ତସ୍ମା ଇଦ୍ଵିଶ୍ଵେ ଧୁନଯନ୍ତ ସିନ୍ଧଵୋଽଚ୍ଛିଦ୍ରା ଶର୍ମ ଦଧିରେ ପୁରୂଣି । ଦେଵାନାଂ ସୁମ୍ନେ ସୁଭଗଃ ସ ଏଧତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ନଦୀ ଏକଠି ହୋଇ ବହେ; ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ସେମାନେ ବହୁତ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।
ଋଜୁରିଚ୍ଛଂସୋ ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତୋ ଦେଵଯନ୍ନିଦଦେଵଯନ୍ତମଭ୍ଯସତ୍ । ସୁପ୍ରାଵୀରିଦ୍ଵନଵତ୍ପୃତ୍ସୁ ଦୁଷ୍ଟରଂ ଯଜ୍ଵେଦଯଜ୍ଯୋର୍ଵି ଭଜାତି ଭୋଜନମ୍
ସିଧାସଳଖ ଷ୍ଟୁତିରେ, ବନର ଆକାଂକ୍ଷାରେ, ଅଜୟମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଅଧର୍ମୀଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆସ, ଦାନଶୀଳ ଭାବେ, ଦୁର୍ଲଭ ଫଳକୁ ଧର୍ମୀ ଓ ଅଧର୍ମୀ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କର, ଅର୍ପଣକୁ ବିତରଣ କର।
ଯଜସ୍ଵ ଵୀର ପ୍ର ଵିହି ମନାଯତୋ ଭଦ୍ରଂ ମନଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ । ହଵିଷ୍କୃଣୁଷ୍ଵ ସୁଭଗୋ ଯଥାସସି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେରଵ ଆ ଵୃଣୀମହେ
ଯଜ୍ଞ କର, ହେ ବୀର, ଏବଂ ନିଜ ଚିନ୍ତାକୁ ଆଗକୁ ନେ; ବିପକ୍ଷୀ ଦାନବ ବିନାଶରେ ତୁମର ମନକୁ ଶୁଭ କର; ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯେପରି ଚାହୁଁଛ, ଅର୍ପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଆମେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କର କୃପାକୁ ବାଛୁ।
ସ ଇଜ୍ଜନେନ ସ ଵିଶା ସ ଜନ୍ମନା ସ ପୁତ୍ରୈର୍ଵାଜଂ ଭରତେ ଧନା ନୃଭିଃ । ଦେଵାନାଂ ଯଃ ପିତରମାଵିଵାସତି ଶ୍ରଦ୍ଧାମନା ହଵିଷା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିମ୍
ଯେ ନିଜ ଜନ, ଗୋତ୍ର, ଜନ୍ମ, ପୁଅ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଧନ ଓ ସମ୍ପଦ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନଙ୍କର ପିତା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି।
ଯୋ ଅସ୍ମୈ ହଵ୍ଯୈର୍ଘୃତଵଦ୍ଭିରଵିଧତ୍ପ୍ର ତଂ ପ୍ରାଚା ନଯତି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ । ଉରୁଷ୍ଯତୀମଂହସୋ ରକ୍ଷତୀ ରିଷୋଽଂହୋଶ୍ଚିଦସ୍ମା ଉରୁଚକ୍ରିରଦ୍ଭୁତଃ
ଯେ ଘୃତଯୁକ୍ତ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ସେମାନେକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ଅଦ୍ଭୁତ ତାଙ୍କୁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅପରାଧ ଓ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅପରାଧରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇମା ଗିର ଆଦିତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଘୃତସ୍ନୂଃ ସନାଦ୍ରାଜଭ୍ଯୋ ଜୁହ୍ଵା ଜୁହୋମି । ଶୃଣୋତୁ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଭଗୋ ନସ୍ତୁଵିଜାତୋ ଵରୁଣୋ ଦକ୍ଷୋ ଅଂଶଃ
ଏହି ଘୃତସିକ୍ତ ଷ୍ଟୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ପୁରୁଣା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଜିହ୍ୱାରେ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଭଗ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବରୁଣ, ଦକ୍ଷ ଓ ଅଂଶ ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଇମଂ ସ୍ତୋମଂ ସକ୍ରତଵୋ ମେ ଅଦ୍ଯ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଵରୁଣୋ ଜୁଷନ୍ତ । ଆଦିତ୍ଯାସଃ ଶୁଚଯୋ ଧାରପୂତା ଅଵୃଜିନା ଅନଵଦ୍ଯା ଅରିଷ୍ଟାଃ
ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ବରୁଣ, ବଳଶାଳୀ ମାନେ, ଆଜି ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଶୁଧ୍ଧ, ଧାରାରେ ପବିତ୍ର, ପାପରହିତ, ନିର୍ମଳ ଓ ଅକ୍ଷତ।
ତ ଆଦିତ୍ଯାସ ଉରଵୋ ଗଭୀରା ଅଦବ୍ଧାସୋ ଦିପ୍ସନ୍ତୋ ଭୂର୍ଯକ୍ଷାଃ । ଅନ୍ତଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଵୃଜିନୋତ ସାଧୁ ସର୍ଵଂ ରାଜଭ୍ଯଃ ପରମା ଚିଦନ୍ତି
ସେଇ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ବିଶାଳ ଓ ଗଭୀର, ଅଚ୍ୟୁତ, ଦାନକୁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ, ବହୁତ କଥା ଦେଖନ୍ତି; ମନରେ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭଲ, ଉଭୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ କଥା ଲୁଚି ନାହିଁ।
ଧାରଯନ୍ତ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଜଗତ୍ସ୍ଥା ଦେଵା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ । ଦୀର୍ଘାଧିଯୋ ରକ୍ଷମାଣା ଅସୁର୍ଯମୃତାଵାନଶ୍ଚଯମାନା ଋଣାନି
ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏହି ଚଳିତ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦେବମାନେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ରକ୍ଷକ; ଦୂରଦର୍ଶୀ, ନିଜ ଶାସନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ନୀତିକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଋଣ ମାପନ କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯାମାଦିତ୍ଯା ଅଵସୋ ଵୋ ଅସ୍ଯ ଯଦର୍ଯମନ୍ଭଯ ଆ ଚିନ୍ମଯୋଭୁ । ଯୁଷ୍ମାକଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପ୍ରଣୀତୌ ପରି ଶ୍ଵଭ୍ରେଵ ଦୁରିତାନି ଵୃଜ୍ଯାମ୍
ଆମେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ସହଯୋଗ ଜାଣିପାରିବା; ଯେପରି ଦୁଃଖରେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ୟମାନ ନିକଟରେ ରହନ୍ତି; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ, ଆମେ ଦୁଃଖକୁ ଏପରି ଏଡ଼ିପାରିବା ଯେପରି ଗହଳକୁ ଏଡ଼ାଯାଏ।
ସୁଗୋ ହି ଵୋ ଅର୍ଯମନ୍ମିତ୍ର ପନ୍ଥା ଅନୃକ୍ଷରୋ ଵରୁଣ ସାଧୁରସ୍ତି । ତେନାଦିତ୍ଯା ଅଧି ଵୋଚତା ନୋ ଯଚ୍ଛତା ନୋ ଦୁଷ୍ପରିହନ୍ତୁ ଶର୍ମ
ଅର୍ୟମାନ, ମିତ୍ର, ତୁମର ପଥ ସହଜ ଓ ସିଧା, ବରୁଣ, ଏହା ଭଲ; ଏହି ପଥରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମ ସହ କଥାହେବା, ଆମକୁ ଅଜୟ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
ପିପର୍ତୁ ନୋ ଅଦିତୀ ରାଜପୁତ୍ରାତି ଦ୍ଵେଷାଂସ୍ଯର୍ଯମା ସୁଗେଭିଃ । ବୃହନ୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଶର୍ମୋପ ସ୍ଯାମ ପୁରୁଵୀରା ଅରିଷ୍ଟାଃ
ଅଦିତି, ରାଜାଙ୍କର ମାଆ, ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଅର୍ୟମାନ ସହଜ ପଥରେ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ତଳେ, ଆମେ ଅକ୍ଷତ ଓ ପୁରୁଷ ସମୃଦ୍ଧିରେ ରୁହିବା।
ତିସ୍ରୋ ଭୂମୀର୍ଧାରଯନ୍ତ୍ରୀଁରୁତ ଦ୍ଯୂନ୍ତ୍ରୀଣି ଵ୍ରତା ଵିଦଥେ ଅନ୍ତରେଷାମ୍ । ଋତେନାଦିତ୍ଯା ମହି ଵୋ ମହିତ୍ଵଂ ତଦର୍ଯମନ୍ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଚାରୁ
ତିନି ଭୂମିକୁ ସେମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତିନି ଦିଗନ୍ତ, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ତିନି ନୀତି ଅଛି; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ବଡ଼, ଏହା ଅର୍ୟମାନ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅତି ସୁନ୍ଦର।
ତ୍ରୀ ରୋଚନା ଦିଵ୍ଯା ଧାରଯନ୍ତ ହିରଣ୍ଯଯାଃ ଶୁଚଯୋ ଧାରପୂତାଃ । ଅସ୍ଵପ୍ନଜୋ ଅନିମିଷା ଅଦବ୍ଧା ଉରୁଶଂସା ଋଜଵେ ମର୍ତ୍ଯାଯ
ତିନି ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକକୁ ସେମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସୁନାର ଭଳି, ଶୁଧ୍ଧ, ଧାରାରେ ପବିତ୍ର; ନିଦ୍ରାହୀନ, ଅନିମିଷ, ଅଚ୍ୟୁତ, ବିଶାଳ ଷ୍ଟୁତିରେ, ସିଧା ମଣିଷ ପାଇଁ।
ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଵରୁଣାସି ରାଜା ଯେ ଚ ଦେଵା ଅସୁର ଯେ ଚ ମର୍ତାଃ । ଶତଂ ନୋ ରାସ୍ଵ ଶରଦୋ ଵିଚକ୍ଷେଽଶ୍ଯାମାଯୂଂଷି ସୁଧିତାନି ପୂର୍ଵା
ତୁମେ, ବରୁଣ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରାଜା, ଦେବ ଓ ମଣିଷ, ହେ ଅସୁର; ଆମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଦିଅ, ହେ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଆମେ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା।
ନ ଦକ୍ଷିଣା ଵି ଚିକିତେ ନ ସଵ୍ଯା ନ ପ୍ରାଚୀନମାଦିତ୍ଯା ନୋତ ପଶ୍ଚା । ପାକ୍ଯା ଚିଦ୍ଵସଵୋ ଧୀର୍ଯା ଚିଦ୍ଯୁଷ୍ମାନୀତୋ ଅଭଯଂ ଜ୍ଯୋତିରଶ୍ଯାମ୍
ନ ଦକ୍ଷିଣ, ନ ବାମ, ନ ପୂର୍ବ, ନ ପଶ୍ଚିମ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମଠାରୁ କିଛି ଲୁଚି ନାହିଁ; ଗୁପ୍ତ କଥା ମଧ୍ୟ, ହେ ବସୁମାନେ, ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ, ତୁମ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆମେ ଭୟହୀନ ଆଲୋକ ଦେଖିପାରିବା।
ଯୋ ରାଜଭ୍ଯ ଋତନିଭ୍ଯୋ ଦଦାଶ ଯଂ ଵର୍ଧଯନ୍ତି ପୁଷ୍ଟଯଶ୍ଚ ନିତ୍ଯାଃ । ସ ରେଵାନ୍ଯାତି ପ୍ରଥମୋ ରଥେନ ଵସୁଦାଵା ଵିଦଥେଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତଃ
ଯିଏ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ଯାହାକୁ ସଦା ସମୃଦ୍ଧି ଉନ୍ନତ କରେ ଏବଂ ପୋଷଣ କରେ, ସେ ଧନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରଥରେ ପ୍ରଥମ, ସଭାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଶୁଚିରପଃ ସୂଯଵସା ଅଦବ୍ଧ ଉପ କ୍ଷେତି ଵୃଦ୍ଧଵଯାଃ ସୁଵୀରଃ । ନକିଷ୍ଟଂ ଘ୍ନନ୍ତ୍ଯନ୍ତିତୋ ନ ଦୂରାଦ୍ଯ ଆଦିତ୍ଯାନାଂ ଭଵତି ପ୍ରଣୀତୌ
ଯିଏ ପବିତ୍ର, ଅଧିକ ପାଣିର ମାଲିକ, ଅଜୟ, ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲ ପୁଅମାନେ ଥିବା, ତାଙ୍କୁ କେହି ନିକଟରୁ କିମ୍ବା ଦୂରରୁ କ୍ଷତି କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ ରହନ୍ତି।
ଅଦିତେ ମିତ୍ର ଵରୁଣୋତ ମୃଳ ଯଦ୍ଵୋ ଵଯଂ ଚକୃମା କଚ୍ଚିଦାଗଃ । ଉର୍ଵଶ୍ଯାମଭଯଂ ଜ୍ଯୋତିରିନ୍ଦ୍ର ମା ନୋ ଦୀର୍ଘା ଅଭି ନଶନ୍ତମିସ୍ରାଃ
ଅଦିତି, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତୁ; ଯଦି ଆମେ କିଛି ଅପରାଧ କରିଥାଉ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ବିଶାଳ ଭୟହୀନ ଆଲୋକ ଦିଅ, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟର ଦୁଃଖ ଆମକୁ ଘେରି ନଯାଉ।
ଉଭେ ଅସ୍ମୈ ପୀପଯତଃ ସମୀଚୀ ଦିଵୋ ଵୃଷ୍ଟିଂ ସୁଭଗୋ ନାମ ପୁଷ୍ଯନ୍ । ଉଭା କ୍ଷଯାଵାଜଯନ୍ଯାତି ପୃତ୍ସୂଭାଵର୍ଧୌ ଭଵତଃ ସାଧୂ ଅସ୍ମୈ
ଦୁଇଁ ଆକାଶ ଏକାସାଥିରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକ ଉତ୍ତମ ନାମ ପାଉଛନ୍ତି। ସେ ଦୁଇଁ ଗୃହକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତନ୍ତି, ଦୁଇଁ ପ୍ରବୃଦ୍ଧି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ହୁଏ।
ଯା ଵୋ ମାଯା ଅଭିଦ୍ରୁହେ ଯଜତ୍ରାଃ ପାଶା ଆଦିତ୍ଯା ରିପଵେ ଵିଚୃତ୍ତାଃ । ଅଶ୍ଵୀଵ ତାଁ ଅତି ଯେଷଂ ରଥେନାରିଷ୍ଟା ଉରାଵା ଶର୍ମନ୍ସ୍ଯାମ
ଓ ପୂଜ୍ୟ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଫାନ୍ଦ ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ; ଘୋଡ଼ା ଯେପରି ରଥ ସହିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ସେପରି ଆମେ ଅକ୍ଷତ ରୁହିବା ଏବଂ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ପାଉ।
ମାହଂ ମଘୋନୋ ଵରୁଣ ପ୍ରିଯସ୍ଯ ଭୂରିଦାଵ୍ନ ଆ ଵିଦଂ ଶୂନମାପେଃ । ମା ରାଯୋ ରାଜନ୍ସୁଯମାଦଵ ସ୍ଥାଂ ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଓ ଦାନଶୀଳ ବରୁଣ, ପ୍ରିୟ ଏବଂ ବହୁ ଦେଇଥିବା, ମୁଁ କେବେ ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଅପମାନ ଦେଖିନାହଁ; ଓ ରାଜା, ଖରାପ କାମରେ ମୋ ଧନ ହରାଇ ନଯାଉ; ଆମେ ସଭାରେ ଉଚ୍ଚ କଥା କହିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ମହାନ ହେବା।
ଇଦଂ କଵେରାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ଵରାଜୋ ଵିଶ୍ଵାନି ସାନ୍ତ୍ଯଭ୍ଯସ୍ତୁ ମହ୍ନା । ଅତି ଯୋ ମନ୍ଦ୍ରୋ ଯଜଥାଯ ଦେଵଃ ସୁକୀର୍ତିଂ ଭିକ୍ଷେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଭୂରେଃ
ଏହା ଜ୍ଞାନୀ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସକ; ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶାନ୍ତି ପାଏ। ସେ ମୃଦୁ ଏବଂ ଦେବତା, ପୂଜିତ, ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କର ବହୁତ ଖ୍ୟାତି ଚାହେଁ।
ତଵ ଵ୍ରତେ ସୁଭଗାସଃ ସ୍ଯାମ ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଵରୁଣ ତୁଷ୍ଟୁଵାଂସଃ । ଉପାଯନ ଉଷସାଂ ଗୋମତୀନାମଗ୍ନଯୋ ନ ଜରମାଣା ଅନୁ ଦ୍ଯୂନ୍
ତୁମ ଶାସନରେ ଆମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଉ, ବରୁଣ, ତୁମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ; ଧନୀ ପ୍ରଭାତମାନଙ୍କ ପଛରେ ଅଗ୍ନିମାନେ ଯେପରି ଦିନକୁ ଦିନ ଚାଲନ୍ତି, ଆମେ ମଧୁର ଭାବରେ ଦିନକୁ ଦିନ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା।
ତଵ ସ୍ଯାମ ପୁରୁଵୀରସ୍ଯ ଶର୍ମନ୍ନୁରୁଶଂସସ୍ଯ ଵରୁଣ ପ୍ରଣେତଃ । ଯୂଯଂ ନଃ ପୁତ୍ରା ଅଦିତେରଦବ୍ଧା ଅଭି କ୍ଷମଧ୍ଵଂ ଯୁଜ୍ଯାଯ ଦେଵାଃ
ଅନେକ ବୀରଙ୍କ ନେତା, ବିଶାଳ ଖ୍ୟାତିର ବରୁଣ, ତୁମ ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ରୁହିବା; ଅଦିତିଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ଦୋଷହୀନ, ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କର।
ପ୍ର ସୀମାଦିତ୍ଯୋ ଅସୃଜଦ୍ଵିଧର୍ତାଁ ଋତଂ ସିନ୍ଧଵୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଯନ୍ତି । ନ ଶ୍ରାମ୍ଯନ୍ତି ନ ଵି ମୁଚନ୍ତ୍ଯେତେ ଵଯୋ ନ ପପ୍ତୂ ରଘୁଯା ପରିଜ୍ମନ୍
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆଦିତ୍ୟ ଏମାନେ ପଠାଇଛନ୍ତି; ନଦୀମାନେ ବରୁଣଙ୍କର ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ବହେ। ସେମାନେ କେବେ କ୍ଲାନ୍ତି ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ, କେବେ ରୋକାଯାନ୍ତିନାହିଁ; ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ତାରାତାରି ଚକ୍ରକାରେ ଉଡ଼ନ୍ତି।
ଵି ମଚ୍ଛ୍ରଥାଯ ରଶନାମିଵାଗ ଋଧ୍ଯାମ ତେ ଵରୁଣ ଖାମୃତସ୍ଯ । ମା ତନ୍ତୁଶ୍ଛେଦି ଵଯତୋ ଧିଯଂ ମେ ମା ମାତ୍ରା ଶାର୍ଯପସଃ ପୁର ଋତୋଃ
ମୋ ରଥ ପାଇଁ, ମୋତେ ଅମୃତତ୍ୱର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ, ବରୁଣ, ରଶୀ ଢିଲା କର; ମୋ ଜୀବନର ସୂତା କଟି ନଯାଉ, ମୋ ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଧର୍ମର ମାପ ଭଙ୍ଗ ହେଉନାହିଁ।
ଅପୋ ସୁ ମ୍ଯକ୍ଷ ଵରୁଣ ଭିଯସଂ ମତ୍ସମ୍ରାଳୃତାଵୋଽନୁ ମା ଗୃଭାଯ । ଦାମେଵ ଵତ୍ସାଦ୍ଵି ମୁମୁଗ୍ଧ୍ଯଂହୋ ନହି ତ୍ଵଦାରେ ନିମିଷଶ୍ଚନେଶେ
ବରୁଣ, ଜଳ ମୋ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ; ଭୟ ଦୂର କର, ରାଜା, ମୋତେ ଧର୍ମରେ ଧର; ଗାଈଁର ଛୁଆଁ ଯେପରି ଦୋର କରାଯାଏ, ସେପରି ଆମ ପାପ ଦୋର କର; କାରଣ ତୁମ ଛଡ଼ା କେହି ବାନ୍ଧିବା କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ମା ନୋ ଵଧୈର୍ଵରୁଣ ଯେ ତ ଇଷ୍ଟାଵେନଃ କୃଣ୍ଵନ୍ତମସୁର ଭ୍ରୀଣନ୍ତି । ମା ଜ୍ଯୋତିଷଃ ପ୍ରଵସଥାନି ଗନ୍ମ ଵି ଷୂ ମୃଧଃ ଶିଶ୍ରଥୋ ଜୀଵସେ ନଃ
ଯେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି, ବରୁଣ, ଯେମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ନଷ୍ଟ କରିନାହାନ୍ତୁ; ଆମେ ଆଲୋକର ପଥରୁ ଭ୍ରମିତ ହେଉନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ପଡ଼ୁନାହିଁ, ଆମେ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଲାଭ କରିବା।
ନମଃ ପୁରା ତେ ଵରୁଣୋତ ନୂନମୁତାପରଂ ତୁଵିଜାତ ବ୍ରଵାମ । ତ୍ଵେ ହି କଂ ପର୍ଵତେ ନ ଶ୍ରିତାନ୍ଯପ୍ରଚ୍ଯୁତାନି ଦୂଳଭ ଵ୍ରତାନି
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ବର୍ତ୍ତମାନ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ, ବରୁଣ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; କାରଣ ତୁମରେ ପାହାଡ଼ ପରି ଅଚଳ, ଅଟୁଟ, ଭଙ୍ଗିପାରିନଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅଛି।