ଯୁଵଂ ଶ୍ଵେତଂ ପେଦଵ ଇନ୍ଦ୍ରଜୂତମହିହନମଶ୍ଵିନାଦତ୍ତମଶ୍ଵମ୍ । ଜୋହୂତ୍ରମର୍ଯୋ ଅଭିଭୂତିମୁଗ୍ରଂ ସହସ୍ରସାଂ ଵୃଷଣଂ ଵୀଡ୍ଵଙ୍ଗମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ପେଦୁଙ୍କୁ ଧଳା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିବା ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିଲେ। ଜୋହୂତ୍ର ନାମକ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହଜାର ଜିତିଥିବା, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ।
ତା ଵାଂ ନରା ସ୍ଵଵସେ ସୁଜାତା ହଵାମହେ ଅଶ୍ଵିନା ନାଧମାନାଃ । ଆ ନ ଉପ ଵସୁମତା ରଥେନ ଗିରୋ ଜୁଷାଣା ସୁଵିତାଯ ଯାତମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଆପଣମାନେ, ଆମେ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଡାକୁଛୁ। ଆପଣମାନେ ଧନ ଆଣିଦେଇଥିବା ରଥରେ, ଆମ ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କରି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ।
ଆ ଶ୍ଯେନସ୍ଯ ଜଵସା ନୂତନେନାସ୍ମେ ଯାତଂ ନାସତ୍ଯା ସଜୋଷାଃ । ହଵେ ହି ଵାମଶ୍ଵିନା ରାତହଵ୍ଯଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମାଯା ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ
ନାସତ୍ୟମାନେ, ନୂତନ ଶ୍ୟେନ ଗତିରେ, ଏକାସାଥି ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା। ଆପଣମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଉଷା ଆସିବାବେଳେ, ନିୟମିତ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମ ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଆ ଵାଂ ରଥଂ ପୁରୁମାଯଂ ମନୋଜୁଵଂ ଜୀରାଶ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞିଯଂ ଜୀଵସେ ହୁଵେ । ସହସ୍ରକେତୁଂ ଵନିନଂ ଶତଦ୍ଵସୁଂ ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀଵାନଂ ଵରିଵୋଧାମଭି ପ୍ରଯଃ
ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେଉଛି ତୁମେ ଦୁହେଁଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ରଥକୁ, ଯାହା ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚିନ୍ତା ଭଳି ଦ୍ରୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଟଣାଯାଉଛି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଜୀବନ ଦେବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଏହାର ହଜାର ଟାଣି, ଅନେକ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଭରିଥିବା, ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣିବାରେ ସଚେତନ, ବିସ୍ତୃତ ପଥ ଦେଇଥିବା।
ଊର୍ଧ୍ଵା ଧୀତିଃ ପ୍ରତ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଯାମନ୍ଯଧାଯି ଶସ୍ମନ୍ସମଯନ୍ତ ଆ ଦିଶଃ । ସ୍ଵଦାମି ଘର୍ମଂ ପ୍ରତି ଯନ୍ତ୍ଯୂତଯ ଆ ଵାମୂର୍ଜାନୀ ରଥମଶ୍ଵିନାରୁହତ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଇଛି ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ; ଉତ୍ସର୍ଗ, ଉଷ୍ମାରେ ମଧୁର, ତୁମେ ଦୁହେଁଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତୁମ ରଥ ପୂଷ୍ଟି ସହିତ ଉପରକୁ ଯାଏ।
ସଂ ଯନ୍ମିଥଃ ପସ୍ପୃଧାନାସୋ ଅଗ୍ମତ ଶୁଭେ ମଖା ଅମିତା ଜାଯଵୋ ରଣେ । ଯୁଵୋରହ ପ୍ରଵଣେ ଚେକିତେ ରଥୋ ଯଦଶ୍ଵିନା ଵହଥଃ ସୂରିମା ଵରମ୍
ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆସନ୍ତି, ଶୁଭ ଉତ୍ସବରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି; ତୁମ ରଥ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଅବତରଣ ସ୍ଥଳରେ ଦେଖାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦାତାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ନେଉଛ।
ଯୁଵଂ ଭୁଜ୍ଯୁଂ ଭୁରମାଣଂ ଵିଭିର୍ଗତଂ ସ୍ଵଯୁକ୍ତିଭିର୍ନିଵହନ୍ତା ପିତୃଭ୍ଯ ଆ । ଯାସିଷ୍ଟଂ ଵର୍ତିର୍ଵୃଷଣା ଵିଜେନ୍ଯଂ ଦିଵୋଦାସାଯ ମହି ଚେତି ଵାମଵଃ
ତୁମେ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ, ଯିଏ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ତୁମ ନିଜ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଆଣି ଉଦ୍ଧାର କଲେ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ପଥ ତିଆରି କଲେ, ତୁମର ମହା ଦୟା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଯୁଵୋରଶ୍ଵିନା ଵପୁଷେ ଯୁଵାଯୁଜଂ ରଥଂ ଵାଣୀ ଯେମତୁରସ୍ଯ ଶର୍ଧ୍ଯମ୍ । ଆ ଵାଂ ପତିତ୍ଵଂ ସଖ୍ଯାଯ ଜଗ୍ମୁଷୀ ଯୋଷାଵୃଣୀତ ଜେନ୍ଯା ଯୁଵାଂ ପତୀ
ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମ ଯୁବକ ରଥକୁ ଗାୟକ ତୁମ ମହିମା ପାଇଁ ଯୋଗ କରିଛନ୍ତି; ଏକ କନ୍ୟା, ସଖ୍ୟତା ଚାହିଁ, ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ନିଜ ପତି ଭାବେ ବାଛିଛନ୍ତି, ତୁମ ସୁରକ୍ଷା ଆଶା କରି।
ଯୁଵଂ ରେଭଂ ପରିଷୂତେରୁରୁଷ୍ଯଥୋ ହିମେନ ଘର୍ମଂ ପରିତପ୍ତମତ୍ରଯେ । ଯୁଵଂ ଶଯୋରଵସଂ ପିପ୍ଯଥୁର୍ଗଵି ପ୍ର ଦୀର୍ଘେଣ ଵନ୍ଦନସ୍ତାର୍ଯାଯୁଷା
ତୁମେ ରେଭଙ୍କୁ ବନ୍ୟାଠାରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମେ ହିମରେ ଜଡ଼ିଥିବା ଜଣେଙ୍କୁ ଉଷ୍ମା ଦେଲେ; ତୁମେ ଦୁହାଉଥିବା ଗାଈକୁ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇ ଉପାସକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଯୁଵଂ ଵନ୍ଦନଂ ନିରୃତଂ ଜରଣ୍ଯଯା ରଥଂ ନ ଦସ୍ରା କରଣା ସମିନ୍ଵଥଃ । କ୍ଷେତ୍ରାଦା ଵିପ୍ରଂ ଜନଥୋ ଵିପନ୍ଯଯା ପ୍ର ଵାମତ୍ର ଵିଧତେ ଦଂସନା ଭୁଵତ୍
ତୁମେ, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୁହେଁ, ବନ୍ଦନଙ୍କୁ ଜରାରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ଯେପରି କାମ କରୁଥିବା ଲୋକେ ରଥ ମରାମତି କରେ; ତୁମେ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଲେ, ତୁମ ଦୟା ଉପାସକ ପାଇଁ ଧାରାଳୁ ହେଲା।
ଅଗଚ୍ଛତଂ କୃପମାଣଂ ପରାଵତି ପିତୁଃ ସ୍ଵସ୍ଯ ତ୍ଯଜସା ନିବାଧିତମ୍ । ସ୍ଵର୍ଵତୀରିତ ଊତୀର୍ଯୁଵୋରହ ଚିତ୍ରା ଅଭୀକେ ଅଭଵନ୍ନଭିଷ୍ଟଯଃ
ତୁମେ ଦୂର ସ୍ଥାନରେ କାନ୍ଦୁଥିବା ଜଣେଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିଲେ; ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ସାହାଯ୍ୟ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ନିଜ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ପାଖରେ ସତ୍ୟରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଉତ ସ୍ଯା ଵାଂ ମଧୁମନ୍ମକ୍ଷିକାରପନ୍ମଦେ ସୋମସ୍ଯୌଶିଜୋ ହୁଵନ୍ଯତି । ଯୁଵଂ ଦଧୀଚୋ ମନ ଆ ଵିଵାସଥୋଽଥା ଶିରଃ ପ୍ରତି ଵାମଶ୍ଵ୍ଯଂ ଵଦତ୍
ଏବଂ ତୁମର ମଧୁର ମଧୁମକ୍ଷିକା, ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଉଶିଜଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି; ତୁମେ ଦଧିଚିଙ୍କ ମନକୁ ଆଣିଥିଲେ, ପରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଘୋଡ଼ାର ସ୍ୱରରେ ତୁମ ସହ କଥା ହେଲା।
ଯୁଵଂ ପେଦଵେ ପୁରୁଵାରମଶ୍ଵିନା ସ୍ପୃଧାଂ ଶ୍ଵେତଂ ତରୁତାରଂ ଦୁଵସ୍ଯଥଃ । ଶର୍ଯୈରଭିଦ୍ଯୁଂ ପୃତନାସୁ ଦୁଷ୍ଟରଂ ଚର୍କୃତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରମିଵ ଚର୍ଷଣୀସହମ୍
ତୁମେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ପେଦୁଙ୍କୁ ଅନେକ ଦୟା ଦେଉଛ; ସେ ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ିଥିବା, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ; ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମେ ତୁମ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କଠିନ କାମକୁ ସହଜ କରିଦେଉଛ, ଲୋକଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ସମର୍ଥନ କରୁଛ।
କା ରାଧଦ୍ଧୋତ୍ରାଶ୍ଵିନା ଵାଂ କୋ ଵାଂ ଜୋଷ ଉଭଯୋଃ । କଥା ଵିଧାତ୍ଯପ୍ରଚେତାଃ
କିଏ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମ ଦୟା ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପାଇପାରିବ? କିଏ ଦୁହେଁକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିବ? ଅଜ୍ଞାନୀ କିପରି ତୁମ ପୂଜା ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିପାରିବ?
ଵିଦ୍ଵାଂସାଵିଦ୍ଦୁରଃ ପୃଚ୍ଛେଦଵିଦ୍ଵାନିତ୍ଥାପରୋ ଅଚେତାଃ । ନୂ ଚିନ୍ନୁ ମର୍ତେ ଅକ୍ରୌ
ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଜଣାପାଇଁ ପଚାରେ, ଅଜ୍ଞାନୀ ଅନ୍ୟଭାବରେ ପଚାରେ; ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି।
ତା ଵିଦ୍ଵାଂସା ହଵାମହେ ଵାଂ ତା ନୋ ଵିଦ୍ଵାଂସା ମନ୍ମ ଵୋଚେତମଦ୍ଯ । ପ୍ରାର୍ଚଦ୍ଦଯମାନୋ ଯୁଵାକୁଃ
ଆମେ ଜାଣିଥିବା ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ଡାକୁଛୁ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଜାଣି, ଆଜି ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ; ଉତ୍ସୁକ ଯୁବକ ତୁମେ ଦୁହେଁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛି।
ଵି ପୃଚ୍ଛାମି ପାକ୍ଯା ନ ଦେଵାନ୍ଵଷଟ୍କୃତସ୍ଯାଦ୍ଭୁତସ୍ଯ ଦସ୍ରା । ପାତଂ ଚ ସହ୍ଯସୋ ଯୁଵଂ ଚ ରଭ୍ଯସୋ ନଃ
ମୁଁ ପଚାରୁଛି, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୁହେଁ, ଯେପରି ଲୋକେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ଯା ଘୋଷେ ଭୃଗଵାଣେ ନ ଶୋଭେ ଯଯା ଵାଚା ଯଜତି ପଜ୍ରିଯୋ ଵାମ୍ । ପ୍ରୈଷଯୁର୍ନ ଵିଦ୍ଵାନ୍
ଯାହା ଭୃଗୁଙ୍କର ଧ୍ୱନିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଗାୟକ ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ନିଜ କଣ୍ଠରେ ପୂଜା କରନ୍ତି; ଦୂତ, ଅଜ୍ଞାନରେ, ଏହାକୁ ପଠାଏ।
ଶ୍ରୁତଂ ଗାଯତ୍ରଂ ତକଵାନସ୍ଯାହଂ ଚିଦ୍ଧି ରିରେଭାଶ୍ଵିନା ଵାମ୍ । ଆକ୍ଷୀ ଶୁଭସ୍ପତୀ ଦନ୍
ମୁଁ ଟକବାନଙ୍କର ଗୀତ ଶୁଣିଛି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଏବଂ ତୁମେ ଦୁହେଁରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଛି; ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ଶୋଭାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ଅଧିପତି।
ଯୁଵଂ ହ୍ଯାସ୍ତଂ ମହୋ ରନ୍ଯୁଵଂ ଵା ଯନ୍ନିରତତଂସତମ୍ । ତା ନୋ ଵସୂ ସୁଗୋପା ସ୍ଯାତଂ ପାତଂ ନୋ ଵୃକାଦଘାଯୋଃ
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ମହା ସମ୍ପଦର ରକ୍ଷକ, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ; ତୁମେ ଆମର ଭଲ ପାଳକ ହେଉ, ଆମକୁ ନରକରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କର।
ମା କସ୍ମୈ ଧାତମଭ୍ଯମିତ୍ରିଣେ ନୋ ମାକୁତ୍ରା ନୋ ଗୃହେଭ୍ଯୋ ଧେନଵୋ ଗୁଃ । ସ୍ତନାଭୁଜୋ ଅଶିଶ୍ଵୀଃ
ଆମ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ କିଛି ଦିଅନି, ଆମ ଗାଈମାନେ ଅନ୍ୟ କୌଣସିଠାରେ କିମ୍ବା ଘରରୁ ଚାଲିଯିବେ ନାହିଁ; ସେମାନେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥନ ନେଇ, ସଦା ଆମ ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ଦୁହୀଯନ୍ମିତ୍ରଧିତଯେ ଯୁଵାକୁ ରାଯେ ଚ ନୋ ମିମୀତଂ ଵାଜଵତ୍ଯୈ । ଇଷେ ଚ ନୋ ମିମୀତଂ ଧେନୁମତ୍ଯୈ
ମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ, ଏ ଯୁବ ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଭଲ ଭାବରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରିବା। ଆମ ପାଇଁ ପୁଷ୍ଟିରେ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ଵିନୋରସନଂ ରଥମନଶ୍ଵଂ ଵାଜିନୀଵତୋଃ । ତେନାହଂ ଭୂରି ଚାକନ
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଛଡ଼ା ରଥ, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବହୁବାର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଛି।
ଅଯଂ ସମହ ମା ତନୂହ୍ଯାତେ ଜନାଁ ଅନୁ । ସୋମପେଯଂ ସୁଖୋ ରଥଃ
ଏହି ହେଉଛି ସଭା; ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆମ ଶରୀରକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତୁ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସୋମପାନ ଆଣୁଥିବା ରଥ ଚଲାଇବାରେ ସହଜ।
ଅଧ ସ୍ଵପ୍ନସ୍ଯ ନିର୍ଵିଦେଽଭୁଞ୍ଜତଶ୍ଚ ରେଵତଃ । ଉଭା ତା ବସ୍ରି ନଶ୍ଯତଃ
ନିଦ୍ରାର କ୍ଲାନ୍ତି ଓ ଶ୍ରୀର ଆନନ୍ଦରେ, ଦୁଇଜଣ ଉଜ୍ୱଳ ଦେବତା, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତୁ।
କଦିତ୍ଥା ନୄଁଃ ପାତ୍ରଂ ଦେଵଯତାଂ ଶ୍ରଵଦ୍ଗିରୋ ଅଙ୍ଗିରସାଂ ତୁରଣ୍ଯନ୍ । ପ୍ର ଯଦାନଡ୍ଵିଶ ଆ ହର୍ମ୍ଯସ୍ଯୋରୁ କ୍ରଂସତେ ଅଧ୍ଵରେ ଯଜତ୍ରଃ
ହେ ତୁରନ୍ତ ଆସୁଥିବା, କେବେ ଆପଣ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଗାଉଥିବା ଗୀତ ଶୁଣିବେ? କେବେ ଯଜ୍ଞରେ, ଦାନଶୀଳଙ୍କ ଘରକୁ ବିଶାଳ ପଦେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ?
ସ୍ତମ୍ଭୀଦ୍ଧ ଦ୍ଯାଂ ସ ଧରୁଣଂ ପ୍ରୁଷାଯଦୃଭୁର୍ଵାଜାଯ ଦ୍ରଵିଣଂ ନରୋ ଗୋଃ । ଅନୁ ସ୍ଵଜାଂ ମହିଷଶ୍ଚକ୍ଷତ ଵ୍ରାଂ ମେନାମଶ୍ଵସ୍ଯ ପରି ମାତରଂ ଗୋଃ
ସେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ, ଭୂମିକୁ ଭଲଭାବେ ରଖିଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଗୋମାନେଠାରୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଲେ। ମହିଷ, ନିଜ ପରିବାରକୁ ଅନୁସରି, ଝୁଣ୍ଡକୁ ଦେଖିଲେ; ଘୋଡ଼ା ଓ ଗୋମାତାଙ୍କୁ ମାପିଲେ।
ନକ୍ଷଦ୍ଧଵମରୁଣୀଃ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ରାଟ୍ ତୁରୋ ଵିଶାମଙ୍ଗିରସାମନୁ ଦ୍ଯୂନ୍ । ତକ୍ଷଦ୍ଵଜ୍ରଂ ନିଯୁତଂ ତସ୍ତମ୍ଭଦ୍ଦ୍ଯାଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ ନର୍ଯାଯ ଦ୍ଵିପାଦେ
ସେ ପୁରୁଣା ନୀତିକୁ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପ୍ରଥମ ଶାସକ; ତୁରନ୍ତ ଦେବତା ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଓ ଦିନମାନେକୁ ଅନୁସରିଲେ। ସେ ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ସେନା ତିଆରି କଲେ; ଚାରିପାଏ ଓ ଦୁଇପାଏ ପଶୁମାନେ ପାଇଁ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ।
ଅସ୍ଯ ମଦେ ସ୍ଵର୍ଯଂ ଦା ଋତାଯାପୀଵୃତମୁସ୍ରିଯାଣାମନୀକମ୍ । ଯଦ୍ଧ ପ୍ରସର୍ଗେ ତ୍ରିକକୁମ୍ନିଵର୍ତଦପ ଦ୍ରୁହୋ ମାନୁଷସ୍ଯ ଦୁରୋ ଵଃ
ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦରେ, ହେ ଧର୍ମମୟ, ଦେବତା, ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ଦେବଲୋକର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ ଗୋମାନେର ପ୍ରଚୁରତା। ଯେତେବେଳେ ଆରମ୍ଭରେ ତିନି ଶିଖର ଦୂରେ ହଟିଗଲା, ମାନବମାନେର ଦ୍ୱେଷ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ।
ତୁଭ୍ଯଂ ପଯୋ ଯତ୍ପିତରାଵନୀତାଂ ରାଧଃ ସୁରେତସ୍ତୁରଣେ ଭୁରଣ୍ଯୂ । ଶୁଚି ଯତ୍ତେ ରେକ୍ଣ ଆଯଜନ୍ତ ସବର୍ଦୁଘାଯାଃ ପଯ ଉସ୍ରିଯାଯାଃ
ଯେ ଦୁଇ ମାତାପିତା ଦେଇଥିବା ଦୁଧ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ପାଇଁ। ଶୁଦ୍ଧ ଯାହା ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଛି, ସେହି ଅବିରତ ଦୁହାଯାଉଥିବା ଗୋମାତାଙ୍କର ଦୁଧ।