ଆଵିଷ୍ଟ୍ଯୋ ଵର୍ଧତେ ଚାରୁରାସୁ ଜିହ୍ମାନାମୂର୍ଧ୍ଵଃ ସ୍ଵଯଶା ଉପସ୍ଥେ । ଉଭେ ତ୍ଵଷ୍ଟୁର୍ବିଭ୍ଯତୁର୍ଜାଯମାନାତ୍ପ୍ରତୀଚୀ ସିଂହଂ ପ୍ରତି ଜୋଷଯେତେ
ଯିଏ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି, ବାକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଧା ଓ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ତ୍ୱଷ୍ଟାର ଦୁଇ ଜଣ ଜନ୍ମ ସମୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲେ; ସେମାନେ ସିଂହକୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ।
* ଉଭେ ଭଦ୍ରେ ଜୋଷଯେତେ ନ ମେନେ ଗାଵୋ ନ ଵାଶ୍ରା ଉପ ତସ୍ଥୁରେଵୈଃ । ସ ଦକ୍ଷାଣାଂ ଦକ୍ଷପତିର୍ବଭୂଵାଞ୍ଜନ୍ତି ଯଂ ଦକ୍ଷିଣତୋ ହଵିର୍ଭିଃ
ଦୁଇଟି ଭଲ ଜଣେ ତାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ମୁଁ ଭାବେ; ଗାଁ ଓ ବଛିଆମାନେ ଏକାସାଥିରେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ସେ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ନାୟକ ହେଲେ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଡାହାଣ ଦିଗରୁ ହବିଷ ନେଇ ଆସନ୍ତି।
ଉଦ୍ଯଂଯମୀତି ସଵିତେଵ ବାହୂ ଉଭେ ସିଚୌ ଯତତେ ଭୀମ ଋଞ୍ଜନ୍ । ଉଚ୍ଛୁକ୍ରମତ୍କମଜତେ ସିମସ୍ମାନ୍ନଵା ମାତୃଭ୍ଯୋ ଵସନା ଜହାତି
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଦୁଇଟି ହାତ ପ୍ରସାରି ଉଠେ, ସେପରି ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଉଭୟ ଦିଗକୁ ରଙ୍ଗି ଉଠିଛି; ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଯାଉଛି, ଜଣେ ଶିଶୁ ଯେପରି ମାଆଙ୍କର ପୁରୁଣା ପୋଷାକ ଛାଡ଼ି ଦିଏ, ସେପରି ସେ ମାଆଙ୍କର ପୋଷାକ ପଛରେ ରଖି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛି।
ତ୍ଵେଷଂ ରୂପଂ କୃଣୁତ ଉତ୍ତରଂ ଯତ୍ସମ୍ପୃଞ୍ଚାନଃ ସଦନେ ଗୋଭିରଦ୍ଭିଃ । କଵିର୍ବୁଧ୍ନଂ ପରି ମର୍ମୃଜ୍ଯତେ ଧୀଃ ସା ଦେଵତାତା ସମିତିର୍ବଭୂଵ
ସେ ଉପରେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ତିଆରି କରେ, ଗାଁ ଓ ଜଳର ସହିତ ଘରେ ମିଶିଥାଏ; ଜଣେ ମୁନି ଯେପରି ଜ୍ଞାନରେ ମୂଳକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ସେ ଧୀରତା ଦେବତାଙ୍କର ସଭା ହୋଇଯାଏ।
ଉରୁ ତେ ଜ୍ରଯଃ ପର୍ଯେତି ବୁଧ୍ନଂ ଵିରୋଚମାନଂ ମହିଷସ୍ଯ ଧାମ । ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନେ ସ୍ଵଯଶୋଭିରିଦ୍ଧୋଽଦବ୍ଧେଭିଃ ପାଯୁଭିଃ ପାହ୍ଯସ୍ମାନ୍
ତୁମର ଅଞ୍ଚଳ ବିଶାଳ, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ମୂଳକୁ ଘେରି ରହିଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୃହ ଭଳି; ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ତୁମ ନିଜ ମହିମାରେ, ଅମୂଳ୍ୟ ରକ୍ଷାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଧନ୍ଵନ୍ସ୍ରୋତଃ କୃଣୁତେ ଗାତୁମୂର୍ମିଂ ଶୁକ୍ରୈରୂର୍ମିଭିରଭି ନକ୍ଷତି କ୍ଷାମ୍ । ଵିଶ୍ଵା ସନାନି ଜଠରେଷୁ ଧତ୍ତେଽନ୍ତର୍ନଵାସୁ ଚରତି ପ୍ରସୂଷୁ
ସେ ମରୁଭୂମି ମଧ୍ୟରେ ନଦୀ ପାଇଁ ପଥ ତିଆରି କରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତରଙ୍ଗରେ ଭୂମିକୁ ଆଘାତ କରେ; ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଗଭୀରରେ ଧରିଥାଏ, ଜଳ ଓ ଉତ୍ସମୂଳରେ ଚଳିତିଥାଏ।
ଏଵା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସମିଧା ଵୃଧାନୋ ରେଵତ୍ପାଵକ ଶ୍ରଵସେ ଵି ଭାହି । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଏଭଳି, ଅଗ୍ନି, ଆମର ଆହୁତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଚମକ; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌଃ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ସ ପ୍ରତ୍ନଥା ସହସା ଜାଯମାନଃ ସଦ୍ଯଃ କାଵ୍ଯାନି ବଳଧତ୍ତ ଵିଶ୍ଵା । ଆପଶ୍ଚ ମିତ୍ରଂ ଧିଷଣା ଚ ସାଧନ୍ଦେଵା ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ଦ୍ରଵିଣୋଦାମ୍
ସେ ପୁରୁଣା ଓ ନୂଆ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନକୁ ତୁରନ୍ତ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଜଳ, ମିତ୍ର ଓ ଧିଷଣା ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି।
ସ ପୂର୍ଵଯା ନିଵିଦା କଵ୍ଯତାଯୋରିମାଃ ପ୍ରଜା ଅଜନଯନ୍ମନୂନାମ୍ । ଵିଵସ୍ଵତା ଚକ୍ଷସା ଦ୍ଯାମପଶ୍ଚ ଦେଵା ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ଦ୍ରଵିଣୋଦାମ୍
ପୁରୁଣା ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ସନ୍ତାନମାନେକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେବତାମାନେ ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତମୀଳତ ପ୍ରଥମଂ ଯଜ୍ଞସାଧଂ ଵିଶ ଆରୀରାହୁତମୃଞ୍ଜସାନମ୍ । ଊର୍ଜଃ ପୁତ୍ରଂ ଭରତଂ ସୃପ୍ରଦାନୁଂ ଦେଵା ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ଦ୍ରଵିଣୋଦାମ୍
ଲୋକମାନେ ଯଜ୍ଞର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସିଧାସଳଖ ଚଳିଥିବା, ଆହ୍ୱାନିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଧାରକ, ଦାନଶୀଳ, ଦେବତାମାନେ ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସ ମାତରିଶ୍ଵା ପୁରୁଵାରପୁଷ୍ଟିର୍ଵିଦଦ୍ଗାତୁଂ ତନଯାଯ ସ୍ଵର୍ଵିତ୍ । ଵିଶାଂ ଗୋପା ଜନିତା ରୋଦସ୍ଯୋର୍ଦେଵା ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ଦ୍ରଵିଣୋଦାମ୍
ମାତରିଶ୍ୱା, ଅନେକ ଦାନରେ ଧନୀ, ନିଜ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଜିଥିଲେ; ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀର ସୃଷ୍ଟା, ଦେବତାମାନେ ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ନକ୍ତୋଷାସା ଵର୍ଣମାମେମ୍ଯାନେ ଧାପଯେତେ ଶିଶୁମେକଂ ସମୀଚୀ । ଦ୍ଯାଵାକ୍ଷାମା ରୁକ୍ମୋ ଅନ୍ତର୍ଵି ଭାତି ଦେଵା ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ଦ୍ରଵିଣୋଦାମ୍
ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ ନିଜ ରଙ୍ଗରେ ଏକ ଶିଶୁକୁ ଏକାଠି ଲାଡ଼େଇ କରନ୍ତି; ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୁନା ଭଳି, ଭିତରେ ଚମକେ, ଦେବତାମାନେ ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ରାଯୋ ବୁଧ୍ନଃ ସଂଗମନୋ ଵସୂନାଂ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ କେତୁର୍ମନ୍ମସାଧନୋ ଵେଃ । ଅମୃତତ୍ଵଂ ରକ୍ଷମାଣାସ ଏନଂ ଦେଵା ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ଦ୍ରଵିଣୋଦାମ୍
ସେ ଧନର ମୂଳ, ଧନ-ଧାନ୍ୟର ମିଳନ ସ୍ଥଳ, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ, ଚିନ୍ତାର ସାଧକ; ଅମୃତତ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରି, ଦେବତାମାନେ ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ନୂ ଚ ପୁରା ଚ ସଦନଂ ରଯୀଣାଂ ଜାତସ୍ଯ ଚ ଜାଯମାନସ୍ଯ ଚ କ୍ଷାମ୍ । ସତଶ୍ଚ ଗୋପାଂ ଭଵତଶ୍ଚ ଭୂରେର୍ଦେଵା ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ଦ୍ରଵିଣୋଦାମ୍
ଏବେ ଓ ପୂର୍ବରୁ, ଧନର ନିବାସ, ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଓ ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା, ଏହି ପୃଥିବୀର; ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ପ୍ରଚୁରତାର ରକ୍ଷକ, ଦେବତାମାନେ ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଦ୍ରଵିଣସସ୍ତୁରସ୍ଯ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ସନରସ୍ଯ ପ୍ର ଯଂସତ୍ । ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଵୀରଵତୀମିଷଂ ନୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦା ରାସତେ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ
ଧନଦାତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଧନଦାତା, ତୁମକୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ; ଧନଦାତା, ଆମକୁ ବୀରପୁରୁଷ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ, ଧନଦାତା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ଏଵା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସମିଧା ଵୃଧାନୋ ରେଵତ୍ପାଵକ ଶ୍ରଵସେ ଵି ଭାହି । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଏଭଳି, ଅଗ୍ନି, ଆମର ଆହୁତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଚମକ; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌଃ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମଗ୍ନେ ଶୁଶୁଗ୍ଧ୍ଯା ରଯିମ୍ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମର ଜଳନ୍ତା ପାପକୁ ଦୂରେ କର, ଆମର ଦୁର୍ଦ୍ରୁତିକୁ ଦାହି ଦେ; ଆମର ଜଳନ୍ତା ପାପକୁ ଦୂରେ କର।
ସୁକ୍ଷେତ୍ରିଯା ସୁଗାତୁଯା ଵସୂଯା ଚ ଯଜାମହେ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଭଲ ଖେତ, ଭଲ ପଥ ଓ ଧନ ସହିତ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ; ଆମର ଜଳନ୍ତା ପାପକୁ ଦୂରେ କର।
ପ୍ର ଯଦ୍ଭନ୍ଦିଷ୍ଠ ଏଷାଂ ପ୍ରାସ୍ମାକାସଶ୍ଚ ସୂରଯଃ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ, ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ଆମର ନାୟକମାନେକୁ ଦେଉଛ; ଆମର ଜଳନ୍ତା ପାପକୁ ଦୂରେ କର।
ପ୍ର ଯତ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ସୂରଯୋ ଜାଯେମହି ପ୍ର ତେ ଵଯମ୍ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଯେତେବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ନାୟକମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଆମେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଉ; ଆମର ଜଳନ୍ତା ପାପକୁ ଦୂରେ କର।
ପ୍ର ଯଦଗ୍ନେଃ ସହସ୍ଵତୋ ଵିଶ୍ଵତୋ ଯନ୍ତି ଭାନଵଃ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭଳ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଆଲୋକ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ସେ ଆମର ଦାହଜନିତ ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ହି ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖ ଵିଶ୍ଵତଃ ପରିଭୂରସି । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ରଖିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି; ଆମର ଦାହଜନିତ ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।
ଦ୍ଵିଷୋ ନୋ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖାତି ନାଵେଵ ପାରଯ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତଦିଗର ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ନୌକାରେ ପାର କରାନ୍ତୁ; ଆମର ଦାହଜନିତ ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।
ସ ନଃ ସିନ୍ଧୁମିଵ ନାଵଯାତି ପର୍ଷା ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ସେ ଆମକୁ ନଦୀ ପାର କରାଯିବା ନୌକା ପରି ମଙ୍ଗଳରେ ପହଁଚାନ୍ତୁ; ଆମର ଦାହଜନିତ ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରସ୍ଯ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ ରାଜା ହି କଂ ଭୁଵନାନାମଭିଶ୍ରୀଃ । ଇତୋ ଜାତୋ ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଵି ଚଷ୍ଟେ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଯତତେ ସୂର୍ଯେଣ
ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଭଲ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମେ ରୁହୁଅ; ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ରାଜା ଓ ମହିମା; ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖନ୍ତି, ବୈଶ୍ୱାନର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ପୃଷ୍ଟୋ ଦିଵି ପୃଷ୍ଟୋ ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୃଷ୍ଟୋ ଵିଶ୍ଵା ଓଷଧୀରା ଵିଵେଶ । ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ସହସା ପୃଷ୍ଟୋ ଅଗ୍ନିଃ ସ ନୋ ଦିଵା ସ ରିଷଃ ପାତୁ ନକ୍ତମ୍
ଅଗ୍ନି ଆକାଶରେ, ପୃଥିବୀରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଔଷଧିରେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି; ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି ଶକ୍ତିରେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି; ସେ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵୈଶ୍ଵାନର ତଵ ତତ୍ସତ୍ଯମସ୍ତ୍ଵସ୍ମାନ୍ରାଯୋ ମଘଵାନଃ ସଚନ୍ତାମ୍ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ବୈଶ୍ୱାନର, ଆପଣଙ୍କ ସତ୍ୟତା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ; ଦାନଶୀଳମାନେ ତାଙ୍କର ଧନ ଆମ ସହିତ ଯୋଗ କରନ୍ତୁ; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌଃ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ।
ଜାତଵେଦସେ ସୁନଵାମ ସୋମମରାତୀଯତୋ ନି ଦହାତି ଵେଦଃ । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦୁର୍ଗାଣି ଵିଶ୍ଵା ନାଵେଵ ସିନ୍ଧୁଂ ଦୁରିତାତ୍ଯଗ୍ନିଃ
ଜାତବେଦସଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ସୋମ ଚାପିବା; ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦହନ୍ତି; ସେ ନଦୀ ପାର ନୌକା ପରି ଆମକୁ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ସ ଯୋ ଵୃଷା ଵୃଷ୍ଣ୍ଯେଭିଃ ସମୋକା ମହୋ ଦିଵଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଶ୍ଚ ସମ୍ରାଟ୍ । ସତୀନସତ୍ଵା ହଵ୍ଯୋ ଭରେଷୁ ମରୁତ୍ଵାନ୍ନୋ ଭଵତ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଊତୀ
ଯିଏ ପ୍ରବଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହିତ ରହନ୍ତି, ଦିଗ୍ଗଜ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଶାସକ; ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ହେଉ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରୁହନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯାନାପ୍ତଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯେଵ ଯାମୋ ଭରେଭରେ ଵୃତ୍ରହା ଶୁଷ୍ମୋ ଅସ୍ତି । ଵୃଷନ୍ତମଃ ସଖିଭିଃ ସ୍ଵେଭିରେଵୈର୍ମରୁତ୍ଵାନ୍ନୋ ଭଵତ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଊତୀ
ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗତି ପରି ଅଜୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃତ୍ର ହନ୍ତା; ସ୍ୱଜନଙ୍କ ସହିତ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରବଳ; ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ସହାୟ ହେଉ।