ବ୍ରହ୍ମା କୃଣୋତି ଵରୁଣୋ ଗାତୁଵିଦଂ ତମୀମହେ । ଵ୍ଯୂର୍ଣୋତି ହୃଦା ମତିଂ ନଵ୍ଯୋ ଜାଯତାମୃତଂ ଵିତ୍ତଂ ମେ ଅସ୍ଯ ରୋଦସୀ
ପୁରୋହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ବରୁଣ ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁ। ସେ ହୃଦୟରେ ଚିନ୍ତାକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ନୂତନ ସତ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଉ। ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ମୋର ଅଧିକାର।
ଅସୌ ଯଃ ପନ୍ଥା ଆଦିତ୍ଯୋ ଦିଵି ପ୍ରଵାଚ୍ଯଂ କୃତଃ । ନ ସ ଦେଵା ଅତିକ୍ରମେ ତଂ ମର୍ତାସୋ ନ ପଶ୍ଯଥ ଵିତ୍ତଂ ମେ ଅସ୍ଯ ରୋଦସୀ
ସେଇ ପଥ, ଯାହା ଆଦିତ୍ୟ ଆକାଶରେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, କହିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଅଟିକ୍ରମ କରନ୍ତିନାହିଁ, ମଣିଷମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତିନାହିଁ। ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ମୋର ଅଧିକାର।
ତ୍ରିତଃ କୂପେଽଵହିତୋ ଦେଵାନ୍ହଵତ ଊତଯେ । ତଚ୍ଛୁଶ୍ରାଵ ବୃହସ୍ପତିଃ କୃଣ୍ଵନ୍ନଂହୂରଣାଦୁରୁ ଵିତ୍ତଂ ମେ ଅସ୍ଯ ରୋଦସୀ
ତୃତିୟ କୂଆରେ ପକାଇ ଦେବତାମାନେ ଉପକାର ପାଇଁ ଡାକିଲେ। ବୃହସ୍ପତି ସେଥିରେ ଶୁଣିଲେ, କଠିନକୁ ସହଜ ଓ ବିସ୍ତୃତ କଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ମୋର ଅଧିକାର।
ଅରୁଣୋ ମା ସକୃଦ୍ଵୃକଃ ପଥା ଯନ୍ତଂ ଦଦର୍ଶ ହି । ଉଜ୍ଜିହୀତେ ନିଚାଯ୍ଯା ତଷ୍ଟେଵ ପୃଷ୍ଟ୍ଯାମଯୀ ଵିତ୍ତଂ ମେ ଅସ୍ଯ ରୋଦସୀ
ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଓଲା ମୋତେ ଏକଥର ପଥରେ ଯିବାବେଳେ ଦେଖିଥିଲେ। ସେ ତଳ ଠାରୁ ଉଠିଯାଉଛି, ଯେପରି ଏକ କାମ କରୁଥିବା ମଣିଷ ରଥର ପଛ ଠାରୁ ଉଠେ। ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ମୋର ଅଧିକାର।
ଏନାଙ୍ଗୂଷେଣ ଵଯମିନ୍ଦ୍ରଵନ୍ତୋଽଭି ଷ୍ଯାମ ଵୃଜନେ ସର୍ଵଵୀରାଃ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଏହି ଅଙ୍ଗୁଶ୍ଠି ସହିତ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଶକ୍ତିରେ, ସଭାରେ ସମସ୍ତେ ବୀର ହୋଇ ଆଗେ ବଢ଼ିବୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌସ୍ୱର୍ଗ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମିତ୍ରଂ ଵରୁଣମଗ୍ନିମୂତଯେ ମାରୁତଂ ଶର୍ଧୋ ଅଦିତିଂ ହଵାମହେ । ରଥଂ ନ ଦୁର୍ଗାଦ୍ଵସଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାନ୍ନୋ ଅଂହସୋ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ
ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ମାରୁତ, ଅଦିତି, ବସୁମାନେ, ଦାନଶୀଳମାନେଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ଦାନଶୀଳମାନେ, ଯେପରି ରଥ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ଏମିତି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର।
ତ ଆଦିତ୍ଯା ଆ ଗତା ସର୍ଵତାତଯେ ଭୂତ ଦେଵା ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେଷୁ ଶମ୍ଭୁଵଃ । ରଥଂ ନ ଦୁର୍ଗାଦ୍ଵସଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାନ୍ନୋ ଅଂହସୋ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ
ସେଇ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ଶତ୍ରୁ ନାଶରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ଦାନଶୀଳମାନେ, ଯେପରି ରଥ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ଏମିତି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଵନ୍ତୁ ନଃ ପିତରଃ ସୁପ୍ରଵାଚନା ଉତ ଦେଵୀ ଦେଵପୁତ୍ରେ ଋତାଵୃଧା । ରଥଂ ନ ଦୁର୍ଗାଦ୍ଵସଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାନ୍ନୋ ଅଂହସୋ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ
ଆମର ସୁଭାଷିତ ପିତୃମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଦେବୀ, ଦେବପୁତ୍ରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ଦାନଶୀଳମାନେ, ଯେପରି ରଥ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ଏମିତି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର।
ନରାଶଂସଂ ଵାଜିନଂ ଵାଜଯନ୍ନିହ କ୍ଷଯଦ୍ଵୀରଂ ପୂଷଣଂ ସୁମ୍ନୈରୀମହେ । ରଥଂ ନ ଦୁର୍ଗାଦ୍ଵସଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାନ୍ନୋ ଅଂହସୋ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ
ଆମେ ନରାଶଂସ, ଯିଏ ବଳ ଦେଇଥାଏ, ବୀରମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ପୂଷାନ୍କୁ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ଦାନଶୀଳମାନେ, ଯେପରି ରଥ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ଏମିତି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର।
ବୃହସ୍ପତେ ସଦମିନ୍ନଃ ସୁଗଂ କୃଧି ଶଂ ଯୋର୍ଯତ୍ତେ ମନୁର୍ହିତଂ ତଦୀମହେ । ରଥଂ ନ ଦୁର୍ଗାଦ୍ଵସଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାନ୍ନୋ ଅଂହସୋ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ସଦା ଆମ ପଥକୁ ସହଜ କର; ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ। ଯାହା ମନୁ ଚାହିଥିଲେ, ଆମେ ତାହା ଚାହୁଁ। ହେ ବସୁମାନେ, ଦାନଶୀଳମାନେ, ଯେପରି ରଥ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ଏମିତି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ କୁତ୍ସୋ ଵୃତ୍ରହଣଂ ଶଚୀପତିଂ କାଟେ ନିବାଳ୍ହ ଋଷିରହ୍ଵଦୂତଯେ । ରଥଂ ନ ଦୁର୍ଗାଦ୍ଵସଵଃ ସୁଦାନଵୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାନ୍ନୋ ଅଂହସୋ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ
କୁତ୍ସ ଋଷି କାଟ ଠାରେ ବିପଦରେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଛନ୍ତି। ହେ ଦୟାଳୁ ବସୁମାନେ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କର, ଯେପରି ରଥକୁ ଅସୁବିଧାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଏ।
ଦେଵୈର୍ନୋ ଦେଵ୍ଯଦିତିର୍ନି ପାତୁ ଦେଵସ୍ତ୍ରାତା ତ୍ରାଯତାମପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବୀ ଅଦିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଦେବତା ରକ୍ଷାକାରୀ ବିଳମ୍ବ ଛାଡ଼ି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞୋ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରତ୍ଯେତି ସୁମ୍ନମାଦିତ୍ଯାସୋ ଭଵତା ମୃଳଯନ୍ତଃ । ଆ ଵୋଽର୍ଵାଚୀ ସୁମତିର୍ଵଵୃତ୍ଯାଦଂହୋଶ୍ଚିଦ୍ଯା ଵରିଵୋଵିତ୍ତରାସତ୍
ଯଜ୍ଞ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ ଆସୁଛି। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଦୟାଳୁ ହେଉ। ତୁମ ଉପକାର ଆମ ନିକଟକୁ ଆସୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ବିପଦ ଦୂର କରିବା ପଥ ଦିଅ।
ଉପ ନୋ ଦେଵା ଅଵସା ଗମନ୍ତ୍ଵଙ୍ଗିରସାଂ ସାମଭି ସ୍ତୂଯମାନାଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରିଯୈର୍ମରୁତୋ ମରୁଦ୍ଭିରାଦିତ୍ଯୈର୍ନୋ ଅଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଂସତ୍
ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତିତ ଦେବତାମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଉପକାର ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ, ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦ୍ଵରୁଣସ୍ତଦଗ୍ନିସ୍ତଦର୍ଯମା ତତ୍ସଵିତା ଚନୋ ଧାତ୍ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ଅର୍ଯ୍ୟମା ଓ ସବିତା ଏହି ଉପକାର ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଚିତ୍ରତମୋ ରଥୋ ଵାମଭି ଵିଶ୍ଵାନି ଭୁଵନାନି ଚଷ୍ଟେ । ତେନା ଯାତଂ ସରଥଂ ତସ୍ଥିଵାଂସାଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଅଦ୍ଭୁତ ରଥ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖେ। ଏହି ରଥରେ ଏକାସାଥି ଆସ, ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଏବଂ ଉତ୍ସବରେ ତୟାରି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯାଵଦିଦଂ ଭୁଵନଂ ଵିଶ୍ଵମସ୍ତ୍ଯୁରୁଵ୍ଯଚା ଵରିମତା ଗଭୀରମ୍ । ତାଵାଁ ଅଯଂ ପାତଵେ ସୋମୋ ଅସ୍ତ୍ଵରମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମନସେ ଯୁଵଭ୍ଯାମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଯେତେ ଏକାଉଡ଼ା ଓ ଗଭୀର, ସେପରି ଏହି ସୋମ ମଧୁ ତୁମ ପାଇଁ ତୟାରି ହୋଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।
ଚକ୍ରାଥେ ହି ସଧ୍ର୍ଯଙ୍ନାମ ଭଦ୍ରଂ ସଧ୍ରୀଚୀନା ଵୃତ୍ରହଣା ଉତ ସ୍ଥଃ । ତାଵିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସଧ୍ର୍ଯଞ୍ଚା ନିଷଦ୍ଯା ଵୃଷ୍ଣଃ ସୋମସ୍ଯ ଵୃଷଣା ଵୃଷେଥାମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଏକାସାଥି ନାମକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରିଛ, ଏବଂ ସହଯୋଗରେ ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଛ। ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏକାସାଥି ବସି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ସମିଦ୍ଧେଷ୍ଵଗ୍ନିଷ୍ଵାନଜାନା ଯତସ୍ରୁଚା ବର୍ହିରୁ ତିସ୍ତିରାଣା । ତୀଵ୍ରୈଃ ସୋମୈଃ ପରିଷିକ୍ତେଭିରର୍ଵାଗେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସୌମନସାଯ ଯାତମ୍
ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଜଳିଛି, ଆହୁତି ଦେବା ପାତ୍ର ତୟାରି, ଓ କୁଶା ଛାଡ଼ାଯାଇଛି, ସେତେବେଳେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ ଆସ।
ଯାନୀନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଚକ୍ରଥୁର୍ଵୀର୍ଯାଣି ଯାନି ରୂପାଣ୍ଯୁତ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନି । ଯା ଵାଂ ପ୍ରତ୍ନାନି ସଖ୍ଯା ଶିଵାନି ତେଭିଃ ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶୌର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ରୂପ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଛ, ଏବଂ ପୁରୁଣା ମଙ୍ଗଳମୟ ସଖ୍ୟତା ଯାହା ଅଛି, ସେସବୁ ସହିତ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦବ୍ରଵଂ ପ୍ରଥମଂ ଵାଂ ଵୃଣାନୋଽଯଂ ସୋମୋ ଅସୁରୈର୍ନୋ ଵିହଵ୍ଯଃ । ତାଂ ସତ୍ଯାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାମଭ୍ଯା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ତୁମକୁ ବାଛିଥିଲି, ମୁଁ କହିଥିଲି: 'ଏହି ସୋମ ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।' ସେହି ସତ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରି ଆସ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମଦଥଃ ସ୍ଵେ ଦୁରୋଣେ ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣି ରାଜନି ଵା ଯଜତ୍ରା । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିଜ ଘରେ କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯଦୁଷୁ ତୁର୍ଵଶେଷୁ ଯଦ୍ଦ୍ରୁହ୍ଯୁଷ୍ଵନୁଷୁ ପୂରୁଷୁ ସ୍ଥଃ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଯଦୁ, ତୁର୍ବଶ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ କିମ୍ବା ପୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅଵମସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ମଧ୍ଯମସ୍ଯାଂ ପରମସ୍ଯାମୁତ ସ୍ଥଃ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିମ୍ନ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପରମସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ମଧ୍ଯମସ୍ଯାମଵମସ୍ଯାମୁତ ସ୍ଥଃ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଉଚ୍ଚ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଦିଵି ଷ୍ଠୋ ଯତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯତ୍ପର୍ଵତେଷ୍ଵୋଷଧୀଷ୍ଵପ୍ସୁ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦିଗନ୍ତରେ, ପୃଥିବୀରେ, ପାହାଡ଼, ଔଷଧି କିମ୍ବା ଜଳରେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଉଦିତା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଦିଵଃ ସ୍ଵଧଯା ମାଦଯେଥେ । ଅତଃ ପରି ଵୃଷଣାଵା ହି ଯାତମଥା ସୋମସ୍ଯ ପିବତଂ ସୁତସ୍ଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ, ଦିଗନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ କର, ସେଠାରୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଁଜଣ, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଏଵେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପପିଵାଂସା ସୁତସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାସ୍ମଭ୍ଯଂ ସଂ ଜଯତଂ ଧନାନି । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଏପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଇ ସମସ୍ତ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଜିତି ଦିଅ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଵି ହ୍ଯଖ୍ଯଂ ମନସା ଵସ୍ଯ ଇଚ୍ଛନ୍ନିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଜ୍ଞାସ ଉତ ଵା ସଜାତାନ୍ । ନାନ୍ଯା ଯୁଵତ୍ପ୍ରମତିରସ୍ତି ମହ୍ଯଂ ସ ଵାଂ ଧିଯଂ ଵାଜଯନ୍ତୀମତକ୍ଷମ୍
ମୁଁ ମନରେ ଧନ ଆଶା କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁଇଟି ଜଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେଁ। ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ। ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଭାବନା ଗଠନ କରିଛି।
ଅଶ୍ରଵଂ ହି ଭୂରିଦାଵତ୍ତରା ଵାଂ ଵିଜାମାତୁରୁତ ଵା ଘା ସ୍ଯାଲାତ୍ । ଅଥା ସୋମସ୍ଯ ପ୍ରଯତୀ ଯୁଵଭ୍ଯାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସ୍ତୋମଂ ଜନଯାମି ନଵ୍ଯମ୍
ମୁଁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଅଧିକ ଦାନ ଶୁଣିଛି, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ହେଉ। ଏହିପରି ଦବା ହୋଇଥିବା ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ଏବେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ରଚନା କରୁଛି।