ତଵ ତ୍ଯନ୍ନର୍ଯଂ ନୃତୋଽପ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଥମଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଦିଵି ପ୍ରଵାଚ୍ଯଂ କୃତମ୍ । ଯଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ଶଵସା ପ୍ରାରିଣା ଅସୁଂ ରିଣନ୍ନପଃ । ଭୁଵଦ୍ଵିଶ୍ଵମଭ୍ଯାଦେଵମୋଜସା ଵିଦାଦୂର୍ଜଂ ଶତକ୍ରତୁର୍ଵିଦାଦିଷମ୍
ତୁମର ସେଇ ପୁରୁଣା ବୀରତା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପ୍ରଶଂସା କରାଯିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଯେତେବେଳେ ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ପ୍ରାଣ ଓ ଜଳକୁ ଦମନ କଲ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ ହେଲ, ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ କଲ।
ଗଣାନାଂ ତ୍ଵା ଗଣପତିଂ ହଵାମହେ କଵିଂ କଵୀନାମୁପମଶ୍ରଵସ୍ତମମ୍ । ଜ୍ଯେଷ୍ଠରାଜଂ ବ୍ରହ୍ମଣାଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତ ଆ ନଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ନୂତିଭିଃ ସୀଦ ସାଦନମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ହେ ଗଣମାନଙ୍କର ନାୟକ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ପ୍ରାର୍ଥନାର ରାଜା, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମ ଅନୁଗ୍ରହ ଶୁଣି, ରକ୍ଷା ସହିତ ଏଠାରେ ବସ।
ଦେଵାଶ୍ଚିତ୍ତେ ଅସୁର୍ଯ ପ୍ରଚେତସୋ ବୃହସ୍ପତେ ଯଜ୍ଞିଯଂ ଭାଗମାନଶୁଃ । ଉସ୍ରା ଇଵ ସୂର୍ଯୋ ଜ୍ଯୋତିଷା ମହୋ ଵିଶ୍ଵେଷାମିଜ୍ଜନିତା ବ୍ରହ୍ମଣାମସି
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ବିଶେଷ ଯଜ୍ଞର ଭାଗ ଦେଇଛନ୍ତି, କାରଣ ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ଧାରକ। ପ୍ରଭାତ ରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମେ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛ। ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତୁମେ।
ଆ ଵିବାଧ୍ଯା ପରିରାପସ୍ତମାଂସି ଚ ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମନ୍ତଂ ରଥମୃତସ୍ଯ ତିଷ୍ଠସି । ବୃହସ୍ପତେ ଭୀମମମିତ୍ରଦମ୍ଭନଂ ରକ୍ଷୋହଣଂ ଗୋତ୍ରଭିଦଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍
ତୁମେ ଅନ୍ଧାର ଓ ଅସୁବିଧାକୁ ଦୂର କର, ଏବଂ ତୁମେ ନ୍ୟାୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ବସିଛ। ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର, ବାଧା ଭାଙ୍ଗ, ଏବଂ ଆଲୋକର ଜ୍ଞାନୀ।
ସୁନୀତିଭିର୍ନଯସି ତ୍ରାଯସେ ଜନଂ ଯସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଦାଶାନ୍ନ ତମଂହୋ ଅଶ୍ନଵତ୍ । ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷସ୍ତପନୋ ମନ୍ଯୁମୀରସି ବୃହସ୍ପତେ ମହି ତତ୍ତେ ମହିତ୍ଵନମ୍
ତୁମେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଭଲ ଉପଦେଶରେ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ନେଇଯାଅ ଓ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁମାନେ ତୁମେଠାରେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଦୁଃଖ ଦେଖନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ପୂଜାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମର କ୍ରୋଧରେ ଦଗ୍ଧ ହୁଅନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି, ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ବଡ଼।
ନ ତମଂହୋ ନ ଦୁରିତଂ କୁତଶ୍ଚନ ନାରାତଯସ୍ତିତିରୁର୍ନ ଦ୍ଵଯାଵିନଃ । ଵିଶ୍ଵା ଇଦସ୍ମାଦ୍ଧ୍ଵରସୋ ଵି ବାଧସେ ଯଂ ସୁଗୋପା ରକ୍ଷସି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ
ଯାହାକୁ ତୁମେ ଭଲ ରକ୍ଷା କର, ସେଠାରେ କୌଣସି ଦୁଃଖ, ଅପମାନ, ଶତ୍ରୁ ବା ଦୁଇମୁଖୀ ଲୋକ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ଦୂରେଇଥାଅ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଗୋପାଃ ପଥିକୃଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣସ୍ତଵ ଵ୍ରତାଯ ମତିଭିର୍ଜରାମହେ । ବୃହସ୍ପତେ ଯୋ ନୋ ଅଭି ହ୍ଵରୋ ଦଧେ ସ୍ଵା ତଂ ମର୍ମର୍ତୁ ଦୁଚ୍ଛୁନା ହରସ୍ଵତୀ
ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ, ଆମ ପଥ ଦେଖାଇବା ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଦିଗଦର୍ଶକ। ଆମେ ତୁମର ନିୟମକୁ ମନେରେ ରଖି ବୃଦ୍ଧ ହେଉଛୁ। ବୃହସ୍ପତି, ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟତା ଆମ ଉପରେ ଆସୁଛି, ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡିକୁ ଭଙ୍ଗ କର।
ଉତ ଵା ଯୋ ନୋ ମର୍ଚଯାଦନାଗସୋଽରାତୀଵା ମର୍ତଃ ସାନୁକୋ ଵୃକଃ । ବୃହସ୍ପତେ ଅପ ତଂ ଵର୍ତଯା ପଥଃ ସୁଗଂ ନୋ ଅସ୍ଯୈ ଦେଵଵୀତଯେ କୃଧି
ଯଦି କୌଣସି ମଣିଷ ବା ତାଙ୍କର ଜଣାସମେତ ଆମକୁ ଅନ୍ୟାୟରେ କଷ୍ଟ ଦେଉଛି, ଶତ୍ରୁ ବା ମଣିଷ ରୂପୀ ବଘ ହେଉଥିବେ, ବୃହସ୍ପତି, ସେମାନେ ଆମ ପଥରୁ ଦୂରେଇଦିଅ। ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ ଆମ ପଥ ସହଜ କର।
ତ୍ରାତାରଂ ତ୍ଵା ତନୂନାଂ ହଵାମହେଽଵସ୍ପର୍ତରଧିଵକ୍ତାରମସ୍ମଯୁମ୍ । ବୃହସ୍ପତେ ଦେଵନିଦୋ ନି ବର୍ହଯ ମା ଦୁରେଵା ଉତ୍ତରଂ ସୁମ୍ନମୁନ୍ନଶନ୍
ତୁମକୁ ଆମେ ଦେହର ରକ୍ଷକ, ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଓ ସମର୍ଥକ ଭାବେ ଡାକୁଛୁ। ବୃହସ୍ପତି, ଅଧର୍ମୀମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର, ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଆଗେଇଯିବା ଦିଅନାହିଁ, ଆମ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଲକୁ ବଢ଼ାଇଦିଅ।
ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ସୁଵୃଧା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ସ୍ପାର୍ହା ଵସୁ ମନୁଷ୍ଯା ଦଦୀମହି । ଯା ନୋ ଦୂରେ ତଳିତୋ ଯା ଅରାତଯୋଽଭି ସନ୍ତି ଜମ୍ଭଯା ତା ଅନପ୍ନସଃ
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଧନ-ଦୌଲତରେ ସମୃଦ୍ଧ ହେବାକୁ ପାରିବା। ଯେଉଁ ବିପଦ ବା ଶତ୍ରୁ ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ନିର୍ବଳ କର, ନଶ୍ଟ କର।
ତ୍ଵଯା ଵଯମୁତ୍ତମଂ ଧୀମହେ ଵଯୋ ବୃହସ୍ପତେ ପପ୍ରିଣା ସସ୍ନିନା ଯୁଜା । ମା ନୋ ଦୁଃଶଂସୋ ଅଭିଦିପ୍ସୁରୀଶତ ପ୍ର ସୁଶଂସା ମତିଭିସ୍ତାରିଷୀମହି
ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ଆମ ସକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୃଢ଼ ସହଯୋଗୀ ହେବାରୁ, ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଅନୁଭବ କରୁଛୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ଉପରେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ଭଲ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଅନାନୁଦୋ ଵୃଷଭୋ ଜଗ୍ମିରାହଵଂ ନିଷ୍ଟପ୍ତା ଶତ୍ରୁଂ ପୃତନାସୁ ସାସହିଃ । ଅସି ସତ୍ଯ ଋଣଯା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତ ଉଗ୍ରସ୍ଯ ଚିଦ୍ଦମିତା ଵୀଳୁହର୍ଷିଣଃ
ତୁମେ ଅପରାଜିତ ବୃଷଭ ଭଳି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଗ୍ଧ କର। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ଦିଆ ସଂକଳ୍ପ ପାଳନ କର, ଏବଂ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ଓ ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମ୍ର କର।
ଅଦେଵେନ ମନସା ଯୋ ରିଷଣ୍ଯତି ଶାସାମୁଗ୍ରୋ ମନ୍ଯମାନୋ ଜିଘାଂସତି । ବୃହସ୍ପତେ ମା ପ୍ରଣକ୍ତସ୍ଯ ନୋ ଵଧୋ ନି କର୍ମ ମନ୍ଯୁଂ ଦୁରେଵସ୍ଯ ଶର୍ଧତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଧର୍ମ ମନରେ ରଖି ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅଭିମାନୀ ହୋଇ ଆମକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି—ବୃହସ୍ପତି, ସେମାନଙ୍କର ଆଘାତ ଆମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ପହଞ୍ଚୁ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଆମକୁ ଦବି ଦେଉ ନାହିଁ।
ଭରେଷୁ ହଵ୍ଯୋ ନମସୋପସଦ୍ଯୋ ଗନ୍ତା ଵାଜେଷୁ ସନିତା ଧନଂଧନମ୍ । ଵିଶ୍ଵା ଇଦର୍ଯୋ ଅଭିଦିପ୍ସ୍ଵୋ ମୃଧୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଵି ଵଵର୍ହା ରଥାଁ ଇଵ
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ତୁମେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର, ଧନ ଦିଅ। ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରହାରକୁ ରଥ ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଭଙ୍ଗ କର।
ତେଜିଷ୍ଠଯା ତପନୀ ରକ୍ଷସସ୍ତପ ଯେ ତ୍ଵା ନିଦେ ଦଧିରେ ଦୃଷ୍ଟଵୀର୍ଯମ୍ । ଆଵିସ୍ତତ୍କୃଷ୍ଵ ଯଦସତ୍ତ ଉକ୍ଥ୍ଯଂ ବୃହସ୍ପତେ ଵି ପରିରାପୋ ଅର୍ଦଯ
ତୁମର ତୀବ୍ର ତାପରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦେବତାମାନେକୁ ଦଗ୍ଧ କର, ଯେଉଁମାନେ ତୁମେଠାରେ ଶକ୍ତି ଭରସା କରି ଦୁଷ୍ଟତା କରନ୍ତି। ବୃହସ୍ପତି, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦେଖାଅ, ଏବଂ ଚାରିପାଖର ଅନ୍ଧାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କର।
ବୃହସ୍ପତେ ଅତି ଯଦର୍ଯୋ ଅର୍ହାଦ୍ଦ୍ଯୁମଦ୍ଵିଭାତି କ୍ରତୁମଜ୍ଜନେଷୁ । ଯଦ୍ଦୀଦଯଚ୍ଛଵସ ଋତପ୍ରଜାତ ତଦସ୍ମାସୁ ଦ୍ରଵିଣଂ ଧେହି ଚିତ୍ରମ୍
ବୃହସ୍ପତି, ତୁମର ଶକ୍ତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ, ତୁମର ଶକ୍ତି ନ୍ୟାୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଚମକୁଥିଲେ, ତେବେ ଆମ ପାଖରେ ବିବିଧ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦିଅ।
ମା ନ ସ୍ତେନେଭ୍ଯୋ ଯେ ଅଭି ଦ୍ରୁହସ୍ପଦେ ନିରାମିଣୋ ରିପଵୋଽନ୍ନେଷୁ ଜାଗୃଧୁଃ । ଆ ଦେଵାନାମୋହତେ ଵି ଵ୍ରଯୋ ହୃଦି ବୃହସ୍ପତେ ନ ପରଃ ସାମ୍ନୋ ଵିଦୁଃ
ଯେଉଁ ଚୋରମାନେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଚକ୍ରାନ୍ତ କରନ୍ତି, ବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୋଜନ ନଥିବାରୁ ଆମ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଦେବତାମାନେଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ହୃଦୟରେ ପୂରଣ ହୁଏ—ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ହିଁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ।
ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ହି ତ୍ଵା ଭୁଵନେଭ୍ଯସ୍ପରି ତ୍ଵଷ୍ଟାଜନତ୍ସାମ୍ନଃସାମ୍ନଃ କଵିଃ । ସ ଋଣଚିଦୃଣଯା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ଦ୍ରୁହୋ ହନ୍ତା ମହ ଋତସ୍ଯ ଧର୍ତରି
ତୁମ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ଋଣୀକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ନଶ୍ଟ କର, ଏବଂ ନ୍ୟାୟର ମହା ସମର୍ଥକ।
ତଵ ଶ୍ରିଯେ ଵ୍ଯଜିହୀତ ପର୍ଵତୋ ଗଵାଂ ଗୋତ୍ରମୁଦସୃଜୋ ଯଦଙ୍ଗିରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଯୁଜା ତମସା ପରୀଵୃତଂ ବୃହସ୍ପତେ ନିରପାମୌବ୍ଜୋ ଅର୍ଣଵମ୍
ତୁମର ମହିମା ପାଇଁ ପାହାଡ଼ ଖୋଲିଗଲା, ଯେବେ ଅଙ୍ଗିରା ଗାଈମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ, ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରି, ସମୁଦ୍ରର ଜଳ ଖୋଲିଦେଲା।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ତ୍ଵମସ୍ଯ ଯନ୍ତା ସୂକ୍ତସ୍ଯ ବୋଧି ତନଯଂ ଚ ଜିନ୍ଵ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଏହି ସ୍ତୁତିର ନେତୃତ୍ୱ କର, ଆମ ପୁତ୍ରମାନେକୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଦେବତାମାନେ ଯାହା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଭଲ ଆମ ପାଖରେ ଆସୁ, ଆମେ ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କଥା କହିବା।
ସେମାମଵିଡ୍ଢି ପ୍ରଭୃତିଂ ଯ ଈଶିଷେଽଯା ଵିଧେମ ନଵଯା ମହା ଗିରା । ଯଥା ନୋ ମୀଢ୍ଵାନ୍ସ୍ତଵତେ ସଖା ତଵ ବୃହସ୍ପତେ ସୀଷଧଃ ସୋତ ନୋ ମତିମ୍
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆମେ ଆରମ୍ଭରୁ ଯେଉଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ତାହାକୁ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତୁ। ଆମେ ନୂତନ ଏବଂ ବଳବତୀ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯେପରି ଦୟାଳୁ ବନ୍ଧୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେପରି ଆପଣ ଆମର ଭାବନାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
ଯୋ ନନ୍ତ୍ଵାନ୍ଯନମନ୍ନ୍ଯୋଜସୋତାଦର୍ଦର୍ମନ୍ଯୁନା ଶମ୍ବରାଣି ଵି । ପ୍ରାଚ୍ଯାଵଯଦଚ୍ଯୁତା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିରା ଚାଵିଶଦ୍ଵସୁମନ୍ତଂ ଵି ପର୍ଵତମ୍
ଯିଏ ଅପାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଟୁଟ ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଅହଂକାରୀ ଶମ୍ବରଙ୍କର ଦୁର୍ଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ—ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଅଚଳକୁ ଚୁଆଇଦେଲେ ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତଦ୍ଦେଵାନାଂ ଦେଵତମାଯ କର୍ତ୍ଵମଶ୍ରଥ୍ନନ୍ଦୃଳ୍ହାଵ୍ରଦନ୍ତ ଵୀଳିତା । ଉଦ୍ଗା ଆଜଦଭିନଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣା ଵଲମଗୂହତ୍ତମୋ ଵ୍ଯଚକ୍ଷଯତ୍ସ୍ଵଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଥିଲା; ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପ ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ତାଙ୍କର ଗୀତରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରରେ ବଳାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଅଶ୍ମାସ୍ଯମଵତଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ମଧୁଧାରମଭି ଯମୋଜସାତୃଣତ୍ । ତମେଵ ଵିଶ୍ଵେ ପପିରେ ସ୍ଵର୍ଦୃଶୋ ବହୁ ସାକଂ ସିସିଚୁରୁତ୍ସମୁଦ୍ରିଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପାଥର ଘେରା ଭିତରୁ ମଧୁ ଝରା ଝରଣାକୁ ଖୋଲିଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିମାନ ଋଷିମାନେ ଏହି ଝରଣାରୁ ପିଇଲେ, ଅନେକେ ଏହି ପ୍ରଚୁର ଉତ୍ସରୁ ଜଳ ତୁଳିଲେ।
ସନା ତା କା ଚିଦ୍ଭୁଵନା ଭଵୀତ୍ଵା ମାଦ୍ଭିଃ ଶରଦ୍ଭିର୍ଦୁରୋ ଵରନ୍ତ ଵଃ । ଅଯତନ୍ତା ଚରତୋ ଅନ୍ଯଦନ୍ଯଦିଦ୍ଯା ଚକାର ଵଯୁନା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
କିଛି ଜଗତ ସଦାଠାରେ ରହିଛି, କିଛି ଆସିବେ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଶରତ୍ରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ବିଭିନ୍ନ ପଥ ତିଆରି କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଭାବରେ ଚଲିଥାଏ।
ଅଭିନକ୍ଷନ୍ତୋ ଅଭି ଯେ ତମାନଶୁର୍ନିଧିଂ ପଣୀନାଂ ପରମଂ ଗୁହା ହିତମ୍ । ତେ ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ପ୍ରତିଚକ୍ଷ୍ଯାନୃତା ପୁନର୍ଯତ ଉ ଆଯନ୍ତଦୁଦୀଯୁରାଵିଶମ୍
ଯେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଥିବା ପଣିମାନଙ୍କର ଧନ ଖୋଜିବାକୁ ଚାଲିଥିଲେ, ସେହି ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକମାନେ ମିଥ୍ୟାରୁ ଫେରି ଆସିଲେ, ଆଉ ଆଲୋକକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କଲେ।
ଋତାଵାନଃ ପ୍ରତିଚକ୍ଷ୍ଯାନୃତା ପୁନରାତ ଆ ତସ୍ଥୁଃ କଵଯୋ ମହସ୍ପଥଃ । ତେ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଧମିତମଗ୍ନିମଶ୍ମନି ନକିଃ ଷୋ ଅସ୍ତ୍ଯରଣୋ ଜହୁର୍ହି ତମ୍
ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହି, ମିଥ୍ୟାକୁ ଛାଡ଼ି ମହାପଥରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଲେ; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ପାଥର ଉପରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇଲେ—ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ।
ଋତଜ୍ଯେନ କ୍ଷିପ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ଯତ୍ର ଵଷ୍ଟି ପ୍ର ତଦଶ୍ନୋତି ଧନ୍ଵନା । ତସ୍ଯ ସାଧ୍ଵୀରିଷଵୋ ଯାଭିରସ୍ଯତି ନୃଚକ୍ଷସୋ ଦୃଶଯେ କର୍ଣଯୋନଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ବନ୍ଧା ତୀର ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ତୀରଗୁଡ଼ିକ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଭେଦନ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ସ ସଂନଯଃ ସ ଵିନଯଃ ପୁରୋହିତଃ ସ ସୁଷ୍ଟୁତଃ ସ ଯୁଧି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ । ଚାକ୍ଷ୍ମୋ ଯଦ୍ଵାଜଂ ଭରତେ ମତୀ ଧନାଦିତ୍ସୂର୍ଯସ୍ତପତି ତପ୍ଯତୁର୍ଵୃଥା
ସେ ମିଳନ କରାଉଥିବା, ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା, ପୂରୋହିତ ଓ ସ୍ତୁତିତମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ—ଏହି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି। ସେ ତାଙ୍କର ଭାବନାରେ ଧନ ଆଣିଲେ, ଧନଦାତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନେକ ପଥରେ ତାପ ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ।
ଵିଭୁ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଥମଂ ମେହନାଵତୋ ବୃହସ୍ପତେଃ ସୁଵିଦତ୍ରାଣି ରାଧ୍ଯା । ଇମା ସାତାନି ଵେନ୍ଯସ୍ଯ ଵାଜିନୋ ଯେନ ଜନା ଉଭଯେ ଭୁଞ୍ଜତେ ଵିଶଃ
ବ୍ରହସ୍ପତିଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ବଳବତୀ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହିମାମୟ। ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ଧନ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ପକ୍ଷ, ସମସ୍ତ କୁଳ ଏହାର ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।