ଯୋଽଵରେ ଵୃଜନେ ଵିଶ୍ଵଥା ଵିଭୁର୍ମହାମୁ ରଣ୍ଵଃ ଶଵସା ଵଵକ୍ଷିଥ । ସ ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ପ୍ରତି ପପ୍ରଥେ ପୃଥୁ ଵିଶ୍ଵେଦୁ ତା ପରିଭୂର୍ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଯିଏ ତଳ ଦୁର୍ଗରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ବଳବତୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି—ସେ ଦେବତା ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵଂ ସତ୍ଯଂ ମଘଵାନା ଯୁଵୋରିଦାପଶ୍ଚନ ପ୍ର ମିନନ୍ତି ଵ୍ରତଂ ଵାମ୍ । ଅଚ୍ଛେନ୍ଦ୍ରାବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତୀ ହଵିର୍ନୋଽନ୍ନଂ ଯୁଜେଵ ଵାଜିନା ଜିଗାତମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଦୁଇଜଣ, ଆପଣମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ଏଠି ଅଛି; ଜଳ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନଙ୍କର ନୀତିକୁ କମାଇପାରେ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମର ହବି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଦୁଇ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଏକାସାଥି ଯୋଜାଯାଇଥାଏ।
ଉତାଶିଷ୍ଠା ଅନୁ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ଵହ୍ନଯଃ ସଭେଯୋ ଵିପ୍ରୋ ଭରତେ ମତୀ ଧନା । ଵୀଳୁଦ୍ଵେଷା ଅନୁ ଵଶ ଋଣମାଦଦିଃ ସ ହ ଵାଜୀ ସମିଥେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ସବୁଠାରୁ ଆଗ୍ରହୀ ଅଗ୍ନିମାନେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଶୁଣନ୍ତି; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ପୂରୋହିତ ଭାବନା ଓ ଧନ ଆଣନ୍ତି। ପତିତଙ୍କୁ ଘୃଣା କରି, ସେ ସେବାର ଋଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଏହିପରି, ସଭାରେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେରଭଵଦ୍ଯଥାଵଶଂ ସତ୍ଯୋ ମନ୍ଯୁର୍ମହି କର୍ମା କରିଷ୍ଯତଃ । ଯୋ ଗା ଉଦାଜତ୍ସ ଦିଵେ ଵି ଚାଭଜନ୍ମହୀଵ ରୀତିଃ ଶଵସାସରତ୍ପୃଥକ୍
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଯେପରି ଥିଲା, ସେହିପରି ପୂରଣ ହେଲା; ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ମନସ୍କାମନା ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲା। ଯିଏ ଗାଈମାନେ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଆକାଶକୁ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ସେ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ନଦୀ ପରି ଅଲଗା ହୋଇ ବହିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ସୁଯମସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵହା ରାଯଃ ସ୍ଯାମ ରଥ୍ଯୋ ଵଯସ୍ଵତଃ । ଵୀରେଷୁ ଵୀରାଁ ଉପ ପୃଙ୍ଧି ନସ୍ତ୍ଵଂ ଯଦୀଶାନୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵେଷି ମେ ହଵମ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି, ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ରଥ ଧାରୀ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମକୁ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀର ଦିଅନ୍ତୁ; ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଶାସନ କରି, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ତ୍ଵମସ୍ଯ ଯନ୍ତା ସୂକ୍ତସ୍ଯ ବୋଧି ତନଯଂ ଚ ଜିନ୍ଵ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆପଣ ଏହି ସୂକ୍ତର ନେତା; ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତୁ ଏବଂ ଏହାର ସନ୍ତାନକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଯାହା ଭଲ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେସବୁ ଆମର ହେଉ; ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ କଥା କହିବାକୁ, ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ଇନ୍ଧାନୋ ଅଗ୍ନିଂ ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତଃ କୃତବ୍ରହ୍ମା ଶୂଶୁଵଦ୍ରାତହଵ୍ଯ ଇତ୍ । ଜାତେନ ଜାତମତି ସ ପ୍ର ସର୍ସୃତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଜଣେ ଦେବତା ପ୍ରଭାମୟ ହୁଅନ୍ତି, ଯିଏ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଜନ୍ମରୁ ଜନ୍ମକୁ ଅଗ୍ରସର କରନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ସାଥୀକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପଠାନ୍ତି।
ଵୀରେଭିର୍ଵୀରାନ୍ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତୋ ଗୋଭୀ ରଯିଂ ପପ୍ରଥଦ୍ବୋଧତି ତ୍ମନା । ତୋକଂ ଚ ତସ୍ଯ ତନଯଂ ଚ ଵର୍ଧତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ବୀରମାନେ ସହିତ ବୀରଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଗାଈମାନେ ଦ୍ୱାରା ଧନକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ସାଥୀକୁ ବାଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ସିନ୍ଧୁର୍ନ କ୍ଷୋଦଃ ଶିମୀଵାଁ ଋଘାଯତୋ ଵୃଷେଵ ଵଧ୍ରୀଁରଭି ଵଷ୍ଟ୍ଯୋଜସା । ଅଗ୍ନେରିଵ ପ୍ରସିତିର୍ନାହ ଵର୍ତଵେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ନଦୀର ତୀବ୍ର ଧାରା ପରି, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ବଳିୟାନ୍ ଏକ ବଳଦ ପରି ଅଜନ୍ମା ଗାଇ ଉପରେ ଚଡ଼ି ଗର୍ଜନ କରେ; ଅଗ୍ନିର ଅଗ୍ରଗତି ପରି, ଯାହାକୁ କେହି ରୋକିପାରେ ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମା ଅର୍ଷନ୍ତି ଦିଵ୍ଯା ଅସଶ୍ଚତଃ ସ ସତ୍ଵଭିଃ ପ୍ରଥମୋ ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛତି । ଅନିଭୃଷ୍ଟତଵିଷିର୍ହନ୍ତ୍ଯୋଜସା ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଅଞ୍ଜଳିରେ ଅର୍ପଣ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଦୃଢ଼ତାରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମା ଇଦ୍ଵିଶ୍ଵେ ଧୁନଯନ୍ତ ସିନ୍ଧଵୋଽଚ୍ଛିଦ୍ରା ଶର୍ମ ଦଧିରେ ପୁରୂଣି । ଦେଵାନାଂ ସୁମ୍ନେ ସୁଭଗଃ ସ ଏଧତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ନଦୀ ଏକଠି ହୋଇ ବହେ; ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ସେମାନେ ବହୁତ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।
ଋଜୁରିଚ୍ଛଂସୋ ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତୋ ଦେଵଯନ୍ନିଦଦେଵଯନ୍ତମଭ୍ଯସତ୍ । ସୁପ୍ରାଵୀରିଦ୍ଵନଵତ୍ପୃତ୍ସୁ ଦୁଷ୍ଟରଂ ଯଜ୍ଵେଦଯଜ୍ଯୋର୍ଵି ଭଜାତି ଭୋଜନମ୍
ସିଧାସଳଖ ଷ୍ଟୁତିରେ, ବନର ଆକାଂକ୍ଷାରେ, ଅଜୟମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଅଧର୍ମୀଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆସ, ଦାନଶୀଳ ଭାବେ, ଦୁର୍ଲଭ ଫଳକୁ ଧର୍ମୀ ଓ ଅଧର୍ମୀ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କର, ଅର୍ପଣକୁ ବିତରଣ କର।
ଯଜସ୍ଵ ଵୀର ପ୍ର ଵିହି ମନାଯତୋ ଭଦ୍ରଂ ମନଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ । ହଵିଷ୍କୃଣୁଷ୍ଵ ସୁଭଗୋ ଯଥାସସି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେରଵ ଆ ଵୃଣୀମହେ
ଯଜ୍ଞ କର, ହେ ବୀର, ଏବଂ ନିଜ ଚିନ୍ତାକୁ ଆଗକୁ ନେ; ବିପକ୍ଷୀ ଦାନବ ବିନାଶରେ ତୁମର ମନକୁ ଶୁଭ କର; ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯେପରି ଚାହୁଁଛ, ଅର୍ପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଆମେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କର କୃପାକୁ ବାଛୁ।
ସ ଇଜ୍ଜନେନ ସ ଵିଶା ସ ଜନ୍ମନା ସ ପୁତ୍ରୈର୍ଵାଜଂ ଭରତେ ଧନା ନୃଭିଃ । ଦେଵାନାଂ ଯଃ ପିତରମାଵିଵାସତି ଶ୍ରଦ୍ଧାମନା ହଵିଷା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିମ୍
ଯେ ନିଜ ଜନ, ଗୋତ୍ର, ଜନ୍ମ, ପୁଅ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଧନ ଓ ସମ୍ପଦ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନଙ୍କର ପିତା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି।
ଯୋ ଅସ୍ମୈ ହଵ୍ଯୈର୍ଘୃତଵଦ୍ଭିରଵିଧତ୍ପ୍ର ତଂ ପ୍ରାଚା ନଯତି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ । ଉରୁଷ୍ଯତୀମଂହସୋ ରକ୍ଷତୀ ରିଷୋଽଂହୋଶ୍ଚିଦସ୍ମା ଉରୁଚକ୍ରିରଦ୍ଭୁତଃ
ଯେ ଘୃତଯୁକ୍ତ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ସେମାନେକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ଅଦ୍ଭୁତ ତାଙ୍କୁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅପରାଧ ଓ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅପରାଧରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇମା ଗିର ଆଦିତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଘୃତସ୍ନୂଃ ସନାଦ୍ରାଜଭ୍ଯୋ ଜୁହ୍ଵା ଜୁହୋମି । ଶୃଣୋତୁ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଭଗୋ ନସ୍ତୁଵିଜାତୋ ଵରୁଣୋ ଦକ୍ଷୋ ଅଂଶଃ
ଏହି ଘୃତସିକ୍ତ ଷ୍ଟୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ପୁରୁଣା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଜିହ୍ୱାରେ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଭଗ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବରୁଣ, ଦକ୍ଷ ଓ ଅଂଶ ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଇମଂ ସ୍ତୋମଂ ସକ୍ରତଵୋ ମେ ଅଦ୍ଯ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଵରୁଣୋ ଜୁଷନ୍ତ । ଆଦିତ୍ଯାସଃ ଶୁଚଯୋ ଧାରପୂତା ଅଵୃଜିନା ଅନଵଦ୍ଯା ଅରିଷ୍ଟାଃ
ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ବରୁଣ, ବଳଶାଳୀ ମାନେ, ଆଜି ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଶୁଧ୍ଧ, ଧାରାରେ ପବିତ୍ର, ପାପରହିତ, ନିର୍ମଳ ଓ ଅକ୍ଷତ।
ତ ଆଦିତ୍ଯାସ ଉରଵୋ ଗଭୀରା ଅଦବ୍ଧାସୋ ଦିପ୍ସନ୍ତୋ ଭୂର୍ଯକ୍ଷାଃ । ଅନ୍ତଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଵୃଜିନୋତ ସାଧୁ ସର୍ଵଂ ରାଜଭ୍ଯଃ ପରମା ଚିଦନ୍ତି
ସେଇ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ବିଶାଳ ଓ ଗଭୀର, ଅଚ୍ୟୁତ, ଦାନକୁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ, ବହୁତ କଥା ଦେଖନ୍ତି; ମନରେ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭଲ, ଉଭୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ କଥା ଲୁଚି ନାହିଁ।
ଧାରଯନ୍ତ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଜଗତ୍ସ୍ଥା ଦେଵା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ । ଦୀର୍ଘାଧିଯୋ ରକ୍ଷମାଣା ଅସୁର୍ଯମୃତାଵାନଶ୍ଚଯମାନା ଋଣାନି
ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏହି ଚଳିତ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦେବମାନେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ରକ୍ଷକ; ଦୂରଦର୍ଶୀ, ନିଜ ଶାସନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ନୀତିକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଋଣ ମାପନ କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯାମାଦିତ୍ଯା ଅଵସୋ ଵୋ ଅସ୍ଯ ଯଦର୍ଯମନ୍ଭଯ ଆ ଚିନ୍ମଯୋଭୁ । ଯୁଷ୍ମାକଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପ୍ରଣୀତୌ ପରି ଶ୍ଵଭ୍ରେଵ ଦୁରିତାନି ଵୃଜ୍ଯାମ୍
ଆମେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ସହଯୋଗ ଜାଣିପାରିବା; ଯେପରି ଦୁଃଖରେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ୟମାନ ନିକଟରେ ରହନ୍ତି; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ, ଆମେ ଦୁଃଖକୁ ଏପରି ଏଡ଼ିପାରିବା ଯେପରି ଗହଳକୁ ଏଡ଼ାଯାଏ।
ସୁଗୋ ହି ଵୋ ଅର୍ଯମନ୍ମିତ୍ର ପନ୍ଥା ଅନୃକ୍ଷରୋ ଵରୁଣ ସାଧୁରସ୍ତି । ତେନାଦିତ୍ଯା ଅଧି ଵୋଚତା ନୋ ଯଚ୍ଛତା ନୋ ଦୁଷ୍ପରିହନ୍ତୁ ଶର୍ମ
ଅର୍ୟମାନ, ମିତ୍ର, ତୁମର ପଥ ସହଜ ଓ ସିଧା, ବରୁଣ, ଏହା ଭଲ; ଏହି ପଥରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମ ସହ କଥାହେବା, ଆମକୁ ଅଜୟ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
ପିପର୍ତୁ ନୋ ଅଦିତୀ ରାଜପୁତ୍ରାତି ଦ୍ଵେଷାଂସ୍ଯର୍ଯମା ସୁଗେଭିଃ । ବୃହନ୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଶର୍ମୋପ ସ୍ଯାମ ପୁରୁଵୀରା ଅରିଷ୍ଟାଃ
ଅଦିତି, ରାଜାଙ୍କର ମାଆ, ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଅର୍ୟମାନ ସହଜ ପଥରେ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ତଳେ, ଆମେ ଅକ୍ଷତ ଓ ପୁରୁଷ ସମୃଦ୍ଧିରେ ରୁହିବା।
ତିସ୍ରୋ ଭୂମୀର୍ଧାରଯନ୍ତ୍ରୀଁରୁତ ଦ୍ଯୂନ୍ତ୍ରୀଣି ଵ୍ରତା ଵିଦଥେ ଅନ୍ତରେଷାମ୍ । ଋତେନାଦିତ୍ଯା ମହି ଵୋ ମହିତ୍ଵଂ ତଦର୍ଯମନ୍ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଚାରୁ
ତିନି ଭୂମିକୁ ସେମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତିନି ଦିଗନ୍ତ, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ତିନି ନୀତି ଅଛି; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ବଡ଼, ଏହା ଅର୍ୟମାନ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅତି ସୁନ୍ଦର।
ତ୍ରୀ ରୋଚନା ଦିଵ୍ଯା ଧାରଯନ୍ତ ହିରଣ୍ଯଯାଃ ଶୁଚଯୋ ଧାରପୂତାଃ । ଅସ୍ଵପ୍ନଜୋ ଅନିମିଷା ଅଦବ୍ଧା ଉରୁଶଂସା ଋଜଵେ ମର୍ତ୍ଯାଯ
ତିନି ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକକୁ ସେମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସୁନାର ଭଳି, ଶୁଧ୍ଧ, ଧାରାରେ ପବିତ୍ର; ନିଦ୍ରାହୀନ, ଅନିମିଷ, ଅଚ୍ୟୁତ, ବିଶାଳ ଷ୍ଟୁତିରେ, ସିଧା ମଣିଷ ପାଇଁ।
ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଵରୁଣାସି ରାଜା ଯେ ଚ ଦେଵା ଅସୁର ଯେ ଚ ମର୍ତାଃ । ଶତଂ ନୋ ରାସ୍ଵ ଶରଦୋ ଵିଚକ୍ଷେଽଶ୍ଯାମାଯୂଂଷି ସୁଧିତାନି ପୂର୍ଵା
ତୁମେ, ବରୁଣ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରାଜା, ଦେବ ଓ ମଣିଷ, ହେ ଅସୁର; ଆମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଦିଅ, ହେ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଆମେ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା।
ନ ଦକ୍ଷିଣା ଵି ଚିକିତେ ନ ସଵ୍ଯା ନ ପ୍ରାଚୀନମାଦିତ୍ଯା ନୋତ ପଶ୍ଚା । ପାକ୍ଯା ଚିଦ୍ଵସଵୋ ଧୀର୍ଯା ଚିଦ୍ଯୁଷ୍ମାନୀତୋ ଅଭଯଂ ଜ୍ଯୋତିରଶ୍ଯାମ୍
ନ ଦକ୍ଷିଣ, ନ ବାମ, ନ ପୂର୍ବ, ନ ପଶ୍ଚିମ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମଠାରୁ କିଛି ଲୁଚି ନାହିଁ; ଗୁପ୍ତ କଥା ମଧ୍ୟ, ହେ ବସୁମାନେ, ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ, ତୁମ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆମେ ଭୟହୀନ ଆଲୋକ ଦେଖିପାରିବା।
ଯୋ ରାଜଭ୍ଯ ଋତନିଭ୍ଯୋ ଦଦାଶ ଯଂ ଵର୍ଧଯନ୍ତି ପୁଷ୍ଟଯଶ୍ଚ ନିତ୍ଯାଃ । ସ ରେଵାନ୍ଯାତି ପ୍ରଥମୋ ରଥେନ ଵସୁଦାଵା ଵିଦଥେଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତଃ
ଯିଏ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ଯାହାକୁ ସଦା ସମୃଦ୍ଧି ଉନ୍ନତ କରେ ଏବଂ ପୋଷଣ କରେ, ସେ ଧନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରଥରେ ପ୍ରଥମ, ସଭାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଶୁଚିରପଃ ସୂଯଵସା ଅଦବ୍ଧ ଉପ କ୍ଷେତି ଵୃଦ୍ଧଵଯାଃ ସୁଵୀରଃ । ନକିଷ୍ଟଂ ଘ୍ନନ୍ତ୍ଯନ୍ତିତୋ ନ ଦୂରାଦ୍ଯ ଆଦିତ୍ଯାନାଂ ଭଵତି ପ୍ରଣୀତୌ
ଯିଏ ପବିତ୍ର, ଅଧିକ ପାଣିର ମାଲିକ, ଅଜୟ, ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲ ପୁଅମାନେ ଥିବା, ତାଙ୍କୁ କେହି ନିକଟରୁ କିମ୍ବା ଦୂରରୁ କ୍ଷତି କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ ରହନ୍ତି।
ଅଦିତେ ମିତ୍ର ଵରୁଣୋତ ମୃଳ ଯଦ୍ଵୋ ଵଯଂ ଚକୃମା କଚ୍ଚିଦାଗଃ । ଉର୍ଵଶ୍ଯାମଭଯଂ ଜ୍ଯୋତିରିନ୍ଦ୍ର ମା ନୋ ଦୀର୍ଘା ଅଭି ନଶନ୍ତମିସ୍ରାଃ
ଅଦିତି, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତୁ; ଯଦି ଆମେ କିଛି ଅପରାଧ କରିଥାଉ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ବିଶାଳ ଭୟହୀନ ଆଲୋକ ଦିଅ, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟର ଦୁଃଖ ଆମକୁ ଘେରି ନଯାଉ।
ଉଭେ ଅସ୍ମୈ ପୀପଯତଃ ସମୀଚୀ ଦିଵୋ ଵୃଷ୍ଟିଂ ସୁଭଗୋ ନାମ ପୁଷ୍ଯନ୍ । ଉଭା କ୍ଷଯାଵାଜଯନ୍ଯାତି ପୃତ୍ସୂଭାଵର୍ଧୌ ଭଵତଃ ସାଧୂ ଅସ୍ମୈ
ଦୁଇଁ ଆକାଶ ଏକାସାଥିରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକ ଉତ୍ତମ ନାମ ପାଉଛନ୍ତି। ସେ ଦୁଇଁ ଗୃହକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତନ୍ତି, ଦୁଇଁ ପ୍ରବୃଦ୍ଧି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ହୁଏ।