ସେମାମଵିଡ୍ଢି ପ୍ରଭୃତିଂ ଯ ଈଶିଷେଽଯା ଵିଧେମ ନଵଯା ମହା ଗିରା । ଯଥା ନୋ ମୀଢ୍ଵାନ୍ସ୍ତଵତେ ସଖା ତଵ ବୃହସ୍ପତେ ସୀଷଧଃ ସୋତ ନୋ ମତିମ୍
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆମେ ଆରମ୍ଭରୁ ଯେଉଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ତାହାକୁ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତୁ। ଆମେ ନୂତନ ଏବଂ ବଳବତୀ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯେପରି ଦୟାଳୁ ବନ୍ଧୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେପରି ଆପଣ ଆମର ଭାବନାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
ଯୋ ନନ୍ତ୍ଵାନ୍ଯନମନ୍ନ୍ଯୋଜସୋତାଦର୍ଦର୍ମନ୍ଯୁନା ଶମ୍ବରାଣି ଵି । ପ୍ରାଚ୍ଯାଵଯଦଚ୍ଯୁତା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିରା ଚାଵିଶଦ୍ଵସୁମନ୍ତଂ ଵି ପର୍ଵତମ୍
ଯିଏ ଅପାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଟୁଟ ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଅହଂକାରୀ ଶମ୍ବରଙ୍କର ଦୁର୍ଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ—ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଅଚଳକୁ ଚୁଆଇଦେଲେ ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତଦ୍ଦେଵାନାଂ ଦେଵତମାଯ କର୍ତ୍ଵମଶ୍ରଥ୍ନନ୍ଦୃଳ୍ହାଵ୍ରଦନ୍ତ ଵୀଳିତା । ଉଦ୍ଗା ଆଜଦଭିନଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣା ଵଲମଗୂହତ୍ତମୋ ଵ୍ଯଚକ୍ଷଯତ୍ସ୍ଵଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଥିଲା; ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପ ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ତାଙ୍କର ଗୀତରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରରେ ବଳାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଅଶ୍ମାସ୍ଯମଵତଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ମଧୁଧାରମଭି ଯମୋଜସାତୃଣତ୍ । ତମେଵ ଵିଶ୍ଵେ ପପିରେ ସ୍ଵର୍ଦୃଶୋ ବହୁ ସାକଂ ସିସିଚୁରୁତ୍ସମୁଦ୍ରିଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପାଥର ଘେରା ଭିତରୁ ମଧୁ ଝରା ଝରଣାକୁ ଖୋଲିଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିମାନ ଋଷିମାନେ ଏହି ଝରଣାରୁ ପିଇଲେ, ଅନେକେ ଏହି ପ୍ରଚୁର ଉତ୍ସରୁ ଜଳ ତୁଳିଲେ।
ସନା ତା କା ଚିଦ୍ଭୁଵନା ଭଵୀତ୍ଵା ମାଦ୍ଭିଃ ଶରଦ୍ଭିର୍ଦୁରୋ ଵରନ୍ତ ଵଃ । ଅଯତନ୍ତା ଚରତୋ ଅନ୍ଯଦନ୍ଯଦିଦ୍ଯା ଚକାର ଵଯୁନା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
କିଛି ଜଗତ ସଦାଠାରେ ରହିଛି, କିଛି ଆସିବେ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଶରତ୍ରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ବିଭିନ୍ନ ପଥ ତିଆରି କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଭାବରେ ଚଲିଥାଏ।
ଅଭିନକ୍ଷନ୍ତୋ ଅଭି ଯେ ତମାନଶୁର୍ନିଧିଂ ପଣୀନାଂ ପରମଂ ଗୁହା ହିତମ୍ । ତେ ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ପ୍ରତିଚକ୍ଷ୍ଯାନୃତା ପୁନର୍ଯତ ଉ ଆଯନ୍ତଦୁଦୀଯୁରାଵିଶମ୍
ଯେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଥିବା ପଣିମାନଙ୍କର ଧନ ଖୋଜିବାକୁ ଚାଲିଥିଲେ, ସେହି ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକମାନେ ମିଥ୍ୟାରୁ ଫେରି ଆସିଲେ, ଆଉ ଆଲୋକକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କଲେ।
ଋତାଵାନଃ ପ୍ରତିଚକ୍ଷ୍ଯାନୃତା ପୁନରାତ ଆ ତସ୍ଥୁଃ କଵଯୋ ମହସ୍ପଥଃ । ତେ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଧମିତମଗ୍ନିମଶ୍ମନି ନକିଃ ଷୋ ଅସ୍ତ୍ଯରଣୋ ଜହୁର୍ହି ତମ୍
ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହି, ମିଥ୍ୟାକୁ ଛାଡ଼ି ମହାପଥରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଲେ; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ପାଥର ଉପରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇଲେ—ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ।
ଋତଜ୍ଯେନ କ୍ଷିପ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ଯତ୍ର ଵଷ୍ଟି ପ୍ର ତଦଶ୍ନୋତି ଧନ୍ଵନା । ତସ୍ଯ ସାଧ୍ଵୀରିଷଵୋ ଯାଭିରସ୍ଯତି ନୃଚକ୍ଷସୋ ଦୃଶଯେ କର୍ଣଯୋନଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ବନ୍ଧା ତୀର ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ତୀରଗୁଡ଼ିକ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଭେଦନ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ସ ସଂନଯଃ ସ ଵିନଯଃ ପୁରୋହିତଃ ସ ସୁଷ୍ଟୁତଃ ସ ଯୁଧି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ । ଚାକ୍ଷ୍ମୋ ଯଦ୍ଵାଜଂ ଭରତେ ମତୀ ଧନାଦିତ୍ସୂର୍ଯସ୍ତପତି ତପ୍ଯତୁର୍ଵୃଥା
ସେ ମିଳନ କରାଉଥିବା, ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା, ପୂରୋହିତ ଓ ସ୍ତୁତିତମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ—ଏହି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି। ସେ ତାଙ୍କର ଭାବନାରେ ଧନ ଆଣିଲେ, ଧନଦାତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନେକ ପଥରେ ତାପ ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ।
ଵିଭୁ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଥମଂ ମେହନାଵତୋ ବୃହସ୍ପତେଃ ସୁଵିଦତ୍ରାଣି ରାଧ୍ଯା । ଇମା ସାତାନି ଵେନ୍ଯସ୍ଯ ଵାଜିନୋ ଯେନ ଜନା ଉଭଯେ ଭୁଞ୍ଜତେ ଵିଶଃ
ବ୍ରହସ୍ପତିଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ବଳବତୀ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହିମାମୟ। ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ଧନ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ପକ୍ଷ, ସମସ୍ତ କୁଳ ଏହାର ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଯୋଽଵରେ ଵୃଜନେ ଵିଶ୍ଵଥା ଵିଭୁର୍ମହାମୁ ରଣ୍ଵଃ ଶଵସା ଵଵକ୍ଷିଥ । ସ ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ପ୍ରତି ପପ୍ରଥେ ପୃଥୁ ଵିଶ୍ଵେଦୁ ତା ପରିଭୂର୍ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଯିଏ ତଳ ଦୁର୍ଗରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ବଳବତୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି—ସେ ଦେବତା ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵଂ ସତ୍ଯଂ ମଘଵାନା ଯୁଵୋରିଦାପଶ୍ଚନ ପ୍ର ମିନନ୍ତି ଵ୍ରତଂ ଵାମ୍ । ଅଚ୍ଛେନ୍ଦ୍ରାବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତୀ ହଵିର୍ନୋଽନ୍ନଂ ଯୁଜେଵ ଵାଜିନା ଜିଗାତମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଦୁଇଜଣ, ଆପଣମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ଏଠି ଅଛି; ଜଳ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନଙ୍କର ନୀତିକୁ କମାଇପାରେ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମର ହବି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଦୁଇ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଏକାସାଥି ଯୋଜାଯାଇଥାଏ।
ଉତାଶିଷ୍ଠା ଅନୁ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ଵହ୍ନଯଃ ସଭେଯୋ ଵିପ୍ରୋ ଭରତେ ମତୀ ଧନା । ଵୀଳୁଦ୍ଵେଷା ଅନୁ ଵଶ ଋଣମାଦଦିଃ ସ ହ ଵାଜୀ ସମିଥେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ସବୁଠାରୁ ଆଗ୍ରହୀ ଅଗ୍ନିମାନେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଶୁଣନ୍ତି; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ପୂରୋହିତ ଭାବନା ଓ ଧନ ଆଣନ୍ତି। ପତିତଙ୍କୁ ଘୃଣା କରି, ସେ ସେବାର ଋଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଏହିପରି, ସଭାରେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେରଭଵଦ୍ଯଥାଵଶଂ ସତ୍ଯୋ ମନ୍ଯୁର୍ମହି କର୍ମା କରିଷ୍ଯତଃ । ଯୋ ଗା ଉଦାଜତ୍ସ ଦିଵେ ଵି ଚାଭଜନ୍ମହୀଵ ରୀତିଃ ଶଵସାସରତ୍ପୃଥକ୍
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଯେପରି ଥିଲା, ସେହିପରି ପୂରଣ ହେଲା; ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ମନସ୍କାମନା ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲା। ଯିଏ ଗାଈମାନେ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଆକାଶକୁ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ସେ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ନଦୀ ପରି ଅଲଗା ହୋଇ ବହିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ସୁଯମସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵହା ରାଯଃ ସ୍ଯାମ ରଥ୍ଯୋ ଵଯସ୍ଵତଃ । ଵୀରେଷୁ ଵୀରାଁ ଉପ ପୃଙ୍ଧି ନସ୍ତ୍ଵଂ ଯଦୀଶାନୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵେଷି ମେ ହଵମ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି, ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ରଥ ଧାରୀ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମକୁ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀର ଦିଅନ୍ତୁ; ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଶାସନ କରି, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ତ୍ଵମସ୍ଯ ଯନ୍ତା ସୂକ୍ତସ୍ଯ ବୋଧି ତନଯଂ ଚ ଜିନ୍ଵ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆପଣ ଏହି ସୂକ୍ତର ନେତା; ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତୁ ଏବଂ ଏହାର ସନ୍ତାନକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଯାହା ଭଲ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେସବୁ ଆମର ହେଉ; ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ କଥା କହିବାକୁ, ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ଇନ୍ଧାନୋ ଅଗ୍ନିଂ ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତଃ କୃତବ୍ରହ୍ମା ଶୂଶୁଵଦ୍ରାତହଵ୍ଯ ଇତ୍ । ଜାତେନ ଜାତମତି ସ ପ୍ର ସର୍ସୃତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଜଣେ ଦେବତା ପ୍ରଭାମୟ ହୁଅନ୍ତି, ଯିଏ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଜନ୍ମରୁ ଜନ୍ମକୁ ଅଗ୍ରସର କରନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ସାଥୀକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପଠାନ୍ତି।
ଵୀରେଭିର୍ଵୀରାନ୍ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତୋ ଗୋଭୀ ରଯିଂ ପପ୍ରଥଦ୍ବୋଧତି ତ୍ମନା । ତୋକଂ ଚ ତସ୍ଯ ତନଯଂ ଚ ଵର୍ଧତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ବୀରମାନେ ସହିତ ବୀରଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଗାଈମାନେ ଦ୍ୱାରା ଧନକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ସାଥୀକୁ ବାଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ସିନ୍ଧୁର୍ନ କ୍ଷୋଦଃ ଶିମୀଵାଁ ଋଘାଯତୋ ଵୃଷେଵ ଵଧ୍ରୀଁରଭି ଵଷ୍ଟ୍ଯୋଜସା । ଅଗ୍ନେରିଵ ପ୍ରସିତିର୍ନାହ ଵର୍ତଵେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ନଦୀର ତୀବ୍ର ଧାରା ପରି, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ବଳିୟାନ୍ ଏକ ବଳଦ ପରି ଅଜନ୍ମା ଗାଇ ଉପରେ ଚଡ଼ି ଗର୍ଜନ କରେ; ଅଗ୍ନିର ଅଗ୍ରଗତି ପରି, ଯାହାକୁ କେହି ରୋକିପାରେ ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମା ଅର୍ଷନ୍ତି ଦିଵ୍ଯା ଅସଶ୍ଚତଃ ସ ସତ୍ଵଭିଃ ପ୍ରଥମୋ ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛତି । ଅନିଭୃଷ୍ଟତଵିଷିର୍ହନ୍ତ୍ଯୋଜସା ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଅଞ୍ଜଳିରେ ଅର୍ପଣ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଦୃଢ଼ତାରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମା ଇଦ୍ଵିଶ୍ଵେ ଧୁନଯନ୍ତ ସିନ୍ଧଵୋଽଚ୍ଛିଦ୍ରା ଶର୍ମ ଦଧିରେ ପୁରୂଣି । ଦେଵାନାଂ ସୁମ୍ନେ ସୁଭଗଃ ସ ଏଧତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ନଦୀ ଏକଠି ହୋଇ ବହେ; ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ସେମାନେ ବହୁତ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।
ଋଜୁରିଚ୍ଛଂସୋ ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତୋ ଦେଵଯନ୍ନିଦଦେଵଯନ୍ତମଭ୍ଯସତ୍ । ସୁପ୍ରାଵୀରିଦ୍ଵନଵତ୍ପୃତ୍ସୁ ଦୁଷ୍ଟରଂ ଯଜ୍ଵେଦଯଜ୍ଯୋର୍ଵି ଭଜାତି ଭୋଜନମ୍
ସିଧାସଳଖ ଷ୍ଟୁତିରେ, ବନର ଆକାଂକ୍ଷାରେ, ଅଜୟମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଅଧର୍ମୀଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆସ, ଦାନଶୀଳ ଭାବେ, ଦୁର୍ଲଭ ଫଳକୁ ଧର୍ମୀ ଓ ଅଧର୍ମୀ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କର, ଅର୍ପଣକୁ ବିତରଣ କର।
ଯଜସ୍ଵ ଵୀର ପ୍ର ଵିହି ମନାଯତୋ ଭଦ୍ରଂ ମନଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ । ହଵିଷ୍କୃଣୁଷ୍ଵ ସୁଭଗୋ ଯଥାସସି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେରଵ ଆ ଵୃଣୀମହେ
ଯଜ୍ଞ କର, ହେ ବୀର, ଏବଂ ନିଜ ଚିନ୍ତାକୁ ଆଗକୁ ନେ; ବିପକ୍ଷୀ ଦାନବ ବିନାଶରେ ତୁମର ମନକୁ ଶୁଭ କର; ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯେପରି ଚାହୁଁଛ, ଅର୍ପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଆମେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କର କୃପାକୁ ବାଛୁ।
ସ ଇଜ୍ଜନେନ ସ ଵିଶା ସ ଜନ୍ମନା ସ ପୁତ୍ରୈର୍ଵାଜଂ ଭରତେ ଧନା ନୃଭିଃ । ଦେଵାନାଂ ଯଃ ପିତରମାଵିଵାସତି ଶ୍ରଦ୍ଧାମନା ହଵିଷା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିମ୍
ଯେ ନିଜ ଜନ, ଗୋତ୍ର, ଜନ୍ମ, ପୁଅ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଧନ ଓ ସମ୍ପଦ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନଙ୍କର ପିତା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି।
ଯୋ ଅସ୍ମୈ ହଵ୍ଯୈର୍ଘୃତଵଦ୍ଭିରଵିଧତ୍ପ୍ର ତଂ ପ୍ରାଚା ନଯତି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ । ଉରୁଷ୍ଯତୀମଂହସୋ ରକ୍ଷତୀ ରିଷୋଽଂହୋଶ୍ଚିଦସ୍ମା ଉରୁଚକ୍ରିରଦ୍ଭୁତଃ
ଯେ ଘୃତଯୁକ୍ତ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ସେମାନେକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ଅଦ୍ଭୁତ ତାଙ୍କୁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅପରାଧ ଓ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅପରାଧରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇମା ଗିର ଆଦିତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଘୃତସ୍ନୂଃ ସନାଦ୍ରାଜଭ୍ଯୋ ଜୁହ୍ଵା ଜୁହୋମି । ଶୃଣୋତୁ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଭଗୋ ନସ୍ତୁଵିଜାତୋ ଵରୁଣୋ ଦକ୍ଷୋ ଅଂଶଃ
ଏହି ଘୃତସିକ୍ତ ଷ୍ଟୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ପୁରୁଣା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଜିହ୍ୱାରେ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଭଗ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବରୁଣ, ଦକ୍ଷ ଓ ଅଂଶ ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଇମଂ ସ୍ତୋମଂ ସକ୍ରତଵୋ ମେ ଅଦ୍ଯ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଵରୁଣୋ ଜୁଷନ୍ତ । ଆଦିତ୍ଯାସଃ ଶୁଚଯୋ ଧାରପୂତା ଅଵୃଜିନା ଅନଵଦ୍ଯା ଅରିଷ୍ଟାଃ
ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ବରୁଣ, ବଳଶାଳୀ ମାନେ, ଆଜି ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଶୁଧ୍ଧ, ଧାରାରେ ପବିତ୍ର, ପାପରହିତ, ନିର୍ମଳ ଓ ଅକ୍ଷତ।
ତ ଆଦିତ୍ଯାସ ଉରଵୋ ଗଭୀରା ଅଦବ୍ଧାସୋ ଦିପ୍ସନ୍ତୋ ଭୂର୍ଯକ୍ଷାଃ । ଅନ୍ତଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଵୃଜିନୋତ ସାଧୁ ସର୍ଵଂ ରାଜଭ୍ଯଃ ପରମା ଚିଦନ୍ତି
ସେଇ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ବିଶାଳ ଓ ଗଭୀର, ଅଚ୍ୟୁତ, ଦାନକୁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ, ବହୁତ କଥା ଦେଖନ୍ତି; ମନରେ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭଲ, ଉଭୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ କଥା ଲୁଚି ନାହିଁ।
ଧାରଯନ୍ତ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଜଗତ୍ସ୍ଥା ଦେଵା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ । ଦୀର୍ଘାଧିଯୋ ରକ୍ଷମାଣା ଅସୁର୍ଯମୃତାଵାନଶ୍ଚଯମାନା ଋଣାନି
ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏହି ଚଳିତ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦେବମାନେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ରକ୍ଷକ; ଦୂରଦର୍ଶୀ, ନିଜ ଶାସନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ନୀତିକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଋଣ ମାପନ କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯାମାଦିତ୍ଯା ଅଵସୋ ଵୋ ଅସ୍ଯ ଯଦର୍ଯମନ୍ଭଯ ଆ ଚିନ୍ମଯୋଭୁ । ଯୁଷ୍ମାକଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପ୍ରଣୀତୌ ପରି ଶ୍ଵଭ୍ରେଵ ଦୁରିତାନି ଵୃଜ୍ଯାମ୍
ଆମେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ସହଯୋଗ ଜାଣିପାରିବା; ଯେପରି ଦୁଃଖରେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ୟମାନ ନିକଟରେ ରହନ୍ତି; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ, ଆମେ ଦୁଃଖକୁ ଏପରି ଏଡ଼ିପାରିବା ଯେପରି ଗହଳକୁ ଏଡ଼ାଯାଏ।