ସନା ତା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନଵ୍ଯା ଆଗୁଃ ସହୋ ନଭୋଽଵିରଣାଯ ପୂର୍ଵୀଃ । ଭିନତ୍ପୁରୋ ନ ଭିଦୋ ଅଦେଵୀର୍ନନମୋ ଵଧରଦେଵସ୍ଯ ପୀଯୋଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ତୁମ ପାଖକୁ ନୂତନ ଶକ୍ତି ଆସୁଛି, ଆକାଶରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ବାଧା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ। ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଦୁର୍ଗମାନେକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଛ, ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଭାଙ୍ଗିବା ଯେପରି, ମୃତ୍ୟୁଦେବଙ୍କର ପାନୀୟକୁ କେବେ ଶିର ନମାଇନାହଁ।
ତ୍ଵଂ ଧୁନିରିନ୍ଦ୍ର ଧୁନିମତୀରୃଣୋରପଃ ସୀରା ନ ସ୍ରଵନ୍ତୀଃ । ପ୍ର ଯତ୍ସମୁଦ୍ରମତି ଶୂର ପର୍ଷି ପାରଯା ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁଂ ସ୍ଵସ୍ତି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କମ୍ପାମାନ ଦେଉଥିବାମାନେକୁ ନଡ଼ାଇଲ, ଝରଣା ପରି ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରିଲ। ହେ ବୀର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ଅଟକାଉଛ, ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ପାର କରାଅ।
ତ୍ଵମସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵଧ ସ୍ଯା ଅଵୃକତମୋ ନରାଂ ନୃପାତା । ସ ନୋ ଵିଶ୍ଵାସାଂ ସ୍ପୃଧାଂ ସହୋଦା ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଅଜୟ, ନରମାନଙ୍କର ନାୟକ ହେଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାର ଜୟୀ, ଆମକୁ ଏହି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଜନମାନେକୁ ଜଣାଇଦିଅ।
ମତ୍ସ୍ଯପାଯି ତେ ମହଃ ପାତ୍ରସ୍ଯେଵ ହରିଵୋ ମତ୍ସରୋ ମଦଃ । ଵୃଷା ତେ ଵୃଷ୍ଣ ଇନ୍ଦୁର୍ଵାଜୀ ସହସ୍ରସାତମଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଆନନ୍ଦ ଏକ ବଡ଼ ପାତ୍ରରେ ମଦ ପାନ କରିବା ପରି, ହେ ରଥୀ। ତୁମର ମଦକର ସୋମ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହେ ବଳବାନ, ହଜାର ଦାନ ଦେଇଥିବା।
ଆ ନସ୍ତେ ଗନ୍ତୁ ମତ୍ସରୋ ଵୃଷା ମଦୋ ଵରେଣ୍ଯଃ । ସହାଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ସାନସିଃ ପୃତନାଷାଳମର୍ତ୍ଯଃ
ତୁମର ମଦକର, ବଳବାନ ଓ ଉତ୍ତମ ମଦ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଣିଷମାନେ ଯାହାକୁ ଜିତିପାରନାହାନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ହି ଶୂରଃ ସନିତା ଚୋଦଯୋ ମନୁଷୋ ରଥମ୍ । ସହାଵାନ୍ଦସ୍ଯୁମଵ୍ରତମୋଷଃ ପାତ୍ରଂ ନ ଶୋଚିଷା
ହେ ବୀର, ତୁମେ ଜୟୀ, ମଣିଷମାନଙ୍କର ରଥକୁ ଚଳାଇବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ନୀତିହୀନ ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କର, ଅଗ୍ନି ଭରିଥିବା ପାତ୍ର ପରି।
ମୁଷାଯ ସୂର୍ଯଂ କଵେ ଚକ୍ରମୀଶାନ ଓଜସା । ଵହ ଶୁଷ୍ଣାଯ ଵଧଂ କୁତ୍ସଂ ଵାତସ୍ଯାଶ୍ଵୈଃ
ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚୁରି କର, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଚକ୍ରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର। ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କର, କୁତ୍ସକୁ ବାୟୁର ଘୋଡ଼ା ସହିତ ବହନ କର।
ଶୁଷ୍ମିନ୍ତମୋ ହି ତେ ମଦୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନିନ୍ତମ ଉତ କ୍ରତୁଃ । ଵୃତ୍ରଘ୍ନା ଵରିଵୋଵିଦା ମଂସୀଷ୍ଠା ଅଶ୍ଵସାତମଃ
ତୁମର ମଦ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ତୁମର ଶକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଭୃତ୍ର ନାଶକ, ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିବା, ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର, ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିବା।
ଯଥା ପୂର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଜରିତୃଭ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ମଯ ଇଵାପୋ ନ ତୃଷ୍ଯତେ ବଭୂଥ । ତାମନୁ ତ୍ଵା ନିଵିଦଂ ଜୋହଵୀମି ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ପୂର୍ବ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଯେପରି ତୁମେ ଅତୃପ୍ତ ଥିଲ, ଜଳ ପରି କେବେ ଶୁଷ୍କ ହେଉନାହାଁ, ସେପରି ଏହି ନିବେଦନରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି। ଆମେ ଏହି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଜନମାନେକୁ ଜଣାଇପାରିବା।
ମତ୍ସି ନୋ ଵସ୍ଯଇଷ୍ଟଯ ଇନ୍ଦ୍ରମିନ୍ଦୋ ଵୃଷା ଵିଶ । ଋଘାଯମାଣ ଇନ୍ଵସି ଶତ୍ରୁମନ୍ତି ନ ଵିନ୍ଦସି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ମଦକର ସୋମ ସହିତ, ହେ ଜନମାନଙ୍କର ବଳବାନ। ଉତ୍ସାହିତ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେ କେବେ ଜିତିପାରନାହାନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍ନା ଵେଶଯା ଗିରୋ ଯ ଏକଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଅନୁ ସ୍ଵଧା ଯମୁପ୍ଯତେ ଯଵଂ ନ ଚର୍କୃଷଦ୍ଵୃଷା
ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଗୀତ ଦିଅ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକାକି ପ୍ରଶଂସିତ। ଯାହାକୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ଧର୍ମରେ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଯବ ଦିଆଯାଏ, ତାହିଁକୁ ଦାନ କରୁଥିବା ବଳବାନ।
ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାନି ହସ୍ତଯୋଃ ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାଂ ଵସୁ । ସ୍ପାଶଯସ୍ଵ ଯୋ ଅସ୍ମଧ୍ରୁଗ୍ଦିଵ୍ଯେଵାଶନିର୍ଜହି
ଯାହାର ଦୁଇ ହାତରେ ପାଞ୍ଚ ଜନମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଧନ ଅଛି, ସେଉଁଠାରେ ଆମ ଶତ୍ରୁକୁ ଚିହ୍ନଟ କର, ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନିର ପରି ତାକୁ ନଶ୍ୱନ କର।
ଅସୁନ୍ଵନ୍ତଂ ସମଂ ଜହି ଦୂଣାଶଂ ଯୋ ନ ତେ ମଯଃ । ଅସ୍ମଭ୍ଯମସ୍ଯ ଵେଦନଂ ଦଦ୍ଧି ସୂରିଶ୍ଚିଦୋହତେ
ଯିଏ ହବି ଦିଅନାହିଁ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ତୁମର ମିତ୍ର ନୁହେଁ, ସେଉଁଠାରେ ଆଘାତ କର। ଏହାର ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଏହି ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଆପଣା ନେଇପାରେନାହଁ।
ଆଵୋ ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵିବର୍ହସୋଽର୍କେଷୁ ସାନୁଷଗସତ୍ । ଆଜାଵିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେନ୍ଦୋ ପ୍ରାଵୋ ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନମ୍
ଯାହାଙ୍କର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଶକ୍ତି ସ୍ତୁତିରେ ଅଛି, ଯାହାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଶିଖରକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରେ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ନେଇଚାଲ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଆଣ।
ଯଥା ପୂର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଜରିତୃଭ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ମଯ ଇଵାପୋ ନ ତୃଷ୍ଯତେ ବଭୂଥ । ତାମନୁ ତ୍ଵା ନିଵିଦଂ ଜୋହଵୀମି ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ ଜଳ ପରି ହେଇଥିଲ, ସେପରି ଏହି ଆହ୍ୱାନରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ଆମେ ଏହି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲୋକମାନେକୁ ଜାଣିପାରିବା।
ଆ ଚର୍ଷଣିପ୍ରା ଵୃଷଭୋ ଜନାନାଂ ରାଜା କୃଷ୍ଟୀନାଂ ପୁରୁହୂତ ଇନ୍ଦ୍ରଃ । ସ୍ତୁତଃ ଶ୍ରଵସ୍ଯନ୍ନଵସୋପ ମଦ୍ରିଗ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ହରୀ ଵୃଷଣା ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ରାଜା, ଲୋକମାନଙ୍କର ବଳିୟ, ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଆସନ୍ତି। ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ଯଶ ପାଇବାକୁ, ଆମର ନିବେଦନକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମ ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼ି, ଶୀଘ୍ର ଆସ।
ଯେ ତେ ଵୃଷଣୋ ଵୃଷଭାସ ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଯୁଜୋ ଵୃଷରଥାସୋ ଅତ୍ଯାଃ । ତାଁ ଆ ତିଷ୍ଠ ତେଭିରା ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙ୍ହଵାମହେ ତ୍ଵା ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମେ
ତୁମର ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଳିୟ, ଶକ୍ତିର ଘୋଡ଼ାମାନେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା, ରଥ ଟାଣୁଥିବା, ତେବେ ସେମାନେ ଉପରେ ଚଢ଼, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଆସ; ଆମେ ତୁମକୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ତିଷ୍ଠ ରଥଂ ଵୃଷଣଂ ଵୃଷା ତେ ସୁତଃ ସୋମଃ ପରିଷିକ୍ତା ମଧୂନି । ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵୃଷଭ୍ଯାଂ ଵୃଷଭ କ୍ଷିତୀନାଂ ହରିଭ୍ଯାଂ ଯାହି ପ୍ରଵତୋପ ମଦ୍ରିକ୍
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼, ହେ ବଳିୟ, ତୁମ ପିସିଥିବା ସୋମ ମଧୁର ସ୍ରୋତରେ ପ୍ରବାହିତ। ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼, ଲୋକମାନଙ୍କର ବଳିୟ, ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆମ ନିବେଦନକୁ ଆସ।
ଅଯଂ ଯଜ୍ଞୋ ଦେଵଯା ଅଯଂ ମିଯେଧ ଇମା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯଯମିନ୍ଦ୍ର ସୋମଃ । ସ୍ତୀର୍ଣଂ ବର୍ହିରା ତୁ ଶକ୍ର ପ୍ର ଯାହି ପିବା ନିଷଦ୍ଯ ଵି ମୁଚା ହରୀ ଇହ
ଏହି ଯଜ୍ଞ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ହେଉଛି ବୁଦ୍ଧିମତ୍ ମନ୍ତ୍ର, ଏହି ହେଉଛି ସ୍ତୁତିଗାନ, ଏହି ହେଉଛି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ। ଆସନ ପିଛାଯାଇଛି—ଆସ, ହେ ଶକ୍ର, ବସି, ପାନ କର, ତୁମ ଘୋଡ଼ାକୁ ଏଠାରେ ଛାଡ଼।
ଓ ସୁଷ୍ଟୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙୁପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ମାନ୍ଯସ୍ଯ କାରୋଃ । ଵିଦ୍ଯାମ ଵସ୍ତୋରଵସା ଗୃଣନ୍ତୋ ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ହେ ସୁସ୍ତୁତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୀଘ୍ର ଆସ, ଯୋଗ୍ୟ ଗାୟକଙ୍କର ସ୍ତୁତିଗାନକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଆମେ ଗାଇ ତୁମ କୃପାରେ ଧନ ଅନୁଭବ କରିପାରିବା; ଏହି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲୋକମାନେକୁ ଜାଣିପାରିବା।
ଯଦ୍ଧ ସ୍ଯା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରୁଷ୍ଟିରସ୍ତି ଯଯା ବଭୂଥ ଜରିତୃଭ୍ଯ ଊତୀ । ମା ନଃ କାମଂ ମହଯନ୍ତମା ଧଗ୍ଵିଶ୍ଵା ତେ ଅଶ୍ଯାଂ ପର୍ଯାପ ଆଯୋଃ
ଯେତେବେଳେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସେଇ କୃପା ଥାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଲ, ଆମର ବଡ଼ ଇଚ୍ଛା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ରହୁ; ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ ଧନ ଅନୁଭବ କରିପାରିବି, ହେ ବଳଶାଳୀ।
ନ ଘା ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଆ ଦଭନ୍ନୋ ଯା ନୁ ସ୍ଵସାରା କୃଣଵନ୍ତ ଯୋନୌ । ଆପଶ୍ଚିଦସ୍ମୈ ସୁତୁକା ଅଵେଷନ୍ଗମନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସଖ୍ଯା ଵଯଶ୍ଚ
କେହି ରାଜା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ତୁମର ଭଉଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସ୍ଥାନକୁ ଛୁଇଁପାରିବେ ନାହିଁ। ଜଳ ମଧ୍ୟ, ବହିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ସାଂଗ ଓ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି।
ଜେତା ନୃଭିରିନ୍ଦ୍ରଃ ପୃତ୍ସୁ ଶୂରଃ ଶ୍ରୋତା ହଵଂ ନାଧମାନସ୍ଯ କାରୋଃ । ପ୍ରଭର୍ତା ରଥଂ ଦାଶୁଷ ଉପାକ ଉଦ୍ଯନ୍ତା ଗିରୋ ଯଦି ଚ ତ୍ମନା ଭୂତ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ବିଜୟୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର, ନମ୍ର ଗାୟକଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତି। ସେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ରଥ ଚଳାନ୍ତି, ସେ ଗୀତକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତି, ଯଦି ସେ ସତ୍ୟରେ ନିଜେ ଅଟୁଟ।
ଏଵା ନୃଭିରିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁଶ୍ରଵସ୍ଯା ପ୍ରଖାଦଃ ପୃକ୍ଷୋ ଅଭି ମିତ୍ରିଣୋ ଭୂତ୍ । ସମର୍ଯ ଇଷ ସ୍ତଵତେ ଵିଵାଚି ସତ୍ରାକରୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ଶଂସଃ
ଏଭଳି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯଶସ୍ବୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଭାରେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଭକ୍ତଙ୍କର ସ୍ତୁତି ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ କରେ।
ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୂନଭି ଷ୍ଯାମ ମହତୋ ମନ୍ଯମାନାନ୍ । ତ୍ଵଂ ତ୍ରାତା ତ୍ଵମୁ ନୋ ଵୃଧେ ଭୂର୍ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ତୁମ ସହିତ, ହେ ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ବଡ଼ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଜୟ କରିପାରିବା। ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ, ତୁମେ ଆମର ଶକ୍ତି; ଏହି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲୋକମାନେକୁ ଜାଣିପାରିବା।
ପୂର୍ଵୀରହଂ ଶରଦଃ ଶଶ୍ରମାଣା ଦୋଷା ଵସ୍ତୋରୁଷସୋ ଜରଯନ୍ତୀଃ । ମିନାତି ଶ୍ରିଯଂ ଜରିମା ତନୂନାମପ୍ଯୂ ନୁ ପତ୍ନୀର୍ଵୃଷଣୋ ଜଗମ୍ଯୁଃ
ମୁଁ ଅନେକ ଶରଦ୍ ଦେଖିଛି, କ୍ଲାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରିଛି, ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ ଶରୀରର ଶୋଭା କମାଇଦେଉଛି। ବୟସ ଶରୀରର ରୂପ କମାଏ, ତଥାପି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ଯେ ଚିଦ୍ଧି ପୂର୍ଵ ଋତସାପ ଆସନ୍ସାକଂ ଦେଵେଭିରଵଦନ୍ନୃତାନି । ତେ ଚିଦଵାସୁର୍ନହ୍ଯନ୍ତମାପୁଃ ସମୂ ନୁ ପତ୍ନୀର୍ଵୃଷଭିର୍ଜଗମ୍ଯୁଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକାସାଥି ଅସତ୍ୟ କହିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ; ତଥାପି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ନ ମୃଷା ଶ୍ରାନ୍ତଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ଵିଶ୍ଵା ଇତ୍ସ୍ପୃଧୋ ଅଭ୍ଯଶ୍ନଵାଵ । ଜଯାଵେଦତ୍ର ଶତନୀଥମାଜିଂ ଯତ୍ସମ୍ଯଞ୍ଚା ମିଥୁନାଵଭ୍ଯଜାଵ
ଦେବତାମାନେ କ୍ଲାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଅକାରଣ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନୁହେଁ; ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀକୁ ଜୟ କରିଛି। ଏଠାରେ ମୁଁ ଶତଗୁଣ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିଛି, ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଜଣ ଠିକ୍ ଭାବେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଛନ୍ତି।
ନଦସ୍ଯ ମା ରୁଧତଃ କାମ ଆଗନ୍ନିତ ଆଜାତୋ ଅମୁତଃ କୁତଶ୍ଚିତ୍ । ଲୋପାମୁଦ୍ରା ଵୃଷଣଂ ନୀ ରିଣାତି ଧୀରମଧୀରା ଧଯତି ଶ୍ଵସନ୍ତମ୍
ମୋତେ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା, ଯେଉଁଠାରୁ ହେଉ, ଅଟକାଇ ରଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆସିନାହିଁ। ଲୋପାମୁଦ୍ରା ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତି; ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଏଇ ମହିଳା ଦୃଢ଼ ମନେ, ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତି।
ଇମଂ ନୁ ସୋମମନ୍ତିତୋ ହୃତ୍ସୁ ପୀତମୁପ ବ୍ରୁଵେ । ଯତ୍ସୀମାଗଶ୍ଚକୃମା ତତ୍ସୁ ମୃଳତୁ ପୁଲୁକାମୋ ହି ମର୍ତ୍ଯଃ
ଏହି ସୋମକୁ ଏବେ ମୁଁ ହୃଦୟରେ ପିଇଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଡାକୁଛି। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଆମେ କରିଛୁ, ସେଥିରେ ସେ ମାନ୍ୟ କରୁନ୍ତୁ, କାରଣ ମଣିଷ ସଦା ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ।