ଇନ୍ଦ୍ରଂ କୁତ୍ସୋ ଵୃତ୍ରହଣଂ ଶଚୀପତିଂ କାଟେ ନିବାଳ୍ହ ଋଷିରହ୍ଵଦୂତଯେ । ରଥଂ ନ ଦୁର୍ଗାଦ୍ଵସଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାନ୍ନୋ ଅଂହସୋ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ
କୁତ୍ସ ଋଷି କାଟ ଠାରେ ବିପଦରେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଛନ୍ତି। ହେ ଦୟାଳୁ ବସୁମାନେ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କର, ଯେପରି ରଥକୁ ଅସୁବିଧାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଏ।
ଦେଵୈର୍ନୋ ଦେଵ୍ଯଦିତିର୍ନି ପାତୁ ଦେଵସ୍ତ୍ରାତା ତ୍ରାଯତାମପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବୀ ଅଦିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଦେବତା ରକ୍ଷାକାରୀ ବିଳମ୍ବ ଛାଡ଼ି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞୋ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରତ୍ଯେତି ସୁମ୍ନମାଦିତ୍ଯାସୋ ଭଵତା ମୃଳଯନ୍ତଃ । ଆ ଵୋଽର୍ଵାଚୀ ସୁମତିର୍ଵଵୃତ୍ଯାଦଂହୋଶ୍ଚିଦ୍ଯା ଵରିଵୋଵିତ୍ତରାସତ୍
ଯଜ୍ଞ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ ଆସୁଛି। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଦୟାଳୁ ହେଉ। ତୁମ ଉପକାର ଆମ ନିକଟକୁ ଆସୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ବିପଦ ଦୂର କରିବା ପଥ ଦିଅ।
ଉପ ନୋ ଦେଵା ଅଵସା ଗମନ୍ତ୍ଵଙ୍ଗିରସାଂ ସାମଭି ସ୍ତୂଯମାନାଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରିଯୈର୍ମରୁତୋ ମରୁଦ୍ଭିରାଦିତ୍ଯୈର୍ନୋ ଅଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଂସତ୍
ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତିତ ଦେବତାମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଉପକାର ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ, ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦ୍ଵରୁଣସ୍ତଦଗ୍ନିସ୍ତଦର୍ଯମା ତତ୍ସଵିତା ଚନୋ ଧାତ୍ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ଅର୍ଯ୍ୟମା ଓ ସବିତା ଏହି ଉପକାର ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଚିତ୍ରତମୋ ରଥୋ ଵାମଭି ଵିଶ୍ଵାନି ଭୁଵନାନି ଚଷ୍ଟେ । ତେନା ଯାତଂ ସରଥଂ ତସ୍ଥିଵାଂସାଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଅଦ୍ଭୁତ ରଥ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖେ। ଏହି ରଥରେ ଏକାସାଥି ଆସ, ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଏବଂ ଉତ୍ସବରେ ତୟାରି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯାଵଦିଦଂ ଭୁଵନଂ ଵିଶ୍ଵମସ୍ତ୍ଯୁରୁଵ୍ଯଚା ଵରିମତା ଗଭୀରମ୍ । ତାଵାଁ ଅଯଂ ପାତଵେ ସୋମୋ ଅସ୍ତ୍ଵରମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମନସେ ଯୁଵଭ୍ଯାମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଯେତେ ଏକାଉଡ଼ା ଓ ଗଭୀର, ସେପରି ଏହି ସୋମ ମଧୁ ତୁମ ପାଇଁ ତୟାରି ହୋଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।
ଚକ୍ରାଥେ ହି ସଧ୍ର୍ଯଙ୍ନାମ ଭଦ୍ରଂ ସଧ୍ରୀଚୀନା ଵୃତ୍ରହଣା ଉତ ସ୍ଥଃ । ତାଵିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସଧ୍ର୍ଯଞ୍ଚା ନିଷଦ୍ଯା ଵୃଷ୍ଣଃ ସୋମସ୍ଯ ଵୃଷଣା ଵୃଷେଥାମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଏକାସାଥି ନାମକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରିଛ, ଏବଂ ସହଯୋଗରେ ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଛ। ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏକାସାଥି ବସି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ସମିଦ୍ଧେଷ୍ଵଗ୍ନିଷ୍ଵାନଜାନା ଯତସ୍ରୁଚା ବର୍ହିରୁ ତିସ୍ତିରାଣା । ତୀଵ୍ରୈଃ ସୋମୈଃ ପରିଷିକ୍ତେଭିରର୍ଵାଗେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସୌମନସାଯ ଯାତମ୍
ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଜଳିଛି, ଆହୁତି ଦେବା ପାତ୍ର ତୟାରି, ଓ କୁଶା ଛାଡ଼ାଯାଇଛି, ସେତେବେଳେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ ଆସ।
ଯାନୀନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଚକ୍ରଥୁର୍ଵୀର୍ଯାଣି ଯାନି ରୂପାଣ୍ଯୁତ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନି । ଯା ଵାଂ ପ୍ରତ୍ନାନି ସଖ୍ଯା ଶିଵାନି ତେଭିଃ ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶୌର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ରୂପ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଛ, ଏବଂ ପୁରୁଣା ମଙ୍ଗଳମୟ ସଖ୍ୟତା ଯାହା ଅଛି, ସେସବୁ ସହିତ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦବ୍ରଵଂ ପ୍ରଥମଂ ଵାଂ ଵୃଣାନୋଽଯଂ ସୋମୋ ଅସୁରୈର୍ନୋ ଵିହଵ୍ଯଃ । ତାଂ ସତ୍ଯାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାମଭ୍ଯା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ତୁମକୁ ବାଛିଥିଲି, ମୁଁ କହିଥିଲି: 'ଏହି ସୋମ ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।' ସେହି ସତ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରି ଆସ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମଦଥଃ ସ୍ଵେ ଦୁରୋଣେ ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣି ରାଜନି ଵା ଯଜତ୍ରା । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିଜ ଘରେ କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯଦୁଷୁ ତୁର୍ଵଶେଷୁ ଯଦ୍ଦ୍ରୁହ୍ଯୁଷ୍ଵନୁଷୁ ପୂରୁଷୁ ସ୍ଥଃ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଯଦୁ, ତୁର୍ବଶ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ କିମ୍ବା ପୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅଵମସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ମଧ୍ଯମସ୍ଯାଂ ପରମସ୍ଯାମୁତ ସ୍ଥଃ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିମ୍ନ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପରମସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ମଧ୍ଯମସ୍ଯାମଵମସ୍ଯାମୁତ ସ୍ଥଃ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଉଚ୍ଚ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଦିଵି ଷ୍ଠୋ ଯତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯତ୍ପର୍ଵତେଷ୍ଵୋଷଧୀଷ୍ଵପ୍ସୁ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦିଗନ୍ତରେ, ପୃଥିବୀରେ, ପାହାଡ଼, ଔଷଧି କିମ୍ବା ଜଳରେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଉଦିତା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଦିଵଃ ସ୍ଵଧଯା ମାଦଯେଥେ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ, ଦିଗନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ କର, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଏଵେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପପିଵାଂସା ସୁତସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାସ୍ମଭ୍ଯଂ ସଂ ଜଯତଂ ଧନାନି । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଏପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଇ ସମସ୍ତ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଜିତି ଦିଅ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଵି ହ୍ଯଖ୍ଯଂ ମନସା ଵସ୍ଯ ଇଚ୍ଛନ୍ନିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଜ୍ଞାସ ଉତ ଵା ସଜାତାନ୍ । ନାନ୍ଯା ଯୁଵତ୍ପ୍ରମତିରସ୍ତି ମହ୍ଯଂ ସ ଵାଂ ଧିଯଂ ଵାଜଯନ୍ତୀମତକ୍ଷମ୍
ମୁଁ ମନରେ ଧନ ଆଶା କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁଇଟି ଜଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେଁ। ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ। ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଭାବନା ଗଠନ କରିଛି।
ଅଶ୍ରଵଂ ହି ଭୂରିଦାଵତ୍ତରା ଵାଂ ଵିଜାମାତୁରୁତ ଵା ଘା ସ୍ଯାଲାତ୍ । ଅଥା ସୋମସ୍ଯ ପ୍ରଯତୀ ଯୁଵଭ୍ଯାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସ୍ତୋମଂ ଜନଯାମି ନଵ୍ଯମ୍
ମୁଁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଅଧିକ ଦାନ ଶୁଣିଛି, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ହେଉ। ଏହିପରି ଦବା ହୋଇଥିବା ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ଏବେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ରଚନା କରୁଛି।
ମା ଚ୍ଛେଦ୍ମ ରଶ୍ମୀଁରିତି ନାଧମାନାଃ ପିତୄଣାଂ ଶକ୍ତୀରନୁଯଚ୍ଛମାନାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଭ୍ଯାଂ କଂ ଵୃଷଣୋ ମଦନ୍ତି ତା ହ୍ଯଦ୍ରୀ ଧିଷଣାଯା ଉପସ୍ଥେ
ଆମେ ପିତାମହଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ସମୟରେ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ରଶି ଛେଦିବା ଭଳି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି କିଏ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି? ସେହି ପଥରଗୁଡିକ ତ ଦେବୀ ଦିଷଣାର ଆଙ୍କ ଉପରେ ଅଛି।
ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ଦେଵୀ ଧିଷଣା ମଦାଯେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସୋମମୁଶତୀ ସୁନୋତି । ତାଵଶ୍ଵିନା ଭଦ୍ରହସ୍ତା ସୁପାଣୀ ଆ ଧାଵତଂ ମଧୁନା ପୃଙ୍କ୍ତମପ୍ସୁ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଦେବୀ ଦିଷଣାକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ସୋମ ଦବା କରିଛ। ଆଶ୍ୱିନୀ ଦୁଇଜଣ, ଭଲ ହାତ ଓ ସୁନ୍ଦର ପାଣି ନେଇ, ଦୂତି ଦେଇ ଆସି, ମଧୁ ଦେଇ ଜଳରେ ମିଶାନ୍ତୁ।
ଯୁଵାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵସୁନୋ ଵିଭାଗେ ତଵସ୍ତମା ଶୁଶ୍ରଵ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ । ତାଵାସଦ୍ଯା ବର୍ହିଷି ଯଜ୍ଞେ ଅସ୍ମିନ୍ପ୍ର ଚର୍ଷଣୀ ମାଦଯେଥାଂ ସୁତସ୍ଯ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଧନ ବଣ୍ଟନ ଓ ବୃତ୍ର ନାଶରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୋଲି ଶୁଣିଛି। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦବା ହୋଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯଃ ପୃତନାହଵେଷୁ ପ୍ର ପୃଥିଵ୍ଯା ରିରିଚାଥେ ଦିଵଶ୍ଚ । ପ୍ର ସିନ୍ଧୁଭ୍ଯଃ ପ୍ର ଗିରିଭ୍ଯୋ ମହିତ୍ଵା ପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାତ୍ଯନ୍ଯା
ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଲୋକିତ ହୁଅ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତାର କର, ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କର, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ମହାନତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
ଆ ଭରତଂ ଶିକ୍ଷତଂ ଵଜ୍ରବାହୂ ଅସ୍ମାଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅଵତଂ ଶଚୀଭିଃ । ଇମେ ନୁ ତେ ରଶ୍ମଯଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଯେଭିଃ ସପିତ୍ଵଂ ପିତରୋ ନ ଆସନ୍
ଆସ, ଆମକୁ ଶିଖାଅ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱ କର, ବଜ୍ରଧାରୀ ଦୁଇଜଣ; ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କିରଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ ପିତାମହମାନେ ତୁମେ ସହ ସମ୍ପର୍କ ହାସଲ କରିଥିଲେ।
ପୁରଂଦରା ଶିକ୍ଷତଂ ଵଜ୍ରହସ୍ତାସ୍ମାଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅଵତଂ ଭରେଷୁ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ପୁର ନାଶକ ଦୁଇଜଣ, ଆମକୁ ଶିଖାଅ; ବଜ୍ରଧାରୀ ଦୁଇଜଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ମିତ୍ର, ଵରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଆକାଶ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ତତଂ ମେ ଅପସ୍ତଦୁ ତାଯତେ ପୁନଃ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠା ଧୀତିରୁଚଥାଯ ଶସ୍ଯତେ । ଅଯଂ ସମୁଦ୍ର ଇହ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାକୃତସ୍ଯ ସମୁ ତୃପ୍ଣୁତ ଋଭଵଃ
ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ଆଲୋକରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ପୁନଃ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରେ; ସବୁଠୁ ମଧୁର ଭାବନା ଏହି ଷ୍ଟୁତି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏହି ହେଉଛି ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ; ଋଭୁମାନେ, 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦିଆଯାଇଥିବା ଅର୍ପଣରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଆଭୋଗଯଂ ପ୍ର ଯଦିଚ୍ଛନ୍ତ ଐତନାପାକାଃ ପ୍ରାଞ୍ଚୋ ମମ କେ ଚିଦାପଯଃ । ସୌଧନ୍ଵନାସଶ୍ଚରିତସ୍ଯ ଭୂମନାଗଚ୍ଛତ ସଵିତୁର୍ଦାଶୁଷୋ ଗୃହମ୍
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଅଧିକତା ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହନ୍ତି, ମୋର କିଛି ଜଳ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଏ, ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ। ସୂଧନ୍ବନ ଋଭୁମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ସହିତ ସବିତାର ଉପାସକଙ୍କ ଘରକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ତତ୍ସଵିତା ଵୋଽମୃତତ୍ଵମାସୁଵଦଗୋହ୍ଯଂ ଯଚ୍ଛ୍ରଵଯନ୍ତ ଐତନ । ତ୍ଯଂ ଚିଚ୍ଚମସମସୁରସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣମେକଂ ସନ୍ତମକୃଣୁତା ଚତୁର୍ଵଯମ୍
ସବିତା ଦେବତା ତୁମେ ମାନେକୁ ଅମୃତତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ଗୁପ୍ତ ଜିନିଷ ତୁମେ ମାନେ ପ୍ରକାଶ କରିଛ। ତୁମେ ମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଏକ ମଦିରା ପାତ୍ରକୁ ଚାରିଟି କରିଥିଲେ, ଏହା ଏକଟି ଥିଲା ମାତ୍ର।
ଵିଷ୍ଟ୍ଵୀ ଶମୀ ତରଣିତ୍ଵେନ ଵାଘତୋ ମର୍ତାସଃ ସନ୍ତୋ ଅମୃତତ୍ଵମାନଶୁଃ । ସୌଧନ୍ଵନା ଋଭଵଃ ସୂରଚକ୍ଷସଃ ସଂଵତ୍ସରେ ସମପୃଚ୍ଯନ୍ତ ଧୀତିଭିଃ
ମଣିଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଦକ୍ଷତା ଓ ତ୍ୱରାରେ ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ; ସୂଧନ୍ବନ ଋଭୁମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ବର୍ଷରେ ଏକାଠି ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲେ।