ତ୍ଵଂ ତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯଂ ପଶ୍ଚା ସନ୍ତଂ ପୁରସ୍କୃଧି । ଦେଵାନାଂ ଚିତ୍ତିରୋ ଵଶମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପଛରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ଆଣିଦେଉଛ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ତୁମେ ଏକା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛ।
ଆ ଯାହି ଵନସା ସହ ଗାଵଃ ସଚନ୍ତ ଵର୍ତନିଂ ଯଦୂଧଭିଃ
ତୁମେ ବନ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ, ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ବଛାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ପଥରେ ଯୋଗ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଆ ଯାହି ଵସ୍ଵ୍ଯା ଧିଯା ମଂହିଷ୍ଠୋ ଜାରଯନ୍ମଖଃ ସୁଦାନୁଭିଃ
ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଉଦାର ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ।
ପିତୁଭୃତୋ ନ ତନ୍ତୁମିତ୍ସୁଦାନଵଃ ପ୍ରତି ଦଧ୍ମୋ ଯଜାମସି
ପିତାଙ୍କୁ ଧାରିଥିବା ମାନେ ପରି, ହେ ଦାନଶୀଳମାନେ, ଆମେ ଏହି ସୂତାକୁ ଟାଣୁଛୁ; ଆମେ ଉପାସନାରେ ବଳି ଦେଉଛୁ।
ଉଷା ଅପ ସ୍ଵସୁସ୍ତମଃ ସଂ ଵର୍ତଯତି ଵର୍ତନିଂ ସୁଜାତତା
ଉଷା, ସମସ୍ତ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ସହିତ ପଥକୁ ଏକତ୍ର କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ଆ ତ୍ଵାହାର୍ଷମନ୍ତରେଧି ଧ୍ରୁଵସ୍ତିଷ୍ଠାଵିଚାଚଲିଃ । ଵିଶସ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତୁ ମା ତ୍ଵଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରମଧି ଭ୍ରଶତ୍
ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସ, ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କର; ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଢ଼ିଅ, ଅଚଳ ରୁହ। ସମସ୍ତ ଲୋକେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁନ୍ତୁ; ତୁମର ଶାସନ କେବେ ହ୍ରାସ ପାଉନାହିଁ।
ଇହୈଵୈଧି ମାପ ଚ୍ଯୋଷ୍ଠାଃ ପର୍ଵତ ଇଵାଵିଚାଚଲିଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଇଵେହ ଧ୍ରୁଵସ୍ତିଷ୍ଠେହ ରାଷ୍ଟ୍ରମୁ ଧାରଯ
ଏଠାରେ ରୁହ, କେବେ ଚାଲିଯାଅନି; ପାହାଡ଼ ପରି ଅଚଳ ରୁହ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ; ଏଠାରେ ରାଜ୍ୟକୁ ଧାରଣ କର।
ଇମମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅଦୀଧରଦ୍ଧ୍ରୁଵଂ ଧ୍ରୁଵେଣ ହଵିଷା । ତସ୍ମୈ ସୋମୋ ଅଧି ବ୍ରଵତ୍ତସ୍ମା ଉ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଦୃଢ଼ତାକୁ, ଦୃଢ଼ ବଳି ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି। ସେପାଇଁ ସୋମ କହିଛନ୍ତି, ସେପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ।
ଧ୍ରୁଵା ଦ୍ଯୌର୍ଧ୍ରୁଵା ପୃଥିଵୀ ଧ୍ରୁଵାସଃ ପର୍ଵତା ଇମେ । ଧ୍ରୁଵଂ ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗଦ୍ଧ୍ରୁଵୋ ରାଜା ଵିଶାମଯମ୍
ଦୃଢ଼ ଆକାଶ, ଦୃଢ଼ ପୃଥିବୀ, ଦୃଢ଼ ଏହି ପାହାଡ଼ମାନେ; ଦୃଢ଼ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଦୃଢ଼ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜା।
ଧ୍ରୁଵଂ ତେ ରାଜା ଵରୁଣୋ ଧ୍ରୁଵଂ ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ । ଧ୍ରୁଵଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଧାରଯତାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ରହିଛନ୍ତି ରାଜା ବରୁଣ, ଦୃଢ଼ ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମିଶି ରାଜ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ।
ଧ୍ରୁଵଂ ଧ୍ରୁଵେଣ ହଵିଷାଭି ସୋମଂ ମୃଶାମସି । ଅଥୋ ତ ଇନ୍ଦ୍ରଃ କେଵଲୀର୍ଵିଶୋ ବଲିହୃତସ୍କରତ୍
ଦୃଢ଼ ବଳି ସହିତ ଆମେ ସୋମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛୁ; ଏବଂ ତାପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କୁ ବଶ କରି, ସେମାନଙ୍କର ଦେୟ ଗ୍ରହଣ କରୁଛ।
ଅଭୀଵର୍ତେନ ହଵିଷା ଯେନେନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭିଵାଵୃତେ । ତେନାସ୍ମାନ୍ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେଽଭି ରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଵର୍ତଯ
ଯେଉଁ ବିଜୟୀ ବଳି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବିଜୟୀ ହେଇଥିଲେ, ସେଇ ବଳି ସହିତ, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମ ପାଖକୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ।
ଅଭିଵୃତ୍ଯ ସପତ୍ନାନଭି ଯା ନୋ ଅରାତଯଃ । ଅଭି ପୃତନ୍ଯନ୍ତଂ ତିଷ୍ଠାଭି ଯୋ ନ ଇରସ୍ଯତି
ଆମର ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତି, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ।
ଅଭି ତ୍ଵା ଦେଵଃ ସଵିତାଭି ସୋମୋ ଅଵୀଵୃତତ୍ । ଅଭି ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାନ୍ଯଭୀଵର୍ତୋ ଯଥାସସି
ଦେବତା ସବିତା ଓ ସୋମ ତୁମକୁ ଚାରିପଟେ ଆବୃତ କରୁନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତୁମେ ଯେପରି ଚାହାଅଛ, ସେପରି ତୁମକୁ ଘେରି ରଉନ୍ତୁ।
ଯେନେନ୍ଦ୍ରୋ ହଵିଷା କୃତ୍ଵ୍ଯଭଵଦ୍ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯୁତ୍ତମଃ । ଇଦଂ ତଦକ୍ରି ଦେଵା ଅସପତ୍ନଃ କିଲାଭୁଵମ୍
ଯେ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠାରୁ ମହାନ୍ ଓ ମହିମାଶାଳୀ ହେଲେ, ଏହି ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ବିନା କରିଦେଲେ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଏପରି ହୋଇଛି।
ଅସପତ୍ନଃ ସପତ୍ନହାଭିରାଷ୍ଟ୍ରୋ ଵିଷାସହିଃ । ଯଥାହମେଷାଂ ଭୂତାନାଂ ଵିରାଜାନି ଜନସ୍ଯ ଚ
ମୋ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ କିଛି ନାହିଁ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜ୍ୟ ଓ ଶତ୍ରୁ ଜୟ କରୁଥିବା; ଏଭଳି ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ ହେଉ।
ପ୍ର ଵୋ ଗ୍ରାଵାଣଃ ସଵିତା ଦେଵଃ ସୁଵତୁ ଧର୍ମଣା । ଧୂର୍ଷୁ ଯୁଜ୍ଯଧ୍ଵଂ ସୁନୁତ
ହେ ଗ୍ରାଭ୍ୟମାନେ, ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ଧର୍ମରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରୁନ୍ତୁ; ଯୁଗରେ ଯୁକ୍ତ ହେଉ, ଚାପିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କର।
ଗ୍ରାଵାଣୋ ଅପ ଦୁଚ୍ଛୁନାମପ ସେଧତ ଦୁର୍ମତିମ୍ । ଉସ୍ରାଃ କର୍ତନ ଭେଷଜମ୍
ହେ ଗ୍ରାଭ୍ୟମାନେ, ଖରାପ କଥା ଓ ଖରାପ ଚିନ୍ତାକୁ ଦୂର କର; ଆଲୋକ ଓ ଔଷଧ ଆଣ।
ଗ୍ରାଵାଣ ଉପରେଷ୍ଵା ମହୀଯନ୍ତେ ସଜୋଷସଃ । ଵୃଷ୍ଣେ ଦଧତୋ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍
ଗ୍ରାଭ୍ୟମାନେ, ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ, ଉପର ଅଲତାର ଉପରେ ମହାନ୍ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ରଖନ୍ତି।
ଗ୍ରାଵାଣଃ ସଵିତା ନୁ ଵୋ ଦେଵଃ ସୁଵତୁ ଧର୍ମଣା । ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ
ଦେବତା ସବିତା ଏବେ ତୁମକୁ ଧର୍ମରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରୁନ୍ତୁ, ହେ ଗ୍ରାଭ୍ୟମାନେ, ସୋମ ଚାପୁଥିବା ଯଜମାନ ପାଇଁ।
ପ୍ର ସୂନଵ ଋଭୂଣାଂ ବୃହନ୍ନଵନ୍ତ ଵୃଜନା । କ୍ଷାମା ଯେ ଵିଶ୍ଵଧାଯସୋଽଶ୍ନନ୍ଧେନୁଂ ନ ମାତରମ୍
ଋଭୁମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ବଡ଼ ଓ ବିଜୟୀ, ଆସନ୍ତୁ; ସେମାନେ ସମସ୍ତକୁ ଦେଇଥିବା, ମାଆ ଗାଈ ପରି ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।
ପ୍ର ଦେଵଂ ଦେଵ୍ଯା ଧିଯା ଭରତା ଜାତଵେଦସମ୍ । ହଵ୍ଯା ନୋ ଵକ୍ଷଦାନୁଷକ୍
ଦେବୀଙ୍କର ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତା ଜାତବେଦସ୍କୁ ଆଣ; ସେ ଆମର ହବି ଅନୁକ୍ରମରେ ନେଉ।
ଅଯମୁ ଷ୍ଯ ପ୍ର ଦେଵଯୁର୍ହୋତା ଯଜ୍ଞାଯ ନୀଯତେ । ରଥୋ ନ ଯୋରଭୀଵୃତୋ ଘୃଣୀଵାଞ୍ଚେତତି ତ୍ମନା
ଏହି ଦେବପ୍ରେମୀ ପୁରୋହିତ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଗେ ନିଆଯାଉଛନ୍ତି; ଭଲ ଯୁକ୍ତ ରଥ ପରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିଛନ୍ତି।
ଅଯମଗ୍ନିରୁରୁଷ୍ଯତ୍ଯମୃତାଦିଵ ଜନ୍ମନଃ । ସହସଶ୍ଚିତ୍ସହୀଯାନ୍ଦେଵୋ ଜୀଵାତଵେ କୃତଃ
ଏହି ଅଗ୍ନି ଅମୃତ ଜନ୍ମ ପରି ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛନ୍ତି; ଜୀବନ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ଦେବତା ଶକ୍ତିଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ପତଂଗମକ୍ତମସୁରସ୍ଯ ମାଯଯା ହୃଦା ପଶ୍ଯନ୍ତି ମନସା ଵିପଶ୍ଚିତଃ । ସମୁଦ୍ରେ ଅନ୍ତଃ କଵଯୋ ଵି ଚକ୍ଷତେ ମରୀଚୀନାଂ ପଦମିଚ୍ଛନ୍ତି ଵେଧସଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ଅସୁରଙ୍କର ମାୟାରେ ଢାକା ପକ୍ଷୀକୁ ଦେଖନ୍ତି; ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର କିରଣର ପଥ ଖୋଜନ୍ତି।
ପତଂଗୋ ଵାଚଂ ମନସା ବିଭର୍ତି ତାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵୋଽଵଦଦ୍ଗର୍ଭେ ଅନ୍ତଃ । ତାଂ ଦ୍ଯୋତମାନାଂ ସ୍ଵର୍ଯଂ ମନୀଷାମୃତସ୍ଯ ପଦେ କଵଯୋ ନି ପାନ୍ତି
ପକ୍ଷୀ ମନରେ ବାଣୀକୁ ଧାରଣ କରେ; ଗନ୍ଧର୍ବ ଗର୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ କହିଥିଲେ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନକୁ ଋଷିମାନେ ଅମୃତ ସ୍ଥାନରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅପଶ୍ଯଂ ଗୋପାମନିପଦ୍ଯମାନମା ଚ ପରା ଚ ପଥିଭିଶ୍ଚରନ୍ତମ୍ । ସ ସଧ୍ରୀଚୀଃ ସ ଵିଷୂଚୀର୍ଵସାନ ଆ ଵରୀଵର୍ତି ଭୁଵନେଷ୍ଵନ୍ତଃ
ମୁଁ ଏକ ଗୋପାଳକୁ ଦେଖିଲି, ସେ କେବେ ବୃଷ୍ଟି ହୁଏନି, ଦୁଇଟି ପଥରେ ଚଳିଥିଲେ, ଏପଟେ ଓ ସେପଟେ ଘୁରୁଥିଲେ; ସେ ସମାନ ଓ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ତ୍ଯମୂ ଷୁ ଵାଜିନଂ ଦେଵଜୂତଂ ସହାଵାନଂ ତରୁତାରଂ ରଥାନାମ୍ । ଅରିଷ୍ଟନେମିଂ ପୃତନାଜମାଶୁଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯମିହା ହୁଵେମ
ଆମେ ଏଠାରେ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କୁ ଡାକିବା; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ବିଜୟୀ, ରଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ତ୍ୱରିତ, ଅଭେଦ୍ୟ ଚକ୍ର ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେଵ ରାତିମାଜୋହୁଵାନାଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ନାଵମିଵା ରୁହେମ । ଉର୍ଵୀ ନ ପୃଥ୍ଵୀ ବହୁଲେ ଗଭୀରେ ମା ଵାମେତୌ ମା ପରେତୌ ରିଷାମ
ମଙ୍ଗଳ ଆଶାରେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ; ଏକ ନୌକା ପରି ଅପର ପାରକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ବିସ୍ତୃତ ଓ ଗଭୀର ପୃଥିବୀ ଆମକୁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି ନଦେଉ।
ସଦ୍ଯଶ୍ଚିଦ୍ଯଃ ଶଵସା ପଞ୍ଚ କୃଷ୍ଟୀଃ ସୂର୍ଯ ଇଵ ଜ୍ଯୋତିଷାପସ୍ତତାନ । ସହସ୍ରସାଃ ଶତସା ଅସ୍ଯ ରଂହିର୍ନ ସ୍ମା ଵରନ୍ତେ ଯୁଵତିଂ ନ ଶର୍ଯାମ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଏକାଥରେ ପାଞ୍ଚ ଜନମାନେକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଆଲୋକରେ ବିସ୍ତାରିତ କଲେ; ତାଙ୍କର ଧନ-ସମ୍ପଦ ହଜାର ଓ ଶତରେ ଅପାର, କେବେ ଶୁଖିଲା ନାହିଁ, ଯେପରି ଯୁବତୀ ଏକ ମେଳାରେ।