ତ୍ଵଂ ତାନ୍ସଂ ଚ ପ୍ରତି ଚାସି ମଜ୍ମନାଗ୍ନେ ସୁଜାତ ପ୍ର ଚ ଦେଵ ରିଚ୍ଯସେ । ପୃକ୍ଷୋ ଯଦତ୍ର ମହିନା ଵି ତେ ଭୁଵଦନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ରୋଦସୀ ଉଭେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଥିବା, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏହିପଟ ଓ ସେହିପଟକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ଏଠାରେ ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଦୁଇ ଜଗତ ତୁମ ପଛରେ ଚଲନ୍ତି।
ଯେ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୋଅଗ୍ରାମଶ୍ଵପେଶସମଗ୍ନେ ରାତିମୁପସୃଜନ୍ତି ସୂରଯଃ । ଅସ୍ମାଞ୍ଚ ତାଁଶ୍ଚ ପ୍ର ହି ନେଷି ଵସ୍ଯ ଆ ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଯେଉଁ ଦାନଶୀଳମାନେ ଗାଁ, ଗୋ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଗାୟକମାନେ ଦେଇଥାନ୍ତି, ହେ ଅଗ୍ନି, ସେମାନେ ଓ ଆମକୁ ଧନ ପାଖକୁ ଆଣ। ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସହ କଥା କହିପାରିବା।
ଯଜ୍ଞେନ ଵର୍ଧତ ଜାତଵେଦସମଗ୍ନିଂ ଯଜଧ୍ଵଂ ହଵିଷା ତନା ଗିରା । ସମିଧାନଂ ସୁପ୍ରଯସଂ ସ୍ଵର୍ଣରଂ ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ହୋତାରଂ ଵୃଜନେଷୁ ଧୂର୍ଷଦମ୍
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜାତବେଦସ୍ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କର। ହବି, ଦେହ ଏବଂ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଅ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଏବଂ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ହୋତା।
ଅଭି ତ୍ଵା ନକ୍ତୀରୁଷସୋ ଵଵାଶିରେଽଗ୍ନେ ଵତ୍ସଂ ନ ସ୍ଵସରେଷୁ ଧେନଵଃ । ଦିଵ ଇଵେଦରତିର୍ମାନୁଷା ଯୁଗା କ୍ଷପୋ ଭାସି ପୁରୁଵାର ସଂଯତଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଗାଁମାନେ ତାଙ୍କର ବଛାକୁ ଡାକନ୍ତି। ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତୁମେ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ। ରାତିରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଅନେକ ଦାନର ଧନୀ ଏବଂ ସଦା ସଂଯମୀ।
ତଂ ଦେଵା ବୁଧ୍ନେ ରଜସଃ ସୁଦଂସସଂ ଦିଵସ୍ପୃଥିଵ୍ଯୋରରତିଂ ନ୍ଯେରିରେ । ରଥମିଵ ଵେଦ୍ଯଂ ଶୁକ୍ରଶୋଚିଷମଗ୍ନିଂ ମିତ୍ରଂ ନ କ୍ଷିତିଷୁ ପ୍ରଶଂସ୍ଯମ୍
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ବିଶାଳ ଆକାଶର ମୂଳରେ, ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀର ଆଧାର ଭାବେ ବସାଇଲେ। ଯେପରି ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ରଥକୁ ଯୁତ କରାଯାଏ, ସେପରି ତୀବ୍ର ଆଲୋକରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ।
ତମୁକ୍ଷମାଣଂ ରଜସି ସ୍ଵ ଆ ଦମେ ଚନ୍ଦ୍ରମିଵ ସୁରୁଚଂ ହ୍ଵାର ଆ ଦଧୁଃ । ପୃଶ୍ନ୍ଯାଃ ପତରଂ ଚିତଯନ୍ତମକ୍ଷଭିଃ ପାଥୋ ନ ପାଯୁଂ ଜନସୀ ଉଭେ ଅନୁ
ସେ ନିଜ ଘରେ, ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଜ୍ୱଳନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ କାଠରେ ବସାଯାଏ। ପୃଶ୍ନିଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସବୁ ଦେଖନ୍ତି, ଜଳର ରକ୍ଷକ ପରି, ସେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ସ ହୋତା ଵିଶ୍ଵଂ ପରି ଭୂତ୍ଵଧ୍ଵରଂ ତମୁ ହଵ୍ଯୈର୍ମନୁଷ ଋଞ୍ଜତେ ଗିରା । ହିରିଶିପ୍ରୋ ଵୃଧସାନାସୁ ଜର୍ଭୁରଦ୍ଦ୍ଯୌର୍ନ ସ୍ତୃଭିଶ୍ଚିତଯଦ୍ରୋଦସୀ ଅନୁ
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ହୋତା, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ହବି ଓ ଗୀତରେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ପିତାମାନ୍ୟ ରଙ୍ଗିନ ଖୋରା ନେଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚଞ୍ଚଳ, ଘୋଡା ପରି ତାଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନରେ ଦୁଇ ଜଗତ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ।
ସ ନୋ ରେଵତ୍ସମିଧାନଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ସଂଦଦସ୍ଵାନ୍ରଯିମସ୍ମାସୁ ଦୀଦିହି । ଆ ନଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ସୁଵିତାଯ ରୋଦସୀ ଅଗ୍ନେ ହଵ୍ଯା ମନୁଷୋ ଦେଵ ଵୀତଯେ
ଉପହାରରେ ଧନୀ, ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଜ୍ୱଳିଥିବା ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ। ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ କର, ଅଗ୍ନି, ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ହବି ଆମ ଉପକାର ପାଇଁ ନେଇଯାଅ।
ଦା ନୋ ଅଗ୍ନେ ବୃହତୋ ଦାଃ ସହସ୍ରିଣୋ ଦୁରୋ ନ ଵାଜଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯା ଅପା ଵୃଧି । ପ୍ରାଚୀ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ବ୍ରହ୍ମଣା କୃଧି ସ୍ଵର୍ଣ ଶୁକ୍ରମୁଷସୋ ଵି ଦିଦ୍ଯୁତଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବଡ଼ ଓ ହଜାର ଗୁଣା ଉପହାର ଦିଅ। ଗୋପାଳକ ଯେପରି ପୁରସ୍କାର ବଢ଼ାଏ, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି କର। ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଅନୁକୂଳ କର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାରେ ଉଷାମାନେ ଆଲୋକରେ ଚମକୁନ୍ତୁ।
ସ ଇଧାନ ଉଷସୋ ରାମ୍ଯା ଅନୁ ସ୍ଵର୍ଣ ଦୀଦେଦରୁଷେଣ ଭାନୁନା । ହୋତ୍ରାଭିରଗ୍ନିର୍ମନୁଷଃ ସ୍ଵଧ୍ଵରୋ ରାଜା ଵିଶାମତିଥିଶ୍ଚାରୁରାଯଵେ
ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଥିବାବେଳେ ଶୋଭନ ଉଷାମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଚମକୁନ୍ତି, ଲାଲ ରଶ୍ମିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ରାଜା, ଧନ ପାଇଁ ମଧୁର ଅତିଥି।
ଏଵା ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅମୃତେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯ ଧୀଷ୍ପୀପାଯ ବୃହଦ୍ଦିଵେଷୁ ମାନୁଷା । ଦୁହାନା ଧେନୁର୍ଵୃଜନେଷୁ କାରଵେ ତ୍ମନା ଶତିନଂ ପୁରୁରୂପମିଷଣି
ଏଭଳି, ଅଗ୍ନି, ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆକାଶକୁ ପୂରଣ କରିଛ। ଯେପରି ଦୁହାଯାଉଥିବା ଗାଈ କବିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଧ ଦିଏ, ସେପରି ତୁମ ନିଜ ଗୁଣରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଧନ ଦିଅ।
ଵଯମଗ୍ନେ ଅର୍ଵତା ଵା ସୁଵୀର୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵା ଚିତଯେମା ଜନାଁ ଅତି । ଅସ୍ମାକଂ ଦ୍ଯୁମ୍ନମଧି ପଞ୍ଚ କୃଷ୍ଟିଷୂଚ୍ଚା ସ୍ଵର୍ଣ ଶୁଶୁଚୀତ ଦୁଷ୍ଟରମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ ପାଖରେ ତୀବ୍ର ଘୋଡା କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ବୀରତ୍ୱ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ପାଞ୍ଚ ଜନର ମଧ୍ୟରେ ଆମର ମହିମା ଉଚ୍ଚ ହେଉ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଅଦମ୍ୟ ଭାବେ ଚମକୁ।
ସ ନୋ ବୋଧି ସହସ୍ଯ ପ୍ରଶଂସ୍ଯୋ ଯସ୍ମିନ୍ସୁଜାତା ଇଷଯନ୍ତ ସୂରଯଃ । ଯମଗ୍ନେ ଯଜ୍ଞମୁପଯନ୍ତି ଵାଜିନୋ ନିତ୍ଯେ ତୋକେ ଦୀଦିଵାଂସଂ ସ୍ଵେ ଦମେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପ୍ରତି ସଚେତନ ହୁଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଆଶା କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଯାହାଁକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଯଜ୍ଞ ନେଇ ଆସନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସ୍ୱ ଘରରେ ଏବଂ ବଂଶରେ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଉଭଯାସୋ ଜାତଵେଦଃ ସ୍ଯାମ ତେ ସ୍ତୋତାରୋ ଅଗ୍ନେ ସୂରଯଶ୍ଚ ଶର୍ମଣି । ଵସ୍ଵୋ ରାଯଃ ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଭୂଯସଃ ପ୍ରଜାଵତଃ ସ୍ଵପତ୍ଯସ୍ଯ ଶଗ୍ଧି ନଃ
ଜାତବେଦା, ଆମେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସକ ଓ ତୁମ ରକ୍ଷାରେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଅଗ୍ନି, ଦୟାଳୁ ଓ ଅଧିକ ଧନ, ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧି ଓ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଆମକୁ ଦିଅ।
ଯେ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୋଅଗ୍ରାମଶ୍ଵପେଶସମଗ୍ନେ ରାତିମୁପସୃଜନ୍ତି ସୂରଯଃ । ଅସ୍ମାଞ୍ଚ ତାଁଶ୍ଚ ପ୍ର ହି ନେଷି ଵସ୍ଯ ଆ ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଯେଉଁ ଦୟାଳୁମାନେ ପ୍ରଶଂସକମାନଙ୍କୁ ଗାଈ, ଗ୍ରାମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା ଦାନ କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଓ ସେମାନୋକୁ ଧନରେ ନେଇଯାଅ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ସଭାରେ ବଡ଼ ଭାବରେ କହିପାରିବା, ବୀର ହେବା।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିର୍ନିହିତଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଵିଶ୍ଵାନି ଭୁଵନାନ୍ଯସ୍ଥାତ୍ । ହୋତା ପାଵକଃ ପ୍ରଦିଵଃ ସୁମେଧା ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ଯଜତ୍ଵଗ୍ନିରର୍ହନ୍
ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀରେ ଜ୍ୱଳିଥିବା ଏବଂ ବସାଯାଇଛି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସାମ୍ନା କରି ଦଢ଼ିଆ ହୋଇଛନ୍ତି। ପବିତ୍ର ହୋତା, ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ, ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନୋକୁ ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କରନ୍ତୁ।
ନରାଶଂସଃ ପ୍ରତି ଧାମାନ୍ଯଞ୍ଜନ୍ତିସ୍ରୋ ଦିଵଃ ପ୍ରତି ମହ୍ନା ସ୍ଵର୍ଚିଃ । ଘୃତପ୍ରୁଷା ମନସା ହଵ୍ଯମୁନ୍ଦନ୍ମୂର୍ଧନ୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସମନକ୍ତୁ ଦେଵାନ୍
ନରାଶଂସ ତିନିଟି ଦିନରୁ ସ୍ଥାନ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରଶ୍ମି ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଚମକେ। ଘୃତରେ ଛିଟିଆଯାଇ, ମନରେ ହବି ଧରି, ଯଜ୍ଞର ଶିଖରରେ ଦେବତାମାନୋକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ଈଳିତୋ ଅଗ୍ନେ ମନସା ନୋ ଅର୍ହନ୍ଦେଵାନ୍ଯକ୍ଷି ମାନୁଷାତ୍ପୂର୍ଵୋ ଅଦ୍ଯ । ସ ଆ ଵହ ମରୁତାଂ ଶର୍ଧୋ ଅଚ୍ଯୁତମିନ୍ଦ୍ରଂ ନରୋ ବର୍ହିଷଦଂ ଯଜଧ୍ଵମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମର ମନରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ତୁମେ ଯଥାଯଥ ଅର୍ହ। ଆଜି ତୁମେ ଦେବତାମାନୋକୁ ନେଇଛ, ମନୁଷ୍ୟମାନୋକୁ ନୁହେଁ। ମାରୁତମାନୋର ଅଚଳ ସେନା ଏଠାରେ ଆଣ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆସନରେ ବସାଇ ଯଜ୍ଞ କର।
ଦେଵ ବର୍ହିର୍ଵର୍ଧମାନଂ ସୁଵୀରଂ ସ୍ତୀର୍ଣଂ ରାଯେ ସୁଭରଂ ଵେଦ୍ଯସ୍ଯାମ୍ । ଘୃତେନାକ୍ତଂ ଵସଵଃ ସୀଦତେଦଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଆଦିତ୍ଯା ଯଜ୍ଞିଯାସଃ
ହେ ଦେବତା, ଯଜ୍ଞର ପାଇଁ ଛାତି ଛାତି ହୋଇଥିବା, ଧନ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁଶାସନ ଚିହ୍ନିତ ହେଉ। ଘୃତରେ ଅଭିଷିକ୍ତ, ବସୁମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ଏଠାରେ ବସନ୍ତୁ।
ଵି ଶ୍ରଯନ୍ତାମୁର୍ଵିଯା ହୂଯମାନା ଦ୍ଵାରୋ ଦେଵୀଃ ସୁପ୍ରାଯଣା ନମୋଭିଃ । ଵ୍ଯଚସ୍ଵତୀର୍ଵି ପ୍ରଥନ୍ତାମଜୁର୍ଯା ଵର୍ଣଂ ପୁନାନା ଯଶସଂ ସୁଵୀରମ୍
ଦେବୀ ଦ୍ୱାରମାନେ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ସହଜ ଚଳାଯାଏ, ନମସ୍କାରରେ ଖୋଲା ହେଉ। ଚମକୁଥିବା, ସେମାନେ ବିସ୍ତୃତ ହେଉନ୍ତୁ, ଅବିନାଶୀ, ନିଜ ରୂପକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଯଶସ୍ବୀ ଓ ବଳବାନ ହେଉ।
ସାଧ୍ଵପାଂସି ସନତା ନ ଉକ୍ଷିତେ ଉଷାସାନକ୍ତା ଵଯ୍ଯେଵ ରଣ୍ଵିତେ । ତନ୍ତୁଂ ତତଂ ସଂଵଯନ୍ତୀ ସମୀଚୀ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପେଶଃ ସୁଦୁଘେ ପଯସ୍ଵତୀ
ପଥମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଗୋବଳଦ୍ଧ ପରି ସହଜ ହେଉ। ଉଷା ଓ ରାତି, ଦୁଇ ଜଣୀ ପରି, ଆମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ତଣ୍ଟୁ ବୁନି, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞର ଶୋଭା ତିଆରି କରନ୍ତି, ସଦା ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରା ପ୍ରଥମା ଵିଦୁଷ୍ଟର ଋଜୁ ଯକ୍ଷତଃ ସମୃଚା ଵପୁଷ୍ଟରା । ଦେଵାନ୍ଯଜନ୍ତାଵୃତୁଥା ସମଞ୍ଜତୋ ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି ସାନୁଷୁ ତ୍ରିଷୁ
ଦୁଇ ଦେବତା ହୋତା, ପ୍ରଥମ ଓ ସବୁଠାରୁ ଜ୍ଞାନୀ, ସିଧା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୀତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଦେବତାମାନୋକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ତିନି ଶିଖରରେ।
ସରସ୍ଵତୀ ସାଧଯନ୍ତୀ ଧିଯଂ ନ ଇଳା ଦେଵୀ ଭାରତୀ ଵିଶ୍ଵତୂର୍ତିଃ । ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀଃ ସ୍ଵଧଯା ବର୍ହିରେଦମଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ପାନ୍ତୁ ଶରଣଂ ନିଷଦ୍ଯ
ସରସ୍ୱତୀ, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିକୁ ସଫଳ କରନ୍ତି, ଇଳା ଦେବୀ ଏବଂ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଭାରତୀ—ଏହି ତିନି ଜଣୀ ଦେବୀମାନେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସି, ଏହି ଅଖଣ୍ଡ ଆଶ୍ରୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପିଶଙ୍ଗରୂପଃ ସୁଭରୋ ଵଯୋଧାଃ ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ଵୀରୋ ଜାଯତେ ଦେଵକାମଃ । ପ୍ରଜାଂ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵି ଷ୍ଯତୁ ନାଭିମସ୍ମେ ଅଥା ଦେଵାନାମପ୍ଯେତୁ ପାଥଃ
ପିଙ୍ଗଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅଧିକ ସମ୍ପଦ ଓ ଶକ୍ତି ନେଇ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଚାହାଁଥିବା ଏକ ବୀର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ତ୍ୱଷ୍ଟାମାନେ ଆମ ପରିବାରକୁ ବଢ଼ାନ୍ତୁ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ମାର୍ଗ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ଵନସ୍ପତିରଵସୃଜନ୍ନୁପ ସ୍ଥାଦଗ୍ନିର୍ହଵିଃ ସୂଦଯାତି ପ୍ର ଧୀଭିଃ । ତ୍ରିଧା ସମକ୍ତଂ ନଯତୁ ପ୍ରଜାନନ୍ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଦୈଵ୍ଯଃ ଶମିତୋପ ହଵ୍ଯମ୍
ବନର ମାଳିକା ଜଳକୁ ପ୍ରବାହିତ କରିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଆସିଛନ୍ତି; ସେ ନିଜ ଚିନ୍ତାରେ ହବିଷ୍ୟ ପାକାନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ତିନିଭାଗରେ ଭାଗ କରି, ଭଲଭାବେ ବଣ୍ଟିତ ନିବେଦନକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।
ଘୃତଂ ମିମିକ୍ଷେ ଘୃତମସ୍ଯ ଯୋନିର୍ଘୃତେ ଶ୍ରିତୋ ଘୃତମ୍ଵସ୍ଯ ଧାମ । ଅନୁଷ୍ଵଧମା ଵହ ମାଦଯସ୍ଵ ସ୍ଵାହାକୃତଂ ଵୃଷଭ ଵକ୍ଷି ହଵ୍ଯମ୍
ଘୃତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଘୃତ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ, ଘୃତରେ ସେ ବସିଛନ୍ତି, ଘୃତ ତାଙ୍କର ନିବାସ। 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିବେଦନକୁ ଆନନ୍ଦରେ ନେଇଯାଆ, ବୃଷଭ, ଏହି ହବିଷ୍ୟକୁ ଆଣ।
ହୁଵେ ଵଃ ସୁଦ୍ଯୋତ୍ମାନଂ ସୁଵୃକ୍ତିଂ ଵିଶାମଗ୍ନିମତିଥିଂ ସୁପ୍ରଯସମ୍ । ମିତ୍ର ଇଵ ଯୋ ଦିଧିଷାଯ୍ଯୋ ଭୂଦ୍ଦେଵ ଆଦେଵେ ଜନେ ଜାତଵେଦାଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଉଜ୍ୱଳ, ଭଲ ଷ୍ଟୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଅତିଥି, ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି; ଯିଏ ବନ୍ଧୁ ପରି ଆକାଂକ୍ଷା ଯୋଗ୍ୟ, ହେ ଜାତବେଦସ୍, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ଇମଂ ଵିଧନ୍ତୋ ଅପାଂ ସଧସ୍ଥେ ଦ୍ଵିତାଦଧୁର୍ଭୃଗଵୋ ଵିକ୍ଷ୍ଵାଯୋଃ । ଏଷ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଭ୍ଯସ୍ତୁ ଭୂମା ଦେଵାନାମଗ୍ନିରରତିର୍ଜୀରାଶ୍ଵଃ
ଏହାକୁ ଜଳର ଆସନରେ ବସାଇ, ଭୃଗୁମାନେ ଦୁଇଥର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଥିଲେ; ଏହି ଅଗ୍ନି, ସଦା ଯୁବକ, ଘୋଡ଼ା ପରି ତୀବ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଘେରିଛି।
ଅଗ୍ନିଂ ଦେଵାସୋ ମାନୁଷୀଷୁ ଵିକ୍ଷୁ ପ୍ରିଯଂ ଧୁଃ କ୍ଷେଷ୍ଯନ୍ତୋ ନ ମିତ୍ରମ୍ । ସ ଦୀଦଯଦୁଶତୀରୂର୍ମ୍ଯା ଆ ଦକ୍ଷାଯ୍ଯୋ ଯୋ ଦାସ୍ଵତେ ଦମ ଆ
ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ମାନବ ଜାତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଧୁ ପରି ପ୍ରିୟ କରିଛନ୍ତି, ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା; ସେ ଜ୍ୱାଲା ଛଡ଼ାଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଦକ୍ଷ ଯିଏ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅସ୍ଯ ରଣ୍ଵା ସ୍ଵସ୍ଯେଵ ପୁଷ୍ଟିଃ ସଂଦୃଷ୍ଟିରସ୍ଯ ହିଯାନସ୍ଯ ଦକ୍ଷୋଃ । ଵି ଯୋ ଭରିଭ୍ରଦୋଷଧୀଷୁ ଜିହ୍ଵାମତ୍ଯୋ ନ ରଥ୍ଯୋ ଦୋଧଵୀତି ଵାରାନ୍
ତାଙ୍କର ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧି ନିଜ ଧନ ପରି, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପରି, ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷତା କମେ ନାହିଁ; ଯିଏ ଉପହାର ନେଇ ଉଷଧିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥାଏ, ତାଙ୍କର ଜିଭ ରଥଚାଳକ ପରି ପାଣିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ।