ସ ଯୋ ଵୃଷା ନରାଂ ନ ରୋଦସ୍ଯୋଃ ଶ୍ରଵୋଭିରସ୍ତି ଜୀଵପୀତସର୍ଗଃ । ପ୍ର ଯଃ ସସ୍ରାଣଃ ଶିଶ୍ରୀତ ଯୋନୌ
ସେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳଦ, ଦୁଇ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଜୀବନ୍ତ, ସ୍ତୁତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ସେ, ଆଗକୁ ବଢ଼ି, ଗର୍ଭରେ ବସିଥିବା।
ଆ ଯଃ ପୁରଂ ନାର୍ମିଣୀମଦୀଦେଦତ୍ଯଃ କଵିର୍ନଭନ୍ଯୋ ନାର୍ଵା । ସୂରୋ ନ ରୁରୁକ୍ଵାଞ୍ଛତାତ୍ମା
ସେ, ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗରୁ ବାହାରି, ଚମକିଯାଇଛି, ଜ୍ଞାନୀ, ମେଘ ପରି, ଦୂର ନୁହେଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିରେ ଚାଲିଛି।
ଅଭି ଦ୍ଵିଜନ୍ମା ତ୍ରୀ ରୋଚନାନି ଵିଶ୍ଵା ରଜାଂସି ଶୁଶୁଚାନୋ ଅସ୍ଥାତ୍ । ହୋତା ଯଜିଷ୍ଠୋ ଅପାଂ ସଧସ୍ଥେ
ଦ୍ୱିବାର ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ତିନି ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଞ୍ଚଳରେ, ସମସ୍ତ ଆକାଶରେ ଦ୍ୱିପ୍ତି ଦେଉଛି; ଜଳର ଆସନରେ ସବୁଠୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୋତା।
ଅଯଂ ସ ହୋତା ଯୋ ଦ୍ଵିଜନ୍ମା ଵିଶ୍ଵା ଦଧେ ଵାର୍ଯାଣି ଶ୍ରଵସ୍ଯା । ମର୍ତୋ ଯୋ ଅସ୍ମୈ ସୁତୁକୋ ଦଦାଶ
ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ସେ ହୋତା, ଦ୍ୱିଜନ୍ମା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗୌରବ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ମଣିଷ ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ସୋମ ରସ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ।
ପୁରୁ ତ୍ଵା ଦାଶ୍ଵାନ୍ଵୋଚେଽରିରଗ୍ନେ ତଵ ସ୍ଵିଦା । ତୋଦସ୍ଯେଵ ଶରଣ ଆ ମହସ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ଅନେକ ଥର ତୁମକୁ କହିଛି, ଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଭଳି, କାରଣ ତୁମେ ଆମର; ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କରୁ ଆଶ୍ରୟ ଭଳି, ଆମ ମହାନତାକୁ ଆସ।
ଵ୍ଯନିନସ୍ଯ ଧନିନଃ ପ୍ରହୋଷେ ଚିଦରରୁଷଃ । କଦା ଚନ ପ୍ରଜିଗତୋ ଅଦେଵଯୋଃ
ଉଚ୍ଚ କଥା କରୁଥିବା, ଧନୀ କିମ୍ବା କ୍ରୋଧିତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେମାନେ କଦାପି ତୁମର ତ୍ୟାଗ ପାଇନାହିଁ, ଦେବତାହୀନ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସ ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଵିପ୍ର ମର୍ତ୍ଯୋ ମହୋ ଵ୍ରାଧନ୍ତମୋ ଦିଵି । ପ୍ରପ୍ରେତ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ଵନୁଷଃ ସ୍ଯାମ
ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମଣିଷ, ଚମକୁଥିବା, ଦିବରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହର ଅନୁୟାୟୀ ହେବା।
ମିତ୍ରଂ ନ ଯଂ ଶିମ୍ଯା ଗୋଷୁ ଗଵ୍ଯଵଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଵିଦଥେ ଅପ୍ସୁ ଜୀଜନନ୍ । ଅରେଜେତାଂ ରୋଦସୀ ପାଜସା ଗିରା ପ୍ରତି ପ୍ରିଯଂ ଯଜତଂ ଜନୁଷାମଵଃ
ମିତ୍ରଙ୍କ ଭଳି, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଗୋମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଧନ ପାଇଁ, ସଭାରେ ଏବଂ ଜଳରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ଦୁଇ ଜଗତ, ଶକ୍ତି ଓ କଥାରେ କମ୍ପିତ, ପ୍ରିୟ ଓ ପୂଜ୍ୟ ସମର୍ଥନକୁ ଉତ୍ତର ଦେଉ।
ଯଦ୍ଧ ତ୍ଯଦ୍ଵାଂ ପୁରୁମୀଳ୍ହସ୍ଯ ସୋମିନଃ ପ୍ର ମିତ୍ରାସୋ ନ ଦଧିରେ ସ୍ଵାଭୁଵଃ । ଅଧ କ୍ରତୁଂ ଵିଦତଂ ଗାତୁମର୍ଚତ ଉତ ଶ୍ରୁତଂ ଵୃଷଣା ପସ୍ତ୍ଯାଵତଃ
ଯେତେବେଳେ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ, ବହୁବାର ସୋମ ଦେଇ ପୂଜା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ ହେଉଛ, ମିତ୍ରଙ୍କ ଭଳି, ସ୍ଵଭାବରେ ତୁମେ ସ୍ଥାନ ନେଉଛ; ତେବେ ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି ଦେଉଛ, ପଥରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଳି ଘରର ରକ୍ଷା କରୁଛ।
ଆ ଵାଂ ଭୂଷନ୍କ୍ଷିତଯୋ ଜନ୍ମ ରୋଦସ୍ଯୋଃ ପ୍ରଵାଚ୍ଯଂ ଵୃଷଣା ଦକ୍ଷସେ ମହେ । ଯଦୀମୃତାଯ ଭରଥୋ ଯଦର୍ଵତେ ପ୍ର ହୋତ୍ରଯା ଶିମ୍ଯା ଵୀଥୋ ଅଧ୍ଵରମ୍
ତୁମେ, ଜନମାନେ, ଦୁଇ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମହାଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅମର ଓ ନ୍ୟାୟବାନ୍କୁ ବହନ କର, ହୋତା ଭଳି ଜ୍ଞାନରେ ଉପାସନାକୁ ନେତୃତ୍ୱ କର।
ପ୍ର ସା କ୍ଷିତିରସୁର ଯା ମହି ପ୍ରିଯ ଋତାଵାନାଵୃତମା ଘୋଷଥୋ ବୃହତ୍ । ଯୁଵଂ ଦିଵୋ ବୃହତୋ ଦକ୍ଷମାଭୁଵଂ ଗାଂ ନ ଧୁର୍ଯୁପ ଯୁଞ୍ଜାଥେ ଅପଃ
ଏହି ମହାନ, ପ୍ରିୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମର୍ଥନ, ଅସୁରମାନେ, ତୁମେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛ; ନ୍ୟାୟବାନ ଓ ବିଶାଳ; ଦୁଇଜଣ ଦିବର ମହାନ ଦକ୍ଷତାକୁ ଆଣିଛ, ଗାଁକୁ ଜୁଆ ଲଗାଇବା ଭଳି, ତୁମେ ଜଳକୁ ଗତି ଦେଉଛ।
ମହୀ ଅତ୍ର ମହିନା ଵାରମୃଣ୍ଵଥୋଽରେଣଵସ୍ତୁଜ ଆ ସଦ୍ମନ୍ଧେନଵଃ । ସ୍ଵରନ୍ତି ତା ଉପରତାତି ସୂର୍ଯମା ନିମ୍ରୁଚ ଉଷସସ୍ତକ୍ଵଵୀରିଵ
ଏଠାରେ, ତୁମ ମହିମାରେ, ତୁମେ ଆବରଣକୁ ହଟାଉଛ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ; ଧୂଳି, ଭିତି, ଶାନ୍ତ ହେଉଛ; ସେମାନେ ଉପରେ ଧ୍ୱନି କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଖୋଜି, ଉଷାମାନେ ତାଙ୍କର କିରଣ ଭଳି, ଦକ୍ଷ ନାରୀମାନେ ପରି ଆସୁଛ।
ଆ ଵାମୃତାଯ କେଶିନୀରନୂଷତ ମିତ୍ର ଯତ୍ର ଵରୁଣ ଗାତୁମର୍ଚଥଃ । ଅଵ ତ୍ମନା ସୃଜତଂ ପିନ୍ଵତଂ ଧିଯୋ ଯୁଵଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ମନ୍ମନାମିରଜ୍ଯଥଃ
ତୁମେ, ଦୀର୍ଘ କେଶୀ, ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଆସିଛ; ଯେଉଁଠାରେ, ମିତ୍ର, ଭରୁଣ, ପଥରେ ପ୍ରଶଂସିତ; ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ପୋଷଣ କର, ଦୁଇଜଣ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କର ମନକୁ ଜ୍ଞାନରେ ଅନୁପ୍ରେରଣ କର।
ଯୋ ଵାଂ ଯଜ୍ଞୈଃ ଶଶମାନୋ ହ ଦାଶତି କଵିର୍ହୋତା ଯଜତି ମନ୍ମସାଧନଃ । ଉପାହ ତଂ ଗଚ୍ଛଥୋ ଵୀଥୋ ଅଧ୍ଵରମଚ୍ଛା ଗିରଃ ସୁମତିଂ ଗନ୍ତମସ୍ମଯୂ
ଯିଏ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ସେବା କରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋତା, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ର ତୟାରି କରେ; ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ଆସ, ଉପାସନାକୁ ନେତୃତ୍ୱ କର, ତାଙ୍କର ଗୀତକୁ, ଭଲ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବାକୁ।
ଯୁଵାଂ ଯଜ୍ଞୈଃ ପ୍ରଥମା ଗୋଭିରଞ୍ଜତ ଋତାଵାନା ମନସୋ ନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିଷୁ । ଭରନ୍ତି ଵାଂ ମନ୍ମନା ସଂଯତା ଗିରୋଽଦୃପ୍ଯତା ମନସା ରେଵଦାଶାଥେ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ, ପ୍ରଥମେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଗୋଧନରେ ଶୋଭିତ, ନ୍ୟାୟବାନ, ମନ ଚଳିତିବା ଭଳି; ଚିନ୍ତାରେ ଗଠିତ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ବହନ କରେ, ଅକ୍ଷୟ ମନରେ ତୁମେ ଶ୍ରୀଦାନ କର।
ରେଵଦ୍ଵଯୋ ଦଧାଥେ ରେଵଦାଶାଥେ ନରା ମାଯାଭିରିତଊତି ମାହିନମ୍ । ନ ଵାଂ ଦ୍ଯାଵୋଽହଭିର୍ନୋତ ସିନ୍ଧଵୋ ନ ଦେଵତ୍ଵଂ ପଣଯୋ ନାନଶୁର୍ମଘମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ, ନର, ଧନ ବହନ କର, ଶ୍ରୀ ଦେଉଛ, ଶକ୍ତିରେ ମହାନତାକୁ ରକ୍ଷା କର; ଦିନ ନାହିଁ, ନଦୀମାନେ ନୁହେଁ, ଦେବତ୍ୱ କିମ୍ବା ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ କେବେ ତୁମର ମହିମାକୁ କ୍ଷତି କରିନାହିଁ।
ଯୁଵଂ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ପୀଵସା ଵସାଥେ ଯୁଵୋରଚ୍ଛିଦ୍ରା ମନ୍ତଵୋ ହ ସର୍ଗାଃ । ଅଵାତିରତମନୃତାନି ଵିଶ୍ଵ ଋତେନ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସଚେଥେ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଶ୍ରୀମୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧୁଛ; ତୁମ ଚିନ୍ତା ନିର୍ମଳ, ତୁମ ସୃଷ୍ଟି ସତ୍ୟ; ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ, ସତ୍ୟରେ ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କର, ସମସ୍ତ ଅସତ୍ୟକୁ ଦୂର କର।
ଏତଚ୍ଚନ ତ୍ଵୋ ଵି ଚିକେତଦେଷାଂ ସତ୍ଯୋ ମନ୍ତ୍ରଃ କଵିଶସ୍ତ ଋଘାଵାନ୍ । ତ୍ରିରଶ୍ରିଂ ହନ୍ତି ଚତୁରଶ୍ରିରୁଗ୍ରୋ ଦେଵନିଦୋ ହ ପ୍ରଥମା ଅଜୂର୍ଯନ୍
ମିତ୍ର-ଭରୁଣ, ତୁମର ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି; ତୁମ ସତ୍ୟ ଉପଦେଶ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତିନିପାର୍ଶ୍ୱ ଘାତ କରେ, ଚାରିପାର୍ଶ୍ୱ ଭୟଙ୍କର, ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ପ୍ରଥମେ ସ୍ଥାପିତ।
ଅପାଦେତି ପ୍ରଥମା ପଦ୍ଵତୀନାଂ କସ୍ତଦ୍ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଚିକେତ । ଗର୍ଭୋ ଭାରଂ ଭରତ୍ଯା ଚିଦସ୍ଯ ଋତଂ ପିପର୍ତ୍ଯନୃତଂ ନି ତାରୀତ୍
ପଦବାନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଅପସରିଯାଏ; ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ, ତୁମର ଏହି କଥା କିଏ ଜାଣିଛି? ଗର୍ଭ ଭାର ବହିଥାଏ, ନିଜର ମଧ୍ୟ, ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରି, ଅସତ୍ୟକୁ ଛାଡି ଦେଉଛି।
ପ୍ରଯନ୍ତମିତ୍ପରି ଜାରଂ କନୀନାଂ ପଶ୍ଯାମସି ନୋପନିପଦ୍ଯମାନମ୍ । ଅନଵପୃଗ୍ଣା ଵିତତା ଵସାନଂ ପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧାମ
ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯୁବତୀମାନେ ପରି ଚାରିପାଖ ଘୁଞ୍ଚୁଥିବା ପ୍ରେମିକାକୁ, ନିକଟକୁ ଆସୁନାହିଁ; ଯିଏ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛି, ଶୋଭା ବିସ୍ତାର କରିଛି, ଏବଂ ପଡି ଯାଉନାହିଁ, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ନିବାସ।
ଅନଶ୍ଵୋ ଜାତୋ ଅନଭୀଶୁରର୍ଵା କନିକ୍ରଦତ୍ପତଯଦୂର୍ଧ୍ଵସାନୁଃ । ଅଚିତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜୁଜୁଷୁର୍ଯୁଵାନଃ ପ୍ର ମିତ୍ରେ ଧାମ ଵରୁଣେ ଗୃଣନ୍ତଃ
ଘୋଡା ନଥିବା, ଚାବୁକ ନଥିବା, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଏହି ଉପରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ତାଙ୍କର ଶିଖର ଉପରେ; ଯୁବକମାନେ ଅବୁଦ୍ଧି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆଦର କରିଛନ୍ତି, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣଙ୍କର ନିବାସକୁ ଗାଇ ଗାଇ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି।
ଆ ଧେନଵୋ ମାମତେଯମଵନ୍ତୀର୍ବ୍ରହ୍ମପ୍ରିଯଂ ପୀପଯନ୍ସସ୍ମିନ୍ନୂଧନ୍ । ପିତ୍ଵୋ ଭିକ୍ଷେତ ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନାସାଵିଵାସନ୍ନଦିତିମୁରୁଷ୍ଯେତ୍
ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଓ ପାଳନକାରୀ ଗାଈମାନେ ଅଧିକ ଧନ ଦେଉନ୍ତୁ । ଯିଏ ଜୀବନର ଉପାୟ ଜାଣିଛି, ସେ ଏହି ଧନ ଚାହିଁବେ । ସେ ଚେତନା ଦେଇ ମହା ମାତା ଅଦିତିଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ବିଶାଳତା ଦେଇଥିବେ ।
ଆ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ହଵ୍ଯଜୁଷ୍ଟିଂ ନମସା ଦେଵାଵଵସା ଵଵୃତ୍ଯାମ୍ । ଅସ୍ମାକଂ ବ୍ରହ୍ମ ପୃତନାସୁ ସହ୍ଯା ଅସ୍ମାକଂ ଵୃଷ୍ଟିର୍ଦିଵ୍ଯା ସୁପାରା
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ପ୍ରିୟ ନିବେଦନ ଦେଉଛୁ । ଆମର ଶ୍ଲୋକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେଉ, ଆମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉପକୃତିକର ହେଉ ।
ଯଜାମହେ ଵାଂ ମହଃ ସଜୋଷା ହଵ୍ଯେଭିର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ନମୋଭିଃ । ଘୃତୈର୍ଘୃତସ୍ନୂ ଅଧ ଯଦ୍ଵାମସ୍ମେ ଅଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ନ ଧୀତିଭିର୍ଭରନ୍ତି
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ଏକାସାଥିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରୁଛୁ । ଘୃତ ଦ୍ୱାରା, ପୁରୋହିତମାନେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ଆପଣଙ୍କର ଦାନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣିଦିଅନ୍ତି ।
ପ୍ରସ୍ତୁତିର୍ଵାଂ ଧାମ ନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିରଯାମି ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁଵୃକ୍ତିଃ । ଅନକ୍ତି ଯଦ୍ଵାଂ ଵିଦଥେଷୁ ହୋତା ସୁମ୍ନଂ ଵାଂ ସୂରିର୍ଵୃଷଣାଵିଯକ୍ଷନ୍
ମୋର ପ୍ରଶଂସା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ ହେଉ । ଯେତେବେଳେ ପୁରୋହିତ ବିଧିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ।
ପୀପାଯ ଧେନୁରଦିତିରୃତାଯ ଜନାଯ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ହଵିର୍ଦେ । ହିନୋତି ଯଦ୍ଵାଂ ଵିଦଥେ ସପର୍ଯନ୍ସ ରାତହଵ୍ଯୋ ମାନୁଷୋ ନ ହୋତା
ଅଦିତି ନାମକ ପାଳନକାରୀ ଗାଈ ନ୍ୟାୟ ଓ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଏହି ନିବେଦନ ଦେଇଛନ୍ତି । ଯେପରି ପୁରୋହିତ ବିଧିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦାନ ଦେଇଥାଏ ।
ଉତ ଵାଂ ଵିକ୍ଷୁ ମଦ୍ଯାସ୍ଵନ୍ଧୋ ଗାଵ ଆପଶ୍ଚ ପୀପଯନ୍ତ ଦେଵୀଃ । ଉତୋ ନୋ ଅସ୍ଯ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ ପତିର୍ଦନ୍ଵୀତଂ ପାତଂ ପଯସ ଉସ୍ରିଯାଯାଃ
ମଦ ଓ ଗାଈ ଓ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି । ପ୍ରାଚୀନ ପତି ଆମକୁ ଗାଈର ଦୁଧର ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ନୁ କଂ ଵୀର୍ଯାଣି ପ୍ର ଵୋଚଂ ଯଃ ପାର୍ଥିଵାନି ଵିମମେ ରଜାଂସି । ଯୋ ଅସ୍କଭାଯଦୁତ୍ତରଂ ସଧସ୍ଥଂ ଵିଚକ୍ରମାଣସ୍ତ୍ରେଧୋରୁଗାଯଃ
ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି, ଯିଏ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ମାପିଥିଲେ, ଯିଏ ଉପର ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରି, ବିଶାଳ ତିନି ପଦେ ଚାଲିଥିଲେ ।
ପ୍ର ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୁ ସ୍ତଵତେ ଵୀର୍ଯେଣ ମୃଗୋ ନ ଭୀମଃ କୁଚରୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ । ଯସ୍ଯୋରୁଷୁ ତ୍ରିଷୁ ଵିକ୍ରମଣେଷ୍ଵଧିକ୍ଷିଯନ୍ତି ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବୀରତା ପାଇଁ ସେ ପ୍ରଶଂସିତ, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଘୁରୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ପଶୁ ପରି । ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ତିନି ପଦେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି ।
ପ୍ର ଵିଷ୍ଣଵେ ଶୂଷମେତୁ ମନ୍ମ ଗିରିକ୍ଷିତ ଉରୁଗାଯାଯ ଵୃଷ୍ଣେ । ଯ ଇଦଂ ଦୀର୍ଘଂ ପ୍ରଯତଂ ସଧସ୍ଥମେକୋ ଵିମମେ ତ୍ରିଭିରିତ୍ପଦେଭିଃ
ମୋର ଶ୍ଲୋକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ, ଯିଏ ବିଶାଳ ପଦେ ଚାଲନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପାହାଡ଼ର ପ୍ରଭୁ । ତିନି ପଦେ ସେ ଏହି ଦୀର୍ଘ ଆସନକୁ ଏକା ମାପିଥିଲେ ।