ଆ ତିଷ୍ଠତଂ ସୁଵୃତଂ ଯୋ ରଥୋ ଵାମନୁ ଵ୍ରତାନି ଵର୍ତତେ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ଯେନ ନରା ନାସତ୍ଯେଷଯଧ୍ଯୈ ଵର୍ତିର୍ଯାଥସ୍ତନଯାଯ ତ୍ମନେ ଚ
ଆପଣମାନେ ନିଜ ଭଲ ଯୋଡ଼ା ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାନ୍ତୁ, ଯାହା ହବିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ନିଜ ବ୍ରତ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲେ। ଏହି ରଥ ଦ୍ୱାରା, ହେ ନର, ହେ ନାସତ୍ୟ, ସନ୍ତାନ ଓ ନିଜ ପାଇଁ ଆପଣମାନେ ପଥ ଖୋଜନ୍ତି।
ମା ଵାଂ ଵୃକୋ ମା ଵୃକୀରା ଦଧର୍ଷୀନ୍ମା ପରି ଵର୍କ୍ତମୁତ ମାତି ଧକ୍ତମ୍ । ଅଯଂ ଵାଂ ଭାଗୋ ନିହିତ ଇଯଂ ଗୀର୍ଦସ୍ରାଵିମେ ଵାଂ ନିଧଯୋ ମଧୂନାମ୍
କୌଣସି ନିଆଳ କିମ୍ବା ନିଆଳିଆପଣଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ବିପଥେ ଯାନ୍ତୁ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କ୍ଷତି ହୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏହି ଅଂଶ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି, ଏହି ଗୀତ, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଉତାମାନେ, ଏଠି ଆପଣଙ୍କର ମଧୁର ଧନ ଅଛି।
ଯୁଵାଂ ଗୋତମଃ ପୁରୁମୀଳ୍ହୋ ଅତ୍ରିର୍ଦସ୍ରା ହଵତେଽଵସେ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ଦିଶଂ ନ ଦିଷ୍ଟାମୃଜୂଯେଵ ଯନ୍ତା ମେ ହଵଂ ନାସତ୍ଯୋପ ଯାତମ୍
ଆପଣମାନେ, ଯାହାଙ୍କୁ ଗୋତମ ଓ ଅତ୍ରି, ଅନେକ ପ୍ରଶଂସା କରି, ହବି ଦେଇ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପରି, ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭଳି, ସିଧା ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ନେଇଯିବେ, ମୋ ଡାକକୁ, ହେ ନାସତ୍ୟ, ଆସନ୍ତୁ।
ଅତାରିଷ୍ମ ତମସସ୍ପାରମସ୍ଯ ପ୍ରତି ଵାଂ ସ୍ତୋମୋ ଅଶ୍ଵିନାଵଧାଯି । ଏହ ଯାତଂ ପଥିଭିର୍ଦେଵଯାନୈର୍ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ଆମେ ଅତି ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛୁ। ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଆପଣଙ୍କୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଦିଆଯାଇଛି। ଦେବମାନେ ଚାଲୁଥିବା ପଥରେ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଏହି ଲୋକଙ୍କୁ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଦେଖିପାରିବି।
ତା ଵାମଦ୍ଯ ତାଵପରଂ ହୁଵେମୋଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯାମୁଷସି ଵହ୍ନିରୁକ୍ଥୈଃ । ନାସତ୍ଯା କୁହ ଚିତ୍ସନ୍ତାଵର୍ଯୋ ଦିଵୋ ନପାତା ସୁଦାସ୍ତରାଯ
ଆଜି ଓ ପରେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯେପରି ଉଷା ଆସିଲେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଏ ଗୀତରେ। ହେ ନାସତ୍ୟ, ଆପଣମାନେ ଯେଉଁଠି ଥାନ୍ତି, ଦିବସ୍ଵନ୍ତାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା।
ଅସ୍ମେ ଊ ଷୁ ଵୃଷଣା ମାଦଯେଥାମୁତ୍ପଣୀଁର୍ହତମୂର୍ମ୍ଯା ମଦନ୍ତା । ଶ୍ରୁତଂ ମେ ଅଚ୍ଛୋକ୍ତିଭିର୍ମତୀନାମେଷ୍ଟା ନରା ନିଚେତାରା ଚ କର୍ଣୈଃ
ଆପଣମାନେ ଏଠି ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଲୋଭୀମାନେ ଉତ୍ତାଳ ତରଙ୍ଗ ଭିତରେ ଦୂରେ ହଟିଯାନ୍ତୁ। ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ହେ ନର, ଆପଣମାନେ ଇଚ୍ଛିତ ଓ ବୁଝିପାରୁଥିବା, ନିଜ କାନରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଶ୍ରିଯେ ପୂଷନ୍ନିଷୁକୃତେଵ ଦେଵା ନାସତ୍ଯା ଵହତୁଂ ସୂର୍ଯାଯାଃ । ଵଚ୍ଯନ୍ତେ ଵାଂ କକୁହା ଅପ୍ସୁ ଜାତା ଯୁଗା ଜୂର୍ଣେଵ ଵରୁଣସ୍ଯ ଭୂରେଃ
ଶ୍ରୀ ପାଇଁ, ହେ ପୂଷାନ୍, ଯେପରି କୌଶଳୀ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ତିଆରି କରନ୍ତି, ଏଭଳି ହେ ନାସତ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ରଥ ଆପଣମାନେ ଚଲାନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଜଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଆପଣଙ୍କର ଯୋକ୍ତା, ବରୁଣଙ୍କ ବନ୍ଧନ ପରି, ଭଲ ଭାବେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି।
ଅସ୍ମେ ସା ଵାଂ ମାଧ୍ଵୀ ରାତିରସ୍ତୁ ସ୍ତୋମଂ ହିନୋତଂ ମାନ୍ଯସ୍ଯ କାରୋଃ । ଅନୁ ଯଦ୍ଵାଂ ଶ୍ରଵସ୍ଯା ସୁଦାନୂ ସୁଵୀର୍ଯାଯ ଚର୍ଷଣଯୋ ମଦନ୍ତି
ତୁମେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର କୃପା ଦିଅ। ଯେଉଁ ଗାୟକ ଯୋଗ୍ୟ, ସେଠାରୁ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମର ଯଶ ବିସ୍ତାର ପାଉଥିବାବେଳେ, ହେ ଦାନଶୀଳ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ, ଲୋକମାନେ ବୀରତାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଏଷ ଵାଂ ସ୍ତୋମୋ ଅଶ୍ଵିନାଵକାରି ମାନେଭିର୍ମଘଵାନା ସୁଵୃକ୍ତି । ଯାତଂ ଵର୍ତିସ୍ତନଯାଯ ତ୍ମନେ ଚାଗସ୍ତ୍ଯେ ନାସତ୍ଯା ମଦନ୍ତା
ଏହି ଷ୍ଟୁତି ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଗୌରବ ସହିତ ତିଆରି ହୋଇଛି, ହେ ଦାନଶୀଳ। ପୁଅ ଓ ନିଜ ପାଇଁ ଏହି ପଥରେ ଆସ; ହେ ନାସତ୍ୟ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର କଥାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର।
ଅତାରିଷ୍ମ ତମସସ୍ପାରମସ୍ଯ ପ୍ରତି ଵାଂ ସ୍ତୋମୋ ଅଶ୍ଵିନାଵଧାଯି । ଏହ ଯାତଂ ପଥିଭିର୍ଦେଵଯାନୈର୍ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ଆମେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅଟିକି ଆସିଛୁ; ଏହି ଷ୍ଟୁତି ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଉପସ୍ଥାପିତ। ଦେବତାଙ୍କର ପଥରେ ଏଠାରେ ଆସ; ଆମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେକୁ ପାଇଁ।
କତରା ପୂର୍ଵା କତରାପରାଯୋଃ କଥା ଜାତେ କଵଯଃ କୋ ଵି ଵେଦ । ଵିଶ୍ଵଂ ତ୍ମନା ବିଭୃତୋ ଯଦ୍ଧ ନାମ ଵି ଵର୍ତେତେ ଅହନୀ ଚକ୍ରିଯେଵ
ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଟି ପୂର୍ବ, କେଉଁଟି ପରେ? ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ପଣ୍ଡିତମାନେ କଣ କହନ୍ତି—କିଏ ସତ୍ୟରେ ଜାଣେ? ଯେତେବେଳେ ଦୁହେଁ ସମସ୍ତ କିଛି ବୋହି ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତି, ଦିନ ଓ ରାତି ଚକ୍ରର ଭଳି ଘୂରେ।
ଭୂରିଂ ଦ୍ଵେ ଅଚରନ୍ତୀ ଚରନ୍ତଂ ପଦ୍ଵନ୍ତଂ ଗର୍ଭମପଦୀ ଦଧାତେ । ନିତ୍ଯଂ ନ ସୂନୁଂ ପିତ୍ରୋରୁପସ୍ଥେ ଦ୍ଯାଵା ରକ୍ଷତଂ ପୃଥିଵୀ ନୋ ଅଭ୍ଵାତ୍
ଦୁଇଜଣେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଅନେକ ଦୂର ଚାଲନ୍ତି; ଏକ ଚାଲିପାରେ, ଅନ୍ୟଟି ପାଦ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗର୍ଭକୁ ବୋହି ନେଇଥାଏ। ପିତାମାତାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ସଦା ଥିବା ପୁଅ ପରି, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅନେହୋ ଦାତ୍ରମଦିତେରନର୍ଵଂ ହୁଵେ ସ୍ଵର୍ଵଦଵଧଂ ନମସ୍ଵତ୍ । ତଦ୍ରୋଦସୀ ଜନଯତଂ ଜରିତ୍ରେ ଦ୍ଯାଵା ରକ୍ଷତଂ ପୃଥିଵୀ ନୋ ଅଭ୍ଵାତ୍
ମୁଁ ଅଦିତିଙ୍କ ଦୁଃଖରହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦାନ ଆଶା କରେ, ଯାହା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଏହି ଦାନ ଗାୟକ ପାଇଁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅତପ୍ଯମାନେ ଅଵସାଵନ୍ତୀ ଅନୁ ଷ୍ଯାମ ରୋଦସୀ ଦେଵପୁତ୍ରେ । ଉଭେ ଦେଵାନାମୁଭଯେଭିରହ୍ନାଂ ଦ୍ଯାଵା ରକ୍ଷତଂ ପୃଥିଵୀ ନୋ ଅଭ୍ଵାତ୍
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାପିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୁଇ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଅନୁସରିବାକୁ ଚାହାଁ। ଦୁହେଁ ଦେବତାଙ୍କର, ଦୁଇ ଦିନ ସହିତ, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସଂଗଚ୍ଛମାନେ ଯୁଵତୀ ସମନ୍ତେ ସ୍ଵସାରା ଜାମୀ ପିତ୍ରୋରୁପସ୍ଥେ । ଅଭିଜିଘ୍ରନ୍ତୀ ଭୁଵନସ୍ଯ ନାଭିଂ ଦ୍ଯାଵା ରକ୍ଷତଂ ପୃଥିଵୀ ନୋ ଅଭ୍ଵାତ୍
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଯୁବତୀ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମିଶିଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଭଉଣୀ, ଜନାନୀ, ପିତାମାତାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ନାଭିକୁ ଘ୍ରାଣ କରନ୍ତି, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଉର୍ଵୀ ସଦ୍ମନୀ ବୃହତୀ ଋତେନ ହୁଵେ ଦେଵାନାମଵସା ଜନିତ୍ରୀ । ଦଧାତେ ଯେ ଅମୃତଂ ସୁପ୍ରତୀକେ ଦ୍ଯାଵା ରକ୍ଷତଂ ପୃଥିଵୀ ନୋ ଅଭ୍ଵାତ୍
ବିସ୍ତୃତ ଓ ବଡ଼ ନିବାସରେ, ନ୍ୟାୟରେ ଅଟୁଟ, ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି। ସେମାନେ ଅମୃତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶୋଭାମୟ ମୂର୍ତ୍ତିରେ, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଉର୍ଵୀ ପୃଥ୍ଵୀ ବହୁଲେ ଦୂରେଅନ୍ତେ ଉପ ବ୍ରୁଵେ ନମସା ଯଜ୍ଞେ ଅସ୍ମିନ୍ । ଦଧାତେ ଯେ ସୁଭଗେ ସୁପ୍ରତୂର୍ତୀ ଦ୍ଯାଵା ରକ୍ଷତଂ ପୃଥିଵୀ ନୋ ଅଭ୍ଵାତ୍
ବିସ୍ତୃତ, ପ୍ରଶସ୍ତ, ଦୂର ପରିସରର ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଡାକୁଛି। ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମର୍ଥନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଦେଵାନ୍ଵା ଯଚ୍ଚକୃମା କଚ୍ଚିଦାଗଃ ସଖାଯଂ ଵା ସଦମିଜ୍ଜାସ୍ପତିଂ ଵା । ଇଯଂ ଧୀର୍ଭୂଯା ଅଵଯାନମେଷାଂ ଦ୍ଯାଵା ରକ୍ଷତଂ ପୃଥିଵୀ ନୋ ଅଭ୍ଵାତ୍
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଯଦି ଆମେ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିଥିଲେ, ବନ୍ଧୁ, ସଦା ସଙ୍ଗୀ ବା ମାଲିକଙ୍କ ପ୍ରତି, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ସେମାନଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ପାଇଁ ହେଉ; ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଉଭା ଶଂସା ନର୍ଯା ମାମଵିଷ୍ଟାମୁଭେ ମାମୂତୀ ଅଵସା ସଚେତାମ୍ । ଭୂରି ଚିଦର୍ଯଃ ସୁଦାସ୍ତରାଯେଷା ମଦନ୍ତ ଇଷଯେମ ଦେଵାଃ
ଦୁଇଟି ଉତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଦୁଇଟି ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ମୋତେ ସମର୍ଥନ କରୁ। ଅନେକ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦାନଶୀଳ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ ଓ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଋତଂ ଦିଵେ ତଦଵୋଚଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଭିଶ୍ରାଵାଯ ପ୍ରଥମଂ ସୁମେଧାଃ । ପାତାମଵଦ୍ଯାଦ୍ଦୁରିତାଦଭୀକେ ପିତା ମାତା ଚ ରକ୍ଷତାମଵୋଭିଃ
ମୁଁ ଆକାଶ ପାଇଁ, ପୃଥିବୀ ପାଇଁ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଶୁଣିବା ପାଇଁ, ପ୍ରଥମେ ସତ୍ୟ କହିଛି। ପିତା ଓ ମାଆ ଆମକୁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଓ ଅପମାନରୁ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇଦଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ସତ୍ଯମସ୍ତୁ ପିତର୍ମାତର୍ଯଦିହୋପବ୍ରୁଵେ ଵାମ୍ । ଭୂତଂ ଦେଵାନାମଵମେ ଅଵୋଭିର୍ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ହେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଯାହା କହୁଛି, ପିତା ଓ ମାଆ, ସେ ସତ୍ୟ ହେଉ। ଦେବତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଉ; ଆମେ ଏହି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେକୁ ପାଉ।
ଆ ନ ଇଳାଭିର୍ଵିଦଥେ ସୁଶସ୍ତି ଵିଶ୍ଵାନରଃ ସଵିତା ଦେଵ ଏତୁ । ଅପି ଯଥା ଯୁଵାନୋ ମତ୍ସଥା ନୋ ଵିଶ୍ଵଂ ଜଗଦଭିପିତ୍ଵେ ମନୀଷା
ସମାବେଶରେ ଆମ ପାଖକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ସବିତା ଦେବତା ଇଳାଦେବୀମାନେ ସହିତ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ଯେପରି ଯୁବକମାନେ ଏକଠା ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଆମ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵ ଆସ୍କ୍ରା ଗମନ୍ତୁ ଦେଵା ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଵରୁଣଃ ସଜୋଷାଃ । ଭୁଵନ୍ଯଥା ନୋ ଵିଶ୍ଵେ ଵୃଧାସଃ କରନ୍ସୁଷାହା ଵିଥୁରଂ ନ ଶଵଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ—ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ବରୁଣ ସହିତ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ପରି।
ପ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵୋ ଅତିଥିଂ ଗୃଣୀଷେଽଗ୍ନିଂ ଶସ୍ତିଭିସ୍ତୁର୍ଵଣିଃ ସଜୋଷାଃ । ଅସଦ୍ଯଥା ନୋ ଵରୁଣଃ ସୁକୀର୍ତିରିଷଶ୍ଚ ପର୍ଷଦରିଗୂର୍ତଃ ସୂରିଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିଆ ଅତିଥି ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ସହିତ, ତୁର୍ବଣିମାନେ ସହିତ। ବରୁଣ ଆମକୁ ଶୁଭ ଖ୍ୟାତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅଭାବରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ଉପ ଵ ଏଷେ ନମସା ଜିଗୀଷୋଷାସାନକ୍ତା ସୁଦୁଘେଵ ଧେନୁଃ । ସମାନେ ଅହନ୍ଵିମିମାନୋ ଅର୍କଂ ଵିଷୁରୂପେ ପଯସି ସସ୍ମିନ୍ନୂଧନ୍
ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବିଜୟ ଆଶା କରି ଆସୁଛି, ହେ ଉଷା ଓ ରାତି, ଦୁଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ପରି। ଏକେ ଦିନରେ ଷ୍ଟୁତିକୁ ମାପି, ତୁମର ଦୁଇ ରୂପରେ, ତୁମେ ସେ ଦୁଧକୁ ସେଇ ପାତ୍ରରେ ଧରିଥାଅ।
ଉତ ନୋଽହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯୋ ମଯସ୍କଃ ଶିଶୁଂ ନ ପିପ୍ଯୁଷୀଵ ଵେତି ସିନ୍ଧୁଃ । ଯେନ ନପାତମପାଂ ଜୁନାମ ମନୋଜୁଵୋ ଵୃଷଣୋ ଯଂ ଵହନ୍ତି
ଯେପରି ଏକ ମାଆ ନିଜ ଶିଶୁକୁ ପୋଷଣ କରି ନେଇଯାଏ, ସେପରି ଆହିବୁଧ୍ନ୍ୟ ଆମକୁ ସୁଖ ଦେଇ ନେଇଯାଉ। ଯେ ନଦୀ ଆମକୁ ଅପର ପାରକୁ ନେଇଯାଏ, ଯାହା ଜଳର ସନ୍ତାନକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ବହନ କରେ, ସେ ନଦୀ ଆମକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରୁ।
ଉତ ନ ଈଂ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଗନ୍ତ୍ଵଚ୍ଛା ସ୍ମତ୍ସୂରିଭିରଭିପିତ୍ଵେ ସଜୋଷାଃ । ଆ ଵୃତ୍ରହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚର୍ଷଣିପ୍ରାସ୍ତୁଵିଷ୍ଟମୋ ନରାଂ ନ ଇହ ଗମ୍ଯାଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମ ସୁଜ୍ଞାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ। ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲୋକମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ।
ଉତ ନ ଈଂ ମତଯୋଽଶ୍ଵଯୋଗାଃ ଶିଶୁଂ ନ ଗାଵସ୍ତରୁଣଂ ରିହନ୍ତି । ତମୀଂ ଗିରୋ ଜନଯୋ ନ ପତ୍ନୀଃ ସୁରଭିଷ୍ଟମଂ ନରାଂ ନସନ୍ତ
ଆମର ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଗାଈମାନେ ଯେପରି ନିଜ ଛୁଆଁକୁ ଚାଟେ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଯାଉ। ସେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ସୁଗନ୍ଧିତ, ତାଙ୍କୁ ଆମର ଶବ୍ଦମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ଗୃହଣୀମାନେ ପତିଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ଉତ ନ ଈଂ ମରୁତୋ ଵୃଦ୍ଧସେନାଃ ସ୍ମଦ୍ରୋଦସୀ ସମନସଃ ସଦନ୍ତୁ । ପୃଷଦଶ୍ଵାସୋଽଵନଯୋ ନ ରଥା ରିଶାଦସୋ ମିତ୍ରଯୁଜୋ ନ ଦେଵାଃ
ମରୁତମାନେ, ତାଙ୍କର ପୁରୁଣା ସେନା ସହିତ, ଆମ ସହିତ ଏକମତ ହୋନ୍ତୁ। ଚିତ୍ରା ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ତାଣା ରଥମାନେ ପରି, ମିତ୍ରତାରେ ଏକତା ଥିବା ଦେବତାମାନେ ପରି, ସେମାନେ ଆମର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ନୁ ଯଦେଷାଂ ମହିନା ଚିକିତ୍ରେ ପ୍ର ଯୁଞ୍ଜତେ ପ୍ରଯୁଜସ୍ତେ ସୁଵୃକ୍ତି । ଅଧ ଯଦେଷାଂ ସୁଦିନେ ନ ଶରୁର୍ଵିଶ୍ଵମେରିଣଂ ପ୍ରୁଷାଯନ୍ତ ସେନାଃ
ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ମହାନତା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସେମାନେ ଭଲଭାବରେ ଏକତାରେ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି। ଭଲ ଦିନରେ, ସେମାନଙ୍କର ସେନାମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ପରି, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ହଟାଇଦିଅନ୍ତି।