ଅହମସ୍ମି ମହାମହୋଽଭିନଭ୍ଯମୁଦୀଷିତଃ । କୁଵିତ୍ସୋମସ୍ଯାପାମିତି
ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତେଜିତ, ଶକ୍ତିରେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ; ଶାୟଦ୍ ଏହା ସୋମର ପ୍ରଭାବ।
ଗୃହୋ ଯାମ୍ଯରଂକୃତୋ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵ୍ଯଵାହନଃ । କୁଵିତ୍ସୋମସ୍ଯାପାମିତି
ମୁଁ ମୋ ଘରକୁ ଯାଉଛି, ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହବ୍ୟ ବହନ କରୁଛି; ଶାୟଦ୍ ଏହା ସୋମର ପ୍ରଭାବ।
ତଦିଦାସ ଭୁଵନେଷୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯତୋ ଜଜ୍ଞ ଉଗ୍ରସ୍ତ୍ଵେଷନୃମ୍ଣଃ । ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ନି ରିଣାତି ଶତ୍ରୂନନୁ ଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ମଦନ୍ତ୍ଯୂମାଃ
ଏହିଯେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼; ଯାହାଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଭୟଙ୍କର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବୀର ପୁରୁଷ। ନୂତନ ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳନ କରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଵାଵୃଧାନଃ ଶଵସା ଭୂର୍ଯୋଜାଃ ଶତ୍ରୁର୍ଦାସାଯ ଭିଯସଂ ଦଧାତି । ଅଵ୍ଯନଚ୍ଚ ଵ୍ଯନଚ୍ଚ ସସ୍ନି ସଂ ତେ ନଵନ୍ତ ପ୍ରଭୃତା ମଦେଷୁ
ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ବହୁତ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ସେ ଦାସ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁକୁ ଭୟ ଦେଇଥାଏ। ସେ ରକ୍ଷା କରେ ଓ ପୋଷଣ କରେ, ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ମଣ୍ଡଳରେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାନ୍ତି।
ତ୍ଵେ କ୍ରତୁମପି ଵୃଞ୍ଜନ୍ତି ଵିଶ୍ଵେ ଦ୍ଵିର୍ଯଦେତେ ତ୍ରିର୍ଭଵନ୍ତ୍ଯୂମାଃ । ସ୍ଵାଦୋଃ ସ୍ଵାଦୀଯଃ ସ୍ଵାଦୁନା ସୃଜା ସମଦଃ ସୁ ମଧୁ ମଧୁନାଭି ଯୋଧୀଃ
ସମସ୍ତେ ତୁମ ଜ୍ଞାନକୁ ବାଛନ୍ତି; ଦୁଇଥର, ତିନିଥର ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଅନ୍ତି। ମଧୁର ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର, ଆନନ୍ଦକୁ ମୁକ୍ତ କର; ମଧୁ ସହିତ, ମଧୁରମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କର।
ଇତି ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ଧନା ଜଯନ୍ତଂ ମଦେମଦେ ଅନୁମଦନ୍ତି ଵିପ୍ରାଃ । ଓଜୀଯୋ ଧୃଷ୍ଣୋ ସ୍ଥିରମା ତନୁଷ୍ଵ ମା ତ୍ଵା ଦଭନ୍ଯାତୁଧାନା ଦୁରେଵାଃ
ଏଭଳି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ସମ୍ପଦର ବିଜେତା ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆନନ୍ଦରେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହସୀ ହେଉ, ଦୃଢ଼ ହେଉ; ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିନପାରନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ଶାଶଦ୍ମହେ ରଣେଷୁ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତୋ ଯୁଧେନ୍ଯାନି ଭୂରି । ଚୋଦଯାମି ତ ଆଯୁଧା ଵଚୋଭିଃ ସଂ ତେ ଶିଶାମି ବ୍ରହ୍ମଣା ଵଯାଂସି
ତୁମ ସହିତ, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୁଅଁ, ବହୁତ ଯୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିପାଉଁ। ମୁଁ ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରମାନେକୁ କଥାରେ ଉତ୍ସାହିତ କରେ; ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ କରେ।
ସ୍ତୁଷେଯ୍ଯଂ ପୁରୁଵର୍ପସମୃଭ୍ଵମିନତମମାପ୍ତ୍ଯମାପ୍ତ୍ଯାନାମ୍ । ଆ ଦର୍ଷତେ ଶଵସା ସପ୍ତ ଦାନୂନ୍ପ୍ର ସାକ୍ଷତେ ପ୍ରତିମାନାନି ଭୂରି
ମୁଁ ଅନେକ ଆକାରର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ, ସହାୟକଙ୍କ ସହାୟକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବି। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେ ସାତଟି ଦାନ ଦେଖାଏ; ସେ ଅନେକ ଆକୃତି ଦେଖାଏ।
ନି ତଦ୍ଦଧିଷେଽଵରଂ ପରଂ ଚ ଯସ୍ମିନ୍ନାଵିଥାଵସା ଦୁରୋଣେ । ଆ ମାତରା ସ୍ଥାପଯସେ ଜିଗତ୍ନୂ ଅତ ଇନୋଷି କର୍ଵରା ପୁରୂଣି
ତୁମେ ଉପର ଓ ତଳ ଦୁହିଁଠିକୁ ରଖିଛ; ଯାହାର ଆଶ୍ରୟରେ ଆମେ ଘରେ ବସୁଛୁ। ତୁମେ ମାଆମାନେ, ଚଳନଶୀଳମାନେକୁ ଥାପନ କର; ଅନେକ ଦ୍ରୁତ ବସ୍ତୁକୁ ଆଗକୁ ଚାଲାଉଛ।
ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ବୃହଦ୍ଦିଵୋ ଵିଵକ୍ତୀନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୂଷମଗ୍ରିଯଃ ସ୍ଵର୍ଷାଃ । ମହୋ ଗୋତ୍ରସ୍ଯ କ୍ଷଯତି ସ୍ଵରାଜୋ ଦୁରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵା ଅଵୃଣୋଦପ ସ୍ଵାଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ବୃହଦ୍ଦିବଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଛି, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଲୋକ ଆଣିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରିତ। ସେ ବଡ଼ ବଂଶର ଅଧିପତି, ସ୍ୱୟଂଶାସନ କରନ୍ତି, ଦୂର ଦୂରନ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି ଓ ଆମକୁ ରକ୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି।
ଏଵା ମହାନ୍ବୃହଦ୍ଦିଵୋ ଅଥର୍ଵାଵୋଚତ୍ସ୍ଵାଂ ତନ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରମେଵ । ସ୍ଵସାରୋ ମାତରିଭ୍ଵରୀରରିପ୍ରା ହିନ୍ଵନ୍ତି ଚ ଶଵସା ଵର୍ଧଯନ୍ତି ଚ
ଏଭଳି ବଡ଼ ବୃହଦ୍ଦିବ, ଅଥର୍ବଙ୍କ ବଂଶଜ, ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମାର ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର। ମାତରିଶ୍ୱାନଙ୍କ ଝିଅମାନେ, ଶତୃତା ବିନା ଆସନ୍ତି, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥାନ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଃ ସମଵର୍ତତାଗ୍ରେ ଭୂତସ୍ଯ ଜାତଃ ପତିରେକ ଆସୀତ୍ । ସ ଦାଧାର ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାମୁତେମାଂ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଆରମ୍ଭରେ ସୁନା ଗର୍ଭ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ; ସେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ତିନିଲେ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଯ ଆତ୍ମଦା ବଲଦା ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵ ଉପାସତେ ପ୍ରଶିଷଂ ଯସ୍ଯ ଦେଵାଃ । ଯସ୍ଯ ଛାଯାମୃତଂ ଯସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ଛାୟା ଅମୃତତ୍ୱ ଓ ମୃତ୍ୟୁ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଯଃ ପ୍ରାଣତୋ ନିମିଷତୋ ମହିତ୍ଵୈକ ଇଦ୍ରାଜା ଜଗତୋ ବଭୂଵ । ଯ ଈଶେ ଅସ୍ଯ ଦ୍ଵିପଦଶ୍ଚତୁଷ୍ପଦଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ୱାସ ଓ ଚକ୍ଷୁକୁ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ଭାବେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଯସ୍ଯେମେ ହିମଵନ୍ତୋ ମହିତ୍ଵା ଯସ୍ଯ ସମୁଦ୍ରଂ ରସଯା ସହାହୁଃ । ଯସ୍ଯେମାଃ ପ୍ରଦିଶୋ ଯସ୍ଯ ବାହୂ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯାହାଙ୍କ ମହିମାକୁ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ଓ ସମୁଦ୍ର ନଦୀ ସହିତ କହିଥାନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ବାହୁ ହେଉଛି ଏହି ସମସ୍ତ ଦିଗ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଯେନ ଦ୍ଯୌରୁଗ୍ରା ପୃଥିଵୀ ଚ ଦୃଳ୍ହା ଯେନ ସ୍ଵଃ ସ୍ତଭିତଂ ଯେନ ନାକଃ । ଯୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ରଜସୋ ଵିମାନଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦିଗ ଓ ଦୃଢ଼ ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ, ଯିଏ ଆକାଶ ଓ ଗଗନକୁ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଯିଏ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ମାପିଲେ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଯଂ କ୍ରନ୍ଦସୀ ଅଵସା ତସ୍ତଭାନେ ଅଭ୍ଯୈକ୍ଷେତାଂ ମନସା ରେଜମାନେ । ଯତ୍ରାଧି ସୂର ଉଦିତୋ ଵିଭାତି କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ଦୁଇ ବିଶାଳ ଲୋକକୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଧାରଣ କଲେ, ଯାହାକୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ମନରେ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଓ ଚମକେ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଆପୋ ହ ଯଦ୍ବୃହତୀର୍ଵିଶ୍ଵମାଯନ୍ଗର୍ଭଂ ଦଧାନା ଜନଯନ୍ତୀରଗ୍ନିମ୍ । ତତୋ ଦେଵାନାଂ ସମଵର୍ତତାସୁରେକଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯେତେବେଳେ ବିଶାଳ ଜଳ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେଠାରୁ ଦେବମାନଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ଦେବତା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଯଶ୍ଚିଦାପୋ ମହିନା ପର୍ଯପଶ୍ଯଦ୍ଦକ୍ଷଂ ଦଧାନା ଜନଯନ୍ତୀର୍ଯଜ୍ଞମ୍ । ଯୋ ଦେଵେଷ୍ଵଧି ଦେଵ ଏକ ଆସୀତ୍କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଜଳକୁ ଦେଖିଲେ, ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଯଜ୍ଞକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଯିଏ ଦେବମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକମାତ୍ର ଦେବତା—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ମା ନୋ ହିଂସୀଜ୍ଜନିତା ଯଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଯୋ ଵା ଦିଵଂ ସତ୍ଯଧର୍ମା ଜଜାନ । ଯଶ୍ଚାପଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରା ବୃହତୀର୍ଜଜାନ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ପୃଥିବୀର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଯିଏ ଦିବରେ ସତ୍ୟ ନୀତିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରା ଓ ବିଶାଳ ଜଳକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ସେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅନ୍ତୁ—କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ପ୍ରଜାପତେ ନ ତ୍ଵଦେତାନ୍ଯନ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନି ପରି ତା ବଭୂଵ । ଯତ୍କାମାସ୍ତେ ଜୁହୁମସ୍ତନ୍ନୋ ଅସ୍ତୁ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ତୁମ୍ଭିନ୍ହି ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଆବୃତ କରିଛ; ତୁମ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେଉଛୁ, ସେଇ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ; ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି ହେବାକୁ ପାରିବା।
ଵସୁଂ ନ ଚିତ୍ରମହସଂ ଗୃଣୀଷେ ଵାମଂ ଶେଵମତିଥିମଦ୍ଵିଷେଣ୍ଯମ୍ । ସ ରାସତେ ଶୁରୁଧୋ ଵିଶ୍ଵଧାଯସୋଽଗ୍ନିର୍ହୋତା ଗୃହପତିଃ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେଉଛି, ଯିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୟାଳୁ, ଶୁଭ, ଅତିଥି ଭାବେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଶତୃତା ଶୂନ୍ୟ। ସେ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସବୁଠାରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ପୂଜାରୀ, ଗୃହପତି, ବୀରତ୍ୱ ଦାତା।
ଜୁଷାଣୋ ଅଗ୍ନେ ପ୍ରତି ହର୍ଯ ମେ ଵଚୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ଵଯୁନାନି ସୁକ୍ରତୋ । ଘୃତନିର୍ଣିଗ୍ବ୍ରହ୍ମଣେ ଗାତୁମେରଯ ତଵ ଦେଵା ଅଜନଯନ୍ନନୁ ଵ୍ରତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋର କଥାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ସମସ୍ତ ପଥ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିଛ, ଜ୍ଞାନୀ। ଘୃତ ଧାରା ଭାବେ, ପୂଜାରୀ ପାଇଁ ଗୀତ ନେଇ ଯାଅ; ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।
ସପ୍ତ ଧାମାନି ପରିଯନ୍ନମର୍ତ୍ଯୋ ଦାଶଦ୍ଦାଶୁଷେ ସୁକୃତେ ମାମହସ୍ଵ । ସୁଵୀରେଣ ରଯିଣାଗ୍ନେ ସ୍ଵାଭୁଵା ଯସ୍ତ ଆନଟ୍ ସମିଧା ତଂ ଜୁଷସ୍ଵ
ଅମର ଅଗ୍ନି ସାତଟି ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥାନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭଲ କାମ କରୁଥିବାକୁ ଦୟା କର; ବୀରତ୍ୱ ସମ୍ପଦ ସହିତ, ହେ ସ୍ୱୟଂଜାତ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ତୁମକୁ ଆହୁତି ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ, ସେଉଁଠି ଦୟା କର।
ଯଜ୍ଞସ୍ଯ କେତୁଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରୋହିତଂ ହଵିଷ୍ମନ୍ତ ଈଳତେ ସପ୍ତ ଵାଜିନମ୍ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମଗ୍ନିଂ ଘୃତପୃଷ୍ଠମୁକ୍ଷଣଂ ପୃଣନ୍ତଂ ଦେଵଂ ପୃଣତେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ, ପ୍ରଥମ ପୂଜାରୀ, ସାତ ଘୋଡ଼ା ଥିବା, ଅନେକ ଆହୁତି ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ଚାହାନ୍ତି। ଘୃତ ଲେପିତ ପୃଷ୍ଠ ଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶୁଣନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଦେବତା ଯିଏ ବୀରତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଦୂତଃ ପ୍ରଥମୋ ଵରେଣ୍ଯଃ ସ ହୂଯମାନୋ ଅମୃତାଯ ମତ୍ସ୍ଵ । ତ୍ଵାଂ ମର୍ଜଯନ୍ମରୁତୋ ଦାଶୁଷୋ ଗୃହେ ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋମେଭିର୍ଭୃଗଵୋ ଵି ରୁରୁଚୁଃ
ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଦୂତ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରାଗଲେ ଖୁସି ହୁଅ। ମରୁତମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ଗୃହରେ ପବିତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ଭୃଗୁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି ଦେଇ ଶୋଭାୟମାନ କରିଛନ୍ତି।
ଇଷଂ ଦୁହନ୍ସୁଦୁଘାଂ ଵିଶ୍ଵଧାଯସଂ ଯଜ୍ଞପ୍ରିଯେ ଯଜମାନାଯ ସୁକ୍ରତୋ । ଅଗ୍ନେ ଘୃତସ୍ନୁସ୍ତ୍ରିରୃତାନି ଦୀଦ୍ଯଦ୍ଵର୍ତିର୍ଯଜ୍ଞଂ ପରିଯନ୍ସୁକ୍ରତୂଯସେ
ଉତ୍ତମ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା, ସବୁଠାରେ ଉପଯୋଗୀ, ଯଜ୍ଞ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି, ଘୃତ ଲେପିତ, ତିନି ପ୍ରକାର ନୀତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କର।
ତ୍ଵାମିଦସ୍ଯା ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ ଦୂତଂ କୃଣ୍ଵାନା ଅଯଜନ୍ତ ମାନୁଷାଃ । ତ୍ଵାଂ ଦେଵା ମହଯାଯ୍ଯାଯ ଵାଵୃଧୁରାଜ୍ଯମଗ୍ନେ ନିମୃଜନ୍ତୋ ଅଧ୍ଵରେ
ଏହି ପ୍ରଭାତରେ ମାନବମାନେ ତୁମକୁ ଦୂତ ଭାବେ ମାନି, ପୂଜା କରିଛନ୍ତି। ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ମହିମା ପାଇଁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞରେ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରି ପୂଜା କରିଛନ୍ତି।
ନି ତ୍ଵା ଵସିଷ୍ଠା ଅହ୍ଵନ୍ତ ଵାଜିନଂ ଗୃଣନ୍ତୋ ଅଗ୍ନେ ଵିଦଥେଷୁ ଵେଧସଃ । ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଯଜମାନେଷୁ ଧାରଯ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ବସିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ, ଶକ୍ତି ଦେବାଳୁ ଭାବେ, ଯଜ୍ଞସଭାରେ ଡାକିଛନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ତୁମେମାନେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଅଯଂ ଵେନଶ୍ଚୋଦଯତ୍ପୃଶ୍ନିଗର୍ଭା ଜ୍ଯୋତିର୍ଜରାଯୂ ରଜସୋ ଵିମାନେ । ଇମମପାଂ ସଂଗମେ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଶିଶୁଂ ନ ଵିପ୍ରା ମତିଭୀ ରିହନ୍ତି
ଏହି ବେନ, ପ୍ରଶ୍ନିର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଆକାଶର ପାତ୍ରରେ ଆଲୋକକୁ ଚଳାଇଛି। ଜଳ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମିଳନସ୍ଥଳୀରେ, ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶିଶୁ ପରି ମନରେ ଖୋଜନ୍ତି।