ତଂ ଵଃ ଶର୍ଧଂ ମାରୁତଂ ସୁମ୍ନଯୁର୍ଗିରୋପ ବ୍ରୁଵେ ନମସା ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍ । ଯଥା ରଯିଂ ସର୍ଵଵୀରଂ ନଶାମହା ଅପତ୍ଯସାଚଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ଦିଵେଦିଵେ
ମୁଁ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ଗୀତ, ପ୍ରଶଂସା ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ଦେବମାନେକୁ ଡାକୁଛି। ଯେପରି ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ବୀରପୂର୍ଣ୍ଣ, ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧି ଓ ଖ୍ୟାତି ଥିବା ଧନ ପାଇପାରିବୁ।
ଅସ୍ମାକଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵତଂ ରଥମାଦିତ୍ଯୈ ରୁଦ୍ରୈର୍ଵସୁଭିଃ ସଚାଭୁଵା । ପ୍ର ଯଦ୍ଵଯୋ ନ ପପ୍ତନ୍ଵସ୍ମନସ୍ପରି ଶ୍ରଵସ୍ଯଵୋ ହୃଷୀଵନ୍ତୋ ଵନର୍ଷଦଃ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମର ରଥକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ସହିତ। ଯେବେ ଖ୍ୟାତି ଆଶା କରୁଥିବା ଉତ୍ସାହୀମାନେ ଘୋସା ଛାଡ଼ି ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରନ୍ତୁ।
ଅଧ ସ୍ମା ନ ଉଦଵତା ସଜୋଷସୋ ରଥଂ ଦେଵାସୋ ଅଭି ଵିକ୍ଷୁ ଵାଜଯୁମ୍ । ଯଦାଶଵଃ ପଦ୍ଯାଭିସ୍ତିତ୍ରତୋ ରଜଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସାନୌ ଜଙ୍ଘନନ୍ତ ପାଣିଭିଃ
ତେବେ, ଦେବଗଣ ଏକତାରେ ଏକାଠି ହେଇ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ରଥରେ ଚଢିଥିଲେ; ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲି, ପଦେ ପଦେ ଆକାଶ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତୁମର ହାତରେ ପୃଥିବୀର ଉଚ୍ଚ ଶିରାକୁ ଆଘାତ କରିଥିଲେ।
ଉତ ସ୍ଯ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିର୍ଦିଵଃ ଶର୍ଧେନ ମାରୁତେନ ସୁକ୍ରତୁଃ । ଅନୁ ନୁ ସ୍ଥାତ୍ଯଵୃକାଭିରୂତିଭୀ ରଥଂ ମହେ ସନଯେ ଵାଜସାତଯେ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବ ଦେବମାନଙ୍କ ଦଳ ଏବଂ ମାରୁତଗଣ ସହିତ, କୌଶଳରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବନ୍ତ, ଅବିରତ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇ ଏହି ରଥକୁ ବଡ଼ ଲାଭ ଓ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଅନୁସରଣ କରିଥାନ୍ତି।
ଉତ ସ୍ଯ ଦେଵୋ ଭୁଵନସ୍ଯ ସକ୍ଷଣିସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ଗ୍ନାଭିଃ ସଜୋଷା ଜୂଜୁଵଦ୍ରଥମ୍ । ଇଳା ଭଗୋ ବୃହଦ୍ଦିଵୋତ ରୋଦସୀ ପୂଷା ପୁରଂଧିରଶ୍ଵିନାଵଧା ପତୀ
ଏହି ଦେବତା, ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ହେଇ ରଥକୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି; ଇଳା, ଭଗ, ବୃହଦ୍ଦିବ, ଦୁଇ ଜଗତ, ପୂଷା ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଧନର ନାୟକ ଏହି ରଥକୁ ସେବା କରିଛନ୍ତି।
ଉତ ତ୍ଯେ ଦେଵୀ ସୁଭଗେ ମିଥୂଦୃଶୋଷାସାନକ୍ତା ଜଗତାମପୀଜୁଵା । ସ୍ତୁଷେ ଯଦ୍ଵାଂ ପୃଥିଵି ନଵ୍ଯସା ଵଚ ସ୍ଥାତୁଶ୍ଚ ଵଯସ୍ତ୍ରିଵଯା ଉପସ୍ତିରେ
ସେ ଦୁଇ ଦେବୀ, ଉଷା ଓ ନକ୍ତା, ସଦା ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଏକାକାର, ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମକୁ ନୂତନ ଷ୍ଟୁତିରେ ଗୀତ ଗାଉଛି, ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମର ପିଢିଗୁଡ଼ିକୁ ତିନି ଭାଗରେ ନିଶ୍ଚିତ କର।
ଉତ ଵଃ ଶଂସମୁଶିଜାମିଵ ଶ୍ମସ୍ଯହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯୋଽଜ ଏକପାଦୁତ । ତ୍ରିତ ଋଭୁକ୍ଷାଃ ସଵିତା ଚନୋ ଦଧେଽପାଂ ନପାଦାଶୁହେମା ଧିଯା ଶମି
ତୁମ ପାଇଁ, ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ପରି, ମୁଁ ଷ୍ଟୁତି କରୁଛି: ଅହିବୁଧ୍ନ୍ୟ, ଅଜ ଏକପଦ, ତୃତ, ଋଭୁଗଣ ଓ ସବିତା ଆମ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ ମାର୍ଗ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି; ଜଳର ଶିଶୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଓ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ଶାନ୍ତ ଅଛନ୍ତି।
ଏତା ଵୋ ଵଶ୍ମ୍ଯୁଦ୍ଯତା ଯଜତ୍ରା ଅତକ୍ଷନ୍ନାଯଵୋ ନଵ୍ଯସେ ସମ୍ । ଶ୍ରଵସ୍ଯଵୋ ଵାଜଂ ଚକାନାଃ ସପ୍ତିର୍ନ ରଥ୍ଯୋ ଅହ ଧୀତିମଶ୍ଯାଃ
ଏହି ତୁମର ଉପହାରଗୁଡ଼ିକୁ, ଏହି ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ନୂତନ କ୍ରିୟା ପାଇଁ କୁଶଳମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି; ମହିମା ଓ ଶକ୍ତି ଚାହିଁ, ରଥରେ ଯୋଗାଯୋଗ ହସ୍ତୀମାନେ ପରି, ଆମେ ଆମର ଚିନ୍ତାରେ ଉଦ୍ୟମ କରିବା।
ଅସ୍ଯ ମେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଋତାଯତୋ ଭୂତମଵିତ୍ରୀ ଵଚସଃ ସିଷାସତଃ । ଯଯୋରାଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ତେ ଇଦଂ ପୁର ଉପସ୍ତୁତେ ଵସୂଯୁର୍ଵାଂ ମହୋ ଦଧେ
ମୋର ଉଚ୍ଚାରିତ ଉଚ୍ଚାରଣର ସମର୍ଥକ ହେଉ, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଯାହା ଧର୍ମକୁ ଚାହେ; ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ, ସେଇ ପ୍ରାଚୀନ ଷ୍ଟୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ, ଆମକୁ ବଡ଼ ଧନ ଦିଅ।
ମା ନୋ ଗୁହ୍ଯା ରିପ ଆଯୋରହନ୍ଦଭନ୍ମା ନ ଆଭ୍ଯୋ ରୀରଧୋ ଦୁଚ୍ଛୁନାଭ୍ଯଃ । ମା ନୋ ଵି ଯୌଃ ସଖ୍ଯା ଵିଦ୍ଧି ତସ୍ଯ ନଃ ସୁମ୍ନାଯତା ମନସା ତତ୍ତ୍ଵେମହେ
ଲୁଚିଥିବା ଶତ୍ରୁ, ଜୀବନ ନାଶକ, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିନପାରନ୍ତୁ; ତାଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ଅପକାର ଆସିନପାରନ୍ତୁ; ତୁମର ମିତ୍ରତା ଆମଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉନାହିଁ, ଦୟାଳୁ ମନରେ ଆମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛୁ, ତାହା ଦିଅ।
ଅହେଳତା ମନସା ଶ୍ରୁଷ୍ଟିମା ଵହ ଦୁହାନାଂ ଧେନୁଂ ପିପ୍ଯୁଷୀମସଶ୍ଚତମ୍ । ପଦ୍ଯାଭିରାଶୁଂ ଵଚସା ଚ ଵାଜିନଂ ତ୍ଵାଂ ହିନୋମି ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵହା
ଆଗ୍ରହୀ ମନରେ, ଆମକୁ ପୂରଣ କର, ଦୁହାଯାଉଥିବା ଗାଈ ପରି, ସଦା ଦୟାଳୁ ଓ ଉଦାର; ତୁମର ପଦ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣରେ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଜୟୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛି।
ରାକାମହଂ ସୁହଵାଂ ସୁଷ୍ଟୁତୀ ହୁଵେ ଶୃଣୋତୁ ନଃ ସୁଭଗା ବୋଧତୁ ତ୍ମନା । ସୀଵ୍ଯତ୍ଵପଃ ସୂଚ୍ଯାଚ୍ଛିଦ୍ଯମାନଯା ଦଦାତୁ ଵୀରଂ ଶତଦାଯମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ମୁଁ ରାକାକୁ ଡାଉଛି, ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ଓ ଭଲ ଷ୍ଟୁତି ହୋଇଥିବା; ସେ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଦୟାଳୁ ନିଜ ସାନିଧ୍ୟରେ ଆସନ୍ତୁ; ଅଖଣ୍ଡ ତାନ୍ତୁରେ କାମକୁ ଏକାଠି କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶତଗୁଣ ଷ୍ଟୁତି କରୁଥିବା ବୀର ପୁତ୍ର ଦିଅ।
ଯାସ୍ତେ ରାକେ ସୁମତଯଃ ସୁପେଶସୋ ଯାଭିର୍ଦଦାସି ଦାଶୁଷେ ଵସୂନି । ତାଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଉପାଗହି ସହସ୍ରପୋଷଂ ସୁଭଗେ ରରାଣା
ରାକା, ତୁମର ଯେଉଁ ଭଲ ଦୟା, ତୁମେ ପୂଜାର୍ଥୀକୁ ଯାହା ଦେଉଛ, ସେଇ ଦୟାରେ ଆଜି ଆମଠାରେ ଆସ, ଦୟାଳୁ, ଅଧିକ ଧନ ଦେଉଥିବା, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ସିନୀଵାଲି ପୃଥୁଷ୍ଟୁକେ ଯା ଦେଵାନାମସି ସ୍ଵସା । ଜୁଷସ୍ଵ ହଵ୍ଯମାହୁତଂ ପ୍ରଜାଂ ଦେଵି ଦିଦିଡ୍ଢି ନଃ
ସିନୀବାଳୀ, ପ୍ରଶସ୍ତ ନିତମ୍ଭବତୀ, ଦେବମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଆହୁତ ହୋଇଥିବା ହବି ଗ୍ରହଣ କର; ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ, ଦୟା କର।
ଯା ସୁବାହୁଃ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରିଃ ସୁଷୂମା ବହୁସୂଵରୀ । ତସ୍ଯୈ ଵିଶ୍ପତ୍ନ୍ଯୈ ହଵିଃ ସିନୀଵାଲ୍ଯୈ ଜୁହୋତନ
ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ଭୁଜ ଓ ରମଣୀୟ ଆଙ୍ଗୁଳି ଅଛନ୍ତି, ଅଧିକ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିବା, ଘରର ମାଲିକା ସିନୀବାଳୀକୁ ହବି ଅର୍ପଣ କର।
ଯା ଗୁଙ୍ଗୂର୍ଯା ସିନୀଵାଲୀ ଯା ରାକା ଯା ସରସ୍ଵତୀ । ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମହ୍ଵ ଊତଯେ ଵରୁଣାନୀଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଯିଏ ସିନୀବାଳୀ, ଯିଏ ରାକା, ଯିଏ ସରସ୍ୱତୀ, ମୁଁ ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀକୁ ଡାଉଛି, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଭରୁଣାଣୀକୁ ଡାଉଛି।
ଆ ତେ ପିତର୍ମରୁତାଂ ସୁମ୍ନମେତୁ ମା ନଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସଂଦୃଶୋ ଯୁଯୋଥାଃ । ଅଭି ନୋ ଵୀରୋ ଅର୍ଵତି କ୍ଷମେତ ପ୍ର ଜାଯେମହି ରୁଦ୍ର ପ୍ରଜାଭିଃ
ମାରୁତମାନଙ୍କର ପିତା, ତୁମର କୃପା ଆମଠାରେ ଆସୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅପରାଧ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ରୁଦ୍ର, ଆମେ ସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜା ବଢ଼ିବା।
ତ୍ଵାଦତ୍ତେଭୀ ରୁଦ୍ର ଶଂତମେଭିଃ ଶତଂ ହିମା ଅଶୀଯ ଭେଷଜେଭିଃ । ଵ୍ଯସ୍ମଦ୍ଦ୍ଵେଷୋ ଵିତରଂ ଵ୍ଯଂହୋ ଵ୍ଯମୀଵାଶ୍ଚାତଯସ୍ଵା ଵିଷୂଚୀଃ
ରୁଦ୍ର, ତୁମର ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଲାଗି ଚାହୁଁଛି; ଆମଠାରୁ ଦ୍ୱେଷ, ଅପସ୍ତ, ରୋଗ ଦୂର କର; ସମସ୍ତ ଅପକାର ଦୂର କର।
ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଜାତସ୍ଯ ରୁଦ୍ର ଶ୍ରିଯାସି ତଵସ୍ତମସ୍ତଵସାଂ ଵଜ୍ରବାହୋ । ପର୍ଷି ଣଃ ପାରମଂହସଃ ସ୍ଵସ୍ତି ଵିଶ୍ଵା ଅଭୀତୀ ରପସୋ ଯୁଯୋଧି
ରୁଦ୍ର, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ, ଶ୍ରୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଶକ୍ତିରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରବାହୁ; ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଭୟଙ୍କର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର, ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଭୟ ଓ କ୍ଷତି ଦୂର କର।
ମା ତ୍ଵା ରୁଦ୍ର ଚୁକ୍ରୁଧାମା ନମୋଭିର୍ମା ଦୁଷ୍ଟୁତୀ ଵୃଷଭ ମା ସହୂତୀ । ଉନ୍ନୋ ଵୀରାଁ ଅର୍ପଯ ଭେଷଜେଭିର୍ଭିଷକ୍ତମଂ ତ୍ଵା ଭିଷଜାଂ ଶୃଣୋମି
ରୁଦ୍ର, ଆମର ନମସ୍କାରରେ ତୁମେ କ୍ରୁଧିତ ହେଉନାହିଁ; ବୃଷ, ଆମର ଷ୍ଟୁତି ଓ ଡାକରେ ତୁମେ ଅପମାନିତ ହେଉନାହିଁ; ବୀର, ତୁମର ଔଷଧ ଆମକୁ ଦିଅ, ମୁଁ ଜାଣିଛି ତୁମେ ଚିକିତ୍ସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ହଵୀମଭିର୍ହଵତେ ଯୋ ହଵିର୍ଭିରଵ ସ୍ତୋମେଭୀ ରୁଦ୍ରଂ ଦିଷୀଯ । ଋଦୂଦରଃ ସୁହଵୋ ମା ନୋ ଅସ୍ଯୈ ବଭ୍ରୁଃ ସୁଶିପ୍ରୋ ରୀରଧନ୍ମନାଯୈ
ଯିଏ ହବିଷ୍ୟ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକେ, ସେ ବଡ଼ ପେଟ ଥିବା, ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା, କନ୍ଧରେ କୁନ୍ଦଳ ଓ ଶୁଭ୍ର ଗଣ୍ଡ଼ ଥିବା ବାବା ରୁଦ୍ର ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କରୁନ୍।
ଉନ୍ମା ମମନ୍ଦ ଵୃଷଭୋ ମରୁତ୍ଵାନ୍ତ୍ଵକ୍ଷୀଯସା ଵଯସା ନାଧମାନମ୍ । ଘୃଣୀଵ ଚ୍ଛାଯାମରପା ଅଶୀଯା ଵିଵାସେଯଂ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ସୁମ୍ନମ୍
ମରୁତମାନେ ସହିତ ବଳିଷ୍ଠ ବୃଷଭ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସଦା ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ, ସେ କେବେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଛାୟା ସଦା ରହେ, ସେପରି ମୁଁ ସଦା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଚାହେଁ।
କ୍ଵ ସ୍ଯ ତେ ରୁଦ୍ର ମୃଳଯାକୁର୍ହସ୍ତୋ ଯୋ ଅସ୍ତି ଭେଷଜୋ ଜଲାଷଃ । ଅପଭର୍ତା ରପସୋ ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯାଭୀ ନୁ ମା ଵୃଷଭ ଚକ୍ଷମୀଥାଃ
ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଶୁଭ ହାତ କେଉଁଠି ଅଛି, ଯାହା ଔଷଧ ଓ ଜଳ ଦେଇଥାଏ? ଦେବତାଙ୍କ ରୋଷ ଦୂର କର, ବୃଷଭ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ।
ପ୍ର ବଭ୍ରଵେ ଵୃଷଭାଯ ଶ୍ଵିତୀଚେ ମହୋ ମହୀଂ ସୁଷ୍ଟୁତିମୀରଯାମି । ନମସ୍ଯା କଲ୍ମଲୀକିନଂ ନମୋଭିର୍ଗୃଣୀମସି ତ୍ଵେଷଂ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ନାମ
ବାବା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ବାଦାମି ରଙ୍ଗର, ବଳିଷ୍ଠ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୁଁ ବଡ଼ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛି। ଯିଏ ଦୋଷ ଦୂର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ; ତୀବ୍ର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନାମକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗାଉଛି।
ସ୍ଥିରେଭିରଙ୍ଗୈଃ ପୁରୁରୂପ ଉଗ୍ରୋ ବଭ୍ରୁଃ ଶୁକ୍ରେଭିଃ ପିପିଶେ ହିରଣ୍ଯୈଃ । ଈଶାନାଦସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ଭୂରେର୍ନ ଵା ଉ ଯୋଷଦ୍ରୁଦ୍ରାଦସୁର୍ଯମ୍
ଉପଯୁକ୍ତ ଅଂଗ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ, ତୀବ୍ର ଓ ବାଦାମି ରଙ୍ଗର, ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଏବଂ ଏହାର ସମୃଦ୍ଧିର ନାଥ; କେହି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶାସନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅର୍ହନ୍ବିଭର୍ଷି ସାଯକାନି ଧନ୍ଵାର୍ହନ୍ନିଷ୍କଂ ଯଜତଂ ଵିଶ୍ଵରୂପମ୍ । ଅର୍ହନ୍ନିଦଂ ଦଯସେ ଵିଶ୍ଵମଭ୍ଵଂ ନ ଵା ଓଜୀଯୋ ରୁଦ୍ର ତ୍ଵଦସ୍ତି
ତୁମେ ଧନୁ ଓ ବାଣ ଧରିଥିବା ଯୋଗ୍ୟ, ସୁନାର ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିବା ଯୋଗ୍ୟ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ପୂଜିତ। ସମସ୍ତ ଭଲ ଦିଅ, ରୁଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ବଡ଼ କେହି ନାହିଁ।
ସ୍ତୁହି ଶ୍ରୁତଂ ଗର୍ତସଦଂ ଯୁଵାନଂ ମୃଗଂ ନ ଭୀମମୁପହତ୍ନୁମୁଗ୍ରମ୍ । ମୃଳା ଜରିତ୍ରେ ରୁଦ୍ର ସ୍ତଵାନୋଽନ୍ଯଂ ତେ ଅସ୍ମନ୍ନି ଵପନ୍ତୁ ସେନାଃ
ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯୁବକ, ଗୁହାରେ ବସିଥିବା, ବନ୍ୟପଶୁ ପରି ଭୟଙ୍କର, ତୀବ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଉଁଠି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି। ହେ ରୁଦ୍ର, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦୟା କର, ତୁମର ସେନାମାନେ ଆମ ପାଖରେ ନ ଆସନ୍ତୁ।
କୁମାରଶ୍ଚିତ୍ପିତରଂ ଵନ୍ଦମାନଂ ପ୍ରତି ନାନାମ ରୁଦ୍ରୋପଯନ୍ତମ୍ । ଭୂରେର୍ଦାତାରଂ ସତ୍ପତିଂ ଗୃଣୀଷେ ସ୍ତୁତସ୍ତ୍ଵଂ ଭେଷଜା ରାସ୍ଯସ୍ମେ
ଏଠାରେ ଯେପରି ଶିଶୁ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ତେଣୁ ରୁଦ୍ର ଆସୁଥିବାବେଳେ ସେମାନେ ମଣ୍ଡିଯାନ୍ତି। ତୁମେ ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧି ଦେବା, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ; ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ ଆମକୁ ଔଷଧ ଦିଅ।
ଯା ଵୋ ଭେଷଜା ମରୁତଃ ଶୁଚୀନି ଯା ଶଂତମା ଵୃଷଣୋ ଯା ମଯୋଭୁ । ଯାନି ମନୁରଵୃଣୀତା ପିତା ନସ୍ତା ଶଂ ଚ ଯୋଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵଶ୍ମି
ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଶୁଭ୍ର ଔଷଧ ଧରିଛ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ସବୁଠାରୁ ମଙ୍ଗଳମୟ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ମନୁ ଓ ଆମ ପିତା ଯାହାକୁ ବାଛିଥିଲେ—ସେଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭଲ ଓ ଆନନ୍ଦକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ।
ପରି ଣୋ ହେତୀ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃଜ୍ଯାଃ ପରି ତ୍ଵେଷସ୍ଯ ଦୁର୍ମତିର୍ମହୀ ଗାତ୍ । ଅଵ ସ୍ଥିରା ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯସ୍ତନୁଷ୍ଵ ମୀଢ୍ଵସ୍ତୋକାଯ ତନଯାଯ ମୃଳ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଆମୁଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ, ତୀବ୍ର ରୋଷ ଆମୁଠାରୁ ଦୂରେ ରୁହୁ। ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷା ପାଉନ୍ତୁ, ଆମ ପିଲା ଓ ସନ୍ତାନମାନେ ଉପରେ ଦୟା କର।