ଉତୋ ନୋ ଅସ୍ଯା ଉଷସୋ ଜୁଷେତ ହ୍ଯର୍କସ୍ଯ ବୋଧି ହଵିଷୋ ହଵୀମଭିଃ ସ୍ଵର୍ଷାତା ହଵୀମଭିଃ । ଯଦିନ୍ଦ୍ର ହନ୍ତଵେ ମୃଧୋ ଵୃଷା ଵଜ୍ରିଞ୍ଚିକେତସି । ଆ ମେ ଅସ୍ଯ ଵେଧସୋ ନଵୀଯସୋ ମନ୍ମ ଶ୍ରୁଧି ନଵୀଯସଃ
ଏହି ଉଷା ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ହବିଷ୍ୟକୁ ପସନ୍ଦ କରୁନ୍ତୁ, ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଆଣନ୍ତୁ । ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିବାବେଳେ, ମୋର ନୂତନ ଗୀତକୁ ଶୁଣ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ ।
ତ୍ଵଂ ତମିନ୍ଦ୍ର ଵାଵୃଧାନୋ ଅସ୍ମଯୁରମିତ୍ରଯନ୍ତଂ ତୁଵିଜାତ ମର୍ତ୍ଯଂ ଵଜ୍ରେଣ ଶୂର ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ଜହି ଯୋ ନୋ ଅଘାଯତି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମଃ । ରିଷ୍ଟଂ ନ ଯାମନ୍ନପ ଭୂତୁ ଦୁର୍ମତିର୍ଵିଶ୍ଵାପ ଭୂତୁ ଦୁର୍ମତିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ତୁମେ ଶତ୍ରୁଭାବୀ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ତୁମର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଳନ କର । ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ନାଶ କର, ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଆମ ଯାତ୍ରାରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଖରାପ ଚିନ୍ତା ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରୁହୁ ।
ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ମଘଵନ୍ପୂର୍ଵ୍ଯେ ଧନ ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵୋତାଃ ସାସହ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତୋ ଵନୁଯାମ ଵନୁଷ୍ଯତଃ । ନେଦିଷ୍ଠେ ଅସ୍ମିନ୍ନହନ୍ଯଧି ଵୋଚା ନୁ ସୁନ୍ଵତେ । ଅସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ଵି ଚଯେମା ଭରେ କୃତଂ ଵାଜଯନ୍ତୋ ଭରେ କୃତମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବା, ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି ସେମାନେଙ୍କୁ ଅପରାଜିତ କରିପାରିବା। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସୋମ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଉଛି, ଆମେ ସେଠାରେ ମଧୁର କଥା କହିବା। ଏହି କ୍ରିୟାରେ, ଆମେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ପୁରସ୍କାର ଜିତିବା।
ସ୍ଵର୍ଜେଷେ ଭର ଆପ୍ରସ୍ଯ ଵକ୍ମନ୍ଯୁଷର୍ବୁଧଃ ସ୍ଵସ୍ମିନ୍ନଞ୍ଜସି କ୍ରାଣସ୍ଯ ସ୍ଵସ୍ମିନ୍ନଞ୍ଜସି । ଅହନ୍ନିନ୍ଦ୍ରୋ ଯଥା ଵିଦେ ଶୀର୍ଷ୍ଣାଶୀର୍ଷ୍ଣୋପଵାଚ୍ଯଃ । ଅସ୍ମତ୍ରା ତେ ସଧ୍ର୍ଯକ୍ସନ୍ତୁ ରାତଯୋ ଭଦ୍ରା ଭଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚାହାଁଥିବା, ପ୍ରଭାତର ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା, ନିଜ ଘରେ ଧନ ଚାହୁଁଥିବା, ସେଠି ପୁରସ୍କାର ଆଣ। ଇନ୍ଦ୍ର ଅର୍ବୁଦକୁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାବେ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ଏହା ସବୁଠାରେ କୁହାଯିବା ଉଚିତ। ତୁମର ଦାନ ଆମ ସହିତ ରହୁ, ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଭଲ ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳୁ।
ତତ୍ତୁ ପ୍ରଯଃ ପ୍ରତ୍ନଥା ତେ ଶୁଶୁକ୍ଵନଂ ଯସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ଵାରମକୃଣ୍ଵତ କ୍ଷଯମୃତସ୍ଯ ଵାରସି କ୍ଷଯମ୍ । ଵି ତଦ୍ଵୋଚେରଧ ଦ୍ଵିତାନ୍ତଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ରଶ୍ମିଭିଃ । ସ ଘା ଵିଦେ ଅନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରୋ ଗଵେଷଣୋ ବନ୍ଧୁକ୍ଷିଦ୍ଭ୍ଯୋ ଗଵେଷଣଃ
ତୁମର ସେ ପୁରୁଣା ଦୟା, ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞରେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ନିବାସ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ତୁମେ ସେଥିରେ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରିଥିଲ, ଏହାକୁ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଇଛ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି, ଗାଁ ଖୋଜିବା ବେଳେ, ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ନୂ ଇତ୍ଥା ତେ ପୂର୍ଵଥା ଚ ପ୍ରଵାଚ୍ଯଂ ଯଦଙ୍ଗିରୋଭ୍ଯୋଽଵୃଣୋରପ ଵ୍ରଜମିନ୍ଦ୍ର ଶିକ୍ଷନ୍ନପ ଵ୍ରଜମ୍ । ଐଭ୍ଯଃ ସମାନ୍ଯା ଦିଶାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଜେଷି ଯୋତ୍ସି ଚ । ସୁନ୍ଵଦ୍ଭ୍ଯୋ ରନ୍ଧଯା କଂ ଚିଦଵ୍ରତଂ ହୃଣାଯନ୍ତଂ ଚିଦଵ୍ରତମ୍
ଏବେ ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପାଇଁ ଗୋଖାଟ ଖୋଲିଥିଲେ। ତୁମେ ସେମାନେ ପାଇଁ ସମାନ ଅଂଶ ଦେଇଛ, ଆମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଜିତିଛ। ଯେଉଁମାନେ ସୋମ ଚାପିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ସେଠାରୁ ଅନ୍ୟାୟୀ କିମ୍ବା କ୍ରୋଧିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୂରେଇଦିଅ।
ସଂ ଯଜ୍ଜନାନ୍କ୍ରତୁଭିଃ ଶୂର ଈକ୍ଷଯଦ୍ଧନେ ହିତେ ତରୁଷନ୍ତ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ ପ୍ର ଯକ୍ଷନ୍ତ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ । ତସ୍ମା ଆଯୁଃ ପ୍ରଜାଵଦିଦ୍ବାଧେ ଅର୍ଚନ୍ତ୍ଯୋଜସା । ଇନ୍ଦ୍ର ଓକ୍ଯଂ ଦିଧିଷନ୍ତ ଧୀତଯୋ ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ନ ଧୀତଯଃ
ଯିଏ ସାହସିକ ଭାବରେ ଧନ ପାଇବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରୁଛନ୍ତି, ଯିଏ ଖ୍ୟାତି ଚାହାନ୍ତି, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି ଏହି ବୀର। ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନ ମିଳେ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଉଛି, ଆମର ମନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ଲଗିଛି।
ଯୁଵଂ ତମିନ୍ଦ୍ରାପର୍ଵତା ପୁରୋଯୁଧା ଯୋ ନଃ ପୃତନ୍ଯାଦପ ତଂତମିଦ୍ଧତଂ ଵଜ୍ରେଣ ତଂତମିଦ୍ଧତମ୍ । ଦୂରେ ଚତ୍ତାଯ ଚ୍ଛନ୍ତ୍ସଦ୍ଗହନଂ ଯଦିନକ୍ଷତ୍ । ଅସ୍ମାକଂ ଶତ୍ରୂନ୍ପରି ଶୂର ଵିଶ୍ଵତୋ ଦର୍ମା ଦର୍ଷୀଷ୍ଟ ଵିଶ୍ଵତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ, ତୁମେ ଆଗରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ତୁମର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘାତ କର, ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂରେ ଫେଙ୍କିଦିଅ। ଯଦି ସେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିଛି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କର। ହେ ବୀର, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଘେରି ଦିଅ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଚିତ୍ରିଭୂତ କର।
ଉଭେ ପୁନାମି ରୋଦସୀ ଋତେନ ଦ୍ରୁହୋ ଦହାମି ସଂ ମହୀରନିନ୍ଦ୍ରାଃ । ଅଭିଵ୍ଲଗ୍ଯ ଯତ୍ର ହତା ଅମିତ୍ରା ଵୈଲସ୍ଥାନଂ ପରି ତୃଳ୍ହା ଅଶେରନ୍
ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ଦୁଇଟି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପବିତ୍ର କରେଉଛି; ମୁଁ ଭ୍ରମ ଓ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦହି ଦେଉଛି, ହେ ନିର୍ମଳମନ, ମୁଁ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେଉଛି। ଯେଉଁଠି ଶତ୍ରୁମାନେ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ଗୃହମାନେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି ଓ ଦୃଢ଼ କିଲ୍ଲାମାନେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି।
ଅଭିଵ୍ଲଗ୍ଯା ଚିଦଦ୍ରିଵଃ ଶୀର୍ଷା ଯାତୁମତୀନାମ୍ । ଛିନ୍ଧି ଵଟୂରିଣା ପଦା ମହାଵଟୂରିଣା ପଦା
ହେ ପାଥର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡକୁ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର। ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପାଦରେ, ବଡ଼ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପାଦରେ ସେମାନେକୁ ଚେରି ଦିଅ।
ଅଵାସାଂ ମଘଵଞ୍ଜହି ଶର୍ଧୋ ଯାତୁମତୀନାମ୍ । ଵୈଲସ୍ଥାନକେ ଅର୍ମକେ ମହାଵୈଲସ୍ଥେ ଅର୍ମକେ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କ ଦଳକୁ ଦୂରେ ହଟା। ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁଠି ଦୃଢ଼ ଗଢ଼ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସେଠି, ବଡ଼ ଶତ୍ରୁ ଗଢ଼ରେ, ଶତ୍ରୁ ଅଞ୍ଚଳରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର।
ଯାସାଂ ତିସ୍ରଃ ପଞ୍ଚାଶତୋଽଭିଵ୍ଲଙ୍ଗୈରପାଵପଃ । ତତ୍ସୁ ତେ ମନାଯତି ତକତ୍ସୁ ତେ ମନାଯତି
ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମେ ତେପନ୍ନି (ପଞ୍ଚାଶିରେ ତିନି) ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଲ, ଏହି କାମ ହେଉଛି ତୁମର ଇଚ୍ଛା। ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରହାର କର, ସେତେବେଳେ ଏହି ଇଚ୍ଛା ରହିଥାଏ।
ପିଶଙ୍ଗଭୃଷ୍ଟିମମ୍ଭୃଣଂ ପିଶାଚିମିନ୍ଦ୍ର ସଂ ମୃଣ । ସର୍ଵଂ ରକ୍ଷୋ ନି ବର୍ହଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଢ଼ ପିତା ରଙ୍ଗର ବାଣ, ଦୁଷ୍ଟ ଭୂତ, ମାୟାବିକୁ ନଶ୍ଟ କର। ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ଦଳକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଅଵର୍ମହ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାଦୃହି ଶ୍ରୁଧୀ ନଃ ଶୁଶୋଚ ହି ଦ୍ଯୌଃ କ୍ଷା ନ ଭୀଷାଁ ଅଦ୍ରିଵୋ ଘୃଣାନ୍ନ ଭୀଷାଁ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଶୁଷ୍ମିନ୍ତମୋ ହି ଶୁଷ୍ମିଭିର୍ଵଧୈରୁଗ୍ରେଭିରୀଯସେ । ଅପୂରୁଷଘ୍ନୋ ଅପ୍ରତୀତ ଶୂର ସତ୍ଵଭିସ୍ତ୍ରିସପ୍ତୈଃ ଶୂର ସତ୍ଵଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଆମ କଥା ଶୁଣ। ଆକାଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଛି, ଭୂମି ତୁମ ତେଜରେ ଭୟଭିତ ହୁଏନାହିଁ, ହେ ପାଷାଣ ଧାରୀ। ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଆଗେ ବଢ଼, ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କର। ତୁମେ ପୁରୁଷ ନୁହେଁ ଏମିତି ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ମାର, ଅଜୟ ଶୂର, ତୁମ ଏହି ସତ୍ତା ଏବଂ ତିନି ସପ୍ତ ଶକ୍ତି ସହ ତୁମେ ଅଦ୍ଭୁତ ଶୂର।
ଵନୋତି ହି ସୁନ୍ଵନ୍କ୍ଷଯଂ ପରୀଣସଃ ସୁନ୍ଵାନୋ ହି ଷ୍ମା ଯଜତ୍ଯଵ ଦ୍ଵିଷୋ ଦେଵାନାମଵ ଦ୍ଵିଷଃ । ସୁନ୍ଵାନ ଇତ୍ସିଷାସତି ସହସ୍ରା ଵାଜ୍ଯଵୃତଃ । ସୁନ୍ଵାନାଯେନ୍ଦ୍ରୋ ଦଦାତ୍ଯାଭୁଵଂ ରଯିଂ ଦଦାତ୍ଯାଭୁଵମ୍
ଯିଏ ସୋମ ଉପହାର କରେ, ସେ ଘର ପାଏ; ଯିଏ ସତ୍କାର କରେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରେ। ଉପହାର କରୁଥିବା ଲୋକ ଶକ୍ତି ଆଶା କରେ, ଏହି ଉପହାରର ଫଳ ହଜାର ଗୁଣା। ଉପହାର କରୁଥିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଅପାର ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଅପାର ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଆ ତ୍ଵା ଜୁଵୋ ରାରହାଣା ଅଭି ପ୍ରଯୋ ଵାଯୋ ଵହନ୍ତ୍ଵିହ ପୂର୍ଵପୀତଯେ ସୋମସ୍ଯ ପୂର୍ଵପୀତଯେ । ଊର୍ଧ୍ଵା ତେ ଅନୁ ସୂନୃତା ମନସ୍ତିଷ୍ଠତୁ ଜାନତୀ । ନିଯୁତ୍ଵତା ରଥେନା ଯାହି ଦାଵନେ ଵାଯୋ ମଖସ୍ଯ ଦାଵନେ
ହେ ବାୟୁ, ଆମ ପାଖକୁ ତୁମ ଦଳ ସହିତ ଆସ, ଉପହାର ପାଇଁ ଆତୁର ହେଇ। ତୁମ ଘୋଡାମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଥମ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ତୁମ ସିଧାସଳଖ ଚିନ୍ତା, ଯାହା ସବୁ ଜାଣେ, ସେଗୁଡିକ ତୁମ ସହିତ ରହୁ। ତୁମ ଦଳ-ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଉପହାର ପାଇଁ ଆସ, ବାୟୁ, ଉପହାର ପାଇଁ ଆସ।
ମନ୍ଦନ୍ତୁ ତ୍ଵା ମନ୍ଦିନୋ ଵାଯଵିନ୍ଦଵୋଽସ୍ମତ୍କ୍ରାଣାସଃ ସୁକୃତା ଅଭିଦ୍ଯଵୋ ଗୋଭିଃ କ୍ରାଣା ଅଭିଦ୍ଯଵଃ । ଯଦ୍ଧ କ୍ରାଣା ଇରଧ୍ଯୈ ଦକ୍ଷଂ ସଚନ୍ତ ଊତଯଃ । ସଧ୍ରୀଚୀନା ନିଯୁତୋ ଦାଵନେ ଧିଯ ଉପ ବ୍ରୁଵତ ଈଂ ଧିଯଃ
ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ମଧୁର ଝରଣାଗୁଡିକ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଗାଁମାନେ ସହିତ ଦକ୍ଷତାରେ ଚାପିଥିବା, ତୁମକୁ ଆଶା କରୁଥିବା। ଯେତେବେଳେ ଏହି ଆଶାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସହାୟମାନେ ଦକ୍ଷତା ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସମନ୍ୱିତ ଦଳମାନେ ଉପହାର ପାଇଁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପହାର ପାଇଁ ନିଜ ଭାବନା କହନ୍ତି।
ଵାଯୁର୍ଯୁଙ୍କ୍ତେ ରୋହିତା ଵାଯୁରରୁଣା ଵାଯୂ ରଥେ ଅଜିରା ଧୁରି ଵୋଳ୍ହଵେ ଵହିଷ୍ଠା ଧୁରି ଵୋଳ୍ହଵେ । ପ୍ର ବୋଧଯା ପୁରଂଧିଂ ଜାର ଆ ସସତୀମିଵ । ପ୍ର ଚକ୍ଷଯ ରୋଦସୀ ଵାସଯୋଷସଃ ଶ୍ରଵସେ ଵାସଯୋଷସଃ
ବାୟୁ ଲାଲ ଘୋଡା ଯୋଡନ୍ତି, ବାୟୁ କନ୍ସା ରଙ୍ଗର ଘୋଡା ଯୋଡନ୍ତି, ବାୟୁ ସବୁଠାରୁ ତେଜ ଘୋଡାକୁ ରଥରେ ଯୋଡନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠାରୁ ଭଲ ଟାଣିଥାନ୍ତି। ପୁରନ୍ଧିଙ୍କୁ ଜାଗାଇଦିଅ, ଯେପରି ଜଣେ ପ୍ରେମିକ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମିକାକୁ ଜାଗାଇଥାଏ। ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ହେ ପ୍ରଭାତ ଆଣିବା, କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ, ହେ ପ୍ରଭାତ ଆଣିବା।
ତୁଭ୍ଯମୁଷାସଃ ଶୁଚଯଃ ପରାଵତି ଭଦ୍ରା ଵସ୍ତ୍ରା ତନ୍ଵତେ ଦଂସୁ ରଶ୍ମିଷୁ ଚିତ୍ରା ନଵ୍ଯେଷୁ ରଶ୍ମିଷୁ । ତୁଭ୍ଯଂ ଧେନୁଃ ସବର୍ଦୁଘା ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନି ଦୋହତେ । ଅଜନଯୋ ମରୁତୋ ଵକ୍ଷଣାଭ୍ଯୋ ଦିଵ ଆ ଵକ୍ଷଣାଭ୍ଯଃ
ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ଉଷାମାନେ ଦୂରରେ ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ପୋଶାକ ପିଛାଇଦିଅନ୍ତି, ଏହି ପୋଶାକ ତାଜା ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ। ତୁମ ପାଇଁ ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଗାଈ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାଏ। ମରୁତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯୁବକ, ଆକାଶରୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ତୁଭ୍ଯଂ ଶୁକ୍ରାସଃ ଶୁଚଯସ୍ତୁରଣ୍ଯଵୋ ମଦେଷୂଗ୍ରା ଇଷଣନ୍ତ ଭୁର୍ଵଣ୍ଯପାମିଷନ୍ତ ଭୁର୍ଵଣି । ତ୍ଵାଂ ତ୍ସାରୀ ଦସମାନୋ ଭଗମୀଟ୍ଟେ ତକ୍ଵଵୀଯେ । ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦ୍ଭୁଵନାତ୍ପାସି ଧର୍ମଣାସୁର୍ଯାତ୍ପାସି ଧର୍ମଣା
ତୁମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ ଚଳିଥିବାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଷ୍ଟି ଚାହାନ୍ତି, ଭୋଗ କରିବାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି। ଯିଏ ଉପାସନା କରେ, ସେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଭାଗକୁ ଅନୁରୋଧ କରେ। ତୁମେ ନିୟମରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ନିୟମରେ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଵାଯଵେଷାମପୂର୍ଵ୍ଯଃ ସୋମାନାଂ ପ୍ରଥମଃ ପୀତିମର୍ହସି ସୁତାନାଂ ପୀତିମର୍ହସି । ଉତୋ ଵିହୁତ୍ମତୀନାଂ ଵିଶାଂ ଵଵର୍ଜୁଷୀଣାମ୍ । ଵିଶ୍ଵା ଇତ୍ତେ ଧେନଵୋ ଦୁହ୍ର ଆଶିରଂ ଘୃତଂ ଦୁହ୍ରତ ଆଶିରମ୍
ହେ ବାୟୁ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ସୋମର ସ୍ୱାଦ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଚଳିଥିବା ଦଳ ଓ ଚୟନିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ। ସମସ୍ତ ଗାଈ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଘିଅ ଦେଉଛି, ସେଠିଏଁ ପ୍ରଚୁର ଘିଅ ମିଳୁଛି।
ସ୍ତୀର୍ଣଂ ବର୍ହିରୁପ ନୋ ଯାହି ଵୀତଯେ ସହସ୍ରେଣ ନିଯୁତା ନିଯୁତ୍ଵତେ ଶତିନୀଭିର୍ନିଯୁତ୍ଵତେ । ତୁଭ୍ଯଂ ହି ପୂର୍ଵପୀତଯେ ଦେଵା ଦେଵାଯ ଯେମିରେ । ପ୍ର ତେ ସୁତାସୋ ମଧୁମନ୍ତୋ ଅସ୍ଥିରନ୍ମଦାଯ କ୍ରତ୍ଵେ ଅସ୍ଥିରନ୍
ଆମେ ଯେଉଁ ତଳେ ଦରି ପତିଛୁ, ସେଠାକୁ ଆସ, ହଜାର ଦଳ ସହିତ, ଶତ ଶତ ଦଳ ସହିତ। କାରଣ, ପ୍ରଥମ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ମଧୁର ସୋମ ରସ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ତୁଭ୍ଯାଯଂ ସୋମଃ ପରିପୂତୋ ଅଦ୍ରିଭି ସ୍ପାର୍ହା ଵସାନଃ ପରି କୋଶମର୍ଷତି ଶୁକ୍ରା ଵସାନୋ ଅର୍ଷତି । ତଵାଯଂ ଭାଗ ଆଯୁଷୁ ସୋମୋ ଦେଵେଷୁ ହୂଯତେ । ଵହ ଵାଯୋ ନିଯୁତୋ ଯାହ୍ଯସ୍ମଯୁର୍ଜୁଷାଣୋ ଯାହ୍ଯସ୍ମଯୁଃ
ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ପାତ୍ରକୁ ବହିଯାଉଛି, ଅଲୋକିକ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଏହା ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ଜୀବନର ଏହି ଅଂଶ ସୋମ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି। ବାୟୁ, ତୁମ ଦଳ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ, ଆନନ୍ଦରେ ଆସ, ଆନନ୍ଦରେ ଆସ।
ଆ ନୋ ନିଯୁଦ୍ଭିଃ ଶତିନୀଭିରଧ୍ଵରଂ ସହସ୍ରିଣୀଭିରୁପ ଯାହି ଵୀତଯେ ଵାଯୋ ହଵ୍ଯାନି ଵୀତଯେ । ତଵାଯଂ ଭାଗ ଋତ୍ଵିଯଃ ସରଶ୍ମିଃ ସୂର୍ଯେ ସଚା । ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ଭରମାଣା ଅଯଂସତ ଵାଯୋ ଶୁକ୍ରା ଅଯଂସତ
ବାୟୁ, ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ଦଳ ସହିତ ଆମ ପୂଜାକୁ, ଆମ ନିବେଦନ ପାଇଁ, ଆମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆସ। ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଅଂଶ, ଓ ପୂଜାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଅଛି। ପୂଜାରୀମାନେ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମକୁ ବହନ କରି ଆଣିଛନ୍ତି, ବାୟୁ, ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମକୁ ଆଣିଛନ୍ତି।
ଆ ଵାଂ ରଥୋ ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ଵକ୍ଷଦଵସେଽଭି ପ୍ରଯାଂସି ସୁଧିତାନି ଵୀତଯେ ଵାଯୋ ହଵ୍ଯାନି ଵୀତଯେ । ପିବତଂ ମଧ୍ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ ପୂର୍ଵପେଯଂ ହି ଵାଂ ହିତମ୍ । ଵାଯଵା ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ରାଧସା ଗତମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ରାଧସା ଗତମ୍
ବାୟୁ, ତୁମ ରଥ ଦଳ ସହିତ ସହଯୋଗ ପାଇଁ, ଭଲଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନିବେଦନ ପାଇଁ, ପୂଜା ପାଇଁ ଆସୁଛି। ମଧୁର ସୋମ ପିଉ, କାରଣ ପ୍ରଥମ ପାନ ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି। ବାୟୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ସହିତ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଧନ ସହିତ ଆସ।
ଆ ଵାଂ ଧିଯୋ ଵଵୃତ୍ଯୁରଧ୍ଵରାଁ ଉପେମମିନ୍ଦୁଂ ମର୍ମୃଜନ୍ତ ଵାଜିନମାଶୁମତ୍ଯଂ ନ ଵାଜିନମ୍ । ତେଷାଂ ପିବତମସ୍ମଯୂ ଆ ନୋ ଗନ୍ତମିହୋତ୍ଯା । ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସୁତାନାମଦ୍ରିଭିର୍ଯୁଵଂ ମଦାଯ ଵାଜଦା ଯୁଵମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ, ଆମର ଚିନ୍ତା ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଛି; ଏଠି ସେମାନେ ଏହି ଦ୍ରୁତ ସୋମକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ଏହା ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ପରି। ଏହାରୁ ଆମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପିଉ, ଏଠାକୁ ଆସ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ଚାପିଥିବା ଏହି ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଦୁହେଁ ଶକ୍ତି ଓ ପୁରସ୍କାର ଦେଉଛ।
ଇମେ ଵାଂ ସୋମା ଅପ୍ସ୍ଵା ସୁତା ଇହାଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ଭରମାଣା ଅଯଂସତ ଵାଯୋ ଶୁକ୍ରା ଅଯଂସତ । ଏତେ ଵାମଭ୍ଯସୃକ୍ଷତ ତିରଃ ପଵିତ୍ରମାଶଵଃ । ଯୁଵାଯଵୋଽତି ରୋମାଣ୍ଯଵ୍ଯଯା ସୋମାସୋ ଅତ୍ଯଵ୍ଯଯା
ଏହି ସୋମରସ ଦୁହେଁ ପାଇଁ ପାଣିରେ ଚାପିଯାଇଛି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ ଏହାକୁ ଉଠାଇ ନେଉଛନ୍ତି। ବାୟୁ, ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ତୁମ ପାଖକୁ ଆଣାଯାଇଛି। ଏମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ପବିତ୍ର ଛାନି ମାଧ୍ୟମରେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି। ତୁମର ଯୁବ ସୋମରସ ସବୁବେଳେ ନୂତନ ହୁଏ, ଏହା ଉଲ ଛାଡ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛି, ସୋମ ସବୁବେଳେ ନୂତନ ହୁଏ।
ଅତି ଵାଯୋ ସସତୋ ଯାହି ଶଶ୍ଵତୋ ଯତ୍ର ଗ୍ରାଵା ଵଦତି ତତ୍ର ଗଚ୍ଛତଂ ଗୃହମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଗଚ୍ଛତମ୍ । ଵି ସୂନୃତା ଦଦୃଶେ ରୀଯତେ ଘୃତମା ପୂର୍ଣଯା ନିଯୁତା ଯାଥୋ ଅଧ୍ଵରମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଯାଥୋ ଅଧ୍ଵରମ୍
ବାୟୁ, ସଦା ବହୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଆଗକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ପଥର ସଦା ଧ୍ୱନି କରେ; ସେଠାକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଗୃହକୁ ଯାଅ। ମଧୁର କଥା ଦେଖାଯାଉଛି, ଘୃତ ଢାଳାଯାଉଛି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁହେଁ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ।
ଅତ୍ରାହ ତଦ୍ଵହେଥେ ମଧ୍ଵ ଆହୁତିଂ ଯମଶ୍ଵତ୍ଥମୁପତିଷ୍ଠନ୍ତ ଜାଯଵୋଽସ୍ମେ ତେ ସନ୍ତୁ ଜାଯଵଃ । ସାକଂ ଗାଵଃ ସୁଵତେ ପଚ୍ଯତେ ଯଵୋ ନ ତେ ଵାଯ ଉପ ଦସ୍ଯନ୍ତି ଧେନଵୋ ନାପ ଦସ୍ଯନ୍ତି ଧେନଵଃ
ଏଠାରେ, ଦୁହେଁ ଏହି ମଧୁର ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ତୁମର ପୁଅମାନେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି—ଆମ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ପୁଅ ହେଉନ୍ତୁ। ଗାଈମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଦୁହାଯାଉଛନ୍ତି, ଯବ ରନ୍ଧାଯାଉଛି; ବାୟୁ, ତୁମ ପାଇଁ ଗାଈମାନେ ଆସୁଛନ୍ତି, ଗାଈମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛନ୍ତି।
ଇମେ ଯେ ତେ ସୁ ଵାଯୋ ବାହ୍ଵୋଜସୋଽନ୍ତର୍ନଦୀ ତେ ପତଯନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଷଣୋ ମହି ଵ୍ରାଧନ୍ତ ଉକ୍ଷଣଃ । ଧନ୍ଵଞ୍ଚିଦ୍ଯେ ଅନାଶଵୋ ଜୀରାଶ୍ଚିଦଗିରୌକସଃ । ସୂର୍ଯସ୍ଯେଵ ରଶ୍ମଯୋ ଦୁର୍ନିଯନ୍ତଵୋ ହସ୍ତଯୋର୍ଦୁର୍ନିଯନ୍ତଵଃ
ବାୟୁ, ଏହି ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧାରୀ ବଳବାନ ବୃଷମାନେ ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ବୃଷମାନେ ବଡ଼ ହେଉଛନ୍ତି। ମରୁଭୂମିରେ ମଧ୍ୟ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ବୟସ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପାହାଡ଼ରେ ରହୁଥିବା ଏମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ, ହାତରେ ଧରିବାକୁ ଅସମ୍ଭବ।