ତାନ୍ଯଜତ୍ରାଁ ଋତାଵୃଧୋଽଗ୍ନେ ପତ୍ନୀଵତସ୍କୃଧି । ମଧ୍ଵଃ ସୁଜିହ୍ଵ ପାଯଯ
ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ସେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଭଲ ଜିଭାରେ ମଧୁ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯେ ଯଜତ୍ରା ଯ ଈଡ୍ଯାସ୍ତେ ତେ ପିବନ୍ତୁ ଜିହ୍ଵଯା । ମଧୋରଗ୍ନେ ଵଷଟ୍କୃତି
ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଜିଭା ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନି, ମଧୁ ପିଉନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ।
ଆକୀଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରୋଚନାଦ୍ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଁ ଉଷର୍ବୁଧଃ । ଵିପ୍ରୋ ହୋତେହ ଵକ୍ଷତି
ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରୁ, ଜାଗୃତ ପୁରୋହିତ ପ୍ରଭାତରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକିବେ।
ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସୋମ୍ଯଂ ମଧ୍ଵଗ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଵାଯୁନା । ପିବା ମିତ୍ରସ୍ଯ ଧାମଭିଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ସୋମ ମଧୁ ପିଉ; ମିତ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ପିଉ।
ତ୍ଵଂ ହୋତା ମନୁର୍ହିତୋଽଗ୍ନେ ଯଜ୍ଞେଷୁ ସୀଦସି । ସେମଂ ନୋ ଅଧ୍ଵରଂ ଯଜ
ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ୟଜ୍ଞରେ ବେଶିଥାଅ। ଏହି ଆମର ପୂଜା କର।
ଯୁକ୍ଷ୍ଵା ହ୍ଯରୁଷୀ ରଥେ ହରିତୋ ଦେଵ ରୋହିତଃ । ତାଭିର୍ଦେଵାଁ ଇହା ଵହ
ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ତୁମ ରଥକୁ ଲାଲ ଓ ହଳଦିଆ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗ କର। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମଂ ପିବ ଋତୁନା ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ । ମତ୍ସରାସସ୍ତଦୋକସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ସୋମ ପିଉ। ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେଇ ତରଳବିନ୍ଦୁମାନେ ତୁମେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ମରୁତଃ ପିବତ ଋତୁନା ପୋତ୍ରାଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ପୁନୀତନ । ଯୂଯଂ ହି ଷ୍ଠା ସୁଦାନଵଃ
ମାରୁତମାନେ, ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ପିଉ। ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରୁ ଶୁଦ୍ଧ କର। କାରଣ, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ।
ଅଭି ଯଜ୍ଞଂ ଗୃଣୀହି ନୋ ଗ୍ନାଵୋ ନେଷ୍ଟଃ ପିବ ଋତୁନା । ତ୍ଵଂ ହି ରତ୍ନଧା ଅସି
ହେ ଦେବୀମାନେ, ଆମର ୟଜ୍ଞକୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ନେଷ୍ଟା, ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ପିଉ, କାରଣ ତୁମେ ଧନ ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଅଗ୍ନେ ଦେଵାଁ ଇହା ଵହ ସାଦଯା ଯୋନିଷୁ ତ୍ରିଷୁ । ପରି ଭୂଷ ପିବ ଋତୁନା
ହେ ଆଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ସେମାନେଠାରେ ତିନିଟି ସ୍ଥାନରେ ବସାଅ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଅ, ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ପିଉ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଦିନ୍ଦ୍ର ରାଧସଃ ପିବା ସୋମମୃତୂଁରନୁ । ତଵେଦ୍ଧି ସଖ୍ଯମସ୍ତୃତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦାନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ସୋମ ପିଉ। ତୁମର ସଖ୍ୟତା ଅଟୁଟ।
ଯୁଵଂ ଦକ୍ଷଂ ଧୃତଵ୍ରତ ମିତ୍ରାଵରୁଣ ଦୂଳଭମ୍ । ଋତୁନା ଯଜ୍ଞମାଶାଥେ
ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଦୁଇଜଣ, ଦୁର୍ଲଭ ୟଜ୍ଞକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ କୌଶଳରେ ପ୍ରାପ୍ତ କର।
ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଦ୍ରଵିଣସୋ ଗ୍ରାଵହସ୍ତାସୋ ଅଧ୍ଵରେ । ଯଜ୍ଞେଷୁ ଦେଵମୀଳତେ
ଧନଦାତା, ଧନୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ୟଜ୍ଞରେ ପାଥର ଧରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂଜାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଦଦାତୁ ନୋ ଵସୂନି ଯାନି ଶୃଣ୍ଵିରେ । ଦେଵେଷୁ ତା ଵନାମହେ
ଧନଦାତା ଆମକୁ ସେଇ ଧନ ଦିଅ, ଯାହା ବିଶ୍ରୁତ। ଦେବତାମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ସେଇ ଧନକୁ ଆଶା କରୁ।
ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପିପୀଷତି ଜୁହୋତ ପ୍ର ଚ ତିଷ୍ଠତ । ନେଷ୍ଟ୍ରାଦୃତୁଭିରିଷ୍ଯତ
ଧନଦାତାମାନେ ଆଶା କରନ୍ତି। ଆହୁତି ଦିଅ ଓ ଆଗେ ବଢ଼। ନେଷ୍ଟାଠାରୁ ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଦିଅ।
ଯତ୍ତ୍ଵା ତୁରୀଯମୃତୁଭିର୍ଦ୍ରଵିଣୋଦୋ ଯଜାମହେ । ଅଧ ସ୍ମା ନୋ ଦଦିର୍ଭଵ
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଚତୁର୍ଥଥର ପାଇଁ ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଧନଦାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁ, ସେତେବେଳେ ଆମର ସହାୟକ ହେଅ।
ଅଶ୍ଵିନା ପିବତଂ ମଧୁ ଦୀଦ୍ଯଗ୍ନୀ ଶୁଚିଵ୍ରତା । ଋତୁନା ଯଜ୍ଞଵାହସା
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ମଧୁର ପାନୀୟ ପିଉ, ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଦ୍ଧ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ, ଯଜ୍ଞ ବହନ କରିଥିବା।
ଗାର୍ହପତ୍ଯେନ ସନ୍ତ୍ଯ ଋତୁନା ଯଜ୍ଞନୀରସି । ଦେଵାନ୍ଦେଵଯତେ ଯଜ
ଗୃହାଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ୟଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ପୂଜାର ନେତୃତ୍ୱ କର। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜା କର।
ଆ ତ୍ଵା ଵହନ୍ତୁ ହରଯୋ ଵୃଷଣଂ ସୋମପୀତଯେ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ସୂରଚକ୍ଷସଃ
ତୁମର ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ସେମାନେ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଇମା ଧାନା ଘୃତସ୍ନୁଵୋ ହରୀ ଇହୋପ ଵକ୍ଷତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୁଖତମେ ରଥେ
ଏହି ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ସୁଖଦ ରଥରେ ବସାଅନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରାତର୍ହଵାମହ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରଯତ୍ଯଧ୍ଵରେ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଆମେ ପ୍ରଭାତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ, ୟଜ୍ଞରେ ଆହୁତିବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ।
ଉପ ନଃ ସୁତମା ଗହି ହରିଭିରିନ୍ଦ୍ର କେଶିଭିଃ । ସୁତେ ହି ତ୍ଵା ହଵାମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପିସା ସୋମ ପାଖକୁ ତୁମର ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ ଆସ। କାରଣ, ଆମେ ସୋମ ପିସାବେଳେ ତୁମକୁ ଡାକୁ।
ସେମଂ ନ ସ୍ତୋମମା ଗହ୍ଯୁପେଦଂ ସଵନଂ ସୁତମ୍ । ଗୌରୋ ନ ତୃଷିତଃ ପିବ
ଏହି ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆସ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପାଖକୁ ଆସ; ତରସା ଥିବା ବଳିଯାଇଥିବା ବୃଷଭ ଭଳି, ପିଉ।
ଇମେ ସୋମାସ ଇନ୍ଦଵଃ ସୁତାସୋ ଅଧି ବର୍ହିଷି । ତାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ସହସେ ପିବ
ଏହି ସୋମରସଗୁଡ଼ିକୁ ଚାପି ଉପବିତରେ ରଖାଯାଇଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହାମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପିଉ।
ଅଯଂ ତେ ସ୍ତୋମୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ହୃଦିସ୍ପୃଗସ୍ତୁ ଶଂତମଃ । ଅଥା ସୋମଂ ସୁତଂ ପିବ
ଏହି ପ୍ରଶଂସା ତୁମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଯାଏ ଏବଂ ଶୁଭ ଅଟୁଟ; ଏବେ ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଉ।
ଵିଶ୍ଵମିତ୍ସଵନଂ ସୁତମିନ୍ଦ୍ରୋ ମଦାଯ ଗଚ୍ଛତି । ଵୃତ୍ରହା ସୋମପୀତଯେ
ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପାଖକୁ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି, ସୋମ ପିବା ପାଇଁ।
ସେମଂ ନଃ କାମମା ପୃଣ ଗୋଭିରଶ୍ଵୈଃ ଶତକ୍ରତୋ । ସ୍ତଵାମ ତ୍ଵା ସ୍ଵାଧ୍ଯଃ
ହେ ଶତଶକ୍ତିମାନ, ଆମ ଏହି ଇଚ୍ଛାକୁ ଗୋଓଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ କର; ଆମେ ନିଜେ ନିଜେ ତୁମକୁ ଗାଇବା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣଯୋରହଂ ସମ୍ରାଜୋରଵ ଆ ଵୃଣେ । ତା ନୋ ମୃଳାତ ଈଦୃଶେ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଡାକୁଛି, ସମ୍ରାଟ୍ ଦେବତାମାନେ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଗନ୍ତାରା ହି ସ୍ଥୋଽଵସେ ହଵଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ମାଵତଃ । ଧର୍ତାରା ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସ, ପ୍ରେରିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣ; ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ।
ଅନୁକାମଂ ତର୍ପଯେଥାମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣ ରାଯ ଆ । ତା ଵାଂ ନେଦିଷ୍ଠମୀମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଯେପରିଚାହଁ, ଆମକୁ ଧନ ଦେଇ ତୃପ୍ତ କର; ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମର ସମୀପତା ଚାହୁଁ।