣ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯୋ ନୋ ମରୁତୋ ଵୃକତାତି ମର୍ତ୍ଯୋ ରିପୁର୍ଦଧେ ଵସଵୋ ରକ୍ଷତା ରିଷଃ । ଵର୍ତଯତ ତପୁଷା ଚକ୍ରିଯାଭି ତମଵ ରୁଦ୍ରା ଅଶସୋ ହନ୍ତନା ଵଧଃ
ଯଦି କୌଣସି ମାନବ ଶତ୍ରୁ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଧରେ, ହେ ମରୁତମାନେ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତାମାନେ, ଆମକୁ ଅପମାନ ଓ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ଶତ୍ରୁକୁ ନଶ୍ଟ କର।
ଚିତ୍ରଂ ତଦ୍ଵୋ ମରୁତୋ ଯାମ ଚେକିତେ ପୃଶ୍ନ୍ଯା ଯଦୂଧରପ୍ଯାପଯୋ ଦୁହୁଃ । ଯଦ୍ଵା ନିଦେ ନଵମାନସ୍ଯ ରୁଦ୍ରିଯାସ୍ତ୍ରିତଂ ଜରାଯ ଜୁରତାମଦାଭ୍ଯାଃ
ତୁମେ ଯେପରି ଆସ, ମରୁତମାନେ, ସେ ଦୃଶ୍ୟ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ; ପୃଶ୍ନୀଙ୍କ ଥନୁରୁ ତୁମେ ପୋଷକ ଧାରା ଆଣିଥିଲ; କିମ୍ବା, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୁମେ ସଦା ଯୁବକ ରହି, ତିନିଗୁଣ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର।
ତାନ୍ଵୋ ମହୋ ମରୁତ ଏଵଯାଵ୍ନୋ ଵିଷ୍ଣୋରେଷସ୍ଯ ପ୍ରଭୃଥେ ହଵାମହେ । ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାନ୍କକୁହାନ୍ଯତସ୍ରୁଚୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯନ୍ତଃ ଶଂସ୍ଯଂ ରାଧ ଈମହେ
ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସଦା ଅଗ୍ରଗାମୀ ମରୁତମାନେ, ଆମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଡାକୁଛୁ; ସୁନା ରଙ୍ଗର, ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ କୃପା ଚାହାଁ।
ତେ ଦଶଗ୍ଵାଃ ପ୍ରଥମା ଯଜ୍ଞମୂହିରେ ତେ ନୋ ହିନ୍ଵନ୍ତୂଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ । ଉଷା ନ ରାମୀରରୁଣୈରପୋର୍ଣୁତେ ମହୋ ଜ୍ଯୋତିଷା ଶୁଚତା ଗୋଅର୍ଣସା
ସେଇ ଦଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମରୁତମାନେ ପ୍ରଥମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥିଲେ; ସେମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ; ରଙ୍ଗିନ ଉଷା ଯେପରି ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ, ଗୋମାତାଙ୍କ ରୂପର ଚମକରେ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।
ତେ କ୍ଷୋଣୀଭିରରୁଣେଭିର୍ନାଞ୍ଜିଭୀ ରୁଦ୍ରା ଋତସ୍ଯ ସଦନେଷୁ ଵାଵୃଧୁଃ । ନିମେଘମାନା ଅତ୍ଯେନ ପାଜସା ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଵର୍ଣଂ ଦଧିରେ ସୁପେଶସମ୍
ପୃଥିବୀ ସହିତ, ଲାଲ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭୂଷଣରେ, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୁମେ ସତ୍ୟର ଗୃହରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛ; ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚଳି, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ।
ତାଁ ଇଯାନୋ ମହି ଵରୂଥମୂତଯ ଉପ ଘେଦେନା ନମସା ଗୃଣୀମସି । ତ୍ରିତୋ ନ ଯାନ୍ପଞ୍ଚ ହୋତୄନଭିଷ୍ଟଯ ଆଵଵର୍ତଦଵରାଞ୍ଚକ୍ରିଯାଵସେ
ସେଇ ମହାନ ରକ୍ଷକ ଦେବତାମାନେ ପାଖକୁ, ଆମେ ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ଯାଉଛୁ; ତ୍ରିତା ଯେପରି ସହଯୋଗ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ହୋତାକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଥିଲେ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ତୁମେ ଆସି ଆମକୁ ସହଯୋଗ ଦିଅ।
ଯଯା ରଧ୍ରଂ ପାରଯଥାତ୍ଯଂହୋ ଯଯା ନିଦୋ ମୁଞ୍ଚଥ ଵନ୍ଦିତାରମ୍ । ଅର୍ଵାଚୀ ସା ମରୁତୋ ଯା ଵ ଊତିରୋ ଷୁ ଵାଶ୍ରେଵ ସୁମତିର୍ଜିଗାତୁ
ଯେ ଉପାୟରେ ତୁମେ ଦୁଃଖୀଙ୍କୁ ସଂକଟରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର, ଯେଉଁପରି ଉପାସକଙ୍କୁ ଅପମାନରୁ ମୁକ୍ତ କର, ସେଇ କୃପା, ହେ ମରୁତମାନେ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ତୁମର ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ଗୋମାତା ତାଙ୍କ ଛୁଆ ପାଖକୁ ଯିବା ପରି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ଉପେମସୃକ୍ଷି ଵାଜଯୁର୍ଵଚସ୍ଯାଂ ଚନୋ ଦଧୀତ ନାଦ୍ଯୋ ଗିରୋ ମେ । ଅପାଂ ନପାଦାଶୁହେମା କୁଵିତ୍ସ ସୁପେଶସସ୍କରତି ଜୋଷିଷଦ୍ଧି
ମୁଁ ଶକ୍ତି ଓ ମଧୁର କଥା ପାଇଁ ଆସିଛି; ମୋର କଥାର ଧାରା ଫଳଦାୟକ ହେଉ; ହେ ଜଳର ସନ୍ତାନ, ତୁମେ ଆମକୁ କୃପା କର, କାରଣ ତୁମେ ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ।
ଇମଂ ସ୍ଵସ୍ମୈ ହୃଦ ଆ ସୁତଷ୍ଟଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵୋଚେମ କୁଵିଦସ୍ଯ ଵେଦତ୍ । ଅପାଂ ନପାଦସୁର୍ଯସ୍ଯ ମହ୍ନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯର୍ଯୋ ଭୁଵନା ଜଜାନ
ଆମେ ଏହି ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରକୁ ହୃଦୟରୁ କହିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯାହା ଜଣାଶିଳ୍ପୀ ଜାଣିପାରିବେ; ଜଳର ସୂର୍ଯ୍ୟସନ୍ତାନଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱରେ, ସେ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ସମନ୍ଯା ଯନ୍ତ୍ଯୁପ ଯନ୍ତ୍ଯନ୍ଯାଃ ସମାନମୂର୍ଵଂ ନଦ୍ଯଃ ପୃଣନ୍ତି । ତମୂ ଶୁଚିଂ ଶୁଚଯୋ ଦୀଦିଵାଂସମପାଂ ନପାତଂ ପରି ତସ୍ଥୁରାପଃ
କିଛି ନଦୀ ଏକଠି ହୁଏ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୂରେ ଯାଏ; ସମସ୍ତେ ଏକ ମହାନ ଚାନେଲକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି; ସେଇ ପବିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନଦୀମାନେ, ଜଳର ଦୀପ୍ତିମାନ ସନ୍ତାନକୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ତମସ୍ମେରା ଯୁଵତଯୋ ଯୁଵାନଂ ମର୍ମୃଜ୍ଯମାନାଃ ପରି ଯନ୍ତ୍ଯାପଃ । ସ ଶୁକ୍ରେଭିଃ ଶିକ୍ଵଭୀ ରେଵଦସ୍ମେ ଦୀଦାଯାନିଧ୍ମୋ ଘୃତନିର୍ଣିଗପ୍ସୁ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯୁବତୀମାନେ, ଯୁବକଙ୍କୁ ଘେରି ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ସେ, ଶୁଭ୍ର ଅଗ୍ନି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାରା ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ ଚମକେ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଜଳରେ ଜଳାଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି।
ଅସ୍ମୈ ତିସ୍ରୋ ଅଵ୍ଯଥ୍ଯାଯ ନାରୀର୍ଦେଵାଯ ଦେଵୀର୍ଦିଧିଷନ୍ତ୍ଯନ୍ନମ୍ । କୃତା ଇଵୋପ ହି ପ୍ରସର୍ସ୍ରେ ଅପ୍ସୁ ସ ପୀଯୂଷଂ ଧଯତି ପୂର୍ଵସୂନାମ୍
ତିନି ଅକ୍ଷୟ ଦେବୀମାନେ, ଏହି ଦେବତା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ଦକ୍ଷ ହାତ ପରି, ସେମାନେ ଜଳରେ ଚଳନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ପୁରୁଣା ମାଆମାନଙ୍କର ମଧୁର ପୋଷଣ ପିଏ।
ଅଶ୍ଵସ୍ଯାତ୍ର ଜନିମାସ୍ଯ ଚ ସ୍ଵର୍ଦ୍ରୁହୋ ରିଷଃ ସମ୍ପୃଚଃ ପାହି ସୂରୀନ୍ । ଆମାସୁ ପୂର୍ଷୁ ପରୋ ଅପ୍ରମୃଷ୍ଯଂ ନାରାତଯୋ ଵି ନଶନ୍ନାନୃତାନି
ଏଠାରେ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଜନ୍ମ ଅଛି; ଆମକୁ କ୍ଷତି ଓ ବିରୋଧରୁ ରକ୍ଷା କର, ଏକତା ଦିଅ; ଏହି ପରିବାରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ଦେବତା ଚମକୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ମିଥ୍ୟା ଓ ଦ୍ୱେଷ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ସ୍ଵ ଆ ଦମେ ସୁଦୁଘା ଯସ୍ଯ ଧେନୁଃ ସ୍ଵଧାଂ ପୀପାଯ ସୁଭ୍ଵନ୍ନମତ୍ତି । ସୋ ଅପାଂ ନପାଦୂର୍ଜଯନ୍ନପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଵସୁଦେଯାଯ ଵିଧତେ ଵି ଭାତି
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଅଛି, ସେ ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ଓ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି; ଏପରି ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚମକି, ଧନ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ଯୋ ଅପ୍ସ୍ଵା ଶୁଚିନା ଦୈଵ୍ଯେନ ଋତାଵାଜସ୍ର ଉର୍ଵିଯା ଵିଭାତି । ଵଯା ଇଦନ୍ଯା ଭୁଵନାନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଵୀରୁଧଶ୍ଚ ପ୍ରଜାଭିଃ
ଯିଏ ଜଳରେ ପବିତ୍ର ଓ ଦେବତାସ୍ୱରୂପ, ସେ ଅନନ୍ତ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଚମକେ; ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।
ଅପାଂ ନପାଦା ହ୍ଯସ୍ଥାଦୁପସ୍ଥଂ ଜିହ୍ମାନାମୂର୍ଧ୍ଵୋ ଵିଦ୍ଯୁତଂ ଵସାନଃ । ତସ୍ଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମହିମାନଂ ଵହନ୍ତୀର୍ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାଃ ପରି ଯନ୍ତି ଯହ୍ଵୀଃ
ଜଳର ସନ୍ତାନ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଧା ହୋଇ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି, ବିଜୁଳି ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ସୁନା ରଙ୍ଗର ତୀବ୍ର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଛି, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯରୂପଃ ସ ହିରଣ୍ଯସଂଦୃଗପାଂ ନପାତ୍ସେଦୁ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣଃ । ହିରଣ୍ଯଯାତ୍ପରି ଯୋନେର୍ନିଷଦ୍ଯା ହିରଣ୍ଯଦା ଦଦତ୍ଯନ୍ନମସ୍ମୈ
ସୁନା ରୂପରେ, ସୁନା ଚମକରେ, ଜଳର ସନ୍ତାନ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି; ସୁନା ଗର୍ଭରେ ବସି, ସେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସୁନା ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି।
ତଦସ୍ଯାନୀକମୁତ ଚାରୁ ନାମାପୀଚ୍ଯଂ ଵର୍ଧତେ ନପ୍ତୁରପାମ୍ । ଯମିନ୍ଧତେ ଯୁଵତଯଃ ସମିତ୍ଥା ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣଂ ଘୃତମନ୍ନମସ୍ଯ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଓ ସୁନ୍ଦର ନାମ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ୁଛି, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ଏହି ଜଳର ନାତିଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଶୃଙ୍ଗାର କରିଥିବା ଯୁବତୀମାନେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ସେ ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ଘୃତ ଭୋଜନ ତାଙ୍କର।
ଅସ୍ମୈ ବହୂନାମଵମାଯ ସଖ୍ଯେ ଯଜ୍ଞୈର୍ଵିଧେମ ନମସା ହଵିର୍ଭିଃ । ସଂ ସାନୁ ମାର୍ଜ୍ମି ଦିଧିଷାମି ବିଲ୍ମୈର୍ଦଧାମ୍ଯନ୍ନୈଃ ପରି ଵନ୍ଦ ଋଗ୍ଭିଃ
ଏହି ଅନେକଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଓ ସହଚରଙ୍କୁ, ଆମେ ଯଜ୍ଞ, ନମସ୍କାର ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା। ମୁଁ ଶିଖରକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ଭୋଗ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଋଚା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରେ।
ସ ଈଂ ଵୃଷାଜନଯତ୍ତାସୁ ଗର୍ଭଂ ସ ଈଂ ଶିଶୁର୍ଧଯତି ତଂ ରିହନ୍ତି । ସୋ ଅପାଂ ନପାଦନଭିମ୍ଲାତଵର୍ଣୋଽନ୍ଯସ୍ଯେଵେହ ତନ୍ଵା ଵିଵେଷ
ସେ, ବଳବାନ, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଗର୍ଭ ଦେଇଛନ୍ତି; ସେ, ଶିଶୁ ଭାବେ, ତାହାକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ମମତା କରନ୍ତି; ସେ, ଜଳର ନାତି, ନିର୍ମଳ ରୂପରେ, ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ଦେହ ନେଇ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।
ଅସ୍ମିନ୍ପଦେ ପରମେ ତସ୍ଥିଵାଂସମଧ୍ଵସ୍ମଭିର୍ଵିଶ୍ଵହା ଦୀଦିଵାଂସମ୍ । ଆପୋ ନପ୍ତ୍ରେ ଘୃତମନ୍ନଂ ଵହନ୍ତୀଃ ସ୍ଵଯମତ୍କୈଃ ପରି ଦୀଯନ୍ତି ଯହ୍ଵୀଃ
ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ସେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସଦା ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଜଳମାନେ ଘୃତ ଭୋଜନ ନେଇ ନାତି ପାଇଁ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସେ ବଳବାନଙ୍କୁ ଘେରି ଚାଲନ୍ତି।