ମା ଚ୍ଛେଦ୍ମ ରଶ୍ମୀଁରିତି ନାଧମାନାଃ ପିତୄଣାଂ ଶକ୍ତୀରନୁଯଚ୍ଛମାନାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଭ୍ଯାଂ କଂ ଵୃଷଣୋ ମଦନ୍ତି ତା ହ୍ଯଦ୍ରୀ ଧିଷଣାଯା ଉପସ୍ଥେ
ଆମେ ପିତାମହଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ସମୟରେ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ରଶି ଛେଦିବା ଭଳି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି କିଏ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି? ସେହି ପଥରଗୁଡିକ ତ ଦେବୀ ଦିଷଣାର ଆଙ୍କ ଉପରେ ଅଛି।
ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ଦେଵୀ ଧିଷଣା ମଦାଯେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସୋମମୁଶତୀ ସୁନୋତି । ତାଵଶ୍ଵିନା ଭଦ୍ରହସ୍ତା ସୁପାଣୀ ଆ ଧାଵତଂ ମଧୁନା ପୃଙ୍କ୍ତମପ୍ସୁ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଦେବୀ ଦିଷଣାକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ସୋମ ଦବା କରିଛ। ଆଶ୍ୱିନୀ ଦୁଇଜଣ, ଭଲ ହାତ ଓ ସୁନ୍ଦର ପାଣି ନେଇ, ଦୂତି ଦେଇ ଆସି, ମଧୁ ଦେଇ ଜଳରେ ମିଶାନ୍ତୁ।
ଯୁଵାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵସୁନୋ ଵିଭାଗେ ତଵସ୍ତମା ଶୁଶ୍ରଵ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ । ତାଵାସଦ୍ଯା ବର୍ହିଷି ଯଜ୍ଞେ ଅସ୍ମିନ୍ପ୍ର ଚର୍ଷଣୀ ମାଦଯେଥାଂ ସୁତସ୍ଯ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଧନ ବଣ୍ଟନ ଓ ବୃତ୍ର ନାଶରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୋଲି ଶୁଣିଛି। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦବା ହୋଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯଃ ପୃତନାହଵେଷୁ ପ୍ର ପୃଥିଵ୍ଯା ରିରିଚାଥେ ଦିଵଶ୍ଚ । ପ୍ର ସିନ୍ଧୁଭ୍ଯଃ ପ୍ର ଗିରିଭ୍ଯୋ ମହିତ୍ଵା ପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାତ୍ଯନ୍ଯା
ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଲୋକିତ ହୁଅ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତାର କର, ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କର, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ମହାନତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
ଆ ଭରତଂ ଶିକ୍ଷତଂ ଵଜ୍ରବାହୂ ଅସ୍ମାଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅଵତଂ ଶଚୀଭିଃ । ଇମେ ନୁ ତେ ରଶ୍ମଯଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଯେଭିଃ ସପିତ୍ଵଂ ପିତରୋ ନ ଆସନ୍
ଆସ, ଆମକୁ ଶିଖାଅ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱ କର, ବଜ୍ରଧାରୀ ଦୁଇଜଣ; ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କିରଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ ପିତାମହମାନେ ତୁମେ ସହ ସମ୍ପର୍କ ହାସଲ କରିଥିଲେ।
ପୁରଂଦରା ଶିକ୍ଷତଂ ଵଜ୍ରହସ୍ତାସ୍ମାଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅଵତଂ ଭରେଷୁ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ପୁର ନାଶକ ଦୁଇଜଣ, ଆମକୁ ଶିଖାଅ; ବଜ୍ରଧାରୀ ଦୁଇଜଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ମିତ୍ର, ଵରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଆକାଶ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ତତଂ ମେ ଅପସ୍ତଦୁ ତାଯତେ ପୁନଃ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠା ଧୀତିରୁଚଥାଯ ଶସ୍ଯତେ । ଅଯଂ ସମୁଦ୍ର ଇହ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାକୃତସ୍ଯ ସମୁ ତୃପ୍ଣୁତ ଋଭଵଃ
ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ଆଲୋକରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ପୁନଃ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରେ; ସବୁଠୁ ମଧୁର ଭାବନା ଏହି ଷ୍ଟୁତି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏହି ହେଉଛି ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ; ଋଭୁମାନେ, 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦିଆଯାଇଥିବା ଅର୍ପଣରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଆଭୋଗଯଂ ପ୍ର ଯଦିଚ୍ଛନ୍ତ ଐତନାପାକାଃ ପ୍ରାଞ୍ଚୋ ମମ କେ ଚିଦାପଯଃ । ସୌଧନ୍ଵନାସଶ୍ଚରିତସ୍ଯ ଭୂମନାଗଚ୍ଛତ ସଵିତୁର୍ଦାଶୁଷୋ ଗୃହମ୍
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଅଧିକତା ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହନ୍ତି, ମୋର କିଛି ଜଳ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଏ, ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ। ସୂଧନ୍ବନ ଋଭୁମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ସହିତ ସବିତାର ଉପାସକଙ୍କ ଘରକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ତତ୍ସଵିତା ଵୋଽମୃତତ୍ଵମାସୁଵଦଗୋହ୍ଯଂ ଯଚ୍ଛ୍ରଵଯନ୍ତ ଐତନ । ତ୍ଯଂ ଚିଚ୍ଚମସମସୁରସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣମେକଂ ସନ୍ତମକୃଣୁତା ଚତୁର୍ଵଯମ୍
ସବିତା ଦେବତା ତୁମେ ମାନେକୁ ଅମୃତତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ଗୁପ୍ତ ଜିନିଷ ତୁମେ ମାନେ ପ୍ରକାଶ କରିଛ। ତୁମେ ମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଏକ ମଦିରା ପାତ୍ରକୁ ଚାରିଟି କରିଥିଲେ, ଏହା ଏକଟି ଥିଲା ମାତ୍ର।
ଵିଷ୍ଟ୍ଵୀ ଶମୀ ତରଣିତ୍ଵେନ ଵାଘତୋ ମର୍ତାସଃ ସନ୍ତୋ ଅମୃତତ୍ଵମାନଶୁଃ । ସୌଧନ୍ଵନା ଋଭଵଃ ସୂରଚକ୍ଷସଃ ସଂଵତ୍ସରେ ସମପୃଚ୍ଯନ୍ତ ଧୀତିଭିଃ
ମଣିଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଦକ୍ଷତା ଓ ତ୍ୱରାରେ ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ; ସୂଧନ୍ବନ ଋଭୁମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ବର୍ଷରେ ଏକାଠି ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲେ।
କ୍ଷେତ୍ରମିଵ ଵି ମମୁସ୍ତେଜନେନଁ ଏକଂ ପାତ୍ରମୃଭଵୋ ଜେହମାନମ୍ । ଉପସ୍ତୁତା ଉପମଂ ନାଧମାନା ଅମର୍ତ୍ଯେଷୁ ଶ୍ରଵ ଇଚ୍ଛମାନାଃ
କ୍ଷେତ୍ର ଭଳି, ସେମାନେ ଦକ୍ଷତା ଦ୍ୱାରା ମାପିଥିଲେ; ଋଭୁମାନେ ଏକ ପାତ୍ରକୁ ଚାରିଟି କରିଥିଲେ। ସମ୍ମାନିତ, ଅବମାନିତ ନୁହେଁ, ଅମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସା ଚାହିଥିଲେ।
ଆ ମନୀଷାମନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଯ ନୃଭ୍ଯଃ ସ୍ରୁଚେଵ ଘୃତଂ ଜୁହଵାମ ଵିଦ୍ମନା । ତରଣିତ୍ଵା ଯେ ପିତୁରସ୍ଯ ସଶ୍ଚିର ଋଭଵୋ ଵାଜମରୁହନ୍ଦିଵୋ ରଜଃ
ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମର ଭାବନାକୁ ଘୃତ ଭଳି ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତ୍ୱରାରେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଭଳି, ଋଭୁମାନେ, ଦିବର ରାସ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିର ଉପହାରକୁ ଉପରେ ଉଠିଥିଲେ।
ଋଭୁର୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ଶଵସା ନଵୀଯାନୃଭୁର୍ଵାଜେଭିର୍ଵସୁଭିର୍ଵସୁର୍ଦଦିଃ । ଯୁଷ୍ମାକଂ ଦେଵା ଅଵସାହନି ପ୍ରିଯେଽଭି ତିଷ୍ଠେମ ପୃତ୍ସୁତୀରସୁନ୍ଵତାମ୍
ଋଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିରେ ନୂତନ; ଋଭୁ ଉପହାର ଓ ଧନ ଦେଇଥିବା ଧନଦାତା। ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟରେ, ଆମେ ପ୍ରିୟ ଦିନରେ ସୋମ ଦବା କରୁଥିବା ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିପାରିବା।
ନିଶ୍ଚର୍ମଣ ଋଭଵୋ ଗାମପିଂଶତ ସଂ ଵତ୍ସେନାସୃଜତା ମାତରଂ ପୁନଃ । ସୌଧନ୍ଵନାସଃ ସ୍ଵପସ୍ଯଯା ନରୋ ଜିଵ୍ରୀ ଯୁଵାନା ପିତରାକୃଣୋତନ
ଋଭୁମାନେ ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଗାଁକୁ ଗଠନ କରିଥିଲେ, ପୁଣି ଛେଉଁ ଓ ଛେଉଁ ଶିଶୁ ସହିତ ମାତାକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ସୂଧନ୍ବନ ମାନେ ଦକ୍ଷତା ଦ୍ୱାରା, ଏ ମଣିଷମାନେ, ଜୀବନ ଦେଇ ପିତାମାତାକୁ ପୁଣି ଯୁବା କରିଥିଲେ।
ଵାଜେଭିର୍ନୋ ଵାଜସାତାଵଵିଡ୍ଢ୍ଯୃଭୁମାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ରମା ଦର୍ଷି ରାଧଃ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଧନ ଜିତିବା ଦିଅ, ଋଭୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦେଇଥିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଧନ ଦେଖିଛନ୍ତି। ମିତ୍ର, ଵରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଆକାଶ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ତକ୍ଷନ୍ରଥଂ ସୁଵୃତଂ ଵିଦ୍ମନାପସସ୍ତକ୍ଷନ୍ହରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଵାହା ଵୃଷଣ୍ଵସୂ । ତକ୍ଷନ୍ପିତୃଭ୍ଯାମୃଭଵୋ ଯୁଵଦ୍ଵଯସ୍ତକ୍ଷନ୍ଵତ୍ସାଯ ମାତରଂ ସଚାଭୁଵମ୍
ସେମାନେ ଦକ୍ଷତା ଦ୍ୱାରା ଭଲ ରଥ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବହିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଋଭୁମାନେ ନିଜ ପିତାମାନେ ପାଇଁ ଯୁବା ଶକ୍ତି ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଛେଉଁ ପାଇଁ ମାତାକୁ ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକାଠି କରିଥିଲେ।
ଆ ନୋ ଯଜ୍ଞାଯ ତକ୍ଷତ ଋଭୁମଦ୍ଵଯଃ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ସୁପ୍ରଜାଵତୀମିଷମ୍ । ଯଥା କ୍ଷଯାମ ସର୍ଵଵୀରଯା ଵିଶା ତନ୍ନଃ ଶର୍ଧାଯ ଧାସଥା ସ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୟାକରି ଦୁଇ ଋଭୁଙ୍କୁ ଆଣିଦିଅ, ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧି, କୌଶଳ ଓ ଅଧିକ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ । ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରିପାରିବା । ତୁମେ ଆମ ସମୂହ ପାଇଁ ତୁମ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଦିଅ ।
ଆ ତକ୍ଷତ ସାତିମସ୍ମଭ୍ଯମୃଭଵଃ ସାତିଂ ରଥାଯ ସାତିମର୍ଵତେ ନରଃ । ସାତିଂ ନୋ ଜୈତ୍ରୀଂ ସଂ ମହେତ ଵିଶ୍ଵହା ଜାମିମଜାମିଂ ପୃତନାସୁ ସକ୍ଷଣିମ୍
ହେ ଋଭୁମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ତିଆରି କର, ଆମ ରଥ ପାଇଁ, ଆମ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ । ଆମକୁ ସବୁଠାରେ ବିଜୟ ଆଣିଦେଇଥିବା ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରମ୍ପରା ଧରି ଆମ ସମ୍ପର୍କୀୟମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଏହି ସମସ୍ତରେ ତୁମ ଦୟା ଦିଅ ।
ଋଭୁକ୍ଷଣମିନ୍ଦ୍ରମା ହୁଵ ଊତଯ ଋଭୂନ୍ଵାଜାନ୍ମରୁତଃ ସୋମପୀତଯେ । ଉଭା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ନୂନମଶ୍ଵିନା ତେ ନୋ ହିନ୍ଵନ୍ତୁ ସାତଯେ ଧିଯେ ଜିଷେ
ମୁଁ ଋଭୁଙ୍କ ନାଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ଋଭୁ, ବଳଶାଳୀ ଓ ମାରୁତମାନେ, ସୋମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ । ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏବଂ ଏବେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବିଜୟଶୀଳ ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ ।
ଋଭୁର୍ଭରାଯ ସଂ ଶିଶାତୁ ସାତିଂ ସମର୍ଯଜିଦ୍ଵାଜୋ ଅସ୍ମାଁ ଅଵିଷ୍ଟୁ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଋଭୁମାନେ ଦୟାକରି ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ ଓ ଜୟଧ୍ୱଜା ଆମ ପାଖକୁ ଆଣିଦିଅ । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ସମୃଦ୍ଧି କମାନ୍ତୁ ନାହିଁ ।
ଈଳେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେଽଗ୍ନିଂ ଘର୍ମଂ ସୁରୁଚଂ ଯାମନ୍ନିଷ୍ଟଯେ । ଯାଭିର୍ଭରେ କାରମଂଶାଯ ଜିନ୍ଵଥସ୍ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ମୁଁ ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତି ପାଇଁ ଦ୍ୟୁଳୋକ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ, ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକୁଛି । ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ କର୍ମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ ।
ଯୁଵୋର୍ଦାନାଯ ସୁଭରା ଅସଶ୍ଚତୋ ରଥମା ତସ୍ଥୁର୍ଵଚସଂ ନ ମନ୍ତଵେ । ଯାଭିର୍ଧିଯୋଽଵଥଃ କର୍ମନ୍ନିଷ୍ଟଯେ ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ତୁମେ ଦେବା, ଦାନରେ ଉଦାର ଓ ଉତ୍ସାହିତ, ଆମ ପାଇଁ ରଥକୁ ତିଆରି କରିଛ । ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିକୁ ସମର୍ଥନ କର, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସନ୍ତୁ ।
ଯୁଵଂ ତାସାଂ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଶାସନେ ଵିଶାଂ କ୍ଷଯଥୋ ଅମୃତସ୍ଯ ମଜ୍ମନା । ଯାଭିର୍ଧେନୁମସ୍ଵଂ ପିନ୍ଵଥୋ ନରା ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ତୁମେ ସେହି ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଅମୃତତ୍ୱର ମାପ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶାସନ କର । ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ପୋଷଣ କର, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ ।
ଯାଭିଃ ପରିଜ୍ମା ତନଯସ୍ଯ ମଜ୍ମନା ଦ୍ଵିମାତା ତୂର୍ଷୁ ତରଣିର୍ଵିଭୂଷତି । ଯାଭିସ୍ତ୍ରିମନ୍ତୁରଭଵଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣସ୍ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ପରିଜ୍ମା ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇ ମାଆଁ ଥିବା ତାରାଣିକୁ ଶୋଭିତ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତ୍ରିମନ୍ତୁର ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସନ୍ତୁ ।
ଯାଭୀ ରେଭଂ ନିଵୃତଂ ସିତମଦ୍ଭ୍ଯ ଉଦ୍ଵନ୍ଦନମୈରଯତଂ ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ । ଯାଭିଃ କଣ୍ଵଂ ପ୍ର ସିଷାସନ୍ତମାଵତଂ ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ରେଭକୁ ଜଳରୁ ଉଠାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଇଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା କଣ୍ବକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସନ୍ତୁ ।
ଯାଭିରନ୍ତକଂ ଜସମାନମାରଣେ ଭୁଜ୍ଯୁଂ ଯାଭିରଵ୍ଯଥିଭିର୍ଜିଜିନ୍ଵଥୁଃ । ଯାଭିଃ କର୍କନ୍ଧୁଂ ଵଯ୍ଯଂ ଚ ଜିନ୍ଵଥସ୍ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଆପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ଅନ୍ତକକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ସହିତ ବିଜୟ ଲାଗିଲେ, କର୍କନ୍ଧୁ ଓ ବୟ୍ୟକୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସନ୍ତୁ ।
ଯାଭିଃ ଶୁଚନ୍ତିଂ ଧନସାଂ ସୁଷଂସଦଂ ତପ୍ତଂ ଘର୍ମମୋମ୍ଯାଵନ୍ତମତ୍ରଯେ । ଯାଭିଃ ପୃଶ୍ନିଗୁଂ ପୁରୁକୁତ୍ସମାଵତଂ ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଧନୀ, ପ୍ରଶଂସିତ, ତାପିତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୁଚନ୍ତିଙ୍କୁ ଅତ୍ରି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କଲେ, ପୃଶ୍ନିଗୁ ଓ ପୁରୁକୁତ୍ସକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସନ୍ତୁ ।
ଯାଭିଃ ଶଚୀଭିର୍ଵୃଷଣା ପରାଵୃଜଂ ପ୍ରାନ୍ଧଂ ଶ୍ରୋଣଂ ଚକ୍ଷସ ଏତଵେ କୃଥଃ । ଯାଭିର୍ଵର୍ତିକାଂ ଗ୍ରସିତାମମୁଞ୍ଚତଂ ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ପରାବୃଜକୁ ଫେରାଇଦେଲେ, ପ୍ରନ୍ଧ ଓ ଶ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଗ୍ରସିତ ଭାବରେ ଥିବା ବର୍ତ୍ତିକାକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସନ୍ତୁ ।
ଯାଭିଃ ସିନ୍ଧୁଂ ମଧୁମନ୍ତମସଶ୍ଚତଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ଯାଭିରଜରାଵଜିନ୍ଵତମ୍ । ଯାଭିଃ କୁତ୍ସଂ ଶ୍ରୁତର୍ଯଂ ନର୍ଯମାଵତଂ ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ମଧୁର ନଦୀକୁ ଆଗ୍ରହୀଙ୍କ ପାଇଁ ବହାଇଲେ, ଅଜର ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ କୁତ୍ସ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଉତ୍ତମକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସନ୍ତୁ ।
ଯାଭିର୍ଵିଶ୍ପଲାଂ ଧନସାମଥର୍ଵ୍ଯଂ ସହସ୍ରମୀଳ୍ହ ଆଜାଵଜିନ୍ଵତମ୍ । ଯାଭିର୍ଵଶମଶ୍ଵ୍ଯଂ ପ୍ରେଣିମାଵତଂ ତାଭିରୂ ଷୁ ଊତିଭିରଶ୍ଵିନା ଗତମ୍
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଧନୀ ଅଥର୍ବଣ ବିଶ୍ପଳାକୁ ଦୌଡ଼ରେ ହଜାର ଉପହାର ଦେଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ବଶକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସନ୍ତୁ ।