ତ୍ଵଯା ଵଯମୁତ୍ତମଂ ଧୀମହେ ଵଯୋ ବୃହସ୍ପତେ ପପ୍ରିଣା ସସ୍ନିନା ଯୁଜା । ମା ନୋ ଦୁଃଶଂସୋ ଅଭିଦିପ୍ସୁରୀଶତ ପ୍ର ସୁଶଂସା ମତିଭିସ୍ତାରିଷୀମହି
ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ଆମ ସକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୃଢ଼ ସହଯୋଗୀ ହେବାରୁ, ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଅନୁଭବ କରୁଛୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ଉପରେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ଭଲ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଅନାନୁଦୋ ଵୃଷଭୋ ଜଗ୍ମିରାହଵଂ ନିଷ୍ଟପ୍ତା ଶତ୍ରୁଂ ପୃତନାସୁ ସାସହିଃ । ଅସି ସତ୍ଯ ଋଣଯା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତ ଉଗ୍ରସ୍ଯ ଚିଦ୍ଦମିତା ଵୀଳୁହର୍ଷିଣଃ
ତୁମେ ଅପରାଜିତ ବୃଷଭ ଭଳି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଗ୍ଧ କର। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ଦିଆ ସଂକଳ୍ପ ପାଳନ କର, ଏବଂ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ଓ ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମ୍ର କର।
ଅଦେଵେନ ମନସା ଯୋ ରିଷଣ୍ଯତି ଶାସାମୁଗ୍ରୋ ମନ୍ଯମାନୋ ଜିଘାଂସତି । ବୃହସ୍ପତେ ମା ପ୍ରଣକ୍ତସ୍ଯ ନୋ ଵଧୋ ନି କର୍ମ ମନ୍ଯୁଂ ଦୁରେଵସ୍ଯ ଶର୍ଧତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଧର୍ମ ମନରେ ରଖି ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅଭିମାନୀ ହୋଇ ଆମକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି—ବୃହସ୍ପତି, ସେମାନଙ୍କର ଆଘାତ ଆମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ପହଞ୍ଚୁ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଆମକୁ ଦବି ଦେଉ ନାହିଁ।
ଭରେଷୁ ହଵ୍ଯୋ ନମସୋପସଦ୍ଯୋ ଗନ୍ତା ଵାଜେଷୁ ସନିତା ଧନଂଧନମ୍ । ଵିଶ୍ଵା ଇଦର୍ଯୋ ଅଭିଦିପ୍ସ୍ଵୋ ମୃଧୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଵି ଵଵର୍ହା ରଥାଁ ଇଵ
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ତୁମେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର, ଧନ ଦିଅ। ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରହାରକୁ ରଥ ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଭଙ୍ଗ କର।
ତେଜିଷ୍ଠଯା ତପନୀ ରକ୍ଷସସ୍ତପ ଯେ ତ୍ଵା ନିଦେ ଦଧିରେ ଦୃଷ୍ଟଵୀର୍ଯମ୍ । ଆଵିସ୍ତତ୍କୃଷ୍ଵ ଯଦସତ୍ତ ଉକ୍ଥ୍ଯଂ ବୃହସ୍ପତେ ଵି ପରିରାପୋ ଅର୍ଦଯ
ତୁମର ତୀବ୍ର ତାପରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦେବତାମାନେକୁ ଦଗ୍ଧ କର, ଯେଉଁମାନେ ତୁମେଠାରେ ଶକ୍ତି ଭରସା କରି ଦୁଷ୍ଟତା କରନ୍ତି। ବୃହସ୍ପତି, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦେଖାଅ, ଏବଂ ଚାରିପାଖର ଅନ୍ଧାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କର।
ବୃହସ୍ପତେ ଅତି ଯଦର୍ଯୋ ଅର୍ହାଦ୍ଦ୍ଯୁମଦ୍ଵିଭାତି କ୍ରତୁମଜ୍ଜନେଷୁ । ଯଦ୍ଦୀଦଯଚ୍ଛଵସ ଋତପ୍ରଜାତ ତଦସ୍ମାସୁ ଦ୍ରଵିଣଂ ଧେହି ଚିତ୍ରମ୍
ବୃହସ୍ପତି, ତୁମର ଶକ୍ତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ, ତୁମର ଶକ୍ତି ନ୍ୟାୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଚମକୁଥିଲେ, ତେବେ ଆମ ପାଖରେ ବିବିଧ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦିଅ।
ମା ନ ସ୍ତେନେଭ୍ଯୋ ଯେ ଅଭି ଦ୍ରୁହସ୍ପଦେ ନିରାମିଣୋ ରିପଵୋଽନ୍ନେଷୁ ଜାଗୃଧୁଃ । ଆ ଦେଵାନାମୋହତେ ଵି ଵ୍ରଯୋ ହୃଦି ବୃହସ୍ପତେ ନ ପରଃ ସାମ୍ନୋ ଵିଦୁଃ
ଯେଉଁ ଚୋରମାନେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଚକ୍ରାନ୍ତ କରନ୍ତି, ବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୋଜନ ନଥିବାରୁ ଆମ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଦେବତାମାନେଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ହୃଦୟରେ ପୂରଣ ହୁଏ—ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ହିଁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ।
ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ହି ତ୍ଵା ଭୁଵନେଭ୍ଯସ୍ପରି ତ୍ଵଷ୍ଟାଜନତ୍ସାମ୍ନଃସାମ୍ନଃ କଵିଃ । ସ ଋଣଚିଦୃଣଯା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ଦ୍ରୁହୋ ହନ୍ତା ମହ ଋତସ୍ଯ ଧର୍ତରି
ତୁମ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ଋଣୀକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ନଶ୍ଟ କର, ଏବଂ ନ୍ୟାୟର ମହା ସମର୍ଥକ।
ତଵ ଶ୍ରିଯେ ଵ୍ଯଜିହୀତ ପର୍ଵତୋ ଗଵାଂ ଗୋତ୍ରମୁଦସୃଜୋ ଯଦଙ୍ଗିରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଯୁଜା ତମସା ପରୀଵୃତଂ ବୃହସ୍ପତେ ନିରପାମୌବ୍ଜୋ ଅର୍ଣଵମ୍
ତୁମର ମହିମା ପାଇଁ ପାହାଡ଼ ଖୋଲିଗଲା, ଯେବେ ଅଙ୍ଗିରା ଗାଈମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ, ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରି, ସମୁଦ୍ରର ଜଳ ଖୋଲିଦେଲା।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ତ୍ଵମସ୍ଯ ଯନ୍ତା ସୂକ୍ତସ୍ଯ ବୋଧି ତନଯଂ ଚ ଜିନ୍ଵ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଏହି ସ୍ତୁତିର ନେତୃତ୍ୱ କର, ଆମ ପୁତ୍ରମାନେକୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଦେବତାମାନେ ଯାହା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଭଲ ଆମ ପାଖରେ ଆସୁ, ଆମେ ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କଥା କହିବା।
ସେମାମଵିଡ୍ଢି ପ୍ରଭୃତିଂ ଯ ଈଶିଷେଽଯା ଵିଧେମ ନଵଯା ମହା ଗିରା । ଯଥା ନୋ ମୀଢ୍ଵାନ୍ସ୍ତଵତେ ସଖା ତଵ ବୃହସ୍ପତେ ସୀଷଧଃ ସୋତ ନୋ ମତିମ୍
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆମେ ଆରମ୍ଭରୁ ଯେଉଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ତାହାକୁ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତୁ। ଆମେ ନୂତନ ଏବଂ ବଳବତୀ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯେପରି ଦୟାଳୁ ବନ୍ଧୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେପରି ଆପଣ ଆମର ଭାବନାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
ଯୋ ନନ୍ତ୍ଵାନ୍ଯନମନ୍ନ୍ଯୋଜସୋତାଦର୍ଦର୍ମନ୍ଯୁନା ଶମ୍ବରାଣି ଵି । ପ୍ରାଚ୍ଯାଵଯଦଚ୍ଯୁତା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିରା ଚାଵିଶଦ୍ଵସୁମନ୍ତଂ ଵି ପର୍ଵତମ୍
ଯିଏ ଅପାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଟୁଟ ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଅହଂକାରୀ ଶମ୍ବରଙ୍କର ଦୁର୍ଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ—ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଅଚଳକୁ ଚୁଆଇଦେଲେ ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତଦ୍ଦେଵାନାଂ ଦେଵତମାଯ କର୍ତ୍ଵମଶ୍ରଥ୍ନନ୍ଦୃଳ୍ହାଵ୍ରଦନ୍ତ ଵୀଳିତା । ଉଦ୍ଗା ଆଜଦଭିନଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣା ଵଲମଗୂହତ୍ତମୋ ଵ୍ଯଚକ୍ଷଯତ୍ସ୍ଵଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଥିଲା; ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପ ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ତାଙ୍କର ଗୀତରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରରେ ବଳାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଅଶ୍ମାସ୍ଯମଵତଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ମଧୁଧାରମଭି ଯମୋଜସାତୃଣତ୍ । ତମେଵ ଵିଶ୍ଵେ ପପିରେ ସ୍ଵର୍ଦୃଶୋ ବହୁ ସାକଂ ସିସିଚୁରୁତ୍ସମୁଦ୍ରିଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପାଥର ଘେରା ଭିତରୁ ମଧୁ ଝରା ଝରଣାକୁ ଖୋଲିଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିମାନ ଋଷିମାନେ ଏହି ଝରଣାରୁ ପିଇଲେ, ଅନେକେ ଏହି ପ୍ରଚୁର ଉତ୍ସରୁ ଜଳ ତୁଳିଲେ।
ସନା ତା କା ଚିଦ୍ଭୁଵନା ଭଵୀତ୍ଵା ମାଦ୍ଭିଃ ଶରଦ୍ଭିର୍ଦୁରୋ ଵରନ୍ତ ଵଃ । ଅଯତନ୍ତା ଚରତୋ ଅନ୍ଯଦନ୍ଯଦିଦ୍ଯା ଚକାର ଵଯୁନା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
କିଛି ଜଗତ ସଦାଠାରେ ରହିଛି, କିଛି ଆସିବେ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଶରତ୍ରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ବିଭିନ୍ନ ପଥ ତିଆରି କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଭାବରେ ଚଲିଥାଏ।
ଅଭିନକ୍ଷନ୍ତୋ ଅଭି ଯେ ତମାନଶୁର୍ନିଧିଂ ପଣୀନାଂ ପରମଂ ଗୁହା ହିତମ୍ । ତେ ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ପ୍ରତିଚକ୍ଷ୍ଯାନୃତା ପୁନର୍ଯତ ଉ ଆଯନ୍ତଦୁଦୀଯୁରାଵିଶମ୍
ଯେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଥିବା ପଣିମାନଙ୍କର ଧନ ଖୋଜିବାକୁ ଚାଲିଥିଲେ, ସେହି ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକମାନେ ମିଥ୍ୟାରୁ ଫେରି ଆସିଲେ, ଆଉ ଆଲୋକକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କଲେ।
ଋତାଵାନଃ ପ୍ରତିଚକ୍ଷ୍ଯାନୃତା ପୁନରାତ ଆ ତସ୍ଥୁଃ କଵଯୋ ମହସ୍ପଥଃ । ତେ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଧମିତମଗ୍ନିମଶ୍ମନି ନକିଃ ଷୋ ଅସ୍ତ୍ଯରଣୋ ଜହୁର୍ହି ତମ୍
ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହି, ମିଥ୍ୟାକୁ ଛାଡ଼ି ମହାପଥରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଲେ; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ପାଥର ଉପରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇଲେ—ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ।
ଋତଜ୍ଯେନ କ୍ଷିପ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ଯତ୍ର ଵଷ୍ଟି ପ୍ର ତଦଶ୍ନୋତି ଧନ୍ଵନା । ତସ୍ଯ ସାଧ୍ଵୀରିଷଵୋ ଯାଭିରସ୍ଯତି ନୃଚକ୍ଷସୋ ଦୃଶଯେ କର୍ଣଯୋନଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ବନ୍ଧା ତୀର ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ତୀରଗୁଡ଼ିକ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଭେଦନ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ସ ସଂନଯଃ ସ ଵିନଯଃ ପୁରୋହିତଃ ସ ସୁଷ୍ଟୁତଃ ସ ଯୁଧି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ । ଚାକ୍ଷ୍ମୋ ଯଦ୍ଵାଜଂ ଭରତେ ମତୀ ଧନାଦିତ୍ସୂର୍ଯସ୍ତପତି ତପ୍ଯତୁର୍ଵୃଥା
ସେ ମିଳନ କରାଉଥିବା, ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା, ପୂରୋହିତ ଓ ସ୍ତୁତିତମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ—ଏହି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି। ସେ ତାଙ୍କର ଭାବନାରେ ଧନ ଆଣିଲେ, ଧନଦାତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନେକ ପଥରେ ତାପ ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ।
ଵିଭୁ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଥମଂ ମେହନାଵତୋ ବୃହସ୍ପତେଃ ସୁଵିଦତ୍ରାଣି ରାଧ୍ଯା । ଇମା ସାତାନି ଵେନ୍ଯସ୍ଯ ଵାଜିନୋ ଯେନ ଜନା ଉଭଯେ ଭୁଞ୍ଜତେ ଵିଶଃ
ବ୍ରହସ୍ପତିଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ବଳବତୀ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହିମାମୟ। ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ଧନ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ପକ୍ଷ, ସମସ୍ତ କୁଳ ଏହାର ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଯୋଽଵରେ ଵୃଜନେ ଵିଶ୍ଵଥା ଵିଭୁର୍ମହାମୁ ରଣ୍ଵଃ ଶଵସା ଵଵକ୍ଷିଥ । ସ ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ପ୍ରତି ପପ୍ରଥେ ପୃଥୁ ଵିଶ୍ଵେଦୁ ତା ପରିଭୂର୍ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଯିଏ ତଳ ଦୁର୍ଗରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ବଳବତୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି—ସେ ଦେବତା ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵଂ ସତ୍ଯଂ ମଘଵାନା ଯୁଵୋରିଦାପଶ୍ଚନ ପ୍ର ମିନନ୍ତି ଵ୍ରତଂ ଵାମ୍ । ଅଚ୍ଛେନ୍ଦ୍ରାବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତୀ ହଵିର୍ନୋଽନ୍ନଂ ଯୁଜେଵ ଵାଜିନା ଜିଗାତମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଦୁଇଜଣ, ଆପଣମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ଏଠି ଅଛି; ଜଳ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନଙ୍କର ନୀତିକୁ କମାଇପାରେ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମର ହବି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଦୁଇ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଏକାସାଥି ଯୋଜାଯାଇଥାଏ।
ଉତାଶିଷ୍ଠା ଅନୁ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ଵହ୍ନଯଃ ସଭେଯୋ ଵିପ୍ରୋ ଭରତେ ମତୀ ଧନା । ଵୀଳୁଦ୍ଵେଷା ଅନୁ ଵଶ ଋଣମାଦଦିଃ ସ ହ ଵାଜୀ ସମିଥେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ସବୁଠାରୁ ଆଗ୍ରହୀ ଅଗ୍ନିମାନେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଶୁଣନ୍ତି; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ପୂରୋହିତ ଭାବନା ଓ ଧନ ଆଣନ୍ତି। ପତିତଙ୍କୁ ଘୃଣା କରି, ସେ ସେବାର ଋଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଏହିପରି, ସଭାରେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେରଭଵଦ୍ଯଥାଵଶଂ ସତ୍ଯୋ ମନ୍ଯୁର୍ମହି କର୍ମା କରିଷ୍ଯତଃ । ଯୋ ଗା ଉଦାଜତ୍ସ ଦିଵେ ଵି ଚାଭଜନ୍ମହୀଵ ରୀତିଃ ଶଵସାସରତ୍ପୃଥକ୍
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଯେପରି ଥିଲା, ସେହିପରି ପୂରଣ ହେଲା; ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ମନସ୍କାମନା ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲା। ଯିଏ ଗାଈମାନେ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଆକାଶକୁ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ସେ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ନଦୀ ପରି ଅଲଗା ହୋଇ ବହିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ସୁଯମସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵହା ରାଯଃ ସ୍ଯାମ ରଥ୍ଯୋ ଵଯସ୍ଵତଃ । ଵୀରେଷୁ ଵୀରାଁ ଉପ ପୃଙ୍ଧି ନସ୍ତ୍ଵଂ ଯଦୀଶାନୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵେଷି ମେ ହଵମ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି, ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ରଥ ଧାରୀ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମକୁ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀର ଦିଅନ୍ତୁ; ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଶାସନ କରି, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ତ୍ଵମସ୍ଯ ଯନ୍ତା ସୂକ୍ତସ୍ଯ ବୋଧି ତନଯଂ ଚ ଜିନ୍ଵ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆପଣ ଏହି ସୂକ୍ତର ନେତା; ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତୁ ଏବଂ ଏହାର ସନ୍ତାନକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଯାହା ଭଲ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେସବୁ ଆମର ହେଉ; ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ କଥା କହିବାକୁ, ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ଇନ୍ଧାନୋ ଅଗ୍ନିଂ ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତଃ କୃତବ୍ରହ୍ମା ଶୂଶୁଵଦ୍ରାତହଵ୍ଯ ଇତ୍ । ଜାତେନ ଜାତମତି ସ ପ୍ର ସର୍ସୃତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଜଣେ ଦେବତା ପ୍ରଭାମୟ ହୁଅନ୍ତି, ଯିଏ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଜନ୍ମରୁ ଜନ୍ମକୁ ଅଗ୍ରସର କରନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ସାଥୀକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପଠାନ୍ତି।
ଵୀରେଭିର୍ଵୀରାନ୍ଵନଵଦ୍ଵନୁଷ୍ଯତୋ ଗୋଭୀ ରଯିଂ ପପ୍ରଥଦ୍ବୋଧତି ତ୍ମନା । ତୋକଂ ଚ ତସ୍ଯ ତନଯଂ ଚ ଵର୍ଧତେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ବୀରମାନେ ସହିତ ବୀରଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଗାଈମାନେ ଦ୍ୱାରା ଧନକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ସାଥୀକୁ ବାଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ସିନ୍ଧୁର୍ନ କ୍ଷୋଦଃ ଶିମୀଵାଁ ଋଘାଯତୋ ଵୃଷେଵ ଵଧ୍ରୀଁରଭି ଵଷ୍ଟ୍ଯୋଜସା । ଅଗ୍ନେରିଵ ପ୍ରସିତିର୍ନାହ ଵର୍ତଵେ ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ନଦୀର ତୀବ୍ର ଧାରା ପରି, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ବଳିୟାନ୍ ଏକ ବଳଦ ପରି ଅଜନ୍ମା ଗାଇ ଉପରେ ଚଡ଼ି ଗର୍ଜନ କରେ; ଅଗ୍ନିର ଅଗ୍ରଗତି ପରି, ଯାହାକୁ କେହି ରୋକିପାରେ ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମା ଅର୍ଷନ୍ତି ଦିଵ୍ଯା ଅସଶ୍ଚତଃ ସ ସତ୍ଵଭିଃ ପ୍ରଥମୋ ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛତି । ଅନିଭୃଷ୍ଟତଵିଷିର୍ହନ୍ତ୍ଯୋଜସା ଯଂଯଂ ଯୁଜଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଅଞ୍ଜଳିରେ ଅର୍ପଣ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଦୃଢ଼ତାରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଯୋଡ଼ାକୁ ଯୁଗାଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି।