ଯୁଵାକୁ ହି ଶଚୀନାଂ ଯୁଵାକୁ ସୁମତୀନାମ୍ । ଭୂଯାମ ଵାଜଦାଵ୍ନାମ୍
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଯୁବକ, ଭଲ ଚିନ୍ତାରେ ଯୁବକ; ଆମେ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁହୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସହସ୍ରଦାଵ୍ନାଂ ଵରୁଣଃ ଶଂସ୍ଯାନାମ୍ । କ୍ରତୁର୍ଭଵତ୍ଯୁକ୍ଥ୍ଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ହଜାର ଦେଇଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବରୁଣ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ; ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଗୀତ ଯୋଗ୍ୟ।
ତଯୋରିଦଵସା ଵଯଂ ସନେମ ନି ଚ ଧୀମହି । ସ୍ଯାଦୁତ ପ୍ରରେଚନମ୍
ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ସଫଳ ହେଉ ଓ ଦୃଢ଼ ରୁହୁ; ଏହା ସହିତ ଉନ୍ନତି ମିଳୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣ ଵାମହଂ ହୁଵେ ଚିତ୍ରାଯ ରାଧସେ । ଅସ୍ମାନ୍ସୁ ଜିଗ୍ଯୁଷସ୍କୃତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ପାଇଁ ଡାକୁଛି; ଯେମାନେ ଆମକୁ ହରାଇବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣ ନୂ ନୁ ଵାଂ ସିଷାସନ୍ତୀଷୁ ଧୀଷ୍ଵା । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏବେ ତୁମେ ଯେପରି ଆଗ୍ରହ କର, ଆମକୁ ତୁମର ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ପ୍ର ଵାମଶ୍ନୋତୁ ସୁଷ୍ଟୁତିରିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣ ଯାଂ ହୁଵେ । ଯାମୃଧାଥେ ସଧସ୍ତୁତିମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯାହା ପ୍ରଶଂସା ଆମେ ଗାଉଛୁ, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଷ୍ଟୁତି ତୁମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚୁ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା ଆସନକୁ ଧାରଣ କର।
ସୋମାନଂ ସ୍ଵରଣଂ କୃଣୁହି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ । କକ୍ଷୀଵନ୍ତଂ ଯ ଔଶିଜଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମରସକୁ ଧ୍ୱନିମୟ କର, ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ, ଯେପରି ଅନୁପ୍ରେରିତ ବ୍ୟକ୍ତି କରନ୍ତି।
ଯୋ ରେଵାନ୍ଯୋ ଅମୀଵହା ଵସୁଵିତ୍ପୁଷ୍ଟିଵର୍ଧନଃ । ସ ନଃ ସିଷକ୍ତୁ ଯସ୍ତୁରଃ
ଯିଏ ଧନୀ, ଯିଏ ରୋଗ ଦୂର କରେ, ଯିଏ ଧନ ଆଣେ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଏ—ସେହି ପ୍ରବଳ ଦେବତା ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁନ୍ତୁ।
ମା ନଃ ଶଂସୋ ଅରରୁଷୋ ଧୂର୍ତିଃ ପ୍ରଣଙ୍ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ । ରକ୍ଷା ଣୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ
ମଣିଷ୍ୟଙ୍କର ଶାପ, କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା କ୍ଷତି ଆମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ପହଁଚୁ; ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସ ଘା ଵୀରୋ ନ ରିଷ୍ଯତି ଯମିନ୍ଦ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ । ସୋମୋ ହିନୋତି ମର୍ତ୍ଯମ୍
ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଓ ସୋମ ମଣିଷ୍ୟଙ୍କର କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେହି ବୀର କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ଦକ୍ଷିଣା ପାତ୍ଵଂହସଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ସୋମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଏହି ମଣିଷକୁ ଦାନ ଦିଅ, ଏବଂ ଏହି ଦାନ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅପମାଦ ଓ ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ସଦସସ୍ପତିମଦ୍ଭୁତଂ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯମ୍ । ସନିଂ ମେଧାମଯାସିଷମ୍
ଯିଏ ସଭାର ମହାନ୍ତ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଆଶାମୟ, ଧନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଆମେ ସେଉଁଠି ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।
ଯସ୍ମାଦୃତେ ନ ସିଧ୍ଯତି ଯଜ୍ଞୋ ଵିପଶ୍ଚିତଶ୍ଚନ । ସ ଧୀନାଂ ଯୋଗମିନ୍ଵତି
ଯାହା ବିନା କେବଳ ପଣ୍ଡିତମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଆମର ଧାରଣାକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି।
ଆଦୃଧ୍ନୋତି ହଵିଷ୍କୃତିଂ ପ୍ରାଞ୍ଚଂ କୃଣୋତ୍ଯଧ୍ଵରମ୍ । ହୋତ୍ରା ଦେଵେଷୁ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ହବି ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ହୋତାପନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।
ନରାଶଂସଂ ସୁଧୃଷ୍ଟମମପଶ୍ଯଂ ସପ୍ରଥସ୍ତମମ୍ । ଦିଵୋ ନ ସଦ୍ମମଖସମ୍
ମୁଁ ନରାଶଂସଙ୍କୁ ଦେଖିଛି, ସେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସ୍ୱର୍ଗର ମନ୍ଦିର ପରି ଉଜ୍ୱଳ ଓ ଉଲ୍ଲାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ପ୍ରତି ତ୍ଯଂ ଚାରୁମଧ୍ଵରଂ ଗୋପୀଥାଯ ପ୍ର ହୂଯସେ । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ଏହି ମଧୁର ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଛି; ହେ ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ନହି ଦେଵୋ ନ ମର୍ତ୍ଯୋ ମହସ୍ତଵ କ୍ରତୁଂ ପରଃ । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତିକୁ କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ମଣିଷ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଯେ ମହୋ ରଜସୋ ଵିଦୁର୍ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ଅଦ୍ରୁହଃ । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ଯେଉଁମାନେ ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟି ନାହାନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଯ ଉଗ୍ରା ଅର୍କମାନୃଚୁରନାଧୃଷ୍ଟାସ ଓଜସା । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ଯେଉଁମାନେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି, ଅଜୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଯେ ଶୁଭ୍ରା ଘୋରଵର୍ପସଃ ସୁକ୍ଷତ୍ରାସୋ ରିଶାଦସଃ । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ୱଳ, ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ; ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଯେ ନାକସ୍ଯାଧି ରୋଚନେ ଦିଵି ଦେଵାସ ଆସତେ । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଆକାଶର ଉଜ୍ୱଳ ଲୋକରେ ବସିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଯ ଈଙ୍ଖଯନ୍ତି ପର୍ଵତାନ୍ତିରଃ ସମୁଦ୍ରମର୍ଣଵମ୍ । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ଯେଉଁମାନେ ପାହାଡ଼ ଶିଖରକୁ କମ୍ପାଇଦେଇଥାନ୍ତି ଓ ସମୁଦ୍ର ପାର କରିଯାନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଆ ଯେ ତନ୍ଵନ୍ତି ରଶ୍ମିଭିସ୍ତିରଃ ସମୁଦ୍ରମୋଜସା । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର କିରଣ ଭିନ୍ନ କରନ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିରେ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଅଭି ତ୍ଵା ପୂର୍ଵପୀତଯେ ସୃଜାମି ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ । ମରୁଦ୍ଭିରଗ୍ନ ଆ ଗହି
ତୁମ ପୂର୍ବ ଆହୁତି ପାଇଁ ମୁଁ ସୋମର ମଧୁ ଢାଳୁଛି; ଅଗ୍ନି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଅଯଂ ଦେଵାଯ ଜନ୍ମନେ ସ୍ତୋମୋ ଵିପ୍ରେଭିରାସଯା । ଅକାରି ରତ୍ନଧାତମଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଓ ଧନ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଚୋଯୁଜା ତତକ୍ଷୁର୍ମନସା ହରୀ । ଶମୀଭିର୍ଯଜ୍ଞମାଶତ
ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମନକୁ କଥା ସହିତ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି।
ତକ୍ଷନ୍ନାସତ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ପରିଜ୍ମାନଂ ସୁଖଂ ରଥମ୍ । ତକ୍ଷନ୍ଧେନୁଂ ସବର୍ଦୁଘାମ୍
ସେମାନେ ଅଶ୍ୱିନମାନେ ପାଇଁ ଏକ ଶୀଘ୍ର ଓ ସୁବିଧାଜନକ ରଥ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଗାଈ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ଯୁଵାନା ପିତରା ପୁନଃ ସତ୍ଯମନ୍ତ୍ରା ଋଜୂଯଵଃ । ଋଭଵୋ ଵିଷ୍ଟ୍ଯକ୍ରତ
ଯେଉଁ ଯୁବକ, ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତି ଓ ସିଧାସଳଖ ଚାଲିଥାନ୍ତି, ସେଇ ଋଭୁମାନେ ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ସଂ ଵୋ ମଦାସୋ ଅଗ୍ମତେନ୍ଦ୍ରେଣ ଚ ମରୁତ୍ଵତା । ଆଦିତ୍ଯେଭିଶ୍ଚ ରାଜଭିଃ
ତୁମ ମନର ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନେ ସହିତ ଏବଂ ରାଜା ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଆସୁ।
ଉତ ତ୍ଯଂ ଚମସଂ ନଵଂ ତ୍ଵଷ୍ଟୁର୍ଦେଵସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତମ୍ । ଅକର୍ତ ଚତୁରଃ ପୁନଃ
ଏହି ନୂତନ ପାତ୍ରଟି ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟାର ଦ୍ୱାରା କୁଶଳତାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ସେ ଏହାକୁ ଚାରିଥର ନବୀନ କରିଥିଲେ।