ଅସାଵି ସୋମଃ ପୁରୁହୂତ ତୁଭ୍ଯଂ ହରିଭ୍ଯାଂ ଯଜ୍ଞମୁପ ଯାହି ତୂଯମ୍ । ତୁଭ୍ଯଂ ଗିରୋ ଵିପ୍ରଵୀରା ଇଯାନା ଦଧନ୍ଵିର ଇନ୍ଦ୍ର ପିବା ସୁତସ୍ଯ
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି; ତୁମର ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ; ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ଗୀତ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପିଉ।
ଅପ୍ସୁ ଧୂତସ୍ଯ ହରିଵଃ ପିବେହ ନୃଭିଃ ସୁତସ୍ଯ ଜଠରଂ ପୃଣସ୍ଵ । ମିମିକ୍ଷୁର୍ଯମଦ୍ରଯ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ତେଭିର୍ଵର୍ଧସ୍ଵ ମଦମୁକ୍ଥଵାହଃ
ପାଣିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ଏଠାରେ ମଣିଷମାନେ ସହିତ ପିଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଚାପାଯାଇଥିବା ରସରେ ତୁମର ପେଟ ଭରିଦିଅ; ପାଥରମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଏହା ଚାପିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ, ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଥିବା।
ପ୍ରୋଗ୍ରାଂ ପୀତିଂ ଵୃଷ୍ଣ ଇଯର୍ମି ସତ୍ଯାଂ ପ୍ରଯୈ ସୁତସ୍ଯ ହର୍ଯଶ୍ଵ ତୁଭ୍ଯମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଧେନାଭିରିହ ମାଦଯସ୍ଵ ଧୀଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଭିଃ ଶଚ୍ଯା ଗୃଣାନଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ, ହେ ପ୍ରଭଳ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ସତ୍ୟ ସୋମ ଚାପା ରସ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ହେ ହରିଘୋଡ଼ା ଇନ୍ଦ୍ର; ଏଠାରେ ଗଈମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର, ସମସ୍ତ ଗୀତ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ଊତୀ ଶଚୀଵସ୍ତଵ ଵୀର୍ଯେଣ ଵଯୋ ଦଧାନା ଉଶିଜ ଋତଜ୍ଞାଃ । ପ୍ରଜାଵଦିନ୍ଦ୍ର ମନୁଷୋ ଦୁରୋଣେ ତସ୍ଥୁର୍ଗୃଣନ୍ତଃ ସଧମାଦ୍ଯାସଃ
ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିରେ, ତଥା ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଘରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରଣୀତିଭିଷ୍ଟେ ହର୍ଯଶ୍ଵ ସୁଷ୍ଟୋଃ ସୁଷୁମ୍ନସ୍ଯ ପୁରୁରୁଚୋ ଜନାସଃ । ମଂହିଷ୍ଠାମୂତିଂ ଵିତିରେ ଦଧାନା ସ୍ତୋତାର ଇନ୍ଦ୍ର ତଵ ସୂନୃତାଭିଃ
ତୁମର ନେତୃତ୍ୱରେ, ହେ ହରିଘୋଡ଼ା ଇନ୍ଦ୍ର, ମିଷ୍ଟି ଭାଷା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ଉଦାର ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି।
ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ହରିଵୋ ହରିଭ୍ଯାଂ ସୋମସ୍ଯ ଯାହି ପୀତଯେ ସୁତସ୍ଯ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞଃ କ୍ଷମମାଣମାନଡ୍ ଦାଶ୍ଵାଁ ଅସ୍ଯଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରକେତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଗୀତକୁ ଆସ, ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପିବା ପାଇଁ; ଯଜ୍ଞ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଯୋଗ୍ୟ, ଦାତା ଓ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଜ୍ଞାନୀ।
ସହସ୍ରଵାଜମଭିମାତିଷାହଂ ସୁତେରଣଂ ମଘଵାନଂ ସୁଵୃକ୍ତିମ୍ । ଉପ ଭୂଷନ୍ତି ଗିରୋ ଅପ୍ରତୀତମିନ୍ଦ୍ରଂ ନମସ୍ଯା ଜରିତୁଃ ପନନ୍ତ
ହଜାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରୁଥିବା, ସୋମପାନ କରୁଥିବା, ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଭଜନକାରଙ୍କର ଗୀତରେ ଶୋଭିତ, ଅଜୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ପ୍ରଶଂସା କର।
ସପ୍ତାପୋ ଦେଵୀଃ ସୁରଣା ଅମୃକ୍ତା ଯାଭିଃ ସିନ୍ଧୁମତର ଇନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଭିତ୍ । ନଵତିଂ ସ୍ରୋତ୍ଯା ନଵ ଚ ସ୍ରଵନ୍ତୀର୍ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଗାତୁଂ ମନୁଷେ ଚ ଵିନ୍ଦଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ସାତି ଦେବୀ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ଅମଳ ଜଳ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ସିନ୍ଧୁକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲ, ସେମାନେ ଏକଠି ଭାବରେ ବହୁଛନ୍ତି, ନବେ ଓ ତାହା ସହିତ ଅଉ ନଉଟି ନଦୀ, ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ଓ ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ ଦେଖିବାକୁ ଦେଉଛ।
ଅପୋ ମହୀରଭିଶସ୍ତେରମୁଞ୍ଚୋଽଜାଗରାସ୍ଵଧି ଦେଵ ଏକଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଯାସ୍ତ୍ଵଂ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ ଚକର୍ଥ ତାଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଯୁସ୍ତନ୍ଵଂ ପୁପୁଷ୍ଯାଃ
ହେ ମହାନ ଜଳମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଅପଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଏକାକି ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲ, ସେହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନିଜ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ ପୋଷଣ କର।
ଵୀରେଣ୍ଯଃ କ୍ରତୁରିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁଶସ୍ତିରୁତାପି ଧେନା ପୁରୁହୂତମୀଟ୍ଟେ । ଆର୍ଦଯଦ୍ଵୃତ୍ରମକୃଣୋଦୁ ଲୋକଂ ସସାହେ ଶକ୍ରଃ ପୃତନା ଅଭିଷ୍ଟିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ସୁଖ୍ୟାତି; ଏହି ମହାନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶା କରନ୍ତି। ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ, ଜଗତରେ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ, ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଜିତିଲେ।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆମେ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଶକ୍ତି ଜିତିବାରେ ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରନ୍ତି ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଜିତନ୍ତି।
କଦା ଵସୋ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ହର୍ଯତ ଆଵ ଶ୍ମଶା ରୁଧଦ୍ଵାଃ । ଦୀର୍ଘଂ ସୁତଂ ଵାତାପ୍ଯାଯ
ହେ ଦୟାଳୁ, କେବେ ଆମର ଗୀତ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବ? ତୁମେ ଯେ ଦ୍ୱାରକୁ ଅଟକାଇଥାଅ, କେବେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବ? ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଦାୟକ ହେଉ।
ହରୀ ଯସ୍ଯ ସୁଯୁଜା ଵିଵ୍ରତା ଵେରର୍ଵନ୍ତାନୁ ଶେପା । ଉଭା ରଜୀ ନ କେଶିନା ପତିର୍ଦନ୍
ଯାହାଙ୍କର ଦୁଇଟି ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ଭଲଭାବେ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଛି, ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ି ଦ୍ରୁତ ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି, ଦୁଇଟି ରଶି ତାଙ୍କର ହାତରେ ରହିଛି।
ଅପ ଯୋରିନ୍ଦ୍ରଃ ପାପଜ ଆ ମର୍ତୋ ନ ଶଶ୍ରମାଣୋ ବିଭୀଵାନ୍ । ଶୁଭେ ଯଦ୍ଯୁଯୁଜେ ତଵିଷୀଵାନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି, ଯେପରି ଏକ ମଣିଷ ଥକି ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଯାଏ; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଳକୁ ଯୋଗାଇଥାଅ।
ସଚାଯୋରିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚର୍କୃଷ ଆଁ ଉପାନସଃ ସପର୍ଯନ୍ । ନଦଯୋର୍ଵିଵ୍ରତଯୋଃ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ; ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇଟି ନଦୀକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ଗଞ୍ଜନ କରନ୍ତି।
ଅଧି ଯସ୍ତସ୍ଥୌ କେଶଵନ୍ତା ଵ୍ଯଚସ୍ଵନ୍ତା ନ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ । ଵନୋତି ଶିପ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଶିପ୍ରିଣୀଵାନ୍
ଯିଏ ଉପରେ ଦଢ଼ିଆ ଚୁଲି ଓ ବିସ୍ତୃତ ଆକାର ନେଇ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଦାଁଡ଼ିଛି, ସେ ନିଜ ଦୁଇଟି ଶୋଭାମୟ ମୁଁହ ଦ୍ୱାରା ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ।
ପ୍ରାସ୍ତୌଦୃଷ୍ଵୌଜା ଋଷ୍ଵେଭିସ୍ତତକ୍ଷ ଶୂରଃ ଶଵସା । ଋଭୁର୍ନ କ୍ରତୁଭିର୍ମାତରିଶ୍ଵା
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସାରିଲେ, ନାୟକ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତାହାକୁ ଗଢ଼ିଲେ; ଯେପରି ଏକ କୁଶଳ କାରିଗର, ଯେପରି ମାତରିଶ୍ୱାନ୍ ଜ୍ଞାନରେ।
ଵଜ୍ରଂ ଯଶ୍ଚକ୍ରେ ସୁହନାଯ ଦସ୍ଯଵେ ହିରୀମଶୋ ହିରୀମାନ୍ । ଅରୁତହନୁରଦ୍ଭୁତଂ ନ ରଜଃ
ଯିଏ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ଉତ୍ସାହ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ; ତାଙ୍କର ମୁଁହ ଅଟୁଟ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଆକାଶ ପରି।
ଅଵ ନୋ ଵୃଜିନା ଶିଶୀହ୍ଯୃଚା ଵନେମାନୃଚଃ । ନାବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞ ଋଧଗ୍ଜୋଷତି ତ୍ଵେ
ହେ ଯେଉଁଠାରେ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମ ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ; ଆମେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଜିତିପାରିବା। ଅନୁଷ୍ଠିତ ପୂଜା ବା ଯଜ୍ଞ କେବେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
ଊର୍ଧ୍ଵା ଯତ୍ତେ ତ୍ରେତିନୀ ଭୂଦ୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଧୂର୍ଷୁ ସଦ୍ମନ୍ । ସଜୂର୍ନାଵଂ ସ୍ଵଯଶସଂ ସଚାଯୋଃ
ତୁମର ତିନିଟି ଆଧାର ଯଜ୍ଞର ଯୋକରେ, ତୁମ ନିଜ ଗୃହରେ, ସିଧା ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ ରହୁ। ତୁମେ ଏକତାରେ ନିଜ ମହିମାର ନୌକାକୁ ସହଯାତ୍ରୀ ହୁଅ।
ଶ୍ରିଯେ ତେ ପୃଶ୍ନିରୁପସେଚନୀ ଭୂଚ୍ଛ୍ରିଯେ ଦର୍ଵିରରେପାଃ । ଯଯା ସ୍ଵେ ପାତ୍ରେ ସିଞ୍ଚସ ଉତ୍
ତୁମର ଶୋଭା ପାଇଁ, ଚିତ୍ରା ଗାଈ ଉପହାର ହେଉ; ତୁମର ଶୋଭା ପାଇଁ, ଚମକୁଥିବା ଚମଚ ପବିତ୍ର ହେଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନିଜ ପାତ୍ରକୁ ଭରିଥାଅ।
ଶତଂ ଵା ଯଦସୁର୍ଯ ପ୍ରତି ତ୍ଵା ସୁମିତ୍ର ଇତ୍ଥାସ୍ତୌଦ୍ଦୁର୍ମିତ୍ର ଇତ୍ଥାସ୍ତୌତ୍ । ଆଵୋ ଯଦ୍ଦସ୍ଯୁହତ୍ଯେ କୁତ୍ସପୁତ୍ରଂ ପ୍ରାଵୋ ଯଦ୍ଦସ୍ଯୁହତ୍ଯେ କୁତ୍ସଵତ୍ସମ୍
ହେ ଅସୁର, ସୁମିତ୍ର କି ଶତବାର ଏପରି ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦୁର୍ମିତ୍ର ଏପରି ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି; ଯେବେ ତୁମେ କୁତ୍ସଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହତ୍ୟାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲ, ଯେବେ କୁତ୍ସଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହତ୍ୟାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲ।
ଉଭା ଉ ନୂନଂ ତଦିଦର୍ଥଯେଥେ ଵି ତନ୍ଵାଥେ ଧିଯୋ ଵସ୍ତ୍ରାପସେଵ । ସଧ୍ରୀଚୀନା ଯାତଵେ ପ୍ରେମଜୀଗଃ ସୁଦିନେଵ ପୃକ୍ଷ ଆ ତଂସଯେଥେ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଏବେ ନିଶ୍ଚିତ ଏହି ଇଚ୍ଛା କରୁଛ; ତୁମେ ନିଜ ଦେହ ଓ ମନକୁ ବୁନକାରୀ ତାନା ପରି ପ୍ରସାରିତ କରୁଛ। ଏକତାରେ ଚାଲିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଭଲ ଦିନରେ ଗାଈମାନେ ପରି ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣୁଛ।
ଉଷ୍ଟାରେଵ ଫର୍ଵରେଷୁ ଶ୍ରଯେଥେ ପ୍ରାଯୋଗେଵ ଶ୍ଵାତ୍ର୍ଯା ଶାସୁରେଥଃ । ଦୂତେଵ ହି ଷ୍ଠୋ ଯଶସା ଜନେଷୁ ମାପ ସ୍ଥାତଂ ମହିଷେଵାଵପାନାତ୍
ଉଠା ଉଠି କାମେଲ ପରି ଝାଡ଼ିରେ ବସିଥାଅ, ଘୋଡ଼ି ପରି ରଶିରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଅ; ଦୂତ ପରି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ପାଅ, ଅବପାନ ଠାରୁ ଫେରୁଥିବା ମହିଷ ପରି ଅଟକି ରୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ସାକଂଯୁଜା ଶକୁନସ୍ଯେଵ ପକ୍ଷା ପଶ୍ଵେଵ ଚିତ୍ରା ଯଜୁରା ଗମିଷ୍ଟମ୍ । ଅଗ୍ନିରିଵ ଦେଵଯୋର୍ଦୀଦିଵାଂସା ପରିଜ୍ମାନେଵ ଯଜଥଃ ପୁରୁତ୍ରା
ଏକାସାଥି ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ପକ୍ଷୀର ପକ୍ଷ ପରି, ପଶୁର ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ପରି, ତୁମେ ଚାଲିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ଵଳନ୍ତ, ରଥଚାଳକ ପରି ବହୁଠାରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଛ।
ଆପୀ ଵୋ ଅସ୍ମେ ପିତରେଵ ପୁତ୍ରୋଗ୍ରେଵ ରୁଚା ନୃପତୀଵ ତୁର୍ଯୈ । ଇର୍ଯେଵ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ କିରଣେଵ ଭୁଜ୍ଯୈ ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀଵାନେଵ ହଵମା ଗମିଷ୍ଟମ୍
ପୁଅ ଯେମିତି ବାପାଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ ଯେମିତି ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ରାଜା ଯେମିତି ବିଜୟ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ ଯେମିତି ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, କିରଣ ଯେମିତି ବାହୁକୁ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଯେମିତି ଆହ୍ୱାନକୁ ଶୁଣି ଆସେ, ସେହିପରି ଆମ ଡାକକୁ ଆସ।
ଵଂସଗେଵ ପୂଷର୍ଯା ଶିମ୍ବାତା ମିତ୍ରେଵ ଋତା ଶତରା ଶାତପନ୍ତା । ଵାଜେଵୋଚ୍ଚା ଵଯସା ଘର୍ମ୍ଯେଷ୍ଠା ମେଷେଵେଷା ସପର୍ଯା ପୁରୀଷା
ଡାଳି ଯେମିତି ପୋଷକ ଗଛକୁ, ଝିଙ୍ଗା ଯେମିତି ବନ୍ଧୁକୁ, ଶତଗୁଣ ଫଳ ଯେମିତି ନ୍ୟାୟବାନ୍କୁ, ପୁରସ୍କାର ଯେମିତି ଦୌଡ଼ରେ ଜିତିଥିବାକୁ, ଶକ୍ତି ଯେମିତି ତାପିତ ଦେହକୁ, ମେଷ ଯେମିତି ଦଳକୁ, ଉପାସକ ଯେମିତି ପୂଜାକୁ, ସେହିପରି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ସୃଣ୍ଯେଵ ଜର୍ଭରୀ ତୁର୍ଫରୀତୂ ନୈତୋଶେଵ ତୁର୍ଫରୀ ପର୍ଫରୀକା । ଉଦନ୍ଯଜେଵ ଜେମନା ମଦେରୂ ତା ମେ ଜରାଯ୍ଵଜରଂ ମରାଯୁ
ହାଳ ଯେମିତି ଜମିକୁ, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଲୋକ ଯେମିତି ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେମିତି ଯୁଦ୍ଧକୁ, ପାତ୍ର ଯେମିତି ପାଣିକୁ, ପିଉଥିବା ଲୋକ ଯେମିତି ମଦକୁ, ଏମିତି ମୋତେ ଅବିନାଶୀ ଯୁବାବସ୍ଥା ଓ ଅମର ଜୀବନ ଦିଅ।
ପଜ୍ରେଵ ଚର୍ଚରଂ ଜାରଂ ମରାଯୁ କ୍ଷଦ୍ମେଵାର୍ଥେଷୁ ତର୍ତରୀଥ ଉଗ୍ରା । ଋଭୂ ନାପତ୍ଖରମଜ୍ରା ଖରଜ୍ରୁର୍ଵାଯୁର୍ନ ପର୍ଫରତ୍କ୍ଷଯଦ୍ରଯୀଣାମ୍
ପ୍ରେମିକ ଯେମିତି ପ୍ରେମିକାକୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେମିତି ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ, କୁଶଳ କାରିଗର ଯେମିତି ତାଙ୍କର କାମକୁ, ଘୋଡ଼ା ଯେମିତି ରଥକୁ, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନମାନେ ଯେମିତି ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଭାବେ ଧନର ଘରକୁ, ସେହିପରି ତୁମେ କେବେ ଅଳସ ହେଉନାହାଁ।
ଘର୍ମେଵ ମଧୁ ଜଠରେ ସନେରୂ ଭଗେଵିତା ତୁର୍ଫରୀ ଫାରିଵାରମ୍ । ପତରେଵ ଚଚରା ଚନ୍ଦ୍ରନିର୍ଣିଙ୍ମନଋଙ୍ଗା ମନନ୍ଯା ନ ଜଗ୍ମୀ
ତାପରେ ମଧୁ ଯେମିତି, ଉଦରରେ ଧନ ଯେମିତି, ଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କୁ ଭାଗ ଯେମିତି, ଶରୀରକୁ ଆବରଣ ଯେମିତି, ପକ୍ଷୀ ନୀଡ଼କୁ ଯେମିତି, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଯେମିତି, ମନ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯେମିତି, ସେହିପରି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।