ହିରଣ୍ଯହସ୍ତମଶ୍ଵିନା ରରାଣା ପୁତ୍ରଂ ନରା ଵଧ୍ରିମତ୍ଯା ଅଦତ୍ତମ୍ । ତ୍ରିଧା ହ ଶ୍ଯାଵମଶ୍ଵିନା ଵିକସ୍ତମୁଜ୍ଜୀଵସ ଐରଯତଂ ସୁଦାନୂ
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ବଧ୍ରିମତୀଙ୍କୁ ସୁନା ହାତ ଥିବା ପୁଅ ଦେଇଥିଲେ। ତିନିଥର ଆପଣମାନେ କଳା ଓ ଅପଙ୍ଗ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପୁଣି ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ଦୟାଳୁ ଦେବତାମାନେ।
ଏତାନି ଵାମଶ୍ଵିନା ଵୀର୍ଯାଣି ପ୍ର ପୂର୍ଵ୍ଯାଣ୍ଯାଯଵୋଽଵୋଚନ୍ । ବ୍ରହ୍ମ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଵୃଷଣା ଯୁଵଭ୍ଯାଂ ସୁଵୀରାସୋ ଵିଦଥମା ଵଦେମ
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଏହିଗୁଡିକ ଆପଣମାନଙ୍କର ପୁରୁଣା ବୀରତାର କାହାଣୀ, ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ ଗୀତରେ ଗାଇଯାଇଛି। ଆମେ ବଳବାନ ସନ୍ତାନ ସହିତ, ପୂଜା କରି, ଆପଣମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା କହିପାରିବା।
ଆ ଵାଂ ରଥୋ ଅଶ୍ଵିନା ଶ୍ଯେନପତ୍ଵା ସୁମୃଳୀକଃ ସ୍ଵଵାଁ ଯାତ୍ଵର୍ଵାଙ୍ । ଯୋ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ମନସୋ ଜଵୀଯାନ୍ତ୍ରିଵନ୍ଧୁରୋ ଵୃଷଣା ଵାତରଂହାଃ
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନଙ୍କର ଶ୍ୟେନ ଭଳି ତୀବ୍ର ରଥ, ଦୟାଳୁ ଓ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ, ଏଠାକୁ ଆସୁ। ଏହା ମଣିଷର ମନ ଠାରୁ ଶୀଘ୍ର, ତିନି ଯୋଗା ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପବନ ଭଳି ଦୌଡ଼େ।
ତ୍ରିଵନ୍ଧୁରେଣ ତ୍ରିଵୃତା ରଥେନ ତ୍ରିଚକ୍ରେଣ ସୁଵୃତା ଯାତମର୍ଵାକ୍ । ପିନ୍ଵତଂ ଗା ଜିନ୍ଵତମର୍ଵତୋ ନୋ ଵର୍ଧଯତମଶ୍ଵିନା ଵୀରମସ୍ମେ
ତିନି ଯୋଗା, ତିନି ଆକାର, ଭଲ ଚକ୍ର ଥିବା ଆପଣମାନଙ୍କର ରଥରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଗାଈମାନେ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆମ ପାଖରେ ବୀରକୁ ବଢ଼ାନ୍ତୁ।
ପ୍ରଵଦ୍ଯାମନା ସୁଵୃତା ରଥେନ ଦସ୍ରାଵିମଂ ଶୃଣୁତଂ ଶ୍ଲୋକମଦ୍ରେଃ । କିମଙ୍ଗ ଵାଂ ପ୍ରତ୍ଯଵର୍ତିଂ ଗମିଷ୍ଠାହୁର୍ଵିପ୍ରାସୋ ଅଶ୍ଵିନା ପୁରାଜାଃ
ଭଲ ଚକ୍ର ଥିବା ଆପଣମାନଙ୍କର ରଥରେ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଦେବତା, ଏହି ଗାୟକଙ୍କର ଶ୍ରୁତି ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ। ପୁରୁଣା କବିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଫେରିବା ପଥ କଣ?
ଆ ଵାଂ ଶ୍ଯେନାସୋ ଅଶ୍ଵିନା ଵହନ୍ତୁ ରଥେ ଯୁକ୍ତାସ ଆଶଵଃ ପତଂଗାଃ । ଯେ ଅପ୍ତୁରୋ ଦିଵ୍ଯାସୋ ନ ଗୃଧ୍ରା ଅଭି ପ୍ରଯୋ ନାସତ୍ଯା ଵହନ୍ତି
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନଙ୍କର ଶ୍ୟେନମାନେ ରଥକୁ ଯୋଗାଯୋଗି, ତୀବ୍ର ଓ ପଙ୍ଖି, ଆପଣମାନେଠାରେ ଆଣନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଅକ୍ଷୟ, ଦିବ୍ୟ, ଗୃଧ୍ର ଭଳି, ନାସତ୍ୟମାନେ, ଆପଣମାନେଠାରେ ନିବେଦନ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତି।
ଆ ଵାଂ ରଥଂ ଯୁଵତିସ୍ତିଷ୍ଠଦତ୍ର ଜୁଷ୍ଟ୍ଵୀ ନରା ଦୁହିତା ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ପରି ଵାମଶ୍ଵା ଵପୁଷଃ ପତଂଗା ଵଯୋ ଵହନ୍ତ୍ଵରୁଷା ଅଭୀକେ
ଏଠି ଆପଣମାନଙ୍କର ରଥ ଦଢ଼ିଆଛି, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଜିଅ ଏହି ରଥକୁ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି। ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି ଦେଖାରେ ଅତି ଶୋଭା, ପଙ୍ଖି ଘୋଡ଼ାମାନେ, ରଙ୍ଗିନ ପକ୍ଷୀମାନେ ଆପଣମାନେଠାରେ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଣନ୍ତି।
ଉଦ୍ଵନ୍ଦନମୈରତଂ ଦଂସନାଭିରୁଦ୍ରେଭଂ ଦସ୍ରା ଵୃଷଣା ଶଚୀଭିଃ । ନିଷ୍ଟୌଗ୍ର୍ଯଂ ପାରଯଥଃ ସମୁଦ୍ରାତ୍ପୁନଶ୍ଚ୍ଯଵାନଂ ଚକ୍ରଥୁର୍ଯୁଵାନମ୍
ଆପଣମାନେ ଦଂସନ ଶକ୍ତିରେ ବନ୍ଦନାଙ୍କୁ ଉଠାଇଦେଲେ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା। ତୌଗ୍ରଙ୍କ ପୁଅକୁ ସମୁଦ୍ର ପାର କରି ନେଲେ, ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ପୁଣି ଯୁବକ କରିଦେଲେ।
ଯୁଵମତ୍ରଯେଽଵନୀତାଯ ତପ୍ତମୂର୍ଜମୋମାନମଶ୍ଵିନାଵଧତ୍ତମ୍ । ଯୁଵଂ କଣ୍ଵାଯାପିରିପ୍ତାଯ ଚକ୍ଷୁଃ ପ୍ରତ୍ଯଧତ୍ତଂ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ଜୁଜୁଷାଣା
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ଆବଶ୍ୟକତାରେ ଥିବା ଅତ୍ରୟୀଙ୍କୁ ତାପିତ ଓ ପିସା ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। ଆପଣମାନେ କଣ୍ବଙ୍କୁ, ଯିଏ ଅନ୍ଧା ଥିଲେ, ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇଦେଲେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଯୁଵଂ ଧେନୁଂ ଶଯଵେ ନାଧିତାଯାପିନ୍ଵତମଶ୍ଵିନା ପୂର୍ଵ୍ଯାଯ । ଅମୁଞ୍ଚତଂ ଵର୍ତିକାମଂହସୋ ନିଃ ପ୍ରତି ଜଙ୍ଘାଂ ଵିଶ୍ପଲାଯା ଅଧତ୍ତମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଆପଣମାନେ ଆବଶ୍ୟକ ଥିବା ଶୟୁଙ୍କୁ ଗାଈରୁ ଦୁଧ ଦେଇଥିଲେ। ଆପଣମାନେ ବର୍ତ୍ତିକାକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଆଉ ବିଶ୍ପଳାଙ୍କୁ ଚାଲିବା ପାଇଁ ପୁଣି ପାଦ ଦେଲେ।
ଯୁଵଂ ଶ୍ଵେତଂ ପେଦଵ ଇନ୍ଦ୍ରଜୂତମହିହନମଶ୍ଵିନାଦତ୍ତମଶ୍ଵମ୍ । ଜୋହୂତ୍ରମର୍ଯୋ ଅଭିଭୂତିମୁଗ୍ରଂ ସହସ୍ରସାଂ ଵୃଷଣଂ ଵୀଡ୍ଵଙ୍ଗମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ପେଦୁଙ୍କୁ ଧଳା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିବା ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିଲେ। ଜୋହୂତ୍ର ନାମକ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହଜାର ଜିତିଥିବା, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ।
ତା ଵାଂ ନରା ସ୍ଵଵସେ ସୁଜାତା ହଵାମହେ ଅଶ୍ଵିନା ନାଧମାନାଃ । ଆ ନ ଉପ ଵସୁମତା ରଥେନ ଗିରୋ ଜୁଷାଣା ସୁଵିତାଯ ଯାତମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଆପଣମାନେ, ଆମେ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଡାକୁଛୁ। ଆପଣମାନେ ଧନ ଆଣିଦେଇଥିବା ରଥରେ, ଆମ ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କରି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ।
ଆ ଶ୍ଯେନସ୍ଯ ଜଵସା ନୂତନେନାସ୍ମେ ଯାତଂ ନାସତ୍ଯା ସଜୋଷାଃ । ହଵେ ହି ଵାମଶ୍ଵିନା ରାତହଵ୍ଯଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମାଯା ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ
ନାସତ୍ୟମାନେ, ନୂତନ ଶ୍ୟେନ ଗତିରେ, ଏକାସାଥି ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା। ଆପଣମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଉଷା ଆସିବାବେଳେ, ନିୟମିତ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମ ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଆ ଵାଂ ରଥଂ ପୁରୁମାଯଂ ମନୋଜୁଵଂ ଜୀରାଶ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞିଯଂ ଜୀଵସେ ହୁଵେ । ସହସ୍ରକେତୁଂ ଵନିନଂ ଶତଦ୍ଵସୁଂ ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀଵାନଂ ଵରିଵୋଧାମଭି ପ୍ରଯଃ
ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେଉଛି ତୁମେ ଦୁହେଁଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ରଥକୁ, ଯାହା ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚିନ୍ତା ଭଳି ଦ୍ରୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଟଣାଯାଉଛି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଜୀବନ ଦେବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଏହାର ହଜାର ଟାଣି, ଅନେକ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଭରିଥିବା, ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣିବାରେ ସଚେତନ, ବିସ୍ତୃତ ପଥ ଦେଇଥିବା।
ଊର୍ଧ୍ଵା ଧୀତିଃ ପ୍ରତ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଯାମନ୍ଯଧାଯି ଶସ୍ମନ୍ସମଯନ୍ତ ଆ ଦିଶଃ । ସ୍ଵଦାମି ଘର୍ମଂ ପ୍ରତି ଯନ୍ତ୍ଯୂତଯ ଆ ଵାମୂର୍ଜାନୀ ରଥମଶ୍ଵିନାରୁହତ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଇଛି ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ; ଉତ୍ସର୍ଗ, ଉଷ୍ମାରେ ମଧୁର, ତୁମେ ଦୁହେଁଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତୁମ ରଥ ପୂଷ୍ଟି ସହିତ ଉପରକୁ ଯାଏ।
ସଂ ଯନ୍ମିଥଃ ପସ୍ପୃଧାନାସୋ ଅଗ୍ମତ ଶୁଭେ ମଖା ଅମିତା ଜାଯଵୋ ରଣେ । ଯୁଵୋରହ ପ୍ରଵଣେ ଚେକିତେ ରଥୋ ଯଦଶ୍ଵିନା ଵହଥଃ ସୂରିମା ଵରମ୍
ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆସନ୍ତି, ଶୁଭ ଉତ୍ସବରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି; ତୁମ ରଥ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଅବତରଣ ସ୍ଥଳରେ ଦେଖାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦାତାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ନେଉଛ।
ଯୁଵଂ ଭୁଜ୍ଯୁଂ ଭୁରମାଣଂ ଵିଭିର୍ଗତଂ ସ୍ଵଯୁକ୍ତିଭିର୍ନିଵହନ୍ତା ପିତୃଭ୍ଯ ଆ । ଯାସିଷ୍ଟଂ ଵର୍ତିର୍ଵୃଷଣା ଵିଜେନ୍ଯଂ ଦିଵୋଦାସାଯ ମହି ଚେତି ଵାମଵଃ
ତୁମେ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ, ଯିଏ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ତୁମ ନିଜ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଆଣି ଉଦ୍ଧାର କଲେ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ପଥ ତିଆରି କଲେ, ତୁମର ମହା ଦୟା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଯୁଵୋରଶ୍ଵିନା ଵପୁଷେ ଯୁଵାଯୁଜଂ ରଥଂ ଵାଣୀ ଯେମତୁରସ୍ଯ ଶର୍ଧ୍ଯମ୍ । ଆ ଵାଂ ପତିତ୍ଵଂ ସଖ୍ଯାଯ ଜଗ୍ମୁଷୀ ଯୋଷାଵୃଣୀତ ଜେନ୍ଯା ଯୁଵାଂ ପତୀ
ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମ ଯୁବକ ରଥକୁ ଗାୟକ ତୁମ ମହିମା ପାଇଁ ଯୋଗ କରିଛନ୍ତି; ଏକ କନ୍ୟା, ସଖ୍ୟତା ଚାହିଁ, ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ନିଜ ପତି ଭାବେ ବାଛିଛନ୍ତି, ତୁମ ସୁରକ୍ଷା ଆଶା କରି।
ଯୁଵଂ ରେଭଂ ପରିଷୂତେରୁରୁଷ୍ଯଥୋ ହିମେନ ଘର୍ମଂ ପରିତପ୍ତମତ୍ରଯେ । ଯୁଵଂ ଶଯୋରଵସଂ ପିପ୍ଯଥୁର୍ଗଵି ପ୍ର ଦୀର୍ଘେଣ ଵନ୍ଦନସ୍ତାର୍ଯାଯୁଷା
ତୁମେ ରେଭଙ୍କୁ ବନ୍ୟାଠାରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମେ ହିମରେ ଜଡ଼ିଥିବା ଜଣେଙ୍କୁ ଉଷ୍ମା ଦେଲେ; ତୁମେ ଦୁହାଉଥିବା ଗାଈକୁ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇ ଉପାସକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଯୁଵଂ ଵନ୍ଦନଂ ନିରୃତଂ ଜରଣ୍ଯଯା ରଥଂ ନ ଦସ୍ରା କରଣା ସମିନ୍ଵଥଃ । କ୍ଷେତ୍ରାଦା ଵିପ୍ରଂ ଜନଥୋ ଵିପନ୍ଯଯା ପ୍ର ଵାମତ୍ର ଵିଧତେ ଦଂସନା ଭୁଵତ୍
ତୁମେ, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୁହେଁ, ବନ୍ଦନଙ୍କୁ ଜରାରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ଯେପରି କାମ କରୁଥିବା ଲୋକେ ରଥ ମରାମତି କରେ; ତୁମେ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଲେ, ତୁମ ଦୟା ଉପାସକ ପାଇଁ ଧାରାଳୁ ହେଲା।
ଅଗଚ୍ଛତଂ କୃପମାଣଂ ପରାଵତି ପିତୁଃ ସ୍ଵସ୍ଯ ତ୍ଯଜସା ନିବାଧିତମ୍ । ସ୍ଵର୍ଵତୀରିତ ଊତୀର୍ଯୁଵୋରହ ଚିତ୍ରା ଅଭୀକେ ଅଭଵନ୍ନଭିଷ୍ଟଯଃ
ତୁମେ ଦୂର ସ୍ଥାନରେ କାନ୍ଦୁଥିବା ଜଣେଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିଲେ; ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ସାହାଯ୍ୟ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ନିଜ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ପାଖରେ ସତ୍ୟରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଉତ ସ୍ଯା ଵାଂ ମଧୁମନ୍ମକ୍ଷିକାରପନ୍ମଦେ ସୋମସ୍ଯୌଶିଜୋ ହୁଵନ୍ଯତି । ଯୁଵଂ ଦଧୀଚୋ ମନ ଆ ଵିଵାସଥୋଽଥା ଶିରଃ ପ୍ରତି ଵାମଶ୍ଵ୍ଯଂ ଵଦତ୍
ଏବଂ ତୁମର ମଧୁର ମଧୁମକ୍ଷିକା, ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଉଶିଜଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି; ତୁମେ ଦଧିଚିଙ୍କ ମନକୁ ଆଣିଥିଲେ, ପରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଘୋଡ଼ାର ସ୍ୱରରେ ତୁମ ସହ କଥା ହେଲା।
ଯୁଵଂ ପେଦଵେ ପୁରୁଵାରମଶ୍ଵିନା ସ୍ପୃଧାଂ ଶ୍ଵେତଂ ତରୁତାରଂ ଦୁଵସ୍ଯଥଃ । ଶର୍ଯୈରଭିଦ୍ଯୁଂ ପୃତନାସୁ ଦୁଷ୍ଟରଂ ଚର୍କୃତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରମିଵ ଚର୍ଷଣୀସହମ୍
ତୁମେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ପେଦୁଙ୍କୁ ଅନେକ ଦୟା ଦେଉଛ; ସେ ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ିଥିବା, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ; ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମେ ତୁମ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କଠିନ କାମକୁ ସହଜ କରିଦେଉଛ, ଲୋକଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ସମର୍ଥନ କରୁଛ।
କା ରାଧଦ୍ଧୋତ୍ରାଶ୍ଵିନା ଵାଂ କୋ ଵାଂ ଜୋଷ ଉଭଯୋଃ । କଥା ଵିଧାତ୍ଯପ୍ରଚେତାଃ
କିଏ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମ ଦୟା ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପାଇପାରିବ? କିଏ ଦୁହେଁକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିବ? ଅଜ୍ଞାନୀ କିପରି ତୁମ ପୂଜା ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିପାରିବ?
ଵିଦ୍ଵାଂସାଵିଦ୍ଦୁରଃ ପୃଚ୍ଛେଦଵିଦ୍ଵାନିତ୍ଥାପରୋ ଅଚେତାଃ । ନୂ ଚିନ୍ନୁ ମର୍ତେ ଅକ୍ରୌ
ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଜଣାପାଇଁ ପଚାରେ, ଅଜ୍ଞାନୀ ଅନ୍ୟଭାବରେ ପଚାରେ; ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି।
ତା ଵିଦ୍ଵାଂସା ହଵାମହେ ଵାଂ ତା ନୋ ଵିଦ୍ଵାଂସା ମନ୍ମ ଵୋଚେତମଦ୍ଯ । ପ୍ରାର୍ଚଦ୍ଦଯମାନୋ ଯୁଵାକୁଃ
ଆମେ ଜାଣିଥିବା ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ଡାକୁଛୁ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଜାଣି, ଆଜି ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ; ଉତ୍ସୁକ ଯୁବକ ତୁମେ ଦୁହେଁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛି।
ଵି ପୃଚ୍ଛାମି ପାକ୍ଯା ନ ଦେଵାନ୍ଵଷଟ୍କୃତସ୍ଯାଦ୍ଭୁତସ୍ଯ ଦସ୍ରା । ପାତଂ ଚ ସହ୍ଯସୋ ଯୁଵଂ ଚ ରଭ୍ଯସୋ ନଃ
ମୁଁ ପଚାରୁଛି, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୁହେଁ, ଯେପରି ଲୋକେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ଯା ଘୋଷେ ଭୃଗଵାଣେ ନ ଶୋଭେ ଯଯା ଵାଚା ଯଜତି ପଜ୍ରିଯୋ ଵାମ୍ । ପ୍ରୈଷଯୁର୍ନ ଵିଦ୍ଵାନ୍
ଯାହା ଭୃଗୁଙ୍କର ଧ୍ୱନିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଗାୟକ ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ନିଜ କଣ୍ଠରେ ପୂଜା କରନ୍ତି; ଦୂତ, ଅଜ୍ଞାନରେ, ଏହାକୁ ପଠାଏ।
ଶ୍ରୁତଂ ଗାଯତ୍ରଂ ତକଵାନସ୍ଯାହଂ ଚିଦ୍ଧି ରିରେଭାଶ୍ଵିନା ଵାମ୍ । ଆକ୍ଷୀ ଶୁଭସ୍ପତୀ ଦନ୍
ମୁଁ ଟକବାନଙ୍କର ଗୀତ ଶୁଣିଛି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ଏବଂ ତୁମେ ଦୁହେଁରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଛି; ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ଶୋଭାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ଅଧିପତି।
ଯୁଵଂ ହ୍ଯାସ୍ତଂ ମହୋ ରନ୍ଯୁଵଂ ଵା ଯନ୍ନିରତତଂସତମ୍ । ତା ନୋ ଵସୂ ସୁଗୋପା ସ୍ଯାତଂ ପାତଂ ନୋ ଵୃକାଦଘାଯୋଃ
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ମହା ସମ୍ପଦର ରକ୍ଷକ, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ; ତୁମେ ଆମର ଭଲ ପାଳକ ହେଉ, ଆମକୁ ନରକରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କର।