ଯସ୍ମୈ ପୁତ୍ରାସୋ ଅଦିତେଃ ପ୍ର ଜୀଵସେ ମର୍ତ୍ଯାଯ । ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯଜସ୍ରମ୍
ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଜଣେ ଜୀବନ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ଆଲୋକ ଦେବା ପାଇଁ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦୟା କରନ୍ତି, ସେ ଜଣେ ସଦା ଆଲୋକରେ ରହନ୍ତି।
ଵାତ ଆ ଵାତୁ ଭେଷଜଂ ଶମ୍ଭୁ ମଯୋଭୁ ନୋ ହୃଦେ । ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍
ବାୟୁ ଆମ ପାଇଁ ଔଷଧ ଆଣୁ, ଆମ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ, ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ ଆଗକୁ ନେଉ।
ଉତ ଵାତ ପିତାସି ନ ଉତ ଭ୍ରାତୋତ ନଃ ସଖା । ସ ନୋ ଜୀଵାତଵେ କୃଧି
ବାୟୁ, ତୁମେ ଆମ ପିତା, ଆମ ଭାଇ, ଆମ ସହେଳି ଅଟୁ; ଆମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କର।
ଯଦଦୋ ଵାତ ତେ ଗୃହେଽମୃତସ୍ଯ ନିଧିର୍ହିତଃ । ତତୋ ନୋ ଦେହି ଜୀଵସେ
ବାୟୁ, ତୁମ ଘରେ ଯେଉଁ ଅମୃତ ଧନ ରଖାଯାଇଛି, ତାହାରୁ ଆମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଦେ।
ପ୍ରାଗ୍ନଯେ ଵାଚମୀରଯ ଵୃଷଭାଯ କ୍ଷିତୀନାମ୍ । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବାକ୍ ଦେଉଛି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷରୁ ଦୂରେ ନେଉ।
ଯଃ ପରସ୍ଯାଃ ପରାଵତସ୍ତିରୋ ଧନ୍ଵାତିରୋଚତେ । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯେ ଦୂର ମରୁଭୂମି ପାର ଆଲୋକରେ ଚମକେ, ସେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷରୁ ଦୂରେ ନେଉ।
ଯୋ ରକ୍ଷାଂସି ନିଜୂର୍ଵତି ଵୃଷା ଶୁକ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯେ ଶୁଦ୍ଧ ଆଲୋକରେ ଦେମନମାନେକୁ ଦମନ କରନ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷରୁ ଦୂରେ ନେଉ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵାଭି ଵିପଶ୍ଯତି ଭୁଵନା ସଂ ଚ ପଶ୍ଯତି । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦୃଢ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଏକସାଥିରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷରୁ ଦୂରେ ନେଉ।
ଯୋ ଅସ୍ଯ ପାରେ ରଜସଃ ଶୁକ୍ରୋ ଅଗ୍ନିରଜାଯତ । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯେ ରଜସର ପାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷରୁ ଦୂରେ ନେଉ।
ପ୍ର ନୂନଂ ଜାତଵେଦସମଶ୍ଵଂ ହିନୋତ ଵାଜିନମ୍ । ଇଦଂ ନୋ ବର୍ହିରାସଦେ
ଏବେ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଘୋଡ଼ା ଅର୍ପଣ କର; ଏହି ଆସନ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ।
ଅସ୍ଯ ପ୍ର ଜାତଵେଦସୋ ଵିପ୍ରଵୀରସ୍ଯ ମୀଳ୍ହୁଷଃ । ମହୀମିଯର୍ମି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍
ଏହି ଜାତବେଦସ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦାନବାନ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ବଡ଼ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛି।
ଯା ରୁଚୋ ଜାତଵେଦସୋ ଦେଵତ୍ରା ହଵ୍ଯଵାହନୀଃ । ତାଭିର୍ନୋ ଯଜ୍ଞମିନ୍ଵତୁ
ଜାତବେଦସଙ୍କର ଯେଉଁ ଆଲୋକ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ହବ୍ୟ ଉଠାଇନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ।
ଆଯଂ ଗୌଃ ପୃଶ୍ନିରକ୍ରମୀଦସଦନ୍ମାତରଂ ପୁରଃ । ପିତରଂ ଚ ପ୍ରଯନ୍ସ୍ଵଃ
ଏହି ଚିହ୍ନିତ ଗାଈ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲା, ସେ ମାର୍ ଆଗରେ ବସିଲା, ପିତାଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆଶା କରି ନିକଟେ ଗଲା।
ଅନ୍ତଶ୍ଚରତି ରୋଚନାସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଦପାନତୀ । ଵ୍ଯଖ୍ଯନ୍ମହିଷୋ ଦିଵମ୍
ସେ ଆଲୋକର ଭିତରେ ଚଳିଛି, ଶ୍ୱାସ ନେଉଛି ଓ ଛାଡ଼ୁଛି; ବଡ଼ ମହିଷ ଆକାଶକୁ ଘୋଷଣା କରିଛି।
ତ୍ରିଂଶଦ୍ଧାମ ଵି ରାଜତି ଵାକ୍ପତଂଗାଯ ଧୀଯତେ । ପ୍ରତି ଵସ୍ତୋରହ ଦ୍ଯୁଭିଃ
ସେ ତିରିଶି ଥାନରେ ଚମକେ, ବାକ୍ ତେଜସ୍ୱୀ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି; ପ୍ରଭାତ ଆସିବା ସମୟରେ ଦିନମାନେ ସହିତ।
ଋତଂ ଚ ସତ୍ଯଂ ଚାଭୀଦ୍ଧାତ୍ତପସୋଽଧ୍ଯଜାଯତ । ତତୋ ରାତ୍ର୍ଯଜାଯତ ତତଃ ସମୁଦ୍ରୋ ଅର୍ଣଵଃ
ସତ୍ୟ ଓ ଋତ ତାପରୁ ଜନ୍ମ ନେଲା; ତାହାରୁ ରାତି ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏବଂ ରାତିରୁ ବହୁଥିବା ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ସମୁଦ୍ରାଦର୍ଣଵାଦଧି ସଂଵତ୍ସରୋ ଅଜାଯତ । ଅହୋରାତ୍ରାଣି ଵିଦଧଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ମିଷତୋ ଵଶୀ
ସମୁଦ୍ର ଓ ଅର୍ଣ୍ଣବରୁ ବର୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲା; ସେ ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ବିଭାଜନ କରି, ସମସ୍ତ ଚଳିଥିବା ଜଗତର ନାୟକ ହେଲା।
ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସୌ ଧାତା ଯଥାପୂର୍ଵମକଲ୍ପଯତ୍ । ଦିଵଂ ଚ ପୃଥିଵୀଂ ଚାନ୍ତରିକ୍ଷମଥୋ ସ୍ଵଃ
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ହେବା ଦେଖିଥିଲେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଗଠନ କଲେ; ତାପରେ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ସଂସମିଦ୍ଯୁଵସେ ଵୃଷନ୍ନଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯର୍ଯ ଆ । ଇଳସ୍ପଦେ ସମିଧ୍ଯସେ ସ ନୋ ଵସୂନ୍ଯା ଭର
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଏକତ୍ର ହେଇ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଘରେ ଘରେ ଆପଣ ଜଳିଉଛନ୍ତି; ବେଦିରେ ଜଳିବା ସମୟରେ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦିଅ।
ସଂ ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସଂ ଵଦଧ୍ଵଂ ସଂ ଵୋ ମନାଂସି ଜାନତାମ୍ । ଦେଵା ଭାଗଂ ଯଥା ପୂର୍ଵେ ସଂଜାନାନା ଉପାସତେ
ସମେତ ଚଳିବା, ସମେତ କଥାହେବା, ସମେତ ଆପଣଙ୍କର ମନ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଉ; ପୂର୍ବରୁ ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଏକତାରେ ନିଜ ଅଂଶକୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଏକତାରେ ରୁହିବା।
ସମାନୋ ମନ୍ତ୍ରଃ ସମିତିଃ ସମାନୀ ସମାନଂ ମନଃ ସହ ଚିତ୍ତମେଷାମ୍ । ସମାନଂ ମନ୍ତ୍ରମଭି ମନ୍ତ୍ରଯେ ଵଃ ସମାନେନ ଵୋ ହଵିଷା ଜୁହୋମି
ଆପଣଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏକ, ଆପଣଙ୍କର ସଭା ଏକ, ଆପଣଙ୍କର ମନ ଏକ ହେଉ; ଯେପରି ଆପଣଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଏକତାରେ ରହିବ, ଏକତାର ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ଏକତାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କର ହୋମ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।
ସମାନୀ ଵ ଆକୂତିଃ ସମାନା ହୃଦଯାନି ଵଃ । ସମାନମସ୍ତୁ ଵୋ ମନୋ ଯଥା ଵଃ ସୁସହାସତି
ଆପଣଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଏକ, ଆପଣଙ୍କର ହୃଦୟ ଏକ ହେଉ; ଆପଣଙ୍କର ମନ ଏକ ହେଉ, ଯେପରି ଆପଣମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହସି-ଖୁସି ରହିପାରିବେ।