ଯୋଗକ୍ଷେମଂ ଵ ଆଦାଯାହଂ ଭୂଯାସମୁତ୍ତମ ଆ ଵୋ ମୂର୍ଧାନମକ୍ରମୀମ୍ । ଅଧସ୍ପଦାନ୍ମ ଉଦ୍ଵଦତ ମଣ୍ଡୂକା ଇଵୋଦକାନ୍ମଣ୍ଡୂକା ଉଦକାଦିଵ
ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ଓ ସୁରକ୍ଷା ନେଇ, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହେଉ; ମୁଁ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପାଦ ଦେଇଛି—ମୋ ପାଦ ତଳୁ ବାହାରିଆ, ଯେପରି ଅଣ୍ଡାରୁ ବାହାରୁଥିବା ବେଙ୍ଗମାନେ ପରି।
ତୁଭ୍ଯେଦମିନ୍ଦ୍ର ପରି ଷିଚ୍ଯତେ ମଧୁ ତ୍ଵଂ ସୁତସ୍ଯ କଲଶସ୍ଯ ରାଜସି । ତ୍ଵଂ ରଯିଂ ପୁରୁଵୀରାମୁ ନସ୍କୃଧି ତ୍ଵଂ ତପଃ ପରିତପ୍ଯାଜଯଃ ସ୍ଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ମଧୁର ପାନୀୟ ତୁମ ପାଇଁ ଢେଲାଯାଉଛି; ତୁମେ ଚାପିଥିବା ସୋମର ପାତ୍ରର ନାଥ। ଆମକୁ ବହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତ ଧନ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୁର୍ବଳ ହେଉନ୍ତୁ, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତିଥିବା।
ସ୍ଵର୍ଜିତଂ ମହି ମନ୍ଦାନମନ୍ଧସୋ ହଵାମହେ ପରି ଶକ୍ରଂ ସୁତାଁ ଉପ । ଇମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞମିହ ବୋଧ୍ଯା ଗହି ସ୍ପୃଧୋ ଜଯନ୍ତଂ ମଘଵାନମୀମହେ
ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ମଧୁର ଓ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆସ, ସଚେତନ ହେଉ, ମଘବାନ୍, ଯାହାକୁ ଆମେ ଶତ୍ରୁଜୟୀ ଭାବେ ଡାକୁଛୁ।
ସୋମସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣି ବୃହସ୍ପତେରନୁମତ୍ଯା ଉ ଶର୍ମଣି । ତଵାହମଦ୍ଯ ମଘଵନ୍ନୁପସ୍ତୁତୌ ଧାତର୍ଵିଧାତଃ କଲଶାଁ ଅଭକ୍ଷଯମ୍
ସୋମ ରାଜା, ବରୁଣ ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଅନୁମତିଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ଆଜି ମଘବାନ୍, ତୁମ ଶ୍ରୀଗୁଣରେ ମୁଁ ସୋମ ପାତ୍ର ସେବନ କରିଛି, ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।
ପ୍ରସୂତୋ ଭକ୍ଷମକରଂ ଚରାଵପି ସ୍ତୋମଂ ଚେମଂ ପ୍ରଥମଃ ସୂରିରୁନ୍ମୃଜେ । ସୁତେ ସାତେନ ଯଦ୍ଯାଗମଂ ଵାଂ ପ୍ରତି ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଜମଦଗ୍ନୀ ଦମେ
ଜନ୍ମ ନେଇ, ମୁଁ ନିବେଦନ ଦେଲି ଓ ଚାଲିଲି; ପ୍ରଥମ ଋଷି ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ପବିତ୍ର କଲେ। ଚାପିଥିବା ସୋମ ସହିତ, ମୁଁ ଯେଉଁ କିଛି ପାଇଛି, ସେ ଦୁଇଜଣ—ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ଘରେ ନିବେଦନ କଲି।
ଵାତସ୍ଯ ନୁ ମହିମାନଂ ରଥସ୍ଯ ରୁଜନ୍ନେତି ସ୍ତନଯନ୍ନସ୍ଯ ଘୋଷଃ । ଦିଵିସ୍ପୃଗ୍ଯାତ୍ଯରୁଣାନି କୃଣ୍ଵନ୍ନୁତୋ ଏତି ପୃଥିଵ୍ଯା ରେଣୁମସ୍ଯନ୍
ବାୟୁଙ୍କ ରଥର ମହତ୍ତ୍ୱ—ସେ ଭାଙ୍ଗି ଆସେ, ଗର୍ଜନ କରେ, ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଗଜ୍ଜନା। ସେ ଆକାଶକୁ ଛୁଏ, ପ୍ରଭାତକୁ ଲାଲ କରେ, ଏବଂ ମାଟିରୁ ଧୂଳି ଉଡାଏ।
ସଂ ପ୍ରେରତେ ଅନୁ ଵାତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଠା ଐନଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସମନଂ ନ ଯୋଷାଃ । ତାଭିଃ ସଯୁକ୍ସରଥଂ ଦେଵ ଈଯତେଽସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ରାଜା
ସେ ବାୟୁଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଏ; ଜଣେ ଯାତ୍ରାସଙ୍ଗୀ ଝିଅମାନେ ପରି ସେଙ୍ଗ ଯାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ଯୋଗ ହୋଇ, ଦେବତା ତାଙ୍କର ରଥ ଚଲାନ୍ତି—ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜା।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ପଥିଭିରୀଯମାନୋ ନ ନି ଵିଶତେ କତମଚ୍ଚନାହଃ । ଅପାଂ ସଖା ପ୍ରଥମଜା ଋତାଵା କ୍ଵ ସ୍ଵିଜ୍ଜାତଃ କୁତ ଆ ବଭୂଵ
ମଧ୍ୟାକାଶରେ ରାସ୍ତାରେ ଚଳିତ, ସେ କେବେ ଏକ ଦିନରେ ବସି ରହେନାହିଁ; ଜଳର ମିତ୍ର, ନୀତିର ପ୍ରଥମଜ, ସେ କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ, କେଉଁଠୁ ଆସିଲେ?
ଆତ୍ମା ଦେଵାନାଂ ଭୁଵନସ୍ଯ ଗର୍ଭୋ ଯଥାଵଶଂ ଚରତି ଦେଵ ଏଷଃ । ଘୋଷା ଇଦସ୍ଯ ଶୃଣ୍ଵିରେ ନ ରୂପଂ ତସ୍ମୈ ଵାତାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗର୍ଭ; ଏହି ଦେବତା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ରୂପ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ; ସେଇ ବାୟୁଙ୍କୁ ଆମେ ହବି ଦିଅ।
ମଯୋଭୂର୍ଵାତୋ ଅଭି ଵାତୂସ୍ରା ଊର୍ଜସ୍ଵତୀରୋଷଧୀରା ରିଶନ୍ତାମ୍ । ପୀଵସ୍ଵତୀର୍ଜୀଵଧନ୍ଯାଃ ପିବନ୍ତ୍ଵଵସାଯ ପଦ୍ଵତେ ରୁଦ୍ର ମୃଳ
ଦୟାଳୁ ବାୟୁ ଆମ ଉପରେ ବହୁ, ପୋଷକ ଔଷଧିମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ; ଦୁଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରାଣଦାୟିନୀ ଗଛମାନେ ଆମ ଭଲ ପାଇଁ ପିଉନ୍ତୁ—ହେ ରୁଦ୍ର, ମୃଦୁ ହେଉ।
ଯାଃ ସରୂପା ଵିରୂପା ଏକରୂପା ଯାସାମଗ୍ନିରିଷ୍ଟ୍ଯା ନାମାନି ଵେଦ । ଯା ଅଙ୍ଗିରସସ୍ତପସେହ ଚକ୍ରୁସ୍ତାଭ୍ଯଃ ପର୍ଜନ୍ଯ ମହି ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛ
ଯେଉଁ ଔଷଧିମାନେ ଏକ ରୂପ, ବହୁ ରୂପ, କିମ୍ବା ଏକା ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜାଣନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ତିଆରି କରିଥିଲେ—ସେମାନଙ୍କୁ, ହେ ପର୍ଜନ୍ୟ, ବଡ଼ ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଯା ଦେଵେଷୁ ତନ୍ଵମୈରଯନ୍ତ ଯାସାଂ ସୋମୋ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ଵେଦ । ତା ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ପଯସା ପିନ୍ଵମାନାଃ ପ୍ରଜାଵତୀରିନ୍ଦ୍ର ଗୋଷ୍ଠେ ରିରୀହି
ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଦେହ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଯାହାର ସମସ୍ତ ରୂପ ସୋମ ଜାଣନ୍ତି—ସେମାନେ ଦୁଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସନ୍ତାନରେ ଧନ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଠରେ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅ।
ପ୍ରଜାପତିର୍ମହ୍ଯମେତା ରରାଣୋ ଵିଶ୍ଵୈର୍ଦେଵୈଃ ପିତୃଭିଃ ସଂଵିଦାନଃ । ଶିଵାଃ ସତୀରୁପ ନୋ ଗୋଷ୍ଠମାକସ୍ତାସାଂ ଵଯଂ ପ୍ରଜଯା ସଂ ସଦେମ
ପ୍ରଜାପତି ଏହିଅଉଷଧିମାନେ ମୋତେ ଦେଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ଏକମତ ହୋଇ; ସେମାନେ ଶୁଭ ହୋଇ ଆମ ଗୋଠକୁ ଆସନ୍ତୁ—ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତାନ ସହିତ ରୁହୁ।
ଵିଭ୍ରାଡ୍ବୃହତ୍ପିବତୁ ସୋମ୍ଯଂ ମଧ୍ଵାଯୁର୍ଦଧଦ୍ଯଜ୍ଞପତାଵଵିହ୍ରୁତମ୍ । ଵାତଜୂତୋ ଯୋ ଅଭିରକ୍ଷତି ତ୍ମନା ପ୍ରଜାଃ ପୁପୋଷ ପୁରୁଧା ଵି ରାଜତି
ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ମଧୁର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ବାୟୁ ଚାଳିତ, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଲୋକମାନେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିଭ୍ରାଡ୍ବୃହତ୍ସୁଭୃତଂ ଵାଜସାତମଂ ଧର୍ମନ୍ଦିଵୋ ଧରୁଣେ ସତ୍ଯମର୍ପିତମ୍ । ଅମିତ୍ରହା ଵୃତ୍ରହା ଦସ୍ଯୁହନ୍ତମଂ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜଜ୍ଞେ ଅସୁରହା ସପତ୍ନହା
ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲ ଭାବେ ପୋଷିତ, ଶକ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା, ନୀତିରେ ଅବିଚଳ, ଦିବିର ଆସନରେ ସ୍ଥିର; ଶତ୍ରୁ ହନ୍ତା, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ଦାସ୍ୟୁ ନାଶକ, ଆଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଛି—ଅସୁର ଓ ସତ୍ରୁ ହନ୍ତା।
ଇଦଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଜ୍ଯୋତିରୁତ୍ତମଂ ଵିଶ୍ଵଜିଦ୍ଧନଜିଦୁଚ୍ଯତେ ବୃହତ୍ । ଵିଶ୍ଵଭ୍ରାଡ୍ଭ୍ରାଜୋ ମହି ସୂର୍ଯୋ ଦୃଶ ଉରୁ ପପ୍ରଥେ ସହ ଓଜୋ ଅଚ୍ଯୁତମ୍
ଏହି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଆଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସର୍ବାଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିବା, ଧନକୁ ଜିତିବା ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଅପାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ କେବେ ହ୍ରାସ ପାଏ ନାହିଁ।
ଵିଭ୍ରାଜଞ୍ଜ୍ଯୋତିଷା ସ୍ଵରଗଚ୍ଛୋ ରୋଚନଂ ଦିଵଃ । ଯେନେମା ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନ୍ଯାଭୃତା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯାଵତା
ତୁମେ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ, ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯାଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଧାରିତ ଅଛି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରୁଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ।
ତ୍ଵଂ ତ୍ଯମିଟତୋ ରଥମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଵଃ ସୁତାଵତଃ । ଅଶୃଣୋଃ ସୋମିନୋ ହଵମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସଭାରୁ ସୋମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ସେଇ ରଥକୁ ନେଇଯାଇଛ, ତୁମେ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିଛ।
ତ୍ଵଂ ମଖସ୍ଯ ଦୋଧତଃ ଶିରୋଽଵ ତ୍ଵଚୋ ଭରଃ । ଅଗଚ୍ଛଃ ସୋମିନୋ ଗୃହମ୍
ତୁମେ ବଳିର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଚର୍ମ ନେଇଛ, ତୁମେ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛ।
ତ୍ଵଂ ତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ମର୍ତ୍ଯମାସ୍ତ୍ରବୁଧ୍ନାଯ ଵେନ୍ଯମ୍ । ମୁହୁଃ ଶ୍ରଥ୍ନା ମନସ୍ଯଵେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବେଳେବେଳେ ତୁମକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ବେଣ ନାମକ ମାନବକୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରିଛ।
ତ୍ଵଂ ତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯଂ ପଶ୍ଚା ସନ୍ତଂ ପୁରସ୍କୃଧି । ଦେଵାନାଂ ଚିତ୍ତିରୋ ଵଶମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପଛରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ଆଣିଦେଉଛ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ତୁମେ ଏକା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛ।
ଆ ଯାହି ଵନସା ସହ ଗାଵଃ ସଚନ୍ତ ଵର୍ତନିଂ ଯଦୂଧଭିଃ
ତୁମେ ବନ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ, ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ବଛାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ପଥରେ ଯୋଗ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଆ ଯାହି ଵସ୍ଵ୍ଯା ଧିଯା ମଂହିଷ୍ଠୋ ଜାରଯନ୍ମଖଃ ସୁଦାନୁଭିଃ
ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଉଦାର ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ।
ପିତୁଭୃତୋ ନ ତନ୍ତୁମିତ୍ସୁଦାନଵଃ ପ୍ରତି ଦଧ୍ମୋ ଯଜାମସି
ପିତାଙ୍କୁ ଧାରିଥିବା ମାନେ ପରି, ହେ ଦାନଶୀଳମାନେ, ଆମେ ଏହି ସୂତାକୁ ଟାଣୁଛୁ; ଆମେ ଉପାସନାରେ ବଳି ଦେଉଛୁ।
ଉଷା ଅପ ସ୍ଵସୁସ୍ତମଃ ସଂ ଵର୍ତଯତି ଵର୍ତନିଂ ସୁଜାତତା
ଉଷା, ସମସ୍ତ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ସହିତ ପଥକୁ ଏକତ୍ର କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ଆ ତ୍ଵାହାର୍ଷମନ୍ତରେଧି ଧ୍ରୁଵସ୍ତିଷ୍ଠାଵିଚାଚଲିଃ । ଵିଶସ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତୁ ମା ତ୍ଵଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରମଧି ଭ୍ରଶତ୍
ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସ, ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କର; ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଢ଼ିଅ, ଅଚଳ ରୁହ। ସମସ୍ତ ଲୋକେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁନ୍ତୁ; ତୁମର ଶାସନ କେବେ ହ୍ରାସ ପାଉନାହିଁ।
ଇହୈଵୈଧି ମାପ ଚ୍ଯୋଷ୍ଠାଃ ପର୍ଵତ ଇଵାଵିଚାଚଲିଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଇଵେହ ଧ୍ରୁଵସ୍ତିଷ୍ଠେହ ରାଷ୍ଟ୍ରମୁ ଧାରଯ
ଏଠାରେ ରୁହ, କେବେ ଚାଲିଯାଅନି; ପାହାଡ଼ ପରି ଅଚଳ ରୁହ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ; ଏଠାରେ ରାଜ୍ୟକୁ ଧାରଣ କର।
ଇମମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅଦୀଧରଦ୍ଧ୍ରୁଵଂ ଧ୍ରୁଵେଣ ହଵିଷା । ତସ୍ମୈ ସୋମୋ ଅଧି ବ୍ରଵତ୍ତସ୍ମା ଉ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଦୃଢ଼ତାକୁ, ଦୃଢ଼ ବଳି ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି। ସେପାଇଁ ସୋମ କହିଛନ୍ତି, ସେପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ।
ଧ୍ରୁଵା ଦ୍ଯୌର୍ଧ୍ରୁଵା ପୃଥିଵୀ ଧ୍ରୁଵାସଃ ପର୍ଵତା ଇମେ । ଧ୍ରୁଵଂ ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗଦ୍ଧ୍ରୁଵୋ ରାଜା ଵିଶାମଯମ୍
ଦୃଢ଼ ଆକାଶ, ଦୃଢ଼ ପୃଥିବୀ, ଦୃଢ଼ ଏହି ପାହାଡ଼ମାନେ; ଦୃଢ଼ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଦୃଢ଼ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜା।
ଧ୍ରୁଵଂ ତେ ରାଜା ଵରୁଣୋ ଧ୍ରୁଵଂ ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ । ଧ୍ରୁଵଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଧାରଯତାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ରହିଛନ୍ତି ରାଜା ବରୁଣ, ଦୃଢ଼ ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମିଶି ରାଜ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ।