ଅଦୋ ଯଦ୍ଦାରୁ ପ୍ଲଵତେ ସିନ୍ଧୋଃ ପାରେ ଅପୂରୁଷମ୍ । ତଦା ରଭସ୍ଵ ଦୁର୍ହଣୋ ତେନ ଗଚ୍ଛ ପରସ୍ତରମ୍
ନଦୀର ପାରେ ଏକ ପୁରୁଷ ନଥିବା କାଠ ଭସୁଛି; ହେ ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ସେଠିକୁ ଧରି, ଏହା ସହିତ ତୁମେ ଅପର ପାରକୁ ଯାଅ।
ଯଦ୍ଧ ପ୍ରାଚୀରଜଗନ୍ତୋରୋ ମଣ୍ଡୂରଧାଣିକୀଃ । ହତା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶତ୍ରଵଃ ସର୍ଵେ ବୁଦ୍ବୁଦଯାଶଵଃ
ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବଦିଗର ଲୋକମାନେ ଚଳିଗଲେ, ମଣ୍ଡୂର ଓ ଧାଣିକମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ, ସମସ୍ତ ଫେନା ଭର୍ତ୍ତି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ବିନାଶ ହେଲେ।
ପରୀମେ ଗାମନେଷତ ପର୍ଯଗ୍ନିମହୃଷତ । ଦେଵେଷ୍ଵକ୍ରତ ଶ୍ରଵଃ କ ଇମାଁ ଆ ଦଧର୍ଷତି
ସେମାନେ ଗାଈକୁ ଚାରିପାଖେ ଖୋଜିଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ଘେରିଲେ; ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କଲେ—ଏମାନେକୁ କିଏ ଜିତିପାରିବ?
ଅଗ୍ନିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତୁ ନୋ ଧିଯଃ ସପ୍ତିମାଶୁମିଵାଜିଷୁ । ତେନ ଜେଷ୍ମ ଧନଂଧନମ୍
ଆମର ଚିନ୍ତାବଳୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏମିତି ଉତ୍ସାହିତ କରୁ, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୀବ୍ର ରଥ ଦୌଡ଼େ। ତାଙ୍କ ସହିତ, ଆମେ ପୁନିପୁନି ଧନ ଜିତିପାରିବା।
ଯଯା ଗା ଆକରାମହେ ସେନଯାଗ୍ନେ ତଵୋତ୍ଯା । ତାଂ ନୋ ହିନ୍ଵ ମଘତ୍ତଯେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ଗାଁମାନେକୁ ଆଣିଥିଲୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ; ସେଇ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦାନଶୀଳତା ପାଇଁ ଦିଅ।
ଆଗ୍ନେ ସ୍ଥୂରଂ ରଯିଂ ଭର ପୃଥୁଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନମ୍ । ଅଙ୍ଧି ଖଂ ଵର୍ତଯା ପଣିମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବହୁତ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଗୋଧନରେ ଭରିପୁରା ଧନ ଦିଅ। ଆମ ପାଇଁ ଏକ ଅଂଶ ଦିଅ, ଲୋଭୀମାନେକୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଅଗ୍ନେ ନକ୍ଷତ୍ରମଜରମା ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯୋ ଦିଵି । ଦଧଜ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନେଭ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ଆକାଶରେ ଅକ୍ଷୟ ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦୟ କର। ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଲୋକ ସ୍ଥାପନ କର।
ଅଗ୍ନେ କେତୁର୍ଵିଶାମସି ପ୍ରେଷ୍ଠଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପସ୍ଥସତ୍ । ବୋଧା ସ୍ତୋତ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧତ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଲୋକ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ। ଉଠ, ଶ୍ରୁତି ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଧରି ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ।
ଇମା ନୁ କଂ ଭୁଵନା ସୀଷଧାମେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରୁ, କେଉଁଟିକୁ ଆମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବୁ? ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ।
ଯଜ୍ଞଂ ଚ ନସ୍ତନ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରଜାଂ ଚାଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସହ ଚୀକୢପାତି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ, ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନ ସଜାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ମାକଂ ଭୂତ୍ଵଵିତା ତନୂନାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମାରୁତମାନେ ସହିତ, ଆମ ଦେହମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ।
ହତ୍ଵାଯ ଦେଵା ଅସୁରାନ୍ଯଦାଯନ୍ଦେଵା ଦେଵତ୍ଵମଭିରକ୍ଷମାଣାଃ
ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଦେବତ୍ୱ ଦାନ କଲେ, ନିଜ ଦେବତ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମର୍କମନଯଞ୍ଛଚୀଭିରାଦିତ୍ସ୍ଵଧାମିଷିରାଂ ପର୍ଯପଶ୍ଯନ୍
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ନୂତନ ଦିଗରେ ସ୍ତୁତିକୁ ନେଇଗଲେ; ଲାଭ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ପୋଷଣ ଖାଦ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ।
ସୂର୍ଯୋ ନୋ ଦିଵସ୍ପାତୁ ଵାତୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ନଃ ପାର୍ଥିଵେଭ୍ଯଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ଆକାଶରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ବାୟୁ ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ପୃଥିବୀରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଜୋଷା ସଵିତର୍ଯସ୍ଯ ତେ ହରଃ ଶତଂ ସଵାଁ ଅର୍ହତି । ପାହି ନୋ ଦିଦ୍ଯୁତଃ ପତନ୍ତ୍ଯାଃ
ସବିତାଙ୍କର କୃପାରେ, ତୁମ ତେଜ ଶତ ଗୁଣେ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ। ବିଦ୍ୟୁତ ଝରିପଡ଼ୁଥିବାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଚକ୍ଷୁର୍ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ଚକ୍ଷୁର୍ନ ଉତ ପର୍ଵତଃ । ଚକ୍ଷୁର୍ଧାତା ଦଧାତୁ ନଃ
ଦେବତା ସବିତା ଆମର ଦୃଷ୍ଟି ହେଉନ୍ତୁ, ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଆମର ଦୃଷ୍ଟି ହେଉ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଚକ୍ଷୁର୍ନୋ ଧେହି ଚକ୍ଷୁଷେ ଚକ୍ଷୁର୍ଵିଖ୍ଯୈ ତନୂଭ୍ଯଃ । ସଂ ଚେଦଂ ଵି ଚ ପଶ୍ଯେମ
ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ଆମେ ଏହି ଜଗତକୁ ସମେତ ଓ ଅଲଗା ଭାବରେ ଦେଖିପାରିବା।
ସୁସଂଦୃଶଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ପ୍ରତି ପଶ୍ଯେମ ସୂର୍ଯ । ଵି ପଶ୍ଯେମ ନୃଚକ୍ଷସଃ
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିପାରିବା। ଆମେ ମାନବ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଦେଖିପାରିବା।
ଉଦସୌ ସୂର୍ଯୋ ଅଗାଦୁଦଯଂ ମାମକୋ ଭଗଃ । ଅହଂ ତଦ୍ଵିଦ୍ଵଲା ପତିମଭ୍ଯସାକ୍ଷି ଵିଷାସହିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ମୋର ଭାଗ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉଦିଲା। ମୁଁ ଜ୍ଞାନୀ, ମୋ ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଲି।
ଅହଂ କେତୁରହଂ ମୂର୍ଧାହମୁଗ୍ରା ଵିଵାଚନୀ । ମମେଦନୁ କ୍ରତୁଂ ପତିଃ ସେହାନାଯା ଉପାଚରେତ୍
ମୁଁ ଚିହ୍ନ, ମୁଁ ଶିରୋପରି, ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ କଥା କହୁଥିବା। ମୋ ଇଚ୍ଛାକୁ ମୋ ପତି ଅନୁସରେ, ଦୃଢ଼ା ନାରୀଙ୍କୁ ସେ ସେବା କରେ।
ମମ ପୁତ୍ରାଃ ଶତ୍ରୁହଣୋଽଥୋ ମେ ଦୁହିତା ଵିରାଟ୍ । ଉତାହମସ୍ମି ସଂଜଯା ପତ୍ଯୌ ମେ ଶ୍ଲୋକ ଉତ୍ତମଃ
ମୋ ପୁଅମାନେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରନ୍ତି, ମୋ ଝିଅ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ। ମୁଁ ଜୟୀ, ମୋ ପତି ସହିତ ମୋର ପ୍ରଶଂସା ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଯେନେନ୍ଦ୍ରୋ ହଵିଷା କୃତ୍ଵ୍ଯଭଵଦ୍ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯୁତ୍ତମଃ । ଇଦଂ ତଦକ୍ରି ଦେଵା ଅସପତ୍ନା କିଲାଭୁଵମ୍
ଯେଉଁ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ଓ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲେ, ହେ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ହବିଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ହେଉ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ କେହି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଛଡ଼ା ରହିପାରିବି।
ଅସପତ୍ନା ସପତ୍ନଘ୍ନୀ ଜଯନ୍ତ୍ଯଭିଭୂଵରୀ । ଆଵୃକ୍ଷମନ୍ଯାସାଂ ଵର୍ଚୋ ରାଧୋ ଅସ୍ଥେଯସାମିଵ
ମୋ ପାଖରେ କେହି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ନ ରହୁ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଜିତିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଶକ୍ତି ମୋତେ ମିଳୁ। ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ତେଜ ଓ ଧନ ଆପଣା ଭଳି ଢାକିଦେଉ, ଯେପରି ଅସ୍ଥିର ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ।
ସମଜୈଷମିମା ଅହଂ ସପତ୍ନୀରଭିଭୂଵରୀ । ଯଥାହମସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ଵିରାଜାନି ଜନସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଜନନୀମାନଙ୍କୁ ଜିତିଛି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ଯେପରି ଏହି ପୁରୁଷଙ୍କ ଘରେ ଓ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ରହିପାରିବି।
ତୀଵ୍ରସ୍ଯାଭିଵଯସୋ ଅସ୍ଯ ପାହି ସର୍ଵରଥା ଵି ହରୀ ଇହ ମୁଞ୍ଚ । ଇନ୍ଦ୍ର ମା ତ୍ଵା ଯଜମାନାସୋ ଅନ୍ଯେ ନି ରୀରମନ୍ତୁଭ୍ଯମିମେ ସୁତାସଃ
ଏହି ତୀବ୍ର ଆକ୍ରମଣରୁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଏଠାରେ ମୁକ୍ତ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଅନ୍ୟ ଯଜ୍ମାନମାନେ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିବେ ନାହିଁ, ଏହି ସୋମ ରସ ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ।
ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତାସ୍ତୁଭ୍ଯମୁ ସୋତ୍ଵାସସ୍ତ୍ଵାଂ ଗିରଃ ଶ୍ଵାତ୍ର୍ଯା ଆ ହ୍ଵଯନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରେଦମଦ୍ଯ ସଵନଂ ଜୁଷାଣୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାଁ ଇହ ପାହି ସୋମମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ରସ ଚାପାଯାଇଛି, ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହେଉଛି; ସ୍ତୁତିମାନ୍ୟ ଗୀତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ରସର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣି, ଏଠାରେ ସୋମ ପିଉ।
ଯ ଉଶତା ମନସା ସୋମମସ୍ମୈ ସର୍ଵହୃଦା ଦେଵକାମଃ ସୁନୋତି । ନ ଗା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତସ୍ଯ ପରା ଦଦାତି ପ୍ରଶସ୍ତମିଚ୍ଚାରୁମସ୍ମୈ କୃଣୋତି
ଯିଏ ଉତ୍ସାହ ଓ ସମସ୍ତ ହୃଦୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶାରେ ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରୁ ତୁମେ ତାଙ୍କର ଗୋଧନ କେବେ ନେଉନାହାଁ, ବରଂ ତାଙ୍କୁ କୀର୍ତି ଓ ଶୋଭା ଦିଅ।
ଅନୁସ୍ପଷ୍ଟୋ ଭଵତ୍ଯେଷୋ ଅସ୍ଯ ଯୋ ଅସ୍ମୈ ରେଵାନ୍ନ ସୁନୋତି ସୋମମ୍ । ନିରରତ୍ନୌ ମଘଵା ତଂ ଦଧାତି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷୋ ହନ୍ତ୍ଯନାନୁଦିଷ୍ଟଃ
ଯିଏ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ସୋମ ଚାପେ, ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ; ଯିଏ ଅର୍ପଣ କରେନାହିଁ, ମଘବାନ୍ ତାଙ୍କୁ ଧନରୁ ବଞ୍ଚିତ କରନ୍ତି, ଓ ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀ, ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵାଯନ୍ତୋ ଗଵ୍ଯନ୍ତୋ ଵାଜଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ ତ୍ଵୋପଗନ୍ତଵା ଉ । ଆଭୂଷନ୍ତସ୍ତେ ସୁମତୌ ନଵାଯାଂ ଵଯମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଶୁନଂ ହୁଵେମ
ଘୋଡ଼ା ଆଶା, ଗୋଧନ ଆଶା, ଶକ୍ତି ଆଶା କରି ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମର ନୂତନ କୃପାରେ ଆମେ ଶୋଭିତ ହେଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଭଲ ଲାଗି ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ମୁଞ୍ଚାମି ତ୍ଵା ହଵିଷା ଜୀଵନାଯ କମଜ୍ଞାତଯକ୍ଷ୍ମାଦୁତ ରାଜଯକ୍ଷ୍ମାତ୍ । ଗ୍ରାହିର୍ଜଗ୍ରାହ ଯଦି ଵୈତଦେନଂ ତସ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପ୍ର ମୁମୁକ୍ତମେନମ୍
ମୁଁ ଏହି ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଜଣାଶୁଣା ଓ ରାଜ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି। ଯଦି ଗ୍ରାହୀ ତାଙ୍କୁ ଧରିଛି, ଏହି ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କୁ ଏହାରୁ ମୁକ୍ତ କର।