ଵ୍ଯୂର୍ଣ୍ଵତୀ ଦିଵୋ ଅନ୍ତାଁ ଅବୋଧ୍ଯପ ସ୍ଵସାରଂ ସନୁତର୍ଯୁଯୋତି । ପ୍ରମିନତୀ ମନୁଷ୍ଯା ଯୁଗାନି ଯୋଷା ଜାରସ୍ଯ ଚକ୍ଷସା ଵି ଭାତି
ଆକାଶର ସୀମାକୁ ଖୋଲି ଉଷା ଜାଗିଉଛନ୍ତି; ସେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ରାତିକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ମଣିଷର ଯୁଗକୁ ମାପି, କୁମାରୀ ପ୍ରେମିକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ପଶୂନ୍ନ ଚିତ୍ରା ସୁଭଗା ପ୍ରଥାନା ସିନ୍ଧୁର୍ନ କ୍ଷୋଦ ଉର୍ଵିଯା ଵ୍ଯଶ୍ଵୈତ୍ । ଅମିନତୀ ଦୈଵ୍ଯାନି ଵ୍ରତାନି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚେତି ରଶ୍ମିଭିର୍ଦୃଶାନା
ଚମକୁଥିବା ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳି ଉଷା, ପଶୁମାନେ ପରି ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ନଦୀ ପରି ବିଶାଳତାରେ ବହୁଛନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ଦେଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହ ଚଳିଛନ୍ତି, ସଦା ଦୃଶ୍ୟମାନ।
ଉଷସ୍ତଚ୍ଚିତ୍ରମା ଭରାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵତି । ଯେନ ତୋକଂ ଚ ତନଯଂ ଚ ଧାମହେ
ହେ ଉଷା, ଆମ ପାଇଁ ସେଇ ଚମକୁଥିବା ଧନ ଆଣ, ଯାହା ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆମ ପିଲା ଓ ସନ୍ତାନମାନେକୁ ପୋଷଣ କରିପାରିବା।
ଉଷୋ ଅଦ୍ଯେହ ଗୋମତ୍ଯଶ୍ଵାଵତି ଵିଭାଵରି । ରେଵଦସ୍ମେ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛ ସୂନୃତାଵତି
ହେ ଉଷା, ଆଜି ଏଠାରେ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ଚମକ। ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଓ ଭଲ କଥା ନେଇ ଉଦୟ ହେଉ।
ଯୁକ୍ଷ୍ଵା ହି ଵାଜିନୀଵତ୍ଯଶ୍ଵାଁ ଅଦ୍ଯାରୁଣାଁ ଉଷଃ । ଅଥା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ସୌଭଗାନ୍ଯା ଵହ
ଏବେ ତୁମ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରଥକୁ ଯୋଗ କର, ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ହେ ଉଷା। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଆମ ପାଖକୁ ନେଇ ଆସ।
ଅଶ୍ଵିନା ଵର୍ତିରସ୍ମଦା ଗୋମଦ୍ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵତ୍ । ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ସମନସା ନି ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପଥର ନେତା, ଗାଁ ଦେଇଥିବା, ସୁନା ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ଏକତା ମନସ୍କୁ ସହିତ ତୁମ ରଥକୁ ଆମ ପାଖକୁ ନେଇ ଆସ।
ଯାଵିତ୍ଥା ଶ୍ଲୋକମା ଦିଵୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନାଯ ଚକ୍ରଥୁଃ । ଆ ନ ଊର୍ଜଂ ଵହତମଶ୍ଵିନା ଯୁଵମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣମାନେ ଆକାଶରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ପାଇଁ ପୁଷ୍ଟି ଆଣନ୍ତୁ।
ଏହ ଦେଵା ମଯୋଭୁଵା ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ । ଉଷର୍ବୁଧୋ ଵହନ୍ତୁ ସୋମପୀତଯେ
ଏଠାରେ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଦୟାଳୁ ଦୁଇଜଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ଧାରୀ, ଉଷାମାନେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାଵିମଂ ସୁ ମେ ଶୃଣୁତଂ ଵୃଷଣା ହଵମ୍ । ପ୍ରତି ସୂକ୍ତାନି ହର୍ଯତଂ ଭଵତଂ ଦାଶୁଷେ ମଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଜଣ, ମୋର ଏହି ଡାକକୁ ଦୟାକରି ଶୁଣନ୍ତୁ; ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତୁ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ଯୋ ଅଦ୍ଯ ଵାମିଦଂ ଵଚଃ ସପର୍ଯତି । ତସ୍ମୈ ଧତ୍ତଂ ସୁଵୀର୍ଯଂ ଗଵାଂ ପୋଷଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଆଜି ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେଠାରେ ତାକୁ ନୀରୋଗ ଶକ୍ତି, ଗୋଧନ ଓ ଭଲ ଘୋଡ଼ା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ଯ ଆହୁତିଂ ଯୋ ଵାଂ ଦାଶାଦ୍ଧଵିଷ୍କୃତିମ୍ । ସ ପ୍ରଜଯା ସୁଵୀର୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵ୍ଯଶ୍ନଵତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ହବି ଅର୍ପଣ କରେ କିମ୍ବା ବଳି ଦିଏ, ସେ ଅନେକ ସନ୍ତାନ, ଶୂରତା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କରୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ଚେତି ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ଵାଂ ଯଦମୁଷ୍ଣୀତମଵସଂ ପଣିଂ ଗାଃ । ଅଵାତିରତଂ ବୃସଯସ୍ଯ ଶେଷୋଽଵିନ୍ଦତଂ ଜ୍ଯୋତିରେକଂ ବହୁଭ୍ଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଏହି ଆପଣମାନେଙ୍କର ବୀରତା: ଯେବେ ଆପଣମାନେ ପଣି ଦାନବଙ୍କ ହାତରୁ ଗାଁମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ; ଶେଷ ଶକ୍ତିକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ ଏବଂ ଅନେକ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଆଲୋକ ଦେଖିଲେ।
ଯୁଵମେତାନି ଦିଵି ରୋଚନାନ୍ଯଗ୍ନିଶ୍ଚ ସୋମ ସକ୍ରତୂ ଅଧତ୍ତମ୍ । ଯୁଵଂ ସିନ୍ଧୂଁରଭିଶସ୍ତେରଵଦ୍ଯାଦଗ୍ନୀଷୋମାଵମୁଞ୍ଚତଂ ଗୃଭୀତାନ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆପଣମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ଅପରାଧୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଟକାଯାଇଥିବା ନଦୀମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସେମାନେକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି।
ଆନ୍ଯଂ ଦିଵୋ ମାତରିଶ୍ଵା ଜଭାରାମଥ୍ନାଦନ୍ଯଂ ପରି ଶ୍ଯେନୋ ଅଦ୍ରେଃ । ଅଗ୍ନୀଷୋମା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵାଵୃଧାନୋରୁଂ ଯଜ୍ଞାଯ ଚକ୍ରଥୁରୁ ଲୋକମ୍
ତାଙ୍କୁ ମାତରିଶ୍ୱାନ ଆକାଶରୁ ନେଇଆସିଥିଲେ, ଅନ୍ୟଟିକୁ ଶ୍ୟେନ ପାହାଡ଼ରୁ ନେଇଥିଲା; ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆପଣମାନେ ବେଦବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ହଵିଷଃ ପ୍ରସ୍ଥିତସ୍ଯ ଵୀତଂ ହର୍ଯତଂ ଵୃଷଣା ଜୁଷେଥାମ୍ । ସୁଶର୍ମାଣା ସ୍ଵଵସା ହି ଭୂତମଥା ଧତ୍ତଂ ଯଜମାନାଯ ଶଂ ଯୋଃ
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆମେ ଯେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ତାହାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ଭଲ ରକ୍ଷା ଓ କୃପା ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯୋ ଅଗ୍ନୀଷୋମା ହଵିଷା ସପର୍ଯାଦ୍ଦେଵଦ୍ରୀଚା ମନସା ଯୋ ଘୃତେନ । ତସ୍ଯ ଵ୍ରତଂ ରକ୍ଷତଂ ପାତମଂହସୋ ଵିଶେ ଜନାଯ ମହି ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରିତ ମନ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ହବି ଦିଏ, ତାଙ୍କର ବ୍ରତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ସଵେଦସା ସହୂତୀ ଵନତଂ ଗିରଃ । ସଂ ଦେଵତ୍ରା ବଭୂଵଥୁଃ
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆପଣମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାଵନେନ ଵାଂ ଯୋ ଵାଂ ଘୃତେନ ଦାଶତି । ତସ୍ମୈ ଦୀଦଯତଂ ବୃହତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଏହି ହବି କିମ୍ବା ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଦେଖାନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାଵିମାନି ନୋ ଯୁଵଂ ହଵ୍ଯା ଜୁଜୋଷତମ୍ । ଆ ଯାତମୁପ ନଃ ସଚା
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆମର ଏହି ହବି ଆପଣମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ପିପୃତମର୍ଵତୋ ନ ଆ ପ୍ଯାଯନ୍ତାମୁସ୍ରିଯା ହଵ୍ଯସୂଦଃ । ଅସ୍ମେ ବଲାନି ମଘଵତ୍ସୁ ଧତ୍ତଂ କୃଣୁତଂ ନୋ ଅଧ୍ଵରଂ ଶ୍ରୁଷ୍ଟିମନ୍ତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଗାଁମାନେ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ହେ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଦେବତା, ଆମକୁ ଦାନଶୀଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମର ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରନ୍ତୁ।
ଇମଂ ସ୍ତୋମମର୍ହତେ ଜାତଵେଦସେ ରଥମିଵ ସଂ ମହେମା ମନୀଷଯା । ଭଦ୍ରା ହି ନଃ ପ୍ରମତିରସ୍ଯ ସଂସଦ୍ଯଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ଏହି ସ୍ତୁତି, ଯାହା ଅର୍ହତ ଜାତବେଦସ୍ ନିମନ୍ତେ ଯୋଗ୍ୟ, ଆମେ ମନରେ ରଥ ପରି ତିଆରି କରୁଛୁ; ତୁମର କୃପା ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସଖ୍ୟତାରେ ଆମେ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁନାହିଁ।
ଯସ୍ମୈ ତ୍ଵମାଯଜସେ ସ ସାଧତ୍ଯନର୍ଵା କ୍ଷେତି ଦଧତେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ସ ତୂତାଵ ନୈନମଶ୍ନୋତ୍ଯଂହତିରଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ପୂଜିତ ହେଉଛ, ସେ ସଫଳ ହୁଏ, ଅପରାଜିତ ରହେ ଏବଂ ଶୂରତା ପାଏ; ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହେ, କୌଣସି ଅପାୟ ତାଙ୍କୁ ଛୁଁଇପାରେନାହିଁ—ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସଖ୍ୟତାରେ ଆମେ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁନାହିଁ।
ଶକେମ ତ୍ଵା ସମିଧଂ ସାଧଯା ଧିଯସ୍ତ୍ଵେ ଦେଵା ହଵିରଦନ୍ତ୍ଯାହୁତମ୍ । ତ୍ଵମାଦିତ୍ଯାଁ ଆ ଵହ ତାନ୍ହ୍ଯୁଶ୍ମସ୍ଯଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ଆମେ ତୁମକୁ ଜଳାଇ ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନା ସଫଳ କରିପାରିବା; କାରଣ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଆଦିତ୍ୟମାନେକୁ ଏଠାରେ ଆଣ, ହେ ଅଗ୍ନି, କାରଣ ତୁମେ ଉତ୍ସୁକ—ତୁମ ସଖ୍ୟତାରେ ଆମେ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁନାହିଁ।
ଭରାମେଧ୍ମଂ କୃଣଵାମା ହଵୀଂଷି ତେ ଚିତଯନ୍ତଃ ପର୍ଵଣାପର୍ଵଣା ଵଯମ୍ । ଜୀଵାତଵେ ପ୍ରତରଂ ସାଧଯା ଧିଯୋଽଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ଆମେ ଇଂଧନ ଆଣିବା, ତୁମ ପାଇଁ ହବି ତିଆରି କରିବା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ରିୟାରେ ତାହାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା; ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ସଫଳ କର, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସଖ୍ୟତାରେ ଆମେ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁନାହିଁ।
ଵିଶାଂ ଗୋପା ଅସ୍ଯ ଚରନ୍ତି ଜନ୍ତଵୋ ଦ୍ଵିପଚ୍ଚ ଯଦୁତ ଚତୁଷ୍ପଦକ୍ତୁଭିଃ । ଚିତ୍ରଃ ପ୍ରକେତ ଉଷସୋ ମହାଁ ଅସ୍ଯଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ଦୁଇପାଏଁ ଓ ଚାରିପାଏଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନେ, ହେ ଜନମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ତୁମର ନିୟମରେ ଚଳିଛନ୍ତି। ଉଷାମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ପ୍ରକାଶମାନ ନେତୃତ୍ୱ ଦୃଶ୍ୟମାନ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ ଆମେ କେବେ ଅପକାର ନ ପାଉଁ।
ତ୍ଵମଧ୍ଵର୍ଯୁରୁତ ହୋତାସି ପୂର୍ଵ୍ଯଃ ପ୍ରଶାସ୍ତା ପୋତା ଜନୁଷା ପୁରୋହିତଃ । ଵିଶ୍ଵା ଵିଦ୍ଵାଁ ଆର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯା ଧୀର ପୁଷ୍ଯସ୍ଯଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ତୁମେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଓ ପୁରୁଣା ହୋତା, ପ୍ରଶଂସକ ଓ ପୋତା, ଜନ୍ମରୁ ପୁରୋହିତ। ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଜାଣିଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଉନ୍ନତ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ ଆମେ କେବେ ଅପକାର ନ ପାଉଁ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵତଃ ସୁପ୍ରତୀକଃ ସଦୃଙ୍ଙସି ଦୂରେ ଚିତ୍ସନ୍ତଳିଦିଵାତି ରୋଚସେ । ରାତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚିଦନ୍ଧୋ ଅତି ଦେଵ ପଶ୍ଯସ୍ଯଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁହଁ ଓ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ଥିବା, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଆଲୋକିତ। ରାତିର ଅନ୍ଧାରରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସବୁ ଦେଖ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ ଆମେ କେବେ ଅପକାର ନ ପାଉଁ।
ପୂର୍ଵୋ ଦେଵା ଭଵତୁ ସୁନ୍ଵତୋ ରଥୋଽସ୍ମାକଂ ଶଂସୋ ଅଭ୍ଯସ୍ତୁ ଦୂଢ୍ଯଃ । ତଦା ଜାନୀତୋତ ପୁଷ୍ଯତା ଵଚୋଽଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ସୋମ ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କର ରଥ ପ୍ରଥମ ହେଉ। ଆମର ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚୁ। ତାହାପରେ ସେ ଜାଣନ୍ତୁ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ ଆମେ କେବେ ଅପକାର ନ ପାଉଁ।
ଵଧୈର୍ଦୁଃଶଂସାଁ ଅପ ଦୂଢ୍ଯୋ ଜହି ଦୂରେ ଵା ଯେ ଅନ୍ତି ଵା କେ ଚିଦତ୍ରିଣଃ । ଅଥା ଯଜ୍ଞାଯ ଗୃଣତେ ସୁଗଂ କୃଧ୍ଯଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ଅସୁଭକାମୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କୁ, ସେମାନେ ଦୂରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଯେଉଁଠି ଥାଉନ୍ତି, ତୁମ ଶସ୍ତ୍ରରେ ଦୂରେ ହଟା। ଯିଏ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେଠାରେ ତୁମେ ସହଜ ପଥ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ ଆମେ କେବେ ଅପକାର ନ ପାଉଁ।
ଯଦଯୁକ୍ଥା ଅରୁଷା ରୋହିତା ରଥେ ଵାତଜୂତା ଵୃଷଭସ୍ଯେଵ ତେ ରଵଃ । ଆଦିନ୍ଵସି ଵନିନୋ ଧୂମକେତୁନାଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମ ରଥକୁ ଲାଲ ଓ ପିତା ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଉଛ, ବାୟୁ ଚଳାଉଛି, ତୁମର ଗର୍ଜନ ବଳିଅଛି। ତାପରେ ଧୂଆଁର ପତାକା ନେଇ ତୁମେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ ଆମେ କେବେ ଅପକାର ନ ପାଉଁ।