ଯଦୀ ମାତୁରୁପ ସ୍ଵସା ଘୃତଂ ଭରନ୍ତ୍ଯସ୍ଥିତ । ତାସାମଧ୍ଵର୍ଯୁରାଗତୌ ଯଵୋ ଵୃଷ୍ଟୀଵ ମୋଦତେ
ଯେପରି ଝିଅମାନେ ନିଜ ମାଆଙ୍କ ପାଖରେ ଦାଁଡି ରହି, ଘୃତ ଆଣିଦିଅନ୍ତି, ସେପରି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆସିବାରେ, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଏମିତି ଖୁସି ହୁଏ, ଯେପରି ବର୍ଷା ପଡିଲେ ଜଣେ ଧାନ୍ୟ ଚାଷୀ ଖୁସି ହୁଏ।
ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାଯ ଧାଯସେ କୃଣୁତାମୃତ୍ଵିଗୃତ୍ଵିଜମ୍ । ସ୍ତୋମଂ ଯଜ୍ଞଂ ଚାଦରଂ ଵନେମା ରରିମା ଵଯମ୍
ଆକାଶ ନିଜ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପୁରୋହିତ ନିଯୁକ୍ତ କରୁ, ଆମେ ପ୍ରଶଂସା, ଯଜ୍ଞ ଓ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଏବଂ ସେଥିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଉ।
ଯଥା ଵିଦ୍ଵାଁ ଅରଂ କରଦ୍ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଯଜତେଭ୍ଯଃ । ଅଯମଗ୍ନେ ତ୍ଵେ ଅପି ଯଂ ଯଜ୍ଞଂ ଚକୃମା ଵଯମ୍
ଯେପରି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସମସ୍ତ ଉପାସକଙ୍କ ଉପକାର କରନ୍ତି, ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ କରିଛୁ, ସେଥିକୁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଇମାଂ ମେ ଅଗ୍ନେ ସମିଧମିମାମୁପସଦଂ ଵନେଃ । ଇମା ଉ ଷୁ ଶ୍ରୁଧୀ ଗିରଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ମୋର ଜଳାଇବା ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କର, ଏହି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ଏହି ମୋର ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।
ଅଯା ତେ ଅଗ୍ନେ ଵିଧେମୋର୍ଜୋ ନପାଦଶ୍ଵମିଷ୍ଟେ । ଏନା ସୂକ୍ତେନ ସୁଜାତ
ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଉପହାର ଦେଉଛୁ; ଏହି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଭଲ ଜନ୍ମ ଥିବା।
ତଂ ତ୍ଵା ଗୀର୍ଭିର୍ଗିର୍ଵଣସଂ ଦ୍ରଵିଣସ୍ଯୁଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ । ସପର୍ଯେମ ସପର୍ଯଵଃ
ତୁମେ ଗୀତ ପ୍ରେମୀ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଧନର ଦାତା, ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ସମର୍ପିତ।
ସ ବୋଧି ସୂରିର୍ମଘଵା ଵସୁପତେ ଵସୁଦାଵନ୍ । ଯୁଯୋଧ୍ଯସ୍ମଦ୍ଦ୍ଵେଷାଂସି
ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଦାନଶୀଳ, ଧନର ମାଲିକ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ସଚେତନ ରୁହ, ଆମର ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କର।
ସ ନୋ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦିଵସ୍ପରି ସ ନୋ ଵାଜମନର୍ଵାଣମ୍ । ସ ନଃ ସହସ୍ରିଣୀରିଷଃ
ସେ ଆମ ପାଇଁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଆଣିଦିଅ, ଅବିରୋଧିତ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଏବଂ ଆମକୁ ଅପାର ଧନ ଦିଅ।
ଈଳାନାଯାଵସ୍ଯଵେ ଯଵିଷ୍ଠ ଦୂତ ନୋ ଗିରା । ଯଜିଷ୍ଠ ହୋତରା ଗହି
ଯିଏ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯିଏ ଡାକେ, ହେ ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଦୂତ, ଆମ ଗୀତ ସହିତ ଆସ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ପୁରୋହିତ, ଆସ।
ଅନ୍ତର୍ହ୍ଯଗ୍ନ ଈଯସେ ଵିଦ୍ଵାଞ୍ଜନ୍ମୋଭଯା କଵେ । ଦୂତୋ ଜନ୍ଯେଵ ମିତ୍ର୍ଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଭିତରେ ଚଳିଅ, ଦୁଇ ଜନ୍ମରେ ଜ୍ଞାନୀ, ହେ କବି, ଦୂତ ଭାବେ ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ ମିତ୍ର।
ସ ଵିଦ୍ଵାଁ ଆ ଚ ପିପ୍ରଯୋ ଯକ୍ଷି ଚିକିତ୍ଵ ଆନୁଷକ୍ । ଆ ଚାସ୍ମିନ୍ସତ୍ସି ବର୍ହିଷି
ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ, ଆଣି ଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ପ୍ରତିଦିନ ନୂତନ ଭାବେ ବୁଝନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ବର୍ଷାସନରେ ବସନ୍ତି।
ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯଵିଷ୍ଠ ଭାରତାଗ୍ନେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତମା ଭର । ଵସୋ ପୁରୁସ୍ପୃହଂ ରଯିମ୍
ହେ ଭାରତମାନେ ଅଗ୍ନି, ସବୁଠୁ ଛୋଟ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମ ପାଇଁ ଦ୍ୟୁତିମାନ୍, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ହେ ଦାତା।
ମା ନୋ ଅରାତିରୀଶତ ଦେଵସ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଚ । ପର୍ଷି ତସ୍ଯା ଉତ ଦ୍ଵିଷଃ
ଦେବତା କିମ୍ବା ମଣିଷଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ଆମ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ନ କରୁ, ସେ ଦ୍ୱେଷରୁ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵିଶ୍ଵା ଉତ ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ଧାରା ଉଦନ୍ଯା ଇଵ । ଅତି ଗାହେମହି ଦ୍ଵିଷଃ
ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଜୟ କରିପାରିବା, ଯେପରି ନଦୀ ଅବରୋଧକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ୍ତି।
ଶୁଚିଃ ପାଵକ ଵନ୍ଦ୍ଯୋଽଗ୍ନେ ବୃହଦ୍ଵି ରୋଚସେ । ତ୍ଵଂ ଘୃତେଭିରାହୁତଃ
ପବିତ୍ର, ଜ୍ଵଳନ୍ତ, ପୂଜ୍ୟ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବଡ଼ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅସି ଭାରତାଗ୍ନେ ଵଶାଭିରୁକ୍ଷଭିଃ । ଅଷ୍ଟାପଦୀଭିରାହୁତଃ
ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ଭାରତମାନେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉପହାର ଓ ବୃଷଭମାନେ ସହିତ; ଆଠ ପଦ ଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ।
ଦ୍ର୍ଵନ୍ନଃ ସର୍ପିରାସୁତିଃ ପ୍ରତ୍ନୋ ହୋତା ଵରେଣ୍ଯଃ । ସହସସ୍ପୁତ୍ରୋ ଅଦ୍ଭୁତଃ
ଘୃତ ଧାରା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ, ହେ ପୁରାତନ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୋହିତ, ଶକ୍ତିର ଅଦ୍ଭୁତ ସନ୍ତାନ।
ଵାଜଯନ୍ନିଵ ନୂ ରଥାନ୍ଯୋଗାଁ ଅଗ୍ନେରୁପ ସ୍ତୁହି । ଯଶସ୍ତମସ୍ଯ ମୀଳ୍ହୁଷଃ
ଏବେ, ଯେପରି ରଥକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯାଏ, ସେପରି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସଭାଗୁଡ଼ିକୁ, ସବୁଠୁ ମହାନ୍, ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର।
ଯଃ ସୁନୀଥୋ ଦଦାଶୁଷେଽଜୁର୍ଯୋ ଜରଯନ୍ନରିମ୍ । ଚାରୁପ୍ରତୀକ ଆହୁତଃ
ଯିଏ ସଠିକ୍ ଉପଦେଶରେ ଚାଲି, ଉପାସକଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, କେବେ ଦୁର୍ବଳ ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୁର୍ବଳ କରନ୍ତି, ଶୋଭାମୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଯଜ୍ଞରେ ଆହ୍ୱାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯ ଉ ଶ୍ରିଯା ଦମେଷ୍ଵା ଦୋଷୋଷସି ପ୍ରଶସ୍ଯତେ । ଯସ୍ଯ ଵ୍ରତଂ ନ ମୀଯତେ
ଯିଏ ସ୍ୱଳ୍ପାଲୋକରେ ଗୃହରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ତାଙ୍କର ମହିମା ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଯାହାଙ୍କର ନିୟମ କେବେ ଭଙ୍ଗ ହୁଏନାହିଁ।
ଆ ଯଃ ସ୍ଵର୍ଣ ଭାନୁନା ଚିତ୍ରୋ ଵିଭାତ୍ଯର୍ଚିଷା । ଅଞ୍ଜାନୋ ଅଜରୈରଭି
ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ଆଲୋକରେ ଚମକିଉଠନ୍ତି, ତାଙ୍କର କିରଣ ଅଦ୍ଭୁତ, ଅବିନାଶୀ ରଶ୍ମିରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି।
ଅତ୍ରିମନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମଗ୍ନିମୁକ୍ଥାନି ଵାଵୃଧୁଃ । ଵିଶ୍ଵା ଅଧି ଶ୍ରିଯୋ ଦଧେ
ଆତ୍ରି ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନ ଆଶା କରି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ; ସେଠି ସମସ୍ତ ମହିମା ତାଙ୍କ ଉପରେ ରଖିଥିଲେ।
ଅଗ୍ନେରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ଦେଵାନାମୂତିଭିର୍ଵଯମ୍ । ଅରିଷ୍ଯନ୍ତଃ ସଚେମହ୍ଯଭି ଷ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ
ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହି, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବା।
ନି ହୋତା ହୋତୃଷଦନେ ଵିଦାନସ୍ତ୍ଵେଷୋ ଦୀଦିଵାଁ ଅସଦତ୍ସୁଦକ୍ଷଃ । ଅଦବ୍ଧଵ୍ରତପ୍ରମତିର୍ଵସିଷ୍ଠଃ ସହସ୍ରମ୍ଭରଃ ଶୁଚିଜିହ୍ଵୋ ଅଗ୍ନିଃ
ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ହୋତାର ଆସନରେ ବସନ୍ତି, ତୀବ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦକ୍ଷତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଅଗ୍ନି ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ହଜାର ଦାନ କରନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଜିହ୍ୱା ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଦୂତସ୍ତ୍ଵମୁ ନଃ ପରସ୍ପାସ୍ତ୍ଵଂ ଵସ୍ଯ ଆ ଵୃଷଭ ପ୍ରଣେତା । ଅଗ୍ନେ ତୋକସ୍ଯ ନସ୍ତନେ ତନୂନାମପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ଦୀଦ୍ଯଦ୍ବୋଧି ଗୋପାଃ
ତୁମେ ଆମର ଦୂତ, ରକ୍ଷକ, ଧନ ଆଣିଦେବା ନାୟକ; ଅଗ୍ନି, ଆମ ପିଲା ଓ ଦେହର ରକ୍ଷା କର, କେବେ ଅସଫଳ ହେଉନାହିଁ, ସଦା ସଚେତନ ରୁହ।
ଵିଧେମ ତେ ପରମେ ଜନ୍ମନ୍ନଗ୍ନେ ଵିଧେମ ସ୍ତୋମୈରଵରେ ସଧସ୍ଥେ । ଯସ୍ମାଦ୍ଯୋନେରୁଦାରିଥା ଯଜେ ତଂ ପ୍ର ତ୍ଵେ ହଵୀଂଷି ଜୁହୁରେ ସମିଦ୍ଧେ
ଅଗ୍ନି, ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ନିମ୍ନ ଆସନରେ ଗୀତରେ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ; ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମିଥିଲ, ସେଠାରୁ ଜଳିଉଠିଲେ ତୁମକୁ ହବି ଅର୍ପିତ ହୁଏ।
ଅଗ୍ନେ ଯଜସ୍ଵ ହଵିଷା ଯଜୀଯାଞ୍ଛ୍ରୁଷ୍ଟୀ ଦେଷ୍ଣମଭି ଗୃଣୀହି ରାଧଃ । ତ୍ଵଂ ହ୍ଯସି ରଯିପତୀ ରଯୀଣାଂ ତ୍ଵଂ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ଵଚସୋ ମନୋତା
ଅଗ୍ନି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ହବି ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କର, ଉପାସକଙ୍କୁ ବହୁତ ଦାନ ଦିଅ; ତୁମେ ଧନର ନାଥ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣୀର ପ୍ରେରକ।
ଉଭଯଂ ତେ ନ କ୍ଷୀଯତେ ଵସଵ୍ଯଂ ଦିଵେଦିଵେ ଜାଯମାନସ୍ଯ ଦସ୍ମ । କୃଧି କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ଜରିତାରମଗ୍ନେ କୃଧି ପତିଂ ସ୍ଵପତ୍ଯସ୍ଯ ରାଯଃ
ତୁମର ଦୁଇଟି ଦାନ କେବେ କମିଯାଏନାହିଁ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ପ୍ରତିଦିନ ଜନ୍ମିବା ସମୟରେ; ଅଗ୍ନି, ଗାୟକଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧ କର, ତାଙ୍କୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନର ମାଲିକ କର।
ସୈନାନୀକେନ ସୁଵିଦତ୍ରୋ ଅସ୍ମେ ଯଷ୍ଟା ଦେଵାଁ ଆଯଜିଷ୍ଠଃ ସ୍ଵସ୍ତି । ଅଦବ୍ଧୋ ଗୋପା ଉତ ନଃ ପରସ୍ପା ଅଗ୍ନେ ଦ୍ଯୁମଦୁତ ରେଵଦ୍ଦିଦୀହି
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପାରେ ନେତୃତ୍ୱ କର, ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ; ଅଜୟ ରକ୍ଷକ, ଆମର ସୁରକ୍ଷା କର, ମହିମା ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉ।
ଜୋହୂତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ ପ୍ରଥମଃ ପିତେଵେଳସ୍ପଦେ ମନୁଷା ଯତ୍ସମିଦ୍ଧଃ । ଶ୍ରିଯଂ ଵସାନୋ ଅମୃତୋ ଵିଚେତା ମର୍ମୃଜେନ୍ଯଃ ଶ୍ରଵସ୍ଯଃ ସ ଵାଜୀ
ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଥମେ ଆହ୍ୱାନିତ, ଘରେ ବାପାଙ୍କ ପରି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଜଳାଇଲେ, ଶ୍ରୀମୟ, ଅମର, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।