ଋତଂ ଦେଵାଯ କୃଣ୍ଵତେ ସଵିତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରାଯାହିଘ୍ନେ ନ ରମନ୍ତ ଆପଃ । ଅହରହର୍ଯାତ୍ଯକ୍ତୁରପାଂ କିଯାତ୍ଯା ପ୍ରଥମଃ ସର୍ଗ ଆସାମ୍
ପାଣି ଦେବତା ସବିତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ କାମନା କରେ, ଯେପରି ଗୃହଣୀମାନେ ପତି ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ, ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଦୌଡ଼ନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ପ୍ରବାହ।
ଯୋ ଵୃତ୍ରାଯ ସିନମତ୍ରାଭରିଷ୍ଯତ୍ପ୍ର ତଂ ଜନିତ୍ରୀ ଵିଦୁଷ ଉଵାଚ । ପଥୋ ରଦନ୍ତୀରନୁ ଜୋଷମସ୍ମୈ ଦିଵେଦିଵେ ଧୁନଯୋ ଯନ୍ତ୍ଯର୍ଥମ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଜାଣିଥିଲେ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ବିପକ୍ଷୀ ଭିତରେ ପ୍ରବାହ ଛାଡ଼ିବାକୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ପଥ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି, ପ୍ରତିଦିନ ଖୁସିରେ; ପ୍ରବାହ ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି।'
ଊର୍ଧ୍ଵୋ ହ୍ଯସ୍ଥାଦଧ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେଽଧା ଵୃତ୍ରାଯ ପ୍ର ଵଧଂ ଜଭାର । ମିହଂ ଵସାନ ଉପ ହୀମଦୁଦ୍ରୋତ୍ତିଗ୍ମାଯୁଧୋ ଅଜଯଚ୍ଛତ୍ରୁମିନ୍ଦ୍ରଃ
ସେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ସିଧା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ; ତାପରେ ବୃତ୍ର ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ। କୁହୁଡ଼ି ମୁଡ଼ି, ସେ ଶତ୍ରୁ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତିଲେ।
ବୃହସ୍ପତେ ତପୁଷାଶ୍ନେଵ ଵିଧ୍ଯ ଵୃକଦ୍ଵରସୋ ଅସୁରସ୍ଯ ଵୀରାନ୍ । ଯଥା ଜଘନ୍ଥ ଧୃଷତା ପୁରା ଚିଦେଵା ଜହି ଶତ୍ରୁମସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ର
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ପାଥର ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତୁ। ଯେପରି ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ଦୃଢ଼ତାରେ ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଶତ୍ରୁକୁ ମାରନ୍ତୁ।
ଅଵ କ୍ଷିପ ଦିଵୋ ଅଶ୍ମାନମୁଚ୍ଚା ଯେନ ଶତ୍ରୁଂ ମନ୍ଦସାନୋ ନିଜୂର୍ଵାଃ । ତୋକସ୍ଯ ସାତୌ ତନଯସ୍ଯ ଭୂରେରସ୍ମାଁ ଅର୍ଧଂ କୃଣୁତାଦିନ୍ଦ୍ର ଗୋନାମ୍
ହେ ଦେବତା, ଆକାଶରୁ ପାଥର ଫିଙ୍ଗିଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁକୁ ଚୁର୍ମାର କର। ସନ୍ତାନ ଓ ଅଧିକ ଗାଈ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଗାଈର ଅଂଶ ଦିଅ।
ପ୍ର ହି କ୍ରତୁଂ ଵୃହଥୋ ଯଂ ଵନୁଥୋ ରଧ୍ରସ୍ଯ ସ୍ଥୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ଚୋଦୌ । ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଯୁଵମସ୍ମାଁ ଅଵିଷ୍ଟମସ୍ମିନ୍ଭଯସ୍ଥେ କୃଣୁତମୁ ଲୋକମ୍
ତୁମେ ଯେ ଶକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଅଛ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପ୍ରେମ କର, ତୁମେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଦୁଃଖୀକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଭୟରେ ଆମ ପାଇଁ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନ ଦିଅ।
ନ ମା ତମନ୍ନ ଶ୍ରମନ୍ନୋତ ତନ୍ଦ୍ରନ୍ନ ଵୋଚାମ ମା ସୁନୋତେତି ସୋମମ୍ । ଯୋ ମେ ପୃଣାଦ୍ଯୋ ଦଦଦ୍ଯୋ ନିବୋଧାଦ୍ଯୋ ମା ସୁନ୍ଵନ୍ତମୁପ ଗୋଭିରାଯତ୍
ମୁଁ କ୍ଲାନ୍ତି କିମ୍ବା ଅଳସତାରେ 'ସୋମ ଚାପିବାକୁ ଛାଡ଼' ଏହି କଥା କହିନଉ। ଯିଏ ମୋତେ ପୂରଣ କରେ, ଦେଇଥାଏ, ବୁଝିପାରେ, ଗାଈ ସହିତ ସୋମ ଚାପୁଥିବା ପାଖକୁ ଆସେ—ସେ ମୋର ବନ୍ଧୁ ହେଉ।
ସରସ୍ଵତି ତ୍ଵମସ୍ମାଁ ଅଵିଡ୍ଢି ମରୁତ୍ଵତୀ ଧୃଷତୀ ଜେଷି ଶତ୍ରୂନ୍ । ତ୍ଯଂ ଚିଚ୍ଛର୍ଧନ୍ତଂ ତଵିଷୀଯମାଣମିନ୍ଦ୍ରୋ ହନ୍ତି ଵୃଷଭଂ ଶଣ୍ଡିକାନାମ୍
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତିପାରିବା। ଯିଏ ବଳଦେଇ ଆଡ଼କୁ ଥାଏ, ଇନ୍ଦ୍ର ସେଉଁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ହୋଇ ତାକୁ ମାରିଦିଅନ୍ତି।
ଯୋ ନଃ ସନୁତ୍ଯ ଉତ ଵା ଜିଘତ୍ନୁରଭିଖ୍ଯାଯ ତଂ ତିଗିତେନ ଵିଧ୍ଯ । ବୃହସ୍ପତ ଆଯୁଧୈର୍ଜେଷି ଶତ୍ରୂନ୍ଦ୍ରୁହେ ରୀଷନ୍ତଂ ପରି ଧେହି ରାଜନ୍
ଯିଏ ଆମ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ କିମ୍ବା କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ତାକୁ ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଘାତ କର। ବୃହସ୍ପତି, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତ; ରାଜା, ଯିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ତାକୁ ଘେରି ରଖ।
ଅସ୍ମାକେଭିଃ ସତ୍ଵଭିଃ ଶୂର ଶୂରୈର୍ଵୀର୍ଯା କୃଧି ଯାନି ତେ କର୍ତ୍ଵାନି । ଜ୍ଯୋଗଭୂଵନ୍ନନୁଧୂପିତାସୋ ହତ୍ଵୀ ତେଷାମା ଭରା ନୋ ଵସୂନି
ଆମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ ସହିତ, ହେ ବୀର, ତୁମେ କରିଥିବା ବୀରତାମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ଦିଅ। ଆମେ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ଅକ୍ଷତ ରୁହୁ; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରି, ସେମାନଙ୍କର ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ତଂ ଵଃ ଶର୍ଧଂ ମାରୁତଂ ସୁମ୍ନଯୁର୍ଗିରୋପ ବ୍ରୁଵେ ନମସା ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍ । ଯଥା ରଯିଂ ସର୍ଵଵୀରଂ ନଶାମହା ଅପତ୍ଯସାଚଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ଦିଵେଦିଵେ
ମୁଁ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ଗୀତ, ପ୍ରଶଂସା ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ଦେବମାନେକୁ ଡାକୁଛି। ଯେପରି ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ବୀରପୂର୍ଣ୍ଣ, ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧି ଓ ଖ୍ୟାତି ଥିବା ଧନ ପାଇପାରିବୁ।
ଅସ୍ମାକଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵତଂ ରଥମାଦିତ୍ଯୈ ରୁଦ୍ରୈର୍ଵସୁଭିଃ ସଚାଭୁଵା । ପ୍ର ଯଦ୍ଵଯୋ ନ ପପ୍ତନ୍ଵସ୍ମନସ୍ପରି ଶ୍ରଵସ୍ଯଵୋ ହୃଷୀଵନ୍ତୋ ଵନର୍ଷଦଃ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମର ରଥକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ସହିତ। ଯେବେ ଖ୍ୟାତି ଆଶା କରୁଥିବା ଉତ୍ସାହୀମାନେ ଘୋସା ଛାଡ଼ି ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରନ୍ତୁ।
ଅଧ ସ୍ମା ନ ଉଦଵତା ସଜୋଷସୋ ରଥଂ ଦେଵାସୋ ଅଭି ଵିକ୍ଷୁ ଵାଜଯୁମ୍ । ଯଦାଶଵଃ ପଦ୍ଯାଭିସ୍ତିତ୍ରତୋ ରଜଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସାନୌ ଜଙ୍ଘନନ୍ତ ପାଣିଭିଃ
ତେବେ, ଦେବଗଣ ଏକତାରେ ଏକାଠି ହେଇ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ରଥରେ ଚଢିଥିଲେ; ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲି, ପଦେ ପଦେ ଆକାଶ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତୁମର ହାତରେ ପୃଥିବୀର ଉଚ୍ଚ ଶିରାକୁ ଆଘାତ କରିଥିଲେ।
ଉତ ସ୍ଯ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିର୍ଦିଵଃ ଶର୍ଧେନ ମାରୁତେନ ସୁକ୍ରତୁଃ । ଅନୁ ନୁ ସ୍ଥାତ୍ଯଵୃକାଭିରୂତିଭୀ ରଥଂ ମହେ ସନଯେ ଵାଜସାତଯେ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବ ଦେବମାନଙ୍କ ଦଳ ଏବଂ ମାରୁତଗଣ ସହିତ, କୌଶଳରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବନ୍ତ, ଅବିରତ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇ ଏହି ରଥକୁ ବଡ଼ ଲାଭ ଓ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଅନୁସରଣ କରିଥାନ୍ତି।
ଉତ ସ୍ଯ ଦେଵୋ ଭୁଵନସ୍ଯ ସକ୍ଷଣିସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ଗ୍ନାଭିଃ ସଜୋଷା ଜୂଜୁଵଦ୍ରଥମ୍ । ଇଳା ଭଗୋ ବୃହଦ୍ଦିଵୋତ ରୋଦସୀ ପୂଷା ପୁରଂଧିରଶ୍ଵିନାଵଧା ପତୀ
ଏହି ଦେବତା, ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ହେଇ ରଥକୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି; ଇଳା, ଭଗ, ବୃହଦ୍ଦିବ, ଦୁଇ ଜଗତ, ପୂଷା ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଧନର ନାୟକ ଏହି ରଥକୁ ସେବା କରିଛନ୍ତି।
ଉତ ତ୍ଯେ ଦେଵୀ ସୁଭଗେ ମିଥୂଦୃଶୋଷାସାନକ୍ତା ଜଗତାମପୀଜୁଵା । ସ୍ତୁଷେ ଯଦ୍ଵାଂ ପୃଥିଵି ନଵ୍ଯସା ଵଚ ସ୍ଥାତୁଶ୍ଚ ଵଯସ୍ତ୍ରିଵଯା ଉପସ୍ତିରେ
ସେ ଦୁଇ ଦେବୀ, ଉଷା ଓ ନକ୍ତା, ସଦା ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଏକାକାର, ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମକୁ ନୂତନ ଷ୍ଟୁତିରେ ଗୀତ ଗାଉଛି, ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମର ପିଢିଗୁଡ଼ିକୁ ତିନି ଭାଗରେ ନିଶ୍ଚିତ କର।
ଉତ ଵଃ ଶଂସମୁଶିଜାମିଵ ଶ୍ମସ୍ଯହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯୋଽଜ ଏକପାଦୁତ । ତ୍ରିତ ଋଭୁକ୍ଷାଃ ସଵିତା ଚନୋ ଦଧେଽପାଂ ନପାଦାଶୁହେମା ଧିଯା ଶମି
ତୁମ ପାଇଁ, ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ପରି, ମୁଁ ଷ୍ଟୁତି କରୁଛି: ଅହିବୁଧ୍ନ୍ୟ, ଅଜ ଏକପଦ, ତୃତ, ଋଭୁଗଣ ଓ ସବିତା ଆମ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ ମାର୍ଗ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି; ଜଳର ଶିଶୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଓ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ଶାନ୍ତ ଅଛନ୍ତି।
ଏତା ଵୋ ଵଶ୍ମ୍ଯୁଦ୍ଯତା ଯଜତ୍ରା ଅତକ୍ଷନ୍ନାଯଵୋ ନଵ୍ଯସେ ସମ୍ । ଶ୍ରଵସ୍ଯଵୋ ଵାଜଂ ଚକାନାଃ ସପ୍ତିର୍ନ ରଥ୍ଯୋ ଅହ ଧୀତିମଶ୍ଯାଃ
ଏହି ତୁମର ଉପହାରଗୁଡ଼ିକୁ, ଏହି ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ନୂତନ କ୍ରିୟା ପାଇଁ କୁଶଳମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି; ମହିମା ଓ ଶକ୍ତି ଚାହିଁ, ରଥରେ ଯୋଗାଯୋଗ ହସ୍ତୀମାନେ ପରି, ଆମେ ଆମର ଚିନ୍ତାରେ ଉଦ୍ୟମ କରିବା।
ଅସ୍ଯ ମେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଋତାଯତୋ ଭୂତମଵିତ୍ରୀ ଵଚସଃ ସିଷାସତଃ । ଯଯୋରାଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ତେ ଇଦଂ ପୁର ଉପସ୍ତୁତେ ଵସୂଯୁର୍ଵାଂ ମହୋ ଦଧେ
ମୋର ଉଚ୍ଚାରିତ ଉଚ୍ଚାରଣର ସମର୍ଥକ ହେଉ, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଯାହା ଧର୍ମକୁ ଚାହେ; ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ, ସେଇ ପ୍ରାଚୀନ ଷ୍ଟୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ, ଆମକୁ ବଡ଼ ଧନ ଦିଅ।
ମା ନୋ ଗୁହ୍ଯା ରିପ ଆଯୋରହନ୍ଦଭନ୍ମା ନ ଆଭ୍ଯୋ ରୀରଧୋ ଦୁଚ୍ଛୁନାଭ୍ଯଃ । ମା ନୋ ଵି ଯୌଃ ସଖ୍ଯା ଵିଦ୍ଧି ତସ୍ଯ ନଃ ସୁମ୍ନାଯତା ମନସା ତତ୍ତ୍ଵେମହେ
ଲୁଚିଥିବା ଶତ୍ରୁ, ଜୀବନ ନାଶକ, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିନପାରନ୍ତୁ; ତାଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ଅପକାର ଆସିନପାରନ୍ତୁ; ତୁମର ମିତ୍ରତା ଆମଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉନାହିଁ, ଦୟାଳୁ ମନରେ ଆମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛୁ, ତାହା ଦିଅ।
ଅହେଳତା ମନସା ଶ୍ରୁଷ୍ଟିମା ଵହ ଦୁହାନାଂ ଧେନୁଂ ପିପ୍ଯୁଷୀମସଶ୍ଚତମ୍ । ପଦ୍ଯାଭିରାଶୁଂ ଵଚସା ଚ ଵାଜିନଂ ତ୍ଵାଂ ହିନୋମି ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵହା
ଆଗ୍ରହୀ ମନରେ, ଆମକୁ ପୂରଣ କର, ଦୁହାଯାଉଥିବା ଗାଈ ପରି, ସଦା ଦୟାଳୁ ଓ ଉଦାର; ତୁମର ପଦ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣରେ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଜୟୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛି।
ରାକାମହଂ ସୁହଵାଂ ସୁଷ୍ଟୁତୀ ହୁଵେ ଶୃଣୋତୁ ନଃ ସୁଭଗା ବୋଧତୁ ତ୍ମନା । ସୀଵ୍ଯତ୍ଵପଃ ସୂଚ୍ଯାଚ୍ଛିଦ୍ଯମାନଯା ଦଦାତୁ ଵୀରଂ ଶତଦାଯମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ମୁଁ ରାକାକୁ ଡାଉଛି, ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ଓ ଭଲ ଷ୍ଟୁତି ହୋଇଥିବା; ସେ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଦୟାଳୁ ନିଜ ସାନିଧ୍ୟରେ ଆସନ୍ତୁ; ଅଖଣ୍ଡ ତାନ୍ତୁରେ କାମକୁ ଏକାଠି କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶତଗୁଣ ଷ୍ଟୁତି କରୁଥିବା ବୀର ପୁତ୍ର ଦିଅ।
ଯାସ୍ତେ ରାକେ ସୁମତଯଃ ସୁପେଶସୋ ଯାଭିର୍ଦଦାସି ଦାଶୁଷେ ଵସୂନି । ତାଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଉପାଗହି ସହସ୍ରପୋଷଂ ସୁଭଗେ ରରାଣା
ରାକା, ତୁମର ଯେଉଁ ଭଲ ଦୟା, ତୁମେ ପୂଜାର୍ଥୀକୁ ଯାହା ଦେଉଛ, ସେଇ ଦୟାରେ ଆଜି ଆମଠାରେ ଆସ, ଦୟାଳୁ, ଅଧିକ ଧନ ଦେଉଥିବା, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ସିନୀଵାଲି ପୃଥୁଷ୍ଟୁକେ ଯା ଦେଵାନାମସି ସ୍ଵସା । ଜୁଷସ୍ଵ ହଵ୍ଯମାହୁତଂ ପ୍ରଜାଂ ଦେଵି ଦିଦିଡ୍ଢି ନଃ
ସିନୀବାଳୀ, ପ୍ରଶସ୍ତ ନିତମ୍ଭବତୀ, ଦେବମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଆହୁତ ହୋଇଥିବା ହବି ଗ୍ରହଣ କର; ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ, ଦୟା କର।
ଯା ସୁବାହୁଃ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରିଃ ସୁଷୂମା ବହୁସୂଵରୀ । ତସ୍ଯୈ ଵିଶ୍ପତ୍ନ୍ଯୈ ହଵିଃ ସିନୀଵାଲ୍ଯୈ ଜୁହୋତନ
ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ଭୁଜ ଓ ରମଣୀୟ ଆଙ୍ଗୁଳି ଅଛନ୍ତି, ଅଧିକ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିବା, ଘରର ମାଲିକା ସିନୀବାଳୀକୁ ହବି ଅର୍ପଣ କର।
ଯା ଗୁଙ୍ଗୂର୍ଯା ସିନୀଵାଲୀ ଯା ରାକା ଯା ସରସ୍ଵତୀ । ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମହ୍ଵ ଊତଯେ ଵରୁଣାନୀଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଯିଏ ସିନୀବାଳୀ, ଯିଏ ରାକା, ଯିଏ ସରସ୍ୱତୀ, ମୁଁ ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀକୁ ଡାଉଛି, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଭରୁଣାଣୀକୁ ଡାଉଛି।
ଆ ତେ ପିତର୍ମରୁତାଂ ସୁମ୍ନମେତୁ ମା ନଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସଂଦୃଶୋ ଯୁଯୋଥାଃ । ଅଭି ନୋ ଵୀରୋ ଅର୍ଵତି କ୍ଷମେତ ପ୍ର ଜାଯେମହି ରୁଦ୍ର ପ୍ରଜାଭିଃ
ମାରୁତମାନଙ୍କର ପିତା, ତୁମର କୃପା ଆମଠାରେ ଆସୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅପରାଧ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ରୁଦ୍ର, ଆମେ ସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜା ବଢ଼ିବା।
ତ୍ଵାଦତ୍ତେଭୀ ରୁଦ୍ର ଶଂତମେଭିଃ ଶତଂ ହିମା ଅଶୀଯ ଭେଷଜେଭିଃ । ଵ୍ଯସ୍ମଦ୍ଦ୍ଵେଷୋ ଵିତରଂ ଵ୍ଯଂହୋ ଵ୍ଯମୀଵାଶ୍ଚାତଯସ୍ଵା ଵିଷୂଚୀଃ
ରୁଦ୍ର, ତୁମର ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଲାଗି ଚାହୁଁଛି; ଆମଠାରୁ ଦ୍ୱେଷ, ଅପସ୍ତ, ରୋଗ ଦୂର କର; ସମସ୍ତ ଅପକାର ଦୂର କର।
ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଜାତସ୍ଯ ରୁଦ୍ର ଶ୍ରିଯାସି ତଵସ୍ତମସ୍ତଵସାଂ ଵଜ୍ରବାହୋ । ପର୍ଷି ଣଃ ପାରମଂହସଃ ସ୍ଵସ୍ତି ଵିଶ୍ଵା ଅଭୀତୀ ରପସୋ ଯୁଯୋଧି
ରୁଦ୍ର, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ, ଶ୍ରୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଶକ୍ତିରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରବାହୁ; ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଭୟଙ୍କର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର, ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଭୟ ଓ କ୍ଷତି ଦୂର କର।
ମା ତ୍ଵା ରୁଦ୍ର ଚୁକ୍ରୁଧାମା ନମୋଭିର୍ମା ଦୁଷ୍ଟୁତୀ ଵୃଷଭ ମା ସହୂତୀ । ଉନ୍ନୋ ଵୀରାଁ ଅର୍ପଯ ଭେଷଜେଭିର୍ଭିଷକ୍ତମଂ ତ୍ଵା ଭିଷଜାଂ ଶୃଣୋମି
ରୁଦ୍ର, ଆମର ନମସ୍କାରରେ ତୁମେ କ୍ରୁଧିତ ହେଉନାହିଁ; ବୃଷ, ଆମର ଷ୍ଟୁତି ଓ ଡାକରେ ତୁମେ ଅପମାନିତ ହେଉନାହିଁ; ବୀର, ତୁମର ଔଷଧ ଆମକୁ ଦିଅ, ମୁଁ ଜାଣିଛି ତୁମେ ଚିକିତ୍ସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।