କ୍ରତ୍ଵା ଯଦସ୍ଯ ତଵିଷୀଷୁ ପୃଞ୍ଚତେଽଗ୍ନେରଵେଣ ମରୁତାଂ ନ ଭୋଜ୍ଯେଷିରାଯ ନ ଭୋଜ୍ଯା । ସ ହି ଷ୍ମା ଦାନମିନ୍ଵତି ଵସୂନାଂ ଚ ମଜ୍ମନା । ସ ନସ୍ତ୍ରାସତେ ଦୁରିତାଦଭିହ୍ରୁତଃ ଶଂସାଦଘାଦଭିହ୍ରୁତଃ
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଲୋକେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଚାହନ୍ତି, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ମରୁତମାନେ ପାଇଁ, ଭୋଗ ପାଇଁ; ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦାନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ଧନକୁ ମାପି ଦିଅନ୍ତି। ସେ ଆମକୁ ଦୁଃଖ, ଅପବାଦ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵୋ ଵିହାଯା ଅରତିର୍ଵସୁର୍ଦଧେ ହସ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣେ ତରଣିର୍ନ ଶିଶ୍ରଥଚ୍ଛ୍ରଵସ୍ଯଯା ନ ଶିଶ୍ରଥତ୍ । ଵିଶ୍ଵସ୍ମା ଇଦିଷୁଧ୍ଯତେ ଦେଵତ୍ରା ହଵ୍ଯମୋହିଷେ । ଵିଶ୍ଵସ୍ମା ଇତ୍ସୁକୃତେ ଵାରମୃଣ୍ଵତ୍ଯଗ୍ନିର୍ଦ୍ଵାରା ଵ୍ଯୃଣ୍ଵତି
ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦକୁ ସର୍ବଦାତା ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ ରଖିଛନ୍ତି; ତିନି ତାଙ୍କର ମହିମାରେ କେବେ ଅସଫଳ ହେଉନାହାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ହବି ତିଆରି କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିବେଦନ ଆଣାଯାଏ। ଯିଏ ଭଲ କାମ କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲାଯାଏ; ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଇଥାନ୍ତି।
ସ ମାନୁଷେ ଵୃଜନେ ଶଂତମୋ ହିତୋଽଗ୍ନିର୍ଯଜ୍ଞେଷୁ ଜେନ୍ଯୋ ନ ଵିଶ୍ପତିଃ ପ୍ରିଯୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଵିଶ୍ପତିଃ । ସ ହଵ୍ଯା ମାନୁଷାଣାମିଳା କୃତାନି ପତ୍ଯତେ । ସ ନସ୍ତ୍ରାସତେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧୂର୍ତେର୍ମହୋ ଦେଵସ୍ଯ ଧୂର୍ତେଃ
ଅଗ୍ନି ମାନବ ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ ଅଛନ୍ତି, ବଳିପୂଜାରେ ସମ୍ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାୟକ ଭାବେ ବିଶେଷ ପ୍ରିୟ। ସେ ମାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିବେଦନର ଅଧିପତି। ସେ ଆମକୁ ବରୁଣଙ୍କର ଦାଣ୍ଡ ଓ ମହାଦେବଙ୍କର ଶାସନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିଂ ହୋତାରମୀଳତେ ଵସୁଧିତିଂ ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ନ୍ଯେରିରେ ହଵ୍ଯଵାହଂ ନ୍ଯେରିରେ । ଵିଶ୍ଵାଯୁଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସଂ ହୋତାରଂ ଯଜତଂ କଵିମ୍ । ଦେଵାସୋ ରଣ୍ଵମଵସେ ଵସୂଯଵୋ ଗୀର୍ଭୀ ରଣ୍ଵଂ ଵସୂଯଵଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜାରୀ, ଧନଦାତା, ପ୍ରିୟ ଓ ସବୁଠାରୁ ଚଞ୍ଚଳ ଭାବେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ହବି ନେବାକୁ ବସାଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ, ପୂଜ୍ୟ ପୂଜାରୀ ଓ ମହାପଣ୍ଡିତ ଭାବେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଗୀତରେ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଧନର ଦାତା।
ଯଂ ତ୍ଵଂ ରଥମିନ୍ଦ୍ର ମେଧସାତଯେଽପାକା ସନ୍ତମିଷିର ପ୍ରଣଯସି ପ୍ରାନଵଦ୍ଯ ନଯସି । ସଦ୍ଯଶ୍ଚିତ୍ତମଭିଷ୍ଟଯେ କରୋ ଵଶଶ୍ଚ ଵାଜିନମ୍ । ସାସ୍ମାକମନଵଦ୍ଯ ତୂତୁଜାନ ଵେଧସାମିମାଂ ଵାଚଂ ନ ଵେଧସାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଲାଗି ରଥରେ ବସାଉଛ, ସେମାନେ ଯେତେ ଦୂରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ନିକଟକୁ ଆଣ, ସେମାନେକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ନେଉଛ। ଆଶା କରିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ, ତୁମେ ମନ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ଏକାଗ୍ର ଓ ଅନୁଗତ କର। ଏହି ନିର୍ମଳ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର କଥା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ, ଏହି କଥା ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ହେଉ।
ସ ଶ୍ରୁଧି ଯଃ ସ୍ମା ପୃତନାସୁ କାସୁ ଚିଦ୍ଦକ୍ଷାଯ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଭରହୂତଯେ ନୃଭିରସି ପ୍ରତୂର୍ତଯେ ନୃଭିଃ । ଯଃ ଶୂରୈଃ ସ୍ଵଃ ସନିତା ଯୋ ଵିପ୍ରୈର୍ଵାଜଂ ତରୁତା । ତମୀଶାନାସ ଇରଧନ୍ତ ଵାଜିନଂ ପୃକ୍ଷମତ୍ଯଂ ନ ଵାଜିନମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଛି, ସେଠାରେ ଦକ୍ଷତା ସହିତ ତୁମକୁ ଲୋକେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି, ବିଜୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଆମ କଥା ଶୁଣ। ଯିଏ ବୀରମାନେ ସହିତ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସହିତ ଜିତିଯାଏ, ସେଉଁଠି ଅଧିପତିମାନେ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ, ଭଲ ଘୋଡ଼ା ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ।
ଦସ୍ମୋ ହି ଷ୍ମା ଵୃଷଣଂ ପିନ୍ଵସି ତ୍ଵଚଂ କଂ ଚିଦ୍ଯାଵୀରରରୁଂ ଶୂର ମର୍ତ୍ଯଂ ପରିଵୃଣକ୍ଷି ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋତ ତୁଭ୍ଯଂ ତଦ୍ଦିଵେ ତଦ୍ରୁଦ୍ରାଯ ସ୍ଵଯଶସେ । ମିତ୍ରାଯ ଵୋଚଂ ଵରୁଣାଯ ସପ୍ରଥଃ ସୁମୃଳୀକାଯ ସପ୍ରଥଃ
ତୁମେ ନିଜେ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଚର୍ମକୁ ପୂରଣ କର, ଏବଂ କିଛି ମଣିଷକୁ ଯଶ ଦେଇ ଆବୃତ କର, ହେ ବୀର, ତୁମେ ମରଣଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ସେମାନେକୁ ଆବୃତ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ, ରୁଦ୍ର ପାଇଁ, ଯଶସ୍ବୀ ପାଇଁ, ମିତ୍ର ପାଇଁ, ବରୁଣ ପାଇଁ, ଦୟାଳୁ ପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି କଥା କହୁଛି, ଦୟାଳୁ ପାଇଁ।
ଅସ୍ମାକଂ ଵ ଇନ୍ଦ୍ରମୁଶ୍ମସୀଷ୍ଟଯେ ସଖାଯଂ ଵିଶ୍ଵାଯୁଂ ପ୍ରାସହଂ ଯୁଜଂ ଵାଜେଷୁ ପ୍ରାସହଂ ଯୁଜମ୍ । ଅସ୍ମାକଂ ବ୍ରହ୍ମୋତଯେଽଵା ପୃତ୍ସୁଷୁ କାସୁ ଚିତ୍ । ନହି ତ୍ଵା ଶତ୍ରୁ ସ୍ତରତେ ସ୍ତୃଣୋଷି ଯଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଶତ୍ରୁଂ ସ୍ତୃଣୋଷି ଯମ୍
ଆମ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ଦେବେ, ସଂଗୀ ଭାବେ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ବିଜୟୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁତ, ବିଜୟୀ ଓ ଯୁତ। ଆମର ପୂଜା ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ହେଉ, ଯେକୌଣସି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ। କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ତୁମକୁ ଜିତିପାରେନି; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦମନ କର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦମନ କର।
ନି ଷୂ ନମାତିମତିଂ କଯସ୍ଯ ଚିତ୍ତେଜିଷ୍ଠାଭିରରଣିଭିର୍ନୋତିଭିରୁଗ୍ରାଭିରୁଗ୍ରୋତିଭିଃ । ନେଷି ଣୋ ଯଥା ପୁରାନେନାଃ ଶୂର ମନ୍ଯସେ । ଵିଶ୍ଵାନି ପୂରୋରପ ପର୍ଷି ଵହ୍ନିରାସା ଵହ୍ନିର୍ନୋ ଅଚ୍ଛ
ତୁମେ ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୂଜା-ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଶତୃତା ରହିଛି, ସେଠାରେ ତାହାକୁ ଦମନ କର। ହେ ଶୂରବୀର, ପୂର୍ବବତ୍ ଆମକୁ ନେଇଯାଅ, ତୁମେ ଯେପରି ଭାବିବା। ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଦୂର କର, ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ପ୍ର ତଦ୍ଵୋଚେଯଂ ଭଵ୍ଯାଯେନ୍ଦଵେ ହଵ୍ଯୋ ନ ଯ ଇଷଵାନ୍ମନ୍ମ ରେଜତି ରକ୍ଷୋହା ମନ୍ମ ରେଜତି । ସ୍ଵଯଂ ସୋ ଅସ୍ମଦା ନିଦୋ ଵଧୈରଜେତ ଦୁର୍ମତିମ୍ । ଅଵ ସ୍ରଵେଦଘଶଂସୋଽଵତରମଵ କ୍ଷୁଦ୍ରମିଵ ସ୍ରଵେତ୍
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ପୂଜା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ କହୁଛି, ଯାହାର ପ୍ରଶଂସା ବାଣ ଭଳି ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତାଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କରେ, ମୋର ପ୍ରଶଂସା ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତାଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କରେ। ସେ ନିଜେ ଆମ ଶତୃମାନେ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଇ ତାଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତାଙ୍କୁ ହରାନ୍ତୁ। ଦୁଷ୍ଟଚିନ୍ତା ଥିବା ଲୋକ ଗଳିଯାଉ, ନିମ୍ନ ମନ୍ତା ଲୋକ ଜଳ ଭଳି ହରାଯାଉ।
ଵନେମ ତଦ୍ଧୋତ୍ରଯା ଚିତନ୍ତ୍ଯା ଵନେମ ରଯିଂ ରଯିଵଃ ସୁଵୀର୍ଯଂ ରଣ୍ଵଂ ସନ୍ତଂ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ଦୁର୍ମନ୍ମାନଂ ସୁମନ୍ତୁଭିରେମିଷା ପୃଚୀମହି । ଆ ସତ୍ଯାଭିରିନ୍ଦ୍ରଂ ଦ୍ଯୁମ୍ନହୂତିଭିର୍ଯଜତ୍ରଂ ଦ୍ଯୁମ୍ନହୂତିଭିଃ
ପୂଜାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଜ୍ଞାନୀ ପୂଜାରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେହି ଧନ, ଅଧିକ ସମ୍ପଦ ଏବଂ ଶୂରତାର ଶକ୍ତି ଜିତିପାରିବା। ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତାଙ୍କୁ ଭଲ ଉପଦେଶରେ ଆଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା, ଅନୁଗ୍ରହ ଲାଗି ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା। ସତ୍ୟ ଏବଂ ମହିମା ଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ନିକଟରେ ଯିବା।
ପ୍ରପ୍ରା ଵୋ ଅସ୍ମେ ସ୍ଵଯଶୋଭିରୂତୀ ପରିଵର୍ଗ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୁର୍ମତୀନାଂ ଦରୀମନ୍ଦୁର୍ମତୀନାମ୍ । ସ୍ଵଯଂ ସା ରିଷଯଧ୍ଯୈ ଯା ନ ଉପେଷେ ଅତ୍ରୈଃ । ହତେମସନ୍ନ ଵକ୍ଷତି କ୍ଷିପ୍ତା ଜୂର୍ଣିର୍ନ ଵକ୍ଷତି
ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ମହିମା ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆମକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତାଙ୍କ ସଭାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତାଙ୍କୁ ଚିତ୍ରିକରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଶତୃ ହତାବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ି ରୁହନ୍ତୁ, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଗଛର ଗାଛି ଭଳି ତାଙ୍କୁ ଉଠିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଯା ପରୀଣସା ଯାହି ପଥାଁ ଅନେହସା ପୁରୋ ଯାହ୍ଯରକ୍ଷସା । ସଚସ୍ଵ ନଃ ପରାକ ଆ ସଚସ୍ଵାସ୍ତମୀକ ଆ । ପାହି ନୋ ଦୂରାଦାରାଦଭିଷ୍ଟିଭିଃ ସଦା ପାହ୍ଯଭିଷ୍ଟିଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅକ୍ଷୟ ଧନ ସହିତ ଆମ ପଥରେ ଆଗକୁ ଯାଅ, କୌଣସି ବିପଦ ବା ବାଧା ନ ଆସୁ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂରେ ରୁହନ୍ତୁ। ଆମ ସହ ଦୂର ଯାତ୍ରାରେ ଓ ନିକଟ ଯାତ୍ରାରେ ଏକାଥିରେ ରୁହ। ଦୂରରୁ ଓ ନିକଟରୁ ତୁମର କୃପା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଯା ତରୂଷସୋଗ୍ରଂ ଚିତ୍ତ୍ଵା ମହିମା ସକ୍ଷଦଵସେ ମହେ ମିତ୍ରଂ ନାଵସେ । ଓଜିଷ୍ଠ ତ୍ରାତରଵିତା ରଥଂ କଂ ଚିଦମର୍ତ୍ଯ । ଅନ୍ଯମସ୍ମଦ୍ରିରିଷେଃ କଂ ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ରିରିକ୍ଷନ୍ତଂ ଚିଦଦ୍ରିଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଦେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ଲାଭ କର। ତୁମେ ତୁମର ମହାନତାରେ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ବନ୍ଧୁ ଓ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ। ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷକ ଓ ଉଦ୍ଧାରକ, ଅମର ଥିବା ତୁମେ ଆମ ରଥକୁ ନେଇଯାଅ। ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ, ହେ ଦୁଷ୍ଟ ଦଳନ କର୍ତ୍ତା।
ପାହି ନ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁଷ୍ଟୁତ ସ୍ରିଧୋଽଵଯାତା ସଦମିଦ୍ଦୁର୍ମତୀନାଂ ଦେଵଃ ସନ୍ଦୁର୍ମତୀନାମ୍ । ହନ୍ତା ପାପସ୍ଯ ରକ୍ଷସସ୍ତ୍ରାତା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ମାଵତଃ । ଅଧା ହି ତ୍ଵା ଜନିତା ଜୀଜନଦ୍ଵସୋ ରକ୍ଷୋହଣଂ ତ୍ଵା ଜୀଜନଦ୍ଵସୋ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଯେପରି ଗୀତରେ ଗାଇଥାଉ, ତେଣୁ ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ମନେ ଦୂରେ ରୁହନ୍ତୁ, ହେ ଦେବତା। ତୁମେ ପାପୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦଳନ କର, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ କେବେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନାହିଁ। ଯେପରି ତୁମକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦୁଷ୍ଟ ଦଳନ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ଏହିପରି ଭଲ କାମ ପାଇଁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ଏନ୍ଦ୍ର ଯାହ୍ଯୁପ ନଃ ପରାଵତୋ ନାଯମଚ୍ଛା ଵିଦଥାନୀଵ ସତ୍ପତିରସ୍ତଂ ରାଜେଵ ସତ୍ପତିଃ । ହଵାମହେ ତ୍ଵା ଵଯଂ ପ୍ରଯସ୍ଵନ୍ତଃ ସୁତେ ସଚା । ପୁତ୍ରାସୋ ନ ପିତରଂ ଵାଜସାତଯେ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଵାଜସାତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଯେପରି ଏକ ସତ୍ୟ ପତି ସଭାକୁ ଯାଏ, କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାଂଧ୍ୟାବେଳେ ଆସେ, ସେପରି। ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ସୋମ ରସ ସହିତ। ଯେପରି ପୁଅମାନେ ବଳ ପାଇଁ ବାପାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେପରି ଆମେ ବଳ ଲାଗି ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ପିବା ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ସୁଵାନମଦ୍ରିଭିଃ କୋଶେନ ସିକ୍ତମଵତଂ ନ ଵଂସଗସ୍ତାତୃଷାଣୋ ନ ଵଂସଗଃ । ମଦାଯ ହର୍ଯତାଯ ତେ ତୁଵିଷ୍ଟମାଯ ଧାଯସେ । ଆ ତ୍ଵା ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ହରିତୋ ନ ସୂର୍ଯମହା ଵିଶ୍ଵେଵ ସୂର୍ଯମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପାତ୍ରରେ ପୁରିଆଯାଇଥିବା, ପାଥରରେ ଚେପାଯାଇଥିବା ସୋମରସ ପିଉ। ତୁମେ ଯେପରି ତରସିଥିବା ବଛୁଆ ଦୁଧ ଚୁଷେ, ସେପରି ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଅର୍ପିତ। ତୁମ ହରି ଘୋଡ଼ାମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଯେପରି ଆଣନ୍ତି, ସେପରି ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣୁନ୍ତୁ।
ଅଵିନ୍ଦଦ୍ଦିଵୋ ନିହିତଂ ଗୁହା ନିଧିଂ ଵେର୍ନ ଗର୍ଭଂ ପରିଵୀତମଶ୍ମନ୍ଯନନ୍ତେ ଅନ୍ତରଶ୍ମନି । ଵ୍ରଜଂ ଵଜ୍ରୀ ଗଵାମିଵ ସିଷାସନ୍ନଙ୍ଗିରସ୍ତମଃ । ଅପାଵୃଣୋଦିଷ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପରୀଵୃତା ଦ୍ଵାର ଇଷଃ ପରୀଵୃତାଃ
ସେ ଆକାଶରେ ଲୁଚିଥିବା ଧନର ଗୁପ୍ତ ଭଣ୍ଡାର ଖୋଜି ପାଇଲେ, ଏହା ଥିଲା ସତ୍ୟର ଅଣ୍ଡା, ଅସୀମ ପାଥରରେ ଘେରିଥିଲା। ଗାଁ ଚାହିଁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଯେପରି ଅନ୍ଧକାର ହଟାଇଥିଲେ, ସେପରି ଅନ୍ଧକାର ହଟାଇଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଲେ, ଧନର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଗଲା।
ଦାଦୃହାଣୋ ଵଜ୍ରମିନ୍ଦ୍ରୋ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ କ୍ଷଦ୍ମେଵ ତିଗ୍ମମସନାଯ ସଂ ଶ୍ଯଦହିହତ୍ଯାଯ ସଂ ଶ୍ଯତ୍ । ସଂଵିଵ୍ଯାନ ଓଜସା ଶଵୋଭିରିନ୍ଦ୍ର ମଜ୍ମନା । ତଷ୍ଟେଵ ଵୃକ୍ଷଂ ଵନିନୋ ନି ଵୃଶ୍ଚସି ପରଶ୍ଵେଵ ନି ଵୃଶ୍ଚସି
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ହାତରେ ବଜ୍ର ଧରି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁହାଡ଼ିରେ ଗଛ କାଟିବା ଭଳି, ନାଗକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଭରିଯାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, କାଠ କାଟିବା କୁହାଡ଼ି ଭଳି, ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଛିନ୍ଦିଦେଉଛ।
ତ୍ଵଂ ଵୃଥା ନଦ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ତଵେଽଚ୍ଛା ସମୁଦ୍ରମସୃଜୋ ରଥାଁ ଇଵ ଵାଜଯତୋ ରଥାଁ ଇଵ । ଇତ ଊତୀରଯୁଞ୍ଜତ ସମାନମର୍ଥମକ୍ଷିତମ୍ । ଧେନୂରିଵ ମନଵେ ଵିଶ୍ଵଦୋହସୋ ଜନାଯ ଵିଶ୍ଵଦୋହସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ମୁକ୍ତ କରି ଚଳିବାକୁ ଦେଲ, ସେମାନେ ରଥ ଦୌଡ଼ିବା ଭଳି ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ତୁମ ନେତୃତ୍ୱରେ, ସେମାନେ ସମାନ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ, ଅକ୍ଷୟ ଗନ୍ତବ୍ୟକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈମାନେ ମନୁ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି ଦୟା କରନ୍ତି, ସେପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଇମାଂ ତେ ଵାଚଂ ଵସୂଯନ୍ତ ଆଯଵୋ ରଥଂ ନ ଧୀରଃ ସ୍ଵପା ଅତକ୍ଷିଷୁଃ ସୁମ୍ନାଯ ତ୍ଵାମତକ୍ଷିଷୁଃ । ଶୁମ୍ଭନ୍ତୋ ଜେନ୍ଯଂ ଯଥା ଵାଜେଷୁ ଵିପ୍ର ଵାଜିନମ୍ । ଅତ୍ଯମିଵ ଶଵସେ ସାତଯେ ଧନା ଵିଶ୍ଵା ଧନାନି ସାତଯେ
ଧନ ଆଶା କରି, ଦକ୍ଷ କବିମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ମଧୁର କଥା ଗଢିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଚତୁର କାରିଗରମାନେ ଦୟା ପାଇବାକୁ ରଥ ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେପରି ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ଏହାକୁ ଗଢିଛନ୍ତି। ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ଯେଉଁଠି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ହୁଏ, ସେଠି ତୁମକୁ ଶୋଭା ଦେଇଛନ୍ତି, ଯେପରି ଦୌଡ଼ରେ ଦକ୍ଷ ଘୋଡ଼ାକୁ ଶୋଭା ଦିଅନ୍ତି। ଶକ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଧନ ଜିତିବା ପାଇଁ, ତୁମେ ସହାୟ ହେଉ।
ଭିନତ୍ପୁରୋ ନଵତିମିନ୍ଦ୍ର ପୂରଵେ ଦିଵୋଦାସାଯ ମହି ଦାଶୁଷେ ନୃତୋ ଵଜ୍ରେଣ ଦାଶୁଷେ ନୃତୋ । ଅତିଥିଗ୍ଵାଯ ଶମ୍ବରଂ ଗିରେରୁଗ୍ରୋ ଅଵାଭରତ୍ । ମହୋ ଧନାନି ଦଯମାନ ଓଜସା ଵିଶ୍ଵା ଧନାନ୍ଯୋଜସା
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପୁରୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପାଇଁ, ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଦାନଶୀଳତା ପାଇଁ, ତୁମର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ନବେଟିଏ କିଲ୍ଲା ଭାଙ୍ଗିଦେଲା। ଅତିଥିଗ୍ବ ପାଇଁ, ତୁମେ ଶମ୍ବରକୁ ପାହାଡ଼ରୁ ଫେଙ୍କିଦେଲା। ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ଧନ ବଣ୍ଟନ କଲା, ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସମତ୍ସୁ ଯଜମାନମାର୍ଯଂ ପ୍ରାଵଦ୍ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଶତମୂତିରାଜିଷୁ ସ୍ଵର୍ମୀଳ୍ହେଷ୍ଵାଜିଷୁ । ମନଵେ ଶାସଦଵ୍ରତାନ୍ତ୍ଵଚଂ କୃଷ୍ଣାମରନ୍ଧଯତ୍ । ଦକ୍ଷନ୍ନ ଵିଶ୍ଵଂ ତତୃଷାଣମୋଷତି ନ୍ଯର୍ଶସାନମୋଷତି
ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରିଛ, ସମସ୍ତ ସଭାରେ ଜୟୀ ହେଉଛ। ଯେଉଁଠି ଆଲୋକ ପୁରସ୍କାର ମିଳେ, ସେଠି ତୁମେ ଚମକୁଛ। ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରି, ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ କଳା ଚର୍ମକୁ ଅନ୍ଧା କରିଦେଲ। ଦକ୍ଷତାରେ, ତୁମେ କେବେ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରଖନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା କେବେ ବିଫଳ ହୁଅନାହାନ୍ତି।
ସୂରଶ୍ଚକ୍ରଂ ପ୍ର ଵୃହଜ୍ଜାତ ଓଜସା ପ୍ରପିତ୍ଵେ ଵାଚମରୁଣୋ ମୁଷାଯତୀଽଶାନ ଆ ମୁଷାଯତି । ଉଶନା ଯତ୍ପରାଵତୋଽଜଗନ୍ନୂତଯେ କଵେ । ସୁମ୍ନାନି ଵିଶ୍ଵା ମନୁଷେଵ ତୁର୍ଵଣିରହା ଵିଶ୍ଵେଵ ତୁର୍ଵଣିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଚକ୍ରକୁ ଘୁରାଇଲେ; ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଏହି ଦେବତା ଆରମ୍ଭରେ ତାଙ୍କର କଥା କହିଲେ, ପ୍ରଭୁ ଏହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଯେବେ ଉଶନା ଦୂରରୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଲେ, ହେ କବି, ତୁମେ ମନୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଭଲ ଦେଲ, ଯେପରି ତୁର୍ବଣା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ସ ନୋ ନଵ୍ଯେଭିର୍ଵୃଷକର୍ମନ୍ନୁକ୍ଥୈଃ ପୁରାଂ ଦର୍ତଃ ପାଯୁଭିଃ ପାହି ଶଗ୍ମୈଃ । ଦିଵୋଦାସେଭିରିନ୍ଦ୍ର ସ୍ତଵାନୋ ଵାଵୃଧୀଥା ଅହୋଭିରିଵ ଦ୍ଯୌଃ
ହେ ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ନୂତନ ସ୍ତୁତିଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଯିଏ ଦୁର୍ଗମ ଦୁର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛନ୍ତି, ତୁମେ ଆମକୁ ତୁମ ରକ୍ଷା ଓ ଶକ୍ତିରେ ସୁରକ୍ଷିତ କର। ଦିବୋଦାସଙ୍କ ସହିତ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛ, ସେତେବେଳେ ଆକାଶ ଯେପରି ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ସେପରି ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ବଡ଼ପଣ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ହି ଦ୍ଯୌରସୁରୋ ଅନମ୍ନତେନ୍ଦ୍ରାଯ ମହୀ ପୃଥିଵୀ ଵରୀମଭିର୍ଦ୍ଯୁମ୍ନସାତା ଵରୀମଭିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵେ ସଜୋଷସୋ ଦେଵାସୋ ଦଧିରେ ପୁରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵିଶ୍ଵା ସଵନାନି ମାନୁଷା ରାତାନି ସନ୍ତୁ ମାନୁଷା
ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମହାନ ଆକାଶ ନମ୍ର ହୋଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାର ଉପହାରରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଆଗରେ ରଖିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ମାନବ ସମର୍ପଣ ଓ ଉପହାର ସବୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ।
ଵିଶ୍ଵେଷୁ ହି ତ୍ଵା ସଵନେଷୁ ତୁଞ୍ଜତେ ସମାନମେକଂ ଵୃଷମଣ୍ଯଵଃ ପୃଥକ୍ସ୍ଵଃ ସନିଷ୍ଯଵଃ ପୃଥକ୍ । ତଂ ତ୍ଵା ନାଵଂ ନ ପର୍ଷଣିଂ ଶୂଷସ୍ଯ ଧୁରି ଧୀମହି । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନ ଯଜ୍ଞୈଶ୍ଚିତଯନ୍ତ ଆଯଵ ସ୍ତୋମେଭିରିନ୍ଦ୍ରମାଯଵଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ, ଏକମାତ୍ର ବଳୀୟ ବୃଷଭ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଇଚ୍ଛାରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଯୋଗାଇଥାନ୍ତି। ଆମେ ତୁମକୁ ଏକ ନୌକା ବା ପତୁଆ ପରି ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଯୋକରେ ରଖୁଛୁ। ଯଜ୍ଞର ପୁରୋହିତମାନେ ତାଙ୍କର ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି।
ଵି ତ୍ଵା ତତସ୍ରେ ମିଥୁନା ଅଵସ୍ଯଵୋ ଵ୍ରଜସ୍ଯ ସାତା ଗଵ୍ଯସ୍ଯ ନିଃସୃଜଃ ସକ୍ଷନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଃସୃଜଃ । ଯଦ୍ଗଵ୍ଯନ୍ତା ଦ୍ଵା ଜନା ସ୍ଵର୍ଯନ୍ତା ସମୂହସି । ଆଵିଷ୍କରିକ୍ରଦ୍ଵୃଷଣଂ ସଚାଭୁଵଂ ଵଜ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ସଚାଭୁଵମ୍
ତିନି ଯୁଗଳ ସହାୟକ ତୁମକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନର ଜିତିବାଳା ଓ ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବାଳା। ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଜନ, ଗୋ ଓ ଆଲୋକ ଚାହିଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସହଚର ବଜ୍ରକୁ ପ୍ରକାଶ କର।
ଵିଦୁଷ୍ଟେ ଅସ୍ଯ ଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପୂରଵଃ ପୁରୋ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଶାରଦୀରଵାତିରଃ ସାସହାନୋ ଅଵାତିରଃ । ଶାସସ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ମର୍ତ୍ଯମଯଜ୍ଯୁଂ ଶଵସସ୍ପତେ । ମହୀମମୁଷ୍ଣାଃ ପୃଥିଵୀମିମା ଅପୋ ମନ୍ଦସାନ ଇମା ଅପଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂରୁମାନେ ତୁମର ଶୌର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଶରଦ୍କାଳୀନ ଦୁର୍ଗମାନେକୁ ଜୟ କରିଥିଲେ । ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦମନ କରିଛ । ତୁମେ ବଡ଼ ପୃଥିବୀକୁ ତାପିତ କରିଛ, ଏହି ଜଳକୁ ମାପିଛ, ଏହି ଜଳରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ ।
ଆଦିତ୍ତେ ଅସ୍ଯ ଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଚର୍କିରନ୍ମଦେଷୁ ଵୃଷନ୍ନୁଶିଜୋ ଯଦାଵିଥ ସଖୀଯତୋ ଯଦାଵିଥ । ଚକର୍ଥ କାରମେଭ୍ଯଃ ପୃତନାସୁ ପ୍ରଵନ୍ତଵେ । ତେ ଅନ୍ଯାମନ୍ଯାଂ ନଦ୍ଯଂ ସନିଷ୍ଣତ ଶ୍ରଵସ୍ଯନ୍ତଃ ସନିଷ୍ଣତ
ଆରମ୍ଭରୁ ଏହି ଶୌର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଉଶିଜମାନେଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁଭାବରେ ସହଯୋଗ କରିଥିଲେ । ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ନଦୀ ପଥ ତିଆରି କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଖ୍ୟାତି ଲାଗି ଏକ ନଦୀକୁ ଅନ୍ୟ ନଦୀ ସହିତ ମିଶାଇଛନ୍ତି ।