ଯଦି କ୍ଷିତାଯୁର୍ଯଦି ଵା ପରେତୋ ଯଦି ମୃତ୍ଯୋରନ୍ତିକଂ ନୀତ ଏଵ । ତମା ହରାମି ନିରୃତେରୁପସ୍ଥାଦସ୍ପାର୍ଷମେନଂ ଶତଶାରଦାଯ
ଯଦି ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଛି କିମ୍ବା ସେ ପ୍ରୟାଣ କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ୱରତାର କୋଳରୁ ଦୂରେ ନେଉଛି; ସେଠିକୁ ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବନ୍ତୁ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ଶତଶାରଦେନ ଶତାଯୁଷା ହଵିଷାହାର୍ଷମେନମ୍ । ଶତଂ ଯଥେମଂ ଶରଦୋ ନଯାତୀନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୁରିତସ୍ଯ ପାରମ୍
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ଶତ ବସନ୍ତ ଆୟୁ, ଶତାୟୁ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନେଇଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଶତ ବସନ୍ତ ଦେଉ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ତାଙ୍କୁ ପାର କରାନ୍ତୁ।
ଶତଂ ଜୀଵ ଶରଦୋ ଵର୍ଧମାନଃ ଶତଂ ହେମନ୍ତାଞ୍ଛତମୁ ଵସନ୍ତାନ୍ । ଶତମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସଵିତା ବୃହସ୍ପତିଃ ଶତାଯୁଷା ହଵିଷେମଂ ପୁନର୍ଦୁଃ
ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବ, ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଶତ ଶୀତ, ଶତ ବସନ୍ତ ଦେଖ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସବିତା ଓ ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ଶତାୟୁ ଦେଇ ପୁନଃ ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ।
ଆହାର୍ଷଂ ତ୍ଵାଵିଦଂ ତ୍ଵା ପୁନରାଗାଃ ପୁନର୍ନଵ । ସର୍ଵାଙ୍ଗ ସର୍ଵଂ ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵମାଯୁଶ୍ଚ ତେଽଵିଦମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ନେଇଛି, ଚିହ୍ନିଛି; ତୁମେ ପୁନଃ ଆସିଛ; ପୁନର୍ନବ ହୋଇଛ। ତୁମ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ମୁଁ ପୁନଃ ଚିହ୍ନିଛି।
ବ୍ରହ୍ମଣାଗ୍ନିଃ ସଂଵିଦାନୋ ରକ୍ଷୋହା ବାଧତାମିତଃ । ଅମୀଵା ଯସ୍ତେ ଗର୍ଭଂ ଦୁର୍ଣାମା ଯୋନିମାଶଯେ
ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ଦୂର କରେ, ସେ ଏଠାରୁ ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ଧରିଥିବା ରୋଗକୁ, ଯିଏ ଗର୍ଭରେ ବସିଛି, ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯସ୍ତେ ଗର୍ଭମମୀଵା ଦୁର୍ଣାମା ଯୋନିମାଶଯେ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ନିଷ୍କ୍ରଵ୍ଯାଦମନୀନଶତ୍
ଯିଏ ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ଧରିଥିବା ରୋଗ, ଯିଏ ଗର୍ଭରେ ବସିଛି, ଅଗ୍ନି ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତି ସହିତ, ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଓ ପ୍ରାଣୀ ଭକ୍ଷକକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯସ୍ତେ ହନ୍ତି ପତଯନ୍ତଂ ନିଷତ୍ସ୍ନୁଂ ଯଃ ସରୀସୃପମ୍ । ଜାତଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯିଏ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରେ, ଉଡ଼ୁଥିବା, ବସିଥିବା କିମ୍ବା ରିଙ୍ଗା ଚାଲୁଥିବା, ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଇ ତୁମକୁ ହାନି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ ଊରୂ ଵିହରତ୍ଯନ୍ତରା ଦମ୍ପତୀ ଶଯେ । ଯୋନିଂ ଯୋ ଅନ୍ତରାରେଳ୍ହି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯିଏ ତୁମ ଉରୁ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଛି, ଦମ୍ପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୋଇଛି, ଯିଏ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ଭ୍ରାତା ପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଜାରୋ ଭୂତ୍ଵା ନିପଦ୍ଯତେ । ପ୍ରଜାଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯିଏ ତୁମର ଭାଇ ହୋଇ, ପତି କିମ୍ବା ପ୍ରେମିକ ହୋଇ ତୁମ ସହ ଶୋଇଛି, ଯିଏ ତୁମ ସନ୍ତାନକୁ ହାନି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନେନ ତମସା ମୋହଯିତ୍ଵା ନିପଦ୍ଯତେ । ପ୍ରଜାଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ନିଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ଭ୍ରମିତ କରି, ଶୋଇ ପଡ଼ିଛି, ଯେଉଁଠି କେହି ତୁମର ସନ୍ତାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ—ସେଉଁଠିଠାରୁ ଆମେ ସେମାନୋକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଛୁ।
ଅକ୍ଷୀଭ୍ଯାଂ ତେ ନାସିକାଭ୍ଯାଂ କର୍ଣାଭ୍ଯାଂ ଛୁବୁକାଦଧି । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଶୀର୍ଷଣ୍ଯଂ ମସ୍ତିଷ୍କାଜ୍ଜିହ୍ଵାଯା ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଆଖି, ନାକ, କାନ, ଠୋଡ଼ ତଳୁ, ମୁଣ୍ଡ, ମସ୍ତିଷ୍କ ଓ ଜିହ୍ବାରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛି।
ଗ୍ରୀଵାଭ୍ଯସ୍ତ ଉଷ୍ଣିହାଭ୍ଯଃ କୀକସାଭ୍ଯୋ ଅନୂକ୍ଯାତ୍ । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଦୋଷଣ୍ଯମଂସାଭ୍ଯାଂ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଗଳା, ମୁଣ୍ଡର ଫିତା, କାଶି, କଣ୍ଠ, କାନ୍ଧ, ମାଂସପେଶୀ ଓ ବାହୁରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛି।
ଆନ୍ତ୍ରେଭ୍ଯସ୍ତେ ଗୁଦାଭ୍ଯୋ ଵନିଷ୍ଠୋର୍ହୃଦଯାଦଧି । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ମତସ୍ନାଭ୍ଯାଂ ଯକ୍ନଃ ପ୍ଲାଶିଭ୍ଯୋ ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଆନ୍ତ୍ର, ପାଖାନା, ମନ୍ଦିର, ହୃଦୟ, ଚର୍ବି, ଯକୃତ ଓ ପ୍ଲୀହାରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛି।
ଊରୁଭ୍ଯାଂ ତେ ଅଷ୍ଠୀଵଦ୍ଭ୍ଯାଂ ପାର୍ଷ୍ଣିଭ୍ଯାଂ ପ୍ରପଦାଭ୍ଯାମ୍ । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଶ୍ରୋଣିଭ୍ଯାଂ ଭାସଦାଦ୍ଭଂସସୋ ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଉରୁ, ହାଡ଼, ପାଦର ଗଡ଼ି, ପାଦତଳ, ନିତମ୍ବ, ଦେହର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଂଶ ଓ ପିଛୁରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛି।
ମେହନାଦ୍ଵନଂକରଣାଲ୍ଲୋମଭ୍ଯସ୍ତେ ନଖେଭ୍ଯଃ । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ସର୍ଵସ୍ମାଦାତ୍ମନସ୍ତମିଦଂ ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଯୌନାଙ୍ଗ, ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗ, କେଶ ଓ ନଖରୁ ଆମେ ଏହି ରୋଗକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହରୁ ଦୂର କରୁଛି।
ଅଙ୍ଗାଦଙ୍ଗାଲ୍ଲୋମ୍ନୋଲୋମ୍ନୋ ଜାତଂ ପର୍ଵଣିପର୍ଵଣି । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ସର୍ଵସ୍ମାଦାତ୍ମନସ୍ତମିଦଂ ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଗ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କେଶ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଯୋଗ ସ୍ଥାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରୋଗକୁ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହରୁ ଦୂର କରୁଛି।
ଅପେହି ମନସସ୍ପତେଽପ କ୍ରାମ ପରଶ୍ଚର । ପରୋ ନିରୃତ୍ଯା ଆ ଚକ୍ଷ୍ଵ ବହୁଧା ଜୀଵତୋ ମନଃ
ମନସ୍ପତି, ଦୂରେ ଯାଅ, ଏଠାରୁ ଚାଲିଯାଅ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଅ; ଦୁଃଖରୁ ଦୂରେ ରୁହ, ଜୀବନ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ମନ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ବିକାଶ ପାଉ।
ଭଦ୍ରଂ ଵୈ ଵରଂ ଵୃଣତେ ଭଦ୍ରଂ ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଭଦ୍ରଂ ଵୈଵସ୍ଵତେ ଚକ୍ଷୁର୍ବହୁତ୍ରା ଜୀଵତୋ ମନଃ
ମଙ୍ଗଳକାମନା କରିଥିବା ଲୋକ ଭଲଟି ଚୟନ କରନ୍ତି, ଭଲକାମରେ ଡାହାଣ ହାତ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି; ଭଲ ହେଉ ଭୈବସ୍ବତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି, ଜୀବନ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ମନ ବହୁ ଦିଗରେ ବିକାଶ ପାଉ।
ଯଦାଶସା ନିଃଶସାଭିଶସୋପାରିମ ଜାଗ୍ରତୋ ଯତ୍ସ୍ଵପନ୍ତଃ । ଅଗ୍ନିର୍ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯପ ଦୁଷ୍କୃତାନ୍ଯଜୁଷ୍ଟାନ୍ଯାରେ ଅସ୍ମଦ୍ଦଧାତୁ
ଆମେ ଯାହା କାମନା, ଶ୍ୱାସ, ଶାପ, ଜାଗ୍ରତ କିମ୍ବା ନିଦ୍ରାରେ କରିଛୁ, ତାହା ସମସ୍ତ ଖରାପ କାମକୁ ଅଗ୍ନି ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଯାଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେଽଭିଦ୍ରୋହଂ ଚରାମସି । ପ୍ରଚେତା ନ ଆଙ୍ଗିରସୋ ଦ୍ଵିଷତାଂ ପାତ୍ଵଂହସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାଣୀର ନାଥ, ଆମେ ଯେଉଁ ଅପରାଧ କରୁଛୁ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେର ଦୋଷରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅଜୈଷ୍ମାଦ୍ଯାସନାମ ଚାଭୂମାନାଗସୋ ଵଯମ୍ । ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନଃ ସଂକଲ୍ପଃ ପାପୋ ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ତଂ ସ ଋଚ୍ଛତୁ ଯୋ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତମୃଚ୍ଛତୁ
ଆମେ ଜିତିଛୁ, ବସିଛୁ, ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛୁ; ଜାଗ୍ରତ, ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ମନରେ ଖରାପ ଭାବ ଥିଲେ—ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେ ଦୂରେ ଯାଉ, ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦୂରେ ଯାଉ।
ଦେଵାଃ କପୋତ ଇଷିତୋ ଯଦିଚ୍ଛନ୍ଦୂତୋ ନିରୃତ୍ଯା ଇଦମାଜଗାମ । ତସ୍ମା ଅର୍ଚାମ କୃଣଵାମ ନିଷ୍କୃତିଂ ଶଂ ନୋ ଅସ୍ତୁ ଦ୍ଵିପଦେ ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ଦେବତାମାନେ, କପୋତ ପଠାଇ କିମ୍ବା ନିରୃତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଃଖ ଆଣିଥିଲେ, ତାହା ପାଇଁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରୁଛୁ; ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଙ୍ଗଳରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ଶିଵଃ କପୋତ ଇଷିତୋ ନୋ ଅସ୍ତ୍ଵନାଗା ଦେଵାଃ ଶକୁନୋ ଗୃହେଷୁ । ଅଗ୍ନିର୍ହି ଵିପ୍ରୋ ଜୁଷତାଂ ହଵିର୍ନଃ ପରି ହେତିଃ ପକ୍ଷିଣୀ ନୋ ଵୃଣକ୍ତୁ
ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା କପୋତ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଦେବତା ପକ୍ଷୀ ଆମ ଘରକୁ କ୍ଷତି ନ ଦେଉ। ଅଗ୍ନି, ପୂଜାରୀ, ଆମର ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ପଖିର ଆଘାତ ଆମକୁ ଚୟନ କରୁ ନାହିଁ।
ହେତିଃ ପକ୍ଷିଣୀ ନ ଦଭାତ୍ଯସ୍ମାନାଷ୍ଟ୍ର୍ଯାଂ ପଦଂ କୃଣୁତେ ଅଗ୍ନିଧାନେ । ଶଂ ନୋ ଗୋଭ୍ଯଶ୍ଚ ପୁରୁଷେଭ୍ଯଶ୍ଚାସ୍ତୁ ମା ନୋ ହିଂସୀଦିହ ଦେଵାଃ କପୋତଃ
ପଖିର ଆଘାତ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରୁନାହିଁ; ସେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ନିଜ ସ୍ଥାନ କରେ। ଗାଁ ଓ ଲୋକମାନେ ମଙ୍ଗଳରେ ରୁହନ୍ତୁ; ଦେବତା କପୋତ ଏଠାରେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦେଉ।
ଯଦୁଲୂକୋ ଵଦତି ମୋଘମେତଦ୍ଯତ୍କପୋତଃ ପଦମଗ୍ନୌ କୃଣୋତି । ଯସ୍ଯ ଦୂତଃ ପ୍ରହିତ ଏଷ ଏତତ୍ତସ୍ମୈ ଯମାଯ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ମୃତ୍ଯଵେ
ଉଲୁକ ଯାହା କହେ, ତାହା ବ୍ୟର୍ଥ; କପୋତ ଅଗ୍ନିରେ ଯାହା ଚିହ୍ନ ଦେଇଥାଏ, ସେଠି ବ୍ୟର୍ଥ। ଏହି ଦୂତ କାହା ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଛି, ସେଠି ଯମଙ୍କୁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର ହେଉ।
ଋଚା କପୋତଂ ନୁଦତ ପ୍ରଣୋଦମିଷଂ ମଦନ୍ତଃ ପରି ଗାଂ ନଯଧ୍ଵମ୍ । ସଂଯୋପଯନ୍ତୋ ଦୁରିତାନି ଵିଶ୍ଵା ହିତ୍ଵା ନ ଊର୍ଜଂ ପ୍ର ପତାତ୍ପତିଷ୍ଠଃ
ମନ୍ତ୍ରରେ କପୋତକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ମୁଁ ତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛି—ଆନନ୍ଦରେ ଗାଁକୁ ଘେରି ନେଉ। ସମସ୍ତ ଅପମାନକୁ ଛାଡ଼ି, ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ ଉଡ଼ିଯାଅ।
ଋଷଭଂ ମା ସମାନାନାଂ ସପତ୍ନାନାଂ ଵିଷାସହିମ୍ । ହନ୍ତାରଂ ଶତ୍ରୂଣାଂ କୃଧି ଵିରାଜଂ ଗୋପତିଂ ଗଵାମ୍
ମୋତେ ସମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ କର, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ଉପରେ ବିଜୟୀ, ଶତ୍ରୁମାନେର ହନ୍ତା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଗାଁ ଓ ଗାଈଙ୍କର ନାଥ କର।
ଅହମସ୍ମି ସପତ୍ନହେନ୍ଦ୍ର ଇଵାରିଷ୍ଟୋ ଅକ୍ଷତଃ । ଅଧଃ ସପତ୍ନା ମେ ପଦୋରିମେ ସର୍ଵେ ଅଭିଷ୍ଠିତାଃ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଅଦମ୍ୟ ଓ ଅକ୍ଷତ ଅଛି; ମୋର ସମସ୍ତ ସତ୍ରୁମାନେ ମୋ ପାଦ ତଳେ ଦବାଇ ରହିଛନ୍ତି।
ଅତ୍ରୈଵ ଵୋଽପି ନହ୍ଯାମ୍ଯୁଭେ ଆର୍ତ୍ନୀ ଇଵ ଜ୍ଯଯା । ଵାଚସ୍ପତେ ନି ଷେଧେମାନ୍ଯଥା ମଦଧରଂ ଵଦାନ୍
ଏଠି ଏବେ ମୁଁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଧାରି ଧରିଲି, ଧନୁର ତାର ପରି। ବାଣୀର ଦେବତା, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କର, ଯେଉଁଠି ମୋ ବିରୋଧରେ କିଛି କହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅଭିଭୂରହମାଗମଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମେଣ ଧାମ୍ନା । ଆ ଵଶ୍ଚିତ୍ତମା ଵୋ ଵ୍ରତମା ଵୋଽହଂ ସମିତିଂ ଦଦେ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ଆସିଛି; ତୁମେ ଯାହା ଭାବିଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇଥିଲେ, ତୁମର ସମାବେଶ—ସେସବୁକୁ ମୁଁ ଆପଣ କବଜା କରିଛି।