ଅଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ଯଃ ଶତମା ସହସ୍ରଂ ଭୂମ୍ଯା ଉପସ୍ଥେଽଵପଜ୍ଜଘନ୍ଵାନ୍ । କୁତ୍ସସ୍ଯାଯୋରତିଥିଗ୍ଵସ୍ଯ ଵୀରାନ୍ନ୍ଯାଵୃଣଗ୍ଭରତା ସୋମମସ୍ମୈ
ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ମର ପୁରୋହିତମାନେ, ଯିଏ ଭୂମିର କୋଳରେ ଶତ ଏବଂ ହଜାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରିଛନ୍ତି, କୁତ୍ସ, ଆୟୁ, ଅତିଥିଗ୍ବଙ୍କର ବୀରମାନେଠାରୁ ଜିତିଛନ୍ତି, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ଯନ୍ନରଃ କାମଯାଧ୍ଵେ ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ଵହନ୍ତୋ ନଶଥା ତଦିନ୍ଦ୍ରେ । ଗଭସ୍ତିପୂତଂ ଭରତ ଶ୍ରୁତାଯେନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମଂ ଯଜ୍ଯଵୋ ଜୁହୋତ
ହେ ପୁରୋହିତମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଆଶା କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞକାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେହି କାମଟି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ କରନ୍ତୁ । ତୁମେ ହାତରେ ଶୁଧ୍ଧ କରିଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵଃ କର୍ତନା ଶ୍ରୁଷ୍ଟିମସ୍ମୈ ଵନେ ନିପୂତଂ ଵନ ଉନ୍ନଯଧ୍ଵମ୍ । ଜୁଷାଣୋ ହସ୍ତ୍ଯମଭି ଵାଵଶେ ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମଂ ମଦିରଂ ଜୁହୋତ
ହେ ପୁରୋହିତମାନେ, ସେଠିପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ତିଆରି କରନ୍ତୁ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୁଧ୍ଧ କାଠ ଉଠାନ୍ତୁ । ଯିଏ ପାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେଇ ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଦମୟ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵଃ ପଯସୋଧର୍ଯଥା ଗୋଃ ସୋମେଭିରୀଂ ପୃଣତା ଭୋଜମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ଵେଦାହମସ୍ଯ ନିଭୃତଂ ମ ଏତଦ୍ଦିତ୍ସନ୍ତଂ ଭୂଯୋ ଯଜତଶ୍ଚିକେତ
ହେ ପୁରୋହିତମାନେ, ଗାଈର ଦୁଧ ଓ ସୋମରେ ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ । ମୁଁ ଜାଣେ, ସେ ଏଠି ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି—ସେ ଦାତା, ସଦା ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗ୍ରହ କରନ୍ତି ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ଯୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ଵସ୍ଵୋ ଯଃ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ କ୍ଷମ୍ଯସ୍ଯ ରାଜା । ତମୂର୍ଦରଂ ନ ପୃଣତା ଯଵେନେନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମେଭିସ୍ତଦପୋ ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ହେ ପୁରୋହିତମାନେ, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଧନର ମାଲିକ, ଭୂମି ଓ ମାଟିର ରାଜା, ସେଇ ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଦେଇ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ । ଏହା ତୁମମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଉ ।
ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ତଦ୍ଵସୋ ଦାନାଯ ରାଧଃ ସମର୍ଥଯସ୍ଵ ବହୁ ତେ ଵସଵ୍ଯମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଯଚ୍ଚିତ୍ରଂ ଶ୍ରଵସ୍ଯା ଅନୁ ଦ୍ଯୂନ୍ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପାଇଁ ଦାନର ଏହି ଧନ ଦିଅ, ତୁମର ଅନେକ ଦୟା ଆମ ପାଖରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର । ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେଉଁ ମହାନ୍ତି ଖ୍ୟାତି ଦିନରେ ଦିନ ବ୍ୟାପିଛି, ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ କଥା କହିପାରିବା, ପୁରୁଷଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା ।
ପ୍ର ଘା ନ୍ଵସ୍ଯ ମହତୋ ମହାନି ସତ୍ଯା ସତ୍ଯସ୍ଯ କରଣାନି ଵୋଚମ୍ । ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷ୍ଵପିବତ୍ସୁତସ୍ଯାସ୍ଯ ମଦେ ଅହିମିନ୍ଦ୍ରୋ ଜଘାନ
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହାନ୍ତି ଓ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି—ତିନି କଦ୍ରୁକ ଯଜ୍ଞରେ ସେ ସୋମ ପିଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସପ ମାରିଥିଲେ ।
ଅଵଂଶେ ଦ୍ଯାମସ୍ତଭାଯଦ୍ବୃହନ୍ତମା ରୋଦସୀ ଅପୃଣଦନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ସ ଧାରଯତ୍ପୃଥିଵୀଂ ପପ୍ରଥଚ୍ଚ ସୋମସ୍ଯ ତା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର
ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରବଳତାରେ ଆକାଶକୁ ଉଠାଇଲେ, ଦୁଇ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କଲେ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ । ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ ଏବଂ ବିସ୍ତାର କଲେ, ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କଲେ ।
ସଦ୍ମେଵ ପ୍ରାଚୋ ଵି ମିମାଯ ମାନୈର୍ଵଜ୍ରେଣ ଖାନ୍ଯତୃଣନ୍ନଦୀନାମ୍ । ଵୃଥାସୃଜତ୍ପଥିଭିର୍ଦୀର୍ଘଯାଥୈଃ ସୋମସ୍ଯ ତା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର
ଘର ଭଳି, ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମାପିଥିଲେ; ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ନଦୀମାନଙ୍କର ପଥ ଖୋଲିଥିଲେ; ସେ ଦୀର୍ଘ ପଥରେ ନଦୀମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ—ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କଲେ ।
ସ ପ୍ରଵୋଳ୍ହୄନ୍ପରିଗତ୍ଯା ଦଭୀତେର୍ଵିଶ୍ଵମଧାଗାଯୁଧମିଦ୍ଧେ ଅଗ୍ନୌ । ସଂ ଗୋଭିରଶ୍ଵୈରସୃଜଦ୍ରଥେଭିଃ ସୋମସ୍ଯ ତା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର
ସେ ଚାଲିବା ଦ୍ୱାରା ବାଧାଗୁଡ଼ିକୁ ଜିତିଲେ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଜଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ସେ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ—ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କଲେ ।
ସ ଈଂ ମହୀଂ ଧୁନିମେତୋରରମ୍ଣାତ୍ସୋ ଅସ୍ନାତୄନପାରଯତ୍ସ୍ଵସ୍ତି । ତ ଉତ୍ସ୍ନାଯ ରଯିମଭି ପ୍ର ତସ୍ଥୁଃ ସୋମସ୍ଯ ତା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର
ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରବଳତାରେ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପାଇଲେ, ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦମୟ କଲେ; ଅତୃପ୍ତମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଅବସ୍ଥାକୁ ନେଇଲେ; ସେମାନେ ଦାନୀ ପାଇଁ ଧନ ଆଶା କରି ଦଢ଼ି ହେଲେ—ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କଲେ ।
ସୋଦଞ୍ଚଂ ସିନ୍ଧୁମରିଣାନ୍ମହିତ୍ଵା ଵଜ୍ରେଣାନ ଉଷସଃ ସଂ ପିପେଷ । ଅଜଵସୋ ଜଵିନୀଭିର୍ଵିଵୃଶ୍ଚନ୍ସୋମସ୍ଯ ତା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର
ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରବଳତାରେ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କଲେ, ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉଷାମାନେକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ; ସେ ତାଙ୍କର ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ତ୍ୱରିତମାନେକୁ ବିଭାଜନ କଲେ—ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କଲେ ।
ସ ଵିଦ୍ଵାଁ ଅପଗୋହଂ କନୀନାମାଵିର୍ଭଵନ୍ନୁଦତିଷ୍ଠତ୍ପରାଵୃକ୍ । ପ୍ରତି ଶ୍ରୋଣ ସ୍ଥାଦ୍ଵ୍ଯନଗଚଷ୍ଟ ସୋମସ୍ଯ ତା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର
ସେ ଜାଣିଥିଲେ, ଶିଶୁମାନଙ୍କର ଲୁଚିଥିବା ଜଳକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ ଦଢ଼ି ହେଲେ, ଶତ୍ରୁକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇଲେ; ସେ ଦଢ଼ି ହେଇ ଶତ୍ରୁକୁ ଦେଖିଲେ—ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କଲେ ।
ଭିନଦ୍ଵଲମଙ୍ଗିରୋଭିର୍ଗୃଣାନୋ ଵି ପର୍ଵତସ୍ଯ ଦୃଂହିତାନ୍ଯୈରତ୍ । ରିଣଗ୍ରୋଧାଂସି କୃତ୍ରିମାଣ୍ଯେଷାଂ ସୋମସ୍ଯ ତା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର
ସେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ସହିତ ଗୀତ ଗାଇ ଅବରୋଧକୁ ଭାଙ୍ଗିଲେ; ପାହାଡ଼ର ଦୃଢ଼ ସ୍ଥାନ ଖୋଲିଗଲା; ସେ ଏମାନଙ୍କର କୃତ୍ରିମ ବାଧାକୁ ଭାଙ୍ଗିଲେ—ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କଲେ ।
ସ୍ଵପ୍ନେନାଭ୍ଯୁପ୍ଯା ଚୁମୁରିଂ ଧୁନିଂ ଚ ଜଘନ୍ଥ ଦସ୍ଯୁଂ ପ୍ର ଦଭୀତିମାଵଃ । ରମ୍ଭୀ ଚିଦତ୍ର ଵିଵିଦେ ହିରଣ୍ଯଂ ସୋମସ୍ଯ ତା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର
ସ୍ୱପ୍ନରେ ତୁମେ ଚୁମୁରି ଓ ଧୁନିକୁ ନିକଟରେ ଯାଇ ଧ୍ୱଂସ କଲେ; ଦାସ୍ୟୁକୁ ମାରିଲେ, ଭୟକୁ ଜିତିଲେ; ଏଠି ଭୟଭୀତ ମଧ୍ୟ ସୁନା ପାଇଲେ—ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କଲେ ।
ନୂନଂ ସା ତେ ପ୍ରତି ଵରଂ ଜରିତ୍ରେ ଦୁହୀଯଦିନ୍ଦ୍ର ଦକ୍ଷିଣା ମଘୋନୀ । ଶିକ୍ଷା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମାତି ଧଗ୍ଭଗୋ ନୋ ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୟାଳୁ ଦାନ ଉପାସକ ପାଇଁ ମିଳୁ; ଆମ ପାଇଁ ତୁମର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଦିଅ । ଗାୟକମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଅ, ଭାଗ୍ୟ ଆମ ପାଖରେ ଆସୁ । ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ କଥା କହିପାରିବା, ପୁରୁଷଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା ।
ପ୍ର ଵଃ ସତାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠତମାଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମଗ୍ନାଵିଵ ସମିଧାନେ ହଵିର୍ଭରେ । ଇନ୍ଦ୍ରମଜୁର୍ଯଂ ଜରଯନ୍ତମୁକ୍ଷିତଂ ସନାଦ୍ଯୁଵାନମଵସେ ହଵାମହେ
ସତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ମୁଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛି, ଯେପରି ଅଗ୍ନିକୁ ହବି ଦିଆଯାଏ । ଅଜୟ ଏବଂ ସଦା ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ ।
ଯସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ରାଦ୍ବୃହତଃ କିଂ ଚନେମୃତେ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯସ୍ମିନ୍ସମ୍ଭୃତାଧି ଵୀର୍ଯା । ଜଠରେ ସୋମଂ ତନ୍ଵୀ ସହୋ ମହୋ ହସ୍ତେ ଵଜ୍ରଂ ଭରତି ଶୀର୍ଷଣି କ୍ରତୁମ୍
ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କରେ ଏକତ୍ରିତ । ତାଙ୍କର ଜଠରରେ ସୋମ, ଶରୀରରେ ଶକ୍ତି ଓ ବଡ଼ପଣ; ହାତରେ ବଜ୍ର, ମୁଣ୍ଡରେ ବୁଦ୍ଧି ଅଛି ।
ନ କ୍ଷୋଣୀଭ୍ଯାଂ ପରିଭ୍ଵେ ତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ନ ସମୁଦ୍ରୈଃ ପର୍ଵତୈରିନ୍ଦ୍ର ତେ ରଥଃ । ନ ତେ ଵଜ୍ରମନ୍ଵଶ୍ନୋତି କଶ୍ଚନ ଯଦାଶୁଭିଃ ପତସି ଯୋଜନା ପୁରୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ମହାସାଗର ଓ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେନି; ତୁମର ରଥକୁ କେହି ସମାନ କରିପାରେନି। ତୁମେ ତୁମର ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ ଦୂର ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୌଡ଼ିଲେ, ତୁମର ବଜ୍ରକୁ କେହି ଛୁଇଁପାରେନି।
ଵିଶ୍ଵେ ହ୍ଯସ୍ମୈ ଯଜତାଯ ଧୃଷ୍ଣଵେ କ୍ରତୁଂ ଭରନ୍ତି ଵୃଷଭାଯ ସଶ୍ଚତେ । ଵୃଷା ଯଜସ୍ଵ ହଵିଷା ଵିଦୁଷ୍ଟରଃ ପିବେନ୍ଦ୍ର ସୋମଂ ଵୃଷଭେଣ ଭାନୁନା
ସମସ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଏହି ଗଉରବ ଯୋଗ୍ୟ ବଳବାନ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ହେ ବଳବାନ୍, ତୁମେ ଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ହବି ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କର, ଏବଂ ଗଉରବ ଯୋଗ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ସୋମରସ ପିଉ।
ଵୃଷ୍ଣଃ କୋଶଃ ପଵତେ ମଧ୍ଵ ଊର୍ମିର୍ଵୃଷଭାନ୍ନାଯ ଵୃଷଭାଯ ପାତଵେ । ଵୃଷଣାଧ୍ଵର୍ଯୂ ଵୃଷଭାସୋ ଅଦ୍ରଯୋ ଵୃଷଣଂ ସୋମଂ ଵୃଷଭାଯ ସୁଷ୍ଵତି
ବଳିଆ ପାତ୍ରରୁ ମଧୁର ଝରଣା ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ଯାହା ବଳିଆମାନେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି ବଳବାନ୍ ପାଇଁ ପିବାକୁ। ପୂଜାରୀମାନେ ବଳିଆ, ପାହାଡ଼ମାନେ ବଳିଆ, ସେମାନେ ବଳିଆ ସୋମକୁ ବଳବାନ୍ ପାଇଁ ଚାପି ଦେଉଛନ୍ତି।
ଵୃଷା ତେ ଵଜ୍ର ଉତ ତେ ଵୃଷା ରଥୋ ଵୃଷଣା ହରୀ ଵୃଷଭାଣ୍ଯାଯୁଧା । ଵୃଷ୍ଣୋ ମଦସ୍ଯ ଵୃଷଭ ତ୍ଵମୀଶିଷ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମସ୍ଯ ଵୃଷଭସ୍ଯ ତୃପ୍ଣୁହି
ତୁମର ବଜ୍ର ବଳିଆ, ତୁମର ରଥ ବଳିଆ, ତୁମର ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ବଳିଆ, ତୁମର ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ବଳିଆ। ହେ ବଳବାନ୍, ତୁମେ ଉତ୍ସାହର ଅଧିପତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳିଆ ସୋମରସରେ ତୁମେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କର।
ପ୍ର ତେ ନାଵଂ ନ ସମନେ ଵଚସ୍ଯୁଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଯାମି ସଵନେଷୁ ଦାଧୃଷିଃ । କୁଵିନ୍ନୋ ଅସ୍ଯ ଵଚସୋ ନିବୋଧିଷଦିନ୍ଦ୍ରମୁତ୍ସଂ ନ ଵସୁନଃ ସିଚାମହେ
ମୁଁ ସଭାରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ଯେପରିକି କେହି ନୌକା ନେଇ ଆସେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞରେ ବସିଛ। ଆମର କଥା ଶୁଣ, ଆମେ ଯେପରିକି ଆଉଜାରୁ ଜଳ ତୁଳିଥାଉ, ସେପରି ତୁମର ଧନ ଆମେ ପାଉ।
ପୁରା ସମ୍ବାଧାଦଭ୍ଯା ଵଵୃତ୍ସ୍ଵ ନୋ ଧେନୁର୍ନ ଵତ୍ସଂ ଯଵସସ୍ଯ ପିପ୍ଯୁଷୀ । ସକୃତ୍ସୁ ତେ ସୁମତିଭିଃ ଶତକ୍ରତୋ ସଂ ପତ୍ନୀଭିର୍ନ ଵୃଷଣୋ ନସୀମହି
ପୁରୁଣା ଦୁଃଖରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଯେପରି ଗାଈ ତାର ବଛାକୁ ଚରାଗାହ ପାଇଁ ନେଇଯାଏ। ହେ ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର କୃପାରେ ଆମେ ଓ ଆମର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ବଳିଆମାନେ ପରି ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପହଞ୍ଚୁ।
ନୂନଂ ସା ତେ ପ୍ରତି ଵରଂ ଜରିତ୍ରେ ଦୁହୀଯଦିନ୍ଦ୍ର ଦକ୍ଷିଣା ମଘୋନୀ । ଶିକ୍ଷା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମାତି ଧଗ୍ଭଗୋ ନୋ ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ତୁମର ଦାନ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଗାୟକ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦିଅ। ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଇଁ ଦିଅ, ଆମଠାରୁ ତୁମର ଅଂଶ ବଞ୍ଚିଅନାହିଁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ ଓ ବୀରତା ସହିତ କଥା କହିପାରିବା।
ତଦସ୍ମୈ ନଵ୍ଯମଙ୍ଗିରସ୍ଵଦର୍ଚତ ଶୁଷ୍ମା ଯଦସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ନଥୋଦୀରତେ । ଵିଶ୍ଵା ଯଦ୍ଗୋତ୍ରା ସହସା ପରୀଵୃତା ମଦେ ସୋମସ୍ଯ ଦୃଂହିତାନ୍ଯୈରଯତ୍
ହେ ଅଙ୍ଗିରସ, ତାଙ୍କୁ ନୂତନ ଗୀତ ଗାଅ, କାରଣ ତାଙ୍କର ପୁରୁଣା ଶକ୍ତି ଏବେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛି। ସୋମରସର ମଦରେ, ସେ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧିତ ପଶୁମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ସ ଭୂତୁ ଯୋ ହ ପ୍ରଥମାଯ ଧାଯସ ଓଜୋ ମିମାନୋ ମହିମାନମାତିରତ୍ । ଶୂରୋ ଯୋ ଯୁତ୍ସୁ ତନ୍ଵଂ ପରିଵ୍ଯତ ଶୀର୍ଷଣି ଦ୍ଯାଂ ମହିନା ପ୍ରତ୍ଯମୁଞ୍ଚତ
ସେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଯିଏ ପ୍ରଥମ ଚାପି ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ମାପିଥିଲେ ଏବଂ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ସେ ନାୟକ ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଅଧାକୃଣୋଃ ପ୍ରଥମଂ ଵୀର୍ଯଂ ମହଦ୍ଯଦସ୍ଯାଗ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମଣା ଶୁଷ୍ମମୈରଯଃ । ରଥେଷ୍ଠେନ ହର୍ଯଶ୍ଵେନ ଵିଚ୍ଯୁତାଃ ପ୍ର ଜୀରଯଃ ସିସ୍ରତେ ସଧ୍ର୍ଯକ୍ପୃଥକ୍
ତାପରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଆରମ୍ଭରେ ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲେ। ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ରଥରେ, ତୁମେ ପୁରୁଣାମାନେକୁ ଚିଥିରେ ଛିଣ୍ଡି ଦେଲେ, ଏବଂ ଜୀବନ୍ତମାନେ ଏକାଠି ଚାଲିଗଲେ।
ଅଧା ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାଭି ମଜ୍ମନେଶାନକୃତ୍ପ୍ରଵଯା ଅଭ୍ଯଵର୍ଧତ । ଆଦ୍ରୋଦସୀ ଜ୍ଯୋତିଷା ଵହ୍ନିରାତନୋତ୍ସୀଵ୍ଯନ୍ତମାଂସି ଦୁଧିତା ସମଵ୍ଯଯତ୍
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ତାଙ୍କର ଯୁବ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ତାପରେ ଅଗ୍ନି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକ ପ୍ରସାରିଲେ, ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଆଲୋକମୟ ଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ।
ସ ପ୍ରାଚୀନାନ୍ପର୍ଵତାନ୍ଦୃଂହଦୋଜସାଧରାଚୀନମକୃଣୋଦପାମପଃ । ଅଧାରଯତ୍ପୃଥିଵୀଂ ଵିଶ୍ଵଧାଯସମସ୍ତଭ୍ନାନ୍ମାଯଯା ଦ୍ଯାମଵସ୍ରସଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପୁରୁଣା ପାହାଡ଼ମାନେକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ତାଳ ଜଳକୁ ତଳକୁ ଆଣିଦେଲେ। ସମସ୍ତ ରୂପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଆକାଶକୁ ତାରାମଣ୍ଡଳ ସହିତ ଧାରଣ କଲେ।