ଏତା ଉ ତ୍ଯା ଉଷସଃ କେତୁମକ୍ରତ ପୂର୍ଵେ ଅର୍ଧେ ରଜସୋ ଭାନୁମଞ୍ଜତେ । ନିଷ୍କୃଣ୍ଵାନା ଆଯୁଧାନୀଵ ଧୃଷ୍ଣଵଃ ପ୍ରତି ଗାଵୋଽରୁଷୀର୍ଯନ୍ତି ମାତରଃ
ଏହି ଉଷାମାନେ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଦେଇଛନ୍ତି; ପୂର୍ବ ଆକାଶର ଅର୍ଧରେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଯେପରି ଯୋଦ୍ଧା ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଏହି ଲାଲ ଗାଁମାନେ, ତାଙ୍କର ମାଆମାନେ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ଉଦପପ୍ତନ୍ନରୁଣା ଭାନଵୋ ଵୃଥା ସ୍ଵାଯୁଜୋ ଅରୁଷୀର୍ଗା ଅଯୁକ୍ଷତ । ଅକ୍ରନ୍ନୁଷାସୋ ଵଯୁନାନି ପୂର୍ଵଥା ରୁଶନ୍ତଂ ଭାନୁମରୁଷୀରଶିଶ୍ରଯୁଃ
ଲାଲ ରେଖାମାନେ ଉଠିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅବିରତ। ଲାଲ ଗାଁମାନେ ତାଙ୍କର ଗତିରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଛି। ଉଷାମାନେ ପୁରୁଣା ପଥରେ ଚାଲିଛନ୍ତି, ଚମକୁଥିବା ମାନେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ଅର୍ଚନ୍ତି ନାରୀରପସୋ ନ ଵିଷ୍ଟିଭିଃ ସମାନେନ ଯୋଜନେନା ପରାଵତଃ । ଇଷଂ ଵହନ୍ତୀଃ ସୁକୃତେ ସୁଦାନଵେ ଵିଶ୍ଵେଦହ ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ନଦୀର ଧାରା ପରି ଗାଇଁ ଗାଇଁ ଏକାତ୍ମତାରେ ଚାଲିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ସୋମ ଚାପିଥିବା ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଧି ପେଶାଂସି ଵପତେ ନୃତୂରିଵାପୋର୍ଣୁତେ ଵକ୍ଷ ଉସ୍ରେଵ ବର୍ଜହମ୍ । ଜ୍ଯୋତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମୈ ଭୁଵନାଯ କୃଣ୍ଵତୀ ଗାଵୋ ନ ଵ୍ରଜଂ ଵ୍ଯୁଷା ଆଵର୍ତମଃ
ଏଠି ଉଷା ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା ପରି ତାଙ୍କର ପୋଶାକ ବୁନୁଛନ୍ତି, ଗାଁ ଝିଅ ପରି ତାଙ୍କର ଛାତି ଢାକୁଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦେଉଛନ୍ତି, ଉଷାମାନେ ଗାଁମାନେ ପରି ଖୋଳା ଗୋଥକୁ ଫେରିଯାଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ଯର୍ଚୀ ରୁଶଦସ୍ଯା ଅଦର୍ଶି ଵି ତିଷ୍ଠତେ ବାଧତେ କୃଷ୍ଣମଭ୍ଵମ୍ । ସ୍ଵରୁଂ ନ ପେଶୋ ଵିଦଥେଷ୍ଵଞ୍ଜଞ୍ଚିତ୍ରଂ ଦିଵୋ ଦୁହିତା ଭାନୁମଶ୍ରେତ୍
ତାଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ଆଲୋକ ଦେଖାଯାଇଛି, ସେ ସାମ୍ନାକୁ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି, କଳା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି। ସଭାରେ ଚମକୁଥିବା ଅଳଙ୍କାର ପରି, ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଖାଇଛନ୍ତି।
ଅତାରିଷ୍ମ ତମସସ୍ପାରମସ୍ଯୋଷା ଉଚ୍ଛନ୍ତୀ ଵଯୁନା କୃଣୋତି । ଶ୍ରିଯେ ଛନ୍ଦୋ ନ ସ୍ମଯତେ ଵିଭାତୀ ସୁପ୍ରତୀକା ସୌମନସାଯାଜୀଗଃ
ଆମେ ଅନ୍ଧକାରର ଦୂର ପାରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛୁ। ଉଷା ଉଠି ନୂଆ ପଥ ତିଆରି କରୁଛନ୍ତି। ସେ ଶୋଭା ପାଇଁ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଶୁଭ୍ର ପୋଶାକ ପରି ହସୁଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆମ ସୁଖ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଭାସ୍ଵତୀ ନେତ୍ରୀ ସୂନୃତାନାଂ ଦିଵ ସ୍ତଵେ ଦୁହିତା ଗୋତମେଭିଃ । ପ୍ରଜାଵତୋ ନୃଵତୋ ଅଶ୍ଵବୁଧ୍ଯାନୁଷୋ ଗୋଅଗ୍ରାଁ ଉପ ମାସି ଵାଜାନ୍
ଚମକୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଦେଶର ନେତୃ, ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା, ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଉଷା, ପୁତ୍ର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ପୁରୁଷ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଁ ଜାଗିଲେ, ତୁମେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଉ।
ଉଷସ୍ତମଶ୍ଯାଂ ଯଶସଂ ସୁଵୀରଂ ଦାସପ୍ରଵର୍ଗଂ ରଯିମଶ୍ଵବୁଧ୍ଯମ୍ । ସୁଦଂସସା ଶ୍ରଵସା ଯା ଵିଭାସି ଵାଜପ୍ରସୂତା ସୁଭଗେ ବୃହନ୍ତମ୍
ହେ ଉଷା, ଆମକୁ କୀର୍ତ୍ତି, ପ୍ରବଳ ପୁତ୍ର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦିଅ। ଦାନଶୀଳ ମହିମାରେ ଚମକୁଥିବା ତୁମେ, ଆମକୁ ବଡ଼ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉ।
ଵିଶ୍ଵାନି ଦେଵୀ ଭୁଵନାଭିଚକ୍ଷ୍ଯା ପ୍ରତୀଚୀ ଚକ୍ଷୁରୁର୍ଵିଯା ଵି ଭାତି । ଵିଶ୍ଵଂ ଜୀଵଂ ଚରସେ ବୋଧଯନ୍ତୀ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାଚମଵିଦନ୍ମନାଯୋଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖୁଥିବା ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚମକୁଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଜାଗାଇ ଦେଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭାଷାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି।
ପୁନଃପୁନର୍ଜାଯମାନା ପୁରାଣୀ ସମାନଂ ଵର୍ଣମଭି ଶୁମ୍ଭମାନା । ଶ୍ଵଘ୍ନୀଵ କୃତ୍ନୁର୍ଵିଜ ଆମିନାନା ମର୍ତସ୍ଯ ଦେଵୀ ଜରଯନ୍ତ୍ଯାଯୁଃ
ପୁରୁଣା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଉଷା ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ସେ ସମାନ ରଙ୍ଗରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରନ୍ତି। ଦକ୍ଷିଣାଳୁ ଝିଅ ପରି ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଦେବୀ ମଣିଷର ଆୟୁଷ୍ୟ କମାନ୍ତି।
ଵ୍ଯୂର୍ଣ୍ଵତୀ ଦିଵୋ ଅନ୍ତାଁ ଅବୋଧ୍ଯପ ସ୍ଵସାରଂ ସନୁତର୍ଯୁଯୋତି । ପ୍ରମିନତୀ ମନୁଷ୍ଯା ଯୁଗାନି ଯୋଷା ଜାରସ୍ଯ ଚକ୍ଷସା ଵି ଭାତି
ଆକାଶର ସୀମାକୁ ଖୋଲି ଉଷା ଜାଗିଉଛନ୍ତି; ସେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ରାତିକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ମଣିଷର ଯୁଗକୁ ମାପି, କୁମାରୀ ପ୍ରେମିକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ପଶୂନ୍ନ ଚିତ୍ରା ସୁଭଗା ପ୍ରଥାନା ସିନ୍ଧୁର୍ନ କ୍ଷୋଦ ଉର୍ଵିଯା ଵ୍ଯଶ୍ଵୈତ୍ । ଅମିନତୀ ଦୈଵ୍ଯାନି ଵ୍ରତାନି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚେତି ରଶ୍ମିଭିର୍ଦୃଶାନା
ଚମକୁଥିବା ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳି ଉଷା, ପଶୁମାନେ ପରି ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ନଦୀ ପରି ବିଶାଳତାରେ ବହୁଛନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ଦେଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହ ଚଳିଛନ୍ତି, ସଦା ଦୃଶ୍ୟମାନ।
ଉଷସ୍ତଚ୍ଚିତ୍ରମା ଭରାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵତି । ଯେନ ତୋକଂ ଚ ତନଯଂ ଚ ଧାମହେ
ହେ ଉଷା, ଆମ ପାଇଁ ସେଇ ଚମକୁଥିବା ଧନ ଆଣ, ଯାହା ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆମ ପିଲା ଓ ସନ୍ତାନମାନେକୁ ପୋଷଣ କରିପାରିବା।
ଉଷୋ ଅଦ୍ଯେହ ଗୋମତ୍ଯଶ୍ଵାଵତି ଵିଭାଵରି । ରେଵଦସ୍ମେ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛ ସୂନୃତାଵତି
ହେ ଉଷା, ଆଜି ଏଠାରେ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ଚମକ। ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଓ ଭଲ କଥା ନେଇ ଉଦୟ ହେଉ।
ଯୁକ୍ଷ୍ଵା ହି ଵାଜିନୀଵତ୍ଯଶ୍ଵାଁ ଅଦ୍ଯାରୁଣାଁ ଉଷଃ । ଅଥା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ସୌଭଗାନ୍ଯା ଵହ
ଏବେ ତୁମ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରଥକୁ ଯୋଗ କର, ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ହେ ଉଷା। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଆମ ପାଖକୁ ନେଇ ଆସ।
ଅଶ୍ଵିନା ଵର୍ତିରସ୍ମଦା ଗୋମଦ୍ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵତ୍ । ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ସମନସା ନି ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପଥର ନେତା, ଗାଁ ଦେଇଥିବା, ସୁନା ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ଏକତା ମନସ୍କୁ ସହିତ ତୁମ ରଥକୁ ଆମ ପାଖକୁ ନେଇ ଆସ।
ଯାଵିତ୍ଥା ଶ୍ଲୋକମା ଦିଵୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନାଯ ଚକ୍ରଥୁଃ । ଆ ନ ଊର୍ଜଂ ଵହତମଶ୍ଵିନା ଯୁଵମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣମାନେ ଆକାଶରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ପାଇଁ ପୁଷ୍ଟି ଆଣନ୍ତୁ।
ଏହ ଦେଵା ମଯୋଭୁଵା ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ । ଉଷର୍ବୁଧୋ ଵହନ୍ତୁ ସୋମପୀତଯେ
ଏଠାରେ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଦୟାଳୁ ଦୁଇଜଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ଧାରୀ, ଉଷାମାନେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାଵିମଂ ସୁ ମେ ଶୃଣୁତଂ ଵୃଷଣା ହଵମ୍ । ପ୍ରତି ସୂକ୍ତାନି ହର୍ଯତଂ ଭଵତଂ ଦାଶୁଷେ ମଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଜଣ, ମୋର ଏହି ଡାକକୁ ଦୟାକରି ଶୁଣନ୍ତୁ; ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତୁ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ଯୋ ଅଦ୍ଯ ଵାମିଦଂ ଵଚଃ ସପର୍ଯତି । ତସ୍ମୈ ଧତ୍ତଂ ସୁଵୀର୍ଯଂ ଗଵାଂ ପୋଷଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଆଜି ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେଠାରେ ତାକୁ ନୀରୋଗ ଶକ୍ତି, ଗୋଧନ ଓ ଭଲ ଘୋଡ଼ା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ଯ ଆହୁତିଂ ଯୋ ଵାଂ ଦାଶାଦ୍ଧଵିଷ୍କୃତିମ୍ । ସ ପ୍ରଜଯା ସୁଵୀର୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵ୍ଯଶ୍ନଵତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ହବି ଅର୍ପଣ କରେ କିମ୍ବା ବଳି ଦିଏ, ସେ ଅନେକ ସନ୍ତାନ, ଶୂରତା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କରୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ଚେତି ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ଵାଂ ଯଦମୁଷ୍ଣୀତମଵସଂ ପଣିଂ ଗାଃ । ଅଵାତିରତଂ ବୃସଯସ୍ଯ ଶେଷୋଽଵିନ୍ଦତଂ ଜ୍ଯୋତିରେକଂ ବହୁଭ୍ଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଏହି ଆପଣମାନେଙ୍କର ବୀରତା: ଯେବେ ଆପଣମାନେ ପଣି ଦାନବଙ୍କ ହାତରୁ ଗାଁମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ; ଶେଷ ଶକ୍ତିକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ ଏବଂ ଅନେକ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଆଲୋକ ଦେଖିଲେ।
ଯୁଵମେତାନି ଦିଵି ରୋଚନାନ୍ଯଗ୍ନିଶ୍ଚ ସୋମ ସକ୍ରତୂ ଅଧତ୍ତମ୍ । ଯୁଵଂ ସିନ୍ଧୂଁରଭିଶସ୍ତେରଵଦ୍ଯାଦଗ୍ନୀଷୋମାଵମୁଞ୍ଚତଂ ଗୃଭୀତାନ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆପଣମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ଅପରାଧୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଟକାଯାଇଥିବା ନଦୀମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସେମାନେକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି।
ଆନ୍ଯଂ ଦିଵୋ ମାତରିଶ୍ଵା ଜଭାରାମଥ୍ନାଦନ୍ଯଂ ପରି ଶ୍ଯେନୋ ଅଦ୍ରେଃ । ଅଗ୍ନୀଷୋମା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵାଵୃଧାନୋରୁଂ ଯଜ୍ଞାଯ ଚକ୍ରଥୁରୁ ଲୋକମ୍
ତାଙ୍କୁ ମାତରିଶ୍ୱାନ ଆକାଶରୁ ନେଇଆସିଥିଲେ, ଅନ୍ୟଟିକୁ ଶ୍ୟେନ ପାହାଡ଼ରୁ ନେଇଥିଲା; ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆପଣମାନେ ବେଦବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ହଵିଷଃ ପ୍ରସ୍ଥିତସ୍ଯ ଵୀତଂ ହର୍ଯତଂ ଵୃଷଣା ଜୁଷେଥାମ୍ । ସୁଶର୍ମାଣା ସ୍ଵଵସା ହି ଭୂତମଥା ଧତ୍ତଂ ଯଜମାନାଯ ଶଂ ଯୋଃ
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆମେ ଯେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ତାହାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ଭଲ ରକ୍ଷା ଓ କୃପା ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯୋ ଅଗ୍ନୀଷୋମା ହଵିଷା ସପର୍ଯାଦ୍ଦେଵଦ୍ରୀଚା ମନସା ଯୋ ଘୃତେନ । ତସ୍ଯ ଵ୍ରତଂ ରକ୍ଷତଂ ପାତମଂହସୋ ଵିଶେ ଜନାଯ ମହି ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରିତ ମନ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ହବି ଦିଏ, ତାଙ୍କର ବ୍ରତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ସଵେଦସା ସହୂତୀ ଵନତଂ ଗିରଃ । ସଂ ଦେଵତ୍ରା ବଭୂଵଥୁଃ
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆପଣମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାଵନେନ ଵାଂ ଯୋ ଵାଂ ଘୃତେନ ଦାଶତି । ତସ୍ମୈ ଦୀଦଯତଂ ବୃହତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଏହି ହବି କିମ୍ବା ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଦେଖାନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାଵିମାନି ନୋ ଯୁଵଂ ହଵ୍ଯା ଜୁଜୋଷତମ୍ । ଆ ଯାତମୁପ ନଃ ସଚା
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆମର ଏହି ହବି ଆପଣମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ପିପୃତମର୍ଵତୋ ନ ଆ ପ୍ଯାଯନ୍ତାମୁସ୍ରିଯା ହଵ୍ଯସୂଦଃ । ଅସ୍ମେ ବଲାନି ମଘଵତ୍ସୁ ଧତ୍ତଂ କୃଣୁତଂ ନୋ ଅଧ୍ଵରଂ ଶ୍ରୁଷ୍ଟିମନ୍ତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଗାଁମାନେ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ହେ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଦେବତା, ଆମକୁ ଦାନଶୀଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମର ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରନ୍ତୁ।