ଅହମେଵ ସ୍ଵଯମିଦଂ ଵଦାମି ଜୁଷ୍ଟଂ ଦେଵେଭିରୁତ ମାନୁଷେଭିଃ । ଯଂ କାମଯେ ତଂତମୁଗ୍ରଂ କୃଣୋମି ତଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତମୃଷିଂ ତଂ ସୁମେଧାମ୍
ମୁଁ ଏହି କଥା କେବଳ ନିଜେ କହୁଛି, ଯାହା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ଯାହାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ, ତାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରେ, ତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋଷି, ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ କରେ।
ଅହଂ ରୁଦ୍ରାଯ ଧନୁରା ତନୋମି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷେ ଶରଵେ ହନ୍ତଵା ଉ । ଅହଂ ଜନାଯ ସମଦଂ କୃଣୋମ୍ଯହଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ଵିଵେଶ
ମୁଁ ରୁଦ୍ର ପାଇଁ ଧନୁଷ ବାଣ୍ଧେ, ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ହତ କରିବାକୁ। ମୁଁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ସାହ ଦେଉଛି, ମୁଁ ଦିନ ଓ ମାଟିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।
ଅହଂ ସୁଵେ ପିତରମସ୍ଯ ମୂର୍ଧନ୍ମମ ଯୋନିରପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ ସମୁଦ୍ରେ । ତତୋ ଵି ତିଷ୍ଠେ ଭୁଵନାନୁ ଵିଶ୍ଵୋତାମୂଂ ଦ୍ଯାଂ ଵର୍ଷ୍ମଣୋପ ସ୍ପୃଶାମି
ମୁଁ ଏହି ସଂସାରର ଶିର ଉପରେ ପିତାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ମୋର ଉତ୍ସ ଜଳରେ, ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ। ସେଠାରୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାର କରେ, ମୋର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶକୁ ଛୁଁଉଛି।
ଅହମେଵ ଵାତ ଇଵ ପ୍ର ଵାମ୍ଯାରଭମାଣା ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା । ପରୋ ଦିଵା ପର ଏନା ପୃଥିଵ୍ଯୈତାଵତୀ ମହିନା ସଂ ବଭୂଵ
ମୁଁ ବାୟୁ ପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ବିକିରଣ କରେ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଆକାଶ ଓ ଏହି ମାଟିଠାରୁ ଅଧିକ। ମୋର ମହିମା ଏତେ ବିଶାଳ।
ନ ତମଂହୋ ନ ଦୁରିତଂ ଦେଵାସୋ ଅଷ୍ଟ ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ସଜୋଷସୋ ଯମର୍ଯମା ମିତ୍ରୋ ନଯନ୍ତି ଵରୁଣୋ ଅତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ୟମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଏକତାରେ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେଠିକି ଦେବତାମାନେ କେବେ ତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟ କିମ୍ବା ଅପମାଦ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତିନାହିଁ।
ତଦ୍ଧି ଵଯଂ ଵୃଣୀମହେ ଵରୁଣ ମିତ୍ରାର୍ଯମନ୍ । ଯେନା ନିରଂହସୋ ଯୂଯଂ ପାଥ ନେଥା ଚ ମର୍ତ୍ଯମତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଆମେ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେ ଆମକୁ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କରି, ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଇଯାନ୍ତି।
ତେ ନୂନଂ ନୋଽଯମୂତଯେ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ନଯିଷ୍ଠା ଉ ନୋ ନେଷଣି ପର୍ଷିଷ୍ଠା ଉ ନଃ ପର୍ଷଣ୍ଯତି ଦ୍ଵିଷଃ
ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ନିଶ୍ଚିତ ଆମକୁ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଯୂଯଂ ଵିଶ୍ଵଂ ପରି ପାଥ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଯୁଷ୍ମାକଂ ଶର୍ମଣି ପ୍ରିଯେ ସ୍ଯାମ ସୁପ୍ରଣୀତଯୋଽତି ଦ୍ଵିଷଃ
ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଆପଣମାନେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଆଶ୍ରୟରେ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଭଲ ନେତୃତ୍ୱରେ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଅତି ସ୍ରିଧୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଉଗ୍ରଂ ମରୁଦ୍ଭୀ ରୁଦ୍ରଂ ହୁଵେମେନ୍ଦ୍ରମଗ୍ନିଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେଽତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଆଦିତ୍ୟମାନେ—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା—ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ମୁଁ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଉଗ୍ର ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ।
ନେତାର ଊ ଷୁ ଣସ୍ତିରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଅତି ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁରିତା ରାଜାନଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମତି ଦ୍ଵିଷଃ
ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତୁ। ଏହି ରାଜାମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଶୁନମସ୍ମଭ୍ଯମୂତଯେ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ସପ୍ରଥ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଯଦୀମହେ ଅତି ଦ୍ଵିଷଃ
ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମେ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଯଥା ହ ତ୍ଯଦ୍ଵସଵୋ ଗୌର୍ଯଂ ଚିତ୍ପଦି ଷିତାମମୁଞ୍ଚତା ଯଜତ୍ରାଃ । ଏଵୋ ଷ୍ଵସ୍ମନ୍ମୁଞ୍ଚତା ଵ୍ଯଂହଃ ପ୍ର ତାର୍ଯଗ୍ନେ ପ୍ରତରଂ ନ ଆଯୁଃ
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଗୋକୁ ଗୋଶାଳାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କର। ଆଗ୍ନି, ଆମର ଅପମାଦ ଦୂର କର, ଯେପରି ନାଉକା ନଦୀ ଅପର ପାରକୁ ନେଇଯାଏ।
ରାତ୍ରୀ ଵ୍ଯଖ୍ଯଦାଯତୀ ପୁରୁତ୍ରା ଦେଵ୍ଯକ୍ଷଭିଃ । ଵିଶ୍ଵା ଅଧି ଶ୍ରିଯୋଽଧିତ
ରାତି ଆସିଛି, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ତାରାମାଳା ସହ ଶୋଭିତ। ସେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀର ଅଧିକାରୀ ହୋଇଛି।
ଓର୍ଵପ୍ରା ଅମର୍ତ୍ଯା ନିଵତୋ ଦେଵ୍ଯୁଦ୍ଵତଃ । ଜ୍ଯୋତିଷା ବାଧତେ ତମଃ
ଅମର ଦେବୀ ଦୂର ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତଳ ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ଅବତରିଛନ୍ତି; ସେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ନିରୁ ସ୍ଵସାରମସ୍କୃତୋଷସଂ ଦେଵ୍ଯାଯତୀ । ଅପେଦୁ ହାସତେ ତମଃ
ଏହି ଦେବୀ ଆଗକୁ ବଢ଼ି, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ଉଷାକୁ ଦୂରେ ପଠାଇଦେଇଛନ୍ତି; ଏବେ ଅନ୍ଧକାର ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି, ଆଉ ହସୁନାହିଁ।
ସା ନୋ ଅଦ୍ଯ ଯସ୍ଯା ଵଯଂ ନି ତେ ଯାମନ୍ନଵିକ୍ଷ୍ମହି । ଵୃକ୍ଷେ ନ ଵସତିଂ ଵଯଃ
ଯାହାଙ୍କର ପଥରେ ଆମେ ଆଜି ଚାଲୁଛୁ, ସେ ଦେବୀ ଆମକୁ ଏମିତି ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ବୃକ୍ଷରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ବସନ୍ତି।
ନି ଗ୍ରାମାସୋ ଅଵିକ୍ଷତ ନି ପଦ୍ଵନ୍ତୋ ନି ପକ୍ଷିଣଃ । ନି ଶ୍ଯେନାସଶ୍ଚିଦର୍ଥିନଃ
ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ପଦେ ଚଳିଥିବା ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏହିଁ ଭଳି ଭୂଖା ଶ୍ୟେନପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ଯାଵଯା ଵୃକ୍ଯଂ ଵୃକଂ ଯଵଯ ସ୍ତେନମୂର୍ମ୍ଯେ । ଅଥା ନଃ ସୁତରା ଭଵ
ବନ୍ୟପଶୁ, ନିର୍ଦୟ ଓ ଚୋରକୁ ଆମ ପଥରୁ ଦୂର କର; ତାପରେ ଆମ ପ୍ରବଳ ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ଉପ ମା ପେପିଶତ୍ତମଃ କୃଷ୍ଣଂ ଵ୍ଯକ୍ତମସ୍ଥିତ । ଉଷ ଋଣେଵ ଯାତଯ
କଳା ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଅନ୍ଧକାର ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲା; ରାତି, ଋଣ ପରି, ଏହାକୁ ଦୂରେ ନେଇଯା।
ଉପ ତେ ଗା ଇଵାକରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ରାତ୍ରି ସ୍ତୋମଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁଷେ
ଗାଈମାନେ ଯେପରି ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ଦିନର ଝିଅ ରାତି, ଅଜୟ ଯଶୋଗୀତ ଚୟନ କର।
ମମାଗ୍ନେ ଵର୍ଚୋ ଵିହଵେଷ୍ଵସ୍ତୁ ଵଯଂ ତ୍ଵେନ୍ଧାନାସ୍ତନ୍ଵଂ ପୁଷେମ । ମହ୍ଯଂ ନମନ୍ତାଂ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରସ୍ତ୍ଵଯାଧ୍ଯକ୍ଷେଣ ପୃତନା ଜଯେମ
ଅଗ୍ନି, ସଭାରେ ମୋର ତେଜ ରହୁ; ଆମେ ତୁମକୁ ପୂଜିଥିବା ଲୋକମାନେ ଶରୀରରେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଉ; ଚାରିଦିଗ ମୋ ପାଖରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଉନ୍ତୁ; ତୁମେ ଦେଖାଶୁଣା କର, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେଉ।
ମମ ଦେଵା ଵିହଵେ ସନ୍ତୁ ସର୍ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଵନ୍ତୋ ମରୁତୋ ଵିଷ୍ଣୁରଗ୍ନିଃ । ମମାନ୍ତରିକ୍ଷମୁରୁଲୋକମସ୍ତୁ ମହ୍ଯଂ ଵାତଃ ପଵତାଂ କାମେ ଅସ୍ମିନ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ—ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅଗ୍ନି—ମୋ ସହିତ ସଭାରେ ରହନ୍ତୁ; ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଖୋଲା ରହୁ; ବାତାସ ମୋ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ବହୁ।
ମଯି ଦେଵା ଦ୍ରଵିଣମା ଯଜନ୍ତାଂ ମଯ୍ଯାଶୀରସ୍ତୁ ମଯି ଦେଵହୂତିଃ । ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରୋ ଵନୁଷନ୍ତ ପୂର୍ଵେଽରିଷ୍ଟାଃ ସ୍ଯାମ ତନ୍ଵା ସୁଵୀରାଃ
ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ମୋତେ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଦେବପୂଜା ମୋ ପାଖରେ ରହୁ; ପୁରୁଣା ଦେବୟାଜ୍ଞିକମାନେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ; ଆମେ ଅକ୍ଷତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ମହ୍ଯଂ ଯଜନ୍ତୁ ମମ ଯାନି ହଵ୍ଯାକୂତିଃ ସତ୍ଯା ମନସୋ ମେ ଅସ୍ତୁ । ଏନୋ ମା ନି ଗାଂ କତମଚ୍ଚନାହଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ଅଧି ଵୋଚତା ନଃ
ମୋ ପାଇଁ ଯେଉଁ ହବି ଉପଯୋଗୀ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଉନ୍ତୁ; ମୋର ମନସ୍କାମନା ସତ୍ୟ ହେଉ; କୌଣସି ପାପ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁନାହିଁ; ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଏହାକୁ ଆମ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କର।
ଦେଵୀଃ ଷଳୁର୍ଵୀରୁରୁ ନଃ କୃଣୋତ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଇହ ଵୀରଯଧ୍ଵମ୍ । ମା ହାସ୍ମହି ପ୍ରଜଯା ମା ତନୂଭିର୍ମା ରଧାମ ଦ୍ଵିଷତେ ସୋମ ରାଜନ୍
ଦେବୀମାନେ ଆମକୁ ପ୍ରବଳ ପୁରୁଷ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାରେ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ; ପୁତ୍ରପଉତି କିମ୍ବା ଶରୀରରେ ଆମେ କ୍ଷୟ ନ ପାଉ; ସୋମ ରାଜା, ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଆମେ କ୍ଷତି ନ ପାଉ।
ଅଗ୍ନେ ମନ୍ଯୁଂ ପ୍ରତିନୁଦନ୍ପରେଷାମଦବ୍ଧୋ ଗୋପାଃ ପରି ପାହି ନସ୍ତ୍ଵମ୍ । ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚୋ ଯନ୍ତୁ ନିଗୁତଃ ପୁନସ୍ତେଽମୈଷାଂ ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରବୁଧାଂ ଵି ନେଶତ୍
ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ରୋଷକୁ ଦୂର କରି, ତୁମେ ଅଭ୍ରାନ୍ତ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚାରିପଟେ ରକ୍ଷା କର; ଯେଉଁମାନେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଚକ୍ରାନ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛକୁ ଫେରୁନ୍ତୁ, ସେମାନଙ୍କ ଜାଗୃତ ମନ ଆମ ପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଉନାହିଁ।
ଧାତା ଧାତୄଣାଂ ଭୁଵନସ୍ଯ ଯସ୍ପତିର୍ଦେଵଂ ତ୍ରାତାରମଭିମାତିଷାହମ୍ । ଇମଂ ଯଜ୍ଞମଶ୍ଵିନୋଭା ବୃହସ୍ପତିର୍ଦେଵାଃ ପାନ୍ତୁ ଯଜମାନଂ ନ୍ଯର୍ଥାତ୍
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଜଗତର ନାଥ, ଦେବତା, ଶତ୍ରୁ ରୁଠାଯିବାରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା—ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଉରୁଵ୍ଯଚା ନୋ ମହିଷଃ ଶର୍ମ ଯଂସଦସ୍ମିନ୍ହଵେ ପୁରୁହୂତଃ ପୁରୁକ୍ଷୁଃ । ସ ନଃ ପ୍ରଜାଯୈ ହର୍ଯଶ୍ଵ ମୃଳଯେନ୍ଦ୍ର ମା ନୋ ରୀରିଷୋ ମା ପରା ଦାଃ
ବିଶେଷ ଆହ୍ୱାନିତ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଦେବତା ଏହି ସଭାରେ ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ, ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନାହିଁ, ଆମକୁ ଦୂରେ ନେଉନାହିଁ।
ଯେ ନଃ ସପତ୍ନା ଅପ ତେ ଭଵନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଭ୍ଯାମଵ ବାଧାମହେ ତାନ୍ । ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ଆଦିତ୍ଯା ଉପରିସ୍ପୃଶଂ ମୋଗ୍ରଂ ଚେତ୍ତାରମଧିରାଜମକ୍ରନ୍
ଯେମାନେ ଆମର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହେଉନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଆମେ ସେମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଉ; ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉପରୁ ଛୁଅନ୍ତୁ; ଦୁଷ୍ଟ ଚକ୍ରାନ୍ତକାରୀ ମୁଖ୍ୟକୁ ଅଶକ୍ତ କର।
ନାସଦାସୀନ୍ନୋ ସଦାସୀତ୍ତଦାନୀଂ ନାସୀଦ୍ରଜୋ ନୋ ଵ୍ଯୋମା ପରୋ ଯତ୍। କିମାଵରୀଵଃ କୁହ କସ୍ଯ ଶର୍ମନ୍ନମ୍ଭଃ କିମାସୀଦ୍ଗହନଂ ଗଭୀରମ୍
ସେତେବେଳେ ନ ଅସତ୍ ଥିଲା, ନ ସତ୍ ଥିଲା; ନ ଆକାଶ ଥିଲା, ନ ତା'ଠାରୁ ଉପରେ ଆଉ କିଛି ଥିଲା। କିଏ ଏହାକୁ ଢାକିଥିଲା? କେଉଁଠି? କାହାର ରକ୍ଷାରେ? ଗଭୀର ଓ ଅପାର ଜଳ କି ଥିଲା?