ତେ ନୋ ରତ୍ନାନି ଧତ୍ତନ ତ୍ରିରା ସାପ୍ତାନି ସୁନ୍ଵତେ । ଏକମେକଂ ସୁଶସ୍ତିଭିଃ
ସେମାନେ ଆମକୁ ତିଣିପ୍ରକାର ଓ ସାତପ୍ରକାର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ସୋମ ଚାପିଥିବାକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଭଲ କଥାରେ ପ୍ରଶଂସା କରି।
ଅଧାରଯନ୍ତ ଵହ୍ନଯୋଽଭଜନ୍ତ ସୁକୃତ୍ଯଯା । ଭାଗଂ ଦେଵେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯମ୍
ଅଗ୍ନିମାନେ ଏହାକୁ ଧାରଣ କଲେ; ସେମାନେ ଭଲ କାମରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ବଣ୍ଟିଦେଲେ।
ଇହେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଉପ ହ୍ଵଯେ ତଯୋରିତ୍ସ୍ତୋମମୁଶ୍ମସି । ତା ସୋମଂ ସୋମପାତମା
ଏଠି ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ସ୍ତୁତି ଗାଉଛୁ; ସେମାନେ ଏଠି ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ।
ତା ଯଜ୍ଞେଷୁ ପ୍ର ଶଂସତେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଶୁମ୍ଭତା ନରଃ । ତା ଗାଯତ୍ରେଷୁ ଗାଯତ
ପୁରୁଷମାନେ, ଯଜ୍ଞରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର; ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ; ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଗାଉ।
ତା ମିତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରଶସ୍ତଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତା ହଵାମହେ । ସୋମପା ସୋମପୀତଯେ
ମିତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଉଗ୍ରା ସନ୍ତା ହଵାମହ ଉପେଦଂ ସଵନଂ ସୁତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଏହ ଗଚ୍ଛତାମ୍
ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଏଠି ସୋମ ଚାପାଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ତା ମହାନ୍ତା ସଦସ୍ପତୀ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ରକ୍ଷ ଉବ୍ଜତମ୍ । ଅପ୍ରଜାଃ ସନ୍ତ୍ଵତ୍ରିଣଃ
ଦୁଇ ମହାନ ସଭାପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ସନ୍ତାନହୀନ ଓ ନୀତିହୀନ ଦୂରେ ରହୁନ୍ତୁ।
ତେନ ସତ୍ଯେନ ଜାଗୃତମଧି ପ୍ରଚେତୁନେ ପଦେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍
ସେହି ସତ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ରୁହ; ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ରକ୍ଷା କର; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ।
ପ୍ରାତର୍ଯୁଜା ଵି ବୋଧଯାଶ୍ଵିନାଵେହ ଗଚ୍ଛତାମ୍ । ଅସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ପ୍ରଭାତେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନ ଏଠି ଯୋଜିତ ହୋଇ ଏହି ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯା ସୁରଥା ରଥୀତମୋଭା ଦେଵା ଦିଵିସ୍ପୃଶା । ଅଶ୍ଵିନା ତା ହଵାମହେ
ଦୁଇ ଦେବତା, ତୁମର ରଥ ଉଜ୍ୱଳ ଓ ତ୍ୱରିତ, ଆକାଶକୁ ଛୁଏ; ଅଶ୍ୱିନ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ଯା ଵାଂ କଶା ମଧୁମତ୍ଯଶ୍ଵିନା ସୂନୃତାଵତୀ । ତଯା ଯଜ୍ଞଂ ମିମିକ୍ଷତମ୍
ଅଶ୍ୱିନ, ତୁମର ମଧୁର ଓ ଦୟାଳୁ କୋଡ଼ା ସହିତ, ଦୟାକରି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଫଳବତୀ କର।
ନହି ଵାମସ୍ତି ଦୂରକେ ଯତ୍ରା ରଥେନ ଗଚ୍ଛଥଃ । ଅଶ୍ଵିନା ସୋମିନୋ ଗୃହମ୍
ଯେଉଁଠି ତୁମେ ତୁମର ରଥରେ ଯାଅ, ସେଠି କେବେ ଦୂର ନୁହେଁ; ଅଶ୍ୱିନ, ସୋମ ଚାପିଥିବାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସ।
ହିରଣ୍ଯପାଣିମୂତଯେ ସଵିତାରମୁପ ହ୍ଵଯେ । ସ ଚେତ୍ତା ଦେଵତା ପଦମ୍
କୃପା ପାଇଁ ମୁଁ ସୁନା ପାଣି ଥିବା ସବିତାକୁ ଡାକୁଛି; ସେ ଦେବତାଙ୍କର ପଥ ଜାଣନ୍ତି।
ଅପାଂ ନପାତମଵସେ ସଵିତାରମୁପ ସ୍ତୁହି । ତସ୍ଯ ଵ୍ରତାନ୍ଯୁଶ୍ମସି
ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଜଳର ସନ୍ତାନ ସବିତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କର; ତାଙ୍କର ନିୟମ ଆମେ ଆଶା କରୁଛୁ।
ଵିଭକ୍ତାରଂ ହଵାମହେ ଵସୋଶ୍ଚିତ୍ରସ୍ଯ ରାଧସଃ । ସଵିତାରଂ ନୃଚକ୍ଷସମ୍
ଉତ୍ତମ ଧନ ପାଇଁ, ଦୟାଳୁ ଓ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ସବିତାକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ।
ସଖାଯ ଆ ନି ଷୀଦତ ସଵିତା ସ୍ତୋମ୍ଯୋ ନୁ ନଃ । ଦାତା ରାଧାଂସି ଶୁମ୍ଭତି
ବନ୍ଧୁମାନେ, ସମେତି ବସ; ସବିତାଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସିବାକୁ ଚାହୁଁ; ସେ ଦାତା ଧନ ଦିଅନ୍ତି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ପତ୍ନୀରିହା ଵହ ଦେଵାନାମୁଶତୀରୁପ । ତ୍ଵଷ୍ଟାରଂ ସୋମପୀତଯେ
ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜନନୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏକସাথে ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟାକୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଆ ଗ୍ନା ଅଗ୍ନ ଇହାଵସେ ହୋତ୍ରାଂ ଯଵିଷ୍ଠ ଭାରତୀମ୍ । ଵରୂତ୍ରୀଂ ଧିଷଣାଂ ଵହ
ଅଗ୍ନି, ସବୁଠୁ ଯୁବ, ଆମେ ଯାହା ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛୁ, ସେ ଦେବୀମାନେ—ହୋତ୍ରୀ, ଭାରତୀ, ବରୂତ୍ରୀ ଓ ଧିଷଣା—ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଅଭି ନୋ ଦେଵୀରଵସା ମହଃ ଶର୍ମଣା ନୃପତ୍ନୀଃ । ଅଚ୍ଛିନ୍ନପତ୍ରାଃ ସଚନ୍ତାମ୍
ଦେବୀ ନରପତ୍ନୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଖଣ୍ଡ ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଆମ ପାଇଁ ମହା ରକ୍ଷା ଓ କୃପା ନେଇ ଆସନ୍ତୁ।
ଇହେନ୍ଦ୍ରାଣୀମୁପ ହ୍ଵଯେ ଵରୁଣାନୀଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ଅଗ୍ନାଯୀଂ ସୋମପୀତଯେ
ଏଠାରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ବରୁଣାଣୀଙ୍କୁ ଶୁଭ ହେବା ପାଇଁ, ଓ ଅଗ୍ନାୟୀଙ୍କୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ମହୀ ଦ୍ଯୌଃ ପୃଥିଵୀ ଚ ନ ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ମିମିକ୍ଷତାମ୍ । ପିପୃତାଂ ନୋ ଭରୀମଭିଃ
ମହା ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ମାପନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅଧିକତା ଦେଇ ଆମକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ।
ତଯୋରିଦ୍ଘୃତଵତ୍ପଯୋ ଵିପ୍ରା ରିହନ୍ତି ଧୀତିଭିଃ । ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ଯ ଧ୍ରୁଵେ ପଦେ
ଏହି ଦୁଇ ମଧ୍ୟରୁ, ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଗଂଧର୍ବଙ୍କର ଅଚଳ ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ଘୃତ ଭରିତ ଦୁଧରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
ସ୍ଯୋନା ପୃଥିଵି ଭଵାନୃକ୍ଷରା ନିଵେଶନୀ । ଯଚ୍ଛା ନଃ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥଃ
ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ମୃଦୁ, ଦୃଢ଼ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ହେଉ; ଆମକୁ ବିଶାଳ ଓ ପ୍ରଚୁର ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଅତୋ ଦେଵା ଅଵନ୍ତୁ ନୋ ଯତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଚକ୍ରମେ । ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସପ୍ତ ଧାମଭିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ପୃଥିବୀର ସପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ପଦ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵି ଚକ୍ରମେ ତ୍ରେଧା ନି ଦଧେ ପଦମ୍ । ସମୂଳ୍ହମସ୍ଯ ପାଂସୁରେ
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପଦ ଧୂଳିରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରଖିଛନ୍ତି।
ତ୍ରୀଣି ପଦା ଵି ଚକ୍ରମେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗୋପା ଅଦାଭ୍ଯଃ । ଅତୋ ଧର୍ମାଣି ଧାରଯନ୍
ବିଷ୍ଣୁ, ଅଦୂର୍ଭ୍ୟ ରକ୍ଷକ, ତିନି ପଦରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି; ସେଠାରୁ ସେ ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୋଃ କର୍ମାଣି ପଶ୍ଯତ ଯତୋ ଵ୍ରତାନି ପସ୍ପଶେ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ; ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ନିୟମ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ ସଂଗୀ।
ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦଂ ସଦା ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂରଯଃ । ଦିଵୀଵ ଚକ୍ଷୁରାତତମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ପଦକୁ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ସଦା ଦେଖନ୍ତି, ଆକାଶରେ ଫେଲାଯାଇଥିବା ଚକ୍ଷୁ ପରି।
ତଦ୍ଵିପ୍ରାସୋ ଵିପନ୍ଯଵୋ ଜାଗୃଵାଂସଃ ସମିନ୍ଧତେ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ଯତ୍ପରମଂ ପଦମ୍
ଜାଗୃତ ଓ ବିବେକଶୀଳ ବିପ୍ରମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ପଦକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି।
ତୀଵ୍ରାଃ ସୋମାସ ଆ ଗହ୍ଯାଶୀର୍ଵନ୍ତଃ ସୁତା ଇମେ । ଵାଯୋ ତାନ୍ପ୍ରସ୍ଥିତାନ୍ପିବ
ତୀବ୍ର ଓ ମଧୁର ସୋମ ରସ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ବାୟୁ, ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ ରସ ପିଉ।