ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର କୌଶିକ ମନ୍ଦସାନଃ ସୁତଂ ପିବ । ନଵ୍ଯମାଯୁଃ ପ୍ର ସୂ ତିର କୃଧୀ ସହସ୍ରସାମୃଷିମ୍
କୁଶିକଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, ସୋମରସ ପାନ କର; ଆମ ନୂତନ ଜୀବନକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ା, ଅନୁପ୍ରେରଣା ପ୍ରଦାନ କର, ହଜାର ଗୀତର ଗାୟକ କର।
ପରି ତ୍ଵା ଗିର୍ଵଣୋ ଗିର ଇମା ଭଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଵୃଦ୍ଧାଯୁମନୁ ଵୃଦ୍ଧଯୋ ଜୁଷ୍ଟା ଭଵନ୍ତୁ ଜୁଷ୍ଟଯଃ
ଗୀତପ୍ରେମୀ, ଏହି ସମସ୍ତ ଗୀତ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ରଉ; ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଜୀବନକୁ ବଢ଼ାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରିୟ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ଭଲ ଲାଗୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵା ଅଵୀଵୃଧନ୍ସମୁଦ୍ରଵ୍ଯଚସଂ ଗିରଃ । ରଥୀତମଂ ରଥୀନାଂ ଵାଜାନାଂ ସତ୍ପତିଂ ପତିମ୍
ସମସ୍ତ ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଛି, ଯାହାଙ୍କ ବିସ୍ତାର ସମୁଦ୍ର ପରି; ରଥିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚାଳକ, ପୁରସ୍କୃତ ଧନର ମାଲିକ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ।
ସଖ୍ଯେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜିନୋ ମା ଭେମ ଶଵସସ୍ପତେ । ତ୍ଵାମଭି ପ୍ର ଣୋନୁମୋ ଜେତାରମପରାଜିତମ୍
ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ଆମେ ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ଆମେ ସଦା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଅଜୟ ଜିତିବାଳା।
ପୂର୍ଵୀରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯୋ ନ ଵି ଦସ୍ଯନ୍ତ୍ଯୂତଯଃ । ଯଦୀ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମଂହତେ ମଘମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅନେକ ଦାନ, ତାଙ୍କର ସହାୟତା, କେବେ ବି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ଗୋଧନ ଦିଆଯାଏ, ସ୍ତୁତିକାରମାନେ ଏହି ଦାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁରାଂ ଭିନ୍ଦୁର୍ଯୁଵା କଵିରମିତୌଜା ଅଜାଯତ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ କର୍ମଣୋ ଧର୍ତା ଵଜ୍ରୀ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ
କିଲ୍ଲା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଯୁବକ, ଜ୍ଞାନୀ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଧାରକ।
ତ୍ଵଂ ଵଲସ୍ଯ ଗୋମତୋଽପାଵରଦ୍ରିଵୋ ବିଲମ୍ । ତ୍ଵାଂ ଦେଵା ଅବିଭ୍ଯୁଷସ୍ତୁଜ୍ଯମାନାସ ଆଵିଷୁଃ
ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ତୁମେ ବହୁ ଗୋଧନ ଥିବା ବଳାଙ୍କ ଗୁହା ଖୋଲିଥିଲ; ଦେବତାମାନେ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ତୁମକୁ ଖୋଜିଥିଲେ, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଆଗକୁ ଆସିଥିଲେ।
ତଵାହଂ ଶୂର ରାତିଭିଃ ପ୍ରତ୍ଯାଯଂ ସିନ୍ଧୁମାଵଦନ୍ । ଉପାତିଷ୍ଠନ୍ତ ଗିର୍ଵଣୋ ଵିଦୁଷ୍ଟେ ତସ୍ଯ କାରଵଃ
ହେ ବୀର, ତୁମର ଦାନରେ ମୁଁ ବିଶାଳ ନଦୀ ଅଟକି ପାରିଗଲି; ଗୀତପ୍ରେମୀ, ଏହା ଜାଣି, କବିମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ।
ମାଯାଭିରିନ୍ଦ୍ର ମାଯିନଂ ତ୍ଵଂ ଶୁଷ୍ଣମଵାତିରଃ । ଵିଦୁଷ୍ଟେ ତସ୍ଯ ମେଧିରାସ୍ତେଷାଂ ଶ୍ରଵାଂସ୍ଯୁତ୍ତିର
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମର ମାୟାବଳିରେ ଚତୁର ଶୁଷ୍ଣକୁ ଜିତିଛ; ତୁମର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭକ୍ତମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଜାଣନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ସର୍ବଦା ଉଚ୍ଚରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରମୀଶାନମୋଜସାଭି ସ୍ତୋମା ଅନୂଷତ । ସହସ୍ରଂ ଯସ୍ଯ ରାତଯ ଉତ ଵା ସନ୍ତି ଭୂଯସୀଃ
ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଦାନ ହଜାର ଗୁଣା ଅଧିକ, ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ବେଶି ମିଳେ।
ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ । ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍
ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମ ଦୂତ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ, ସେହି ପୂଜାରୀ ଯିଏ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି, ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ଥିବା।
ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ହଵୀମଭିଃ ସଦା ହଵନ୍ତ ଵିଶ୍ପତିମ୍ । ହଵ୍ଯଵାହଂ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇ ସବୁବେଳେ ଡାକାଯାଏ, ସେ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଅତି ପ୍ରିୟ ହବ୍ୟବାହକ।
ଅଗ୍ନେ ଦେଵାଁ ଇହା ଵହ ଜଜ୍ଞାନୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷେ । ଅସି ହୋତା ନ ଈଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ଭଲଭାବେ ପିଛାଯାଇଥିବା କୁଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଦେବତାମାନେଁକୁ ଏଠାରେ ଆଣ; ତୁମେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ପୂଜାରୀ।
ତାଁ ଉଶତୋ ଵି ବୋଧଯ ଯଦଗ୍ନେ ଯାସି ଦୂତ୍ଯମ୍ । ଦେଵୈରା ସତ୍ସି ବର୍ହିଷି
ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୂତ ଭାବେ ଯାଅଛ, ସେଇ ଆଗ୍ରହୀମାନେଁକୁ ଜଗାଇଦିଅ; ଦେବତାମାନେଁ ସହିତ ବର୍ହିରେ ବସ।
ଘୃତାହଵନ ଦୀଦିଵଃ ପ୍ରତି ଷ୍ମ ରିଷତୋ ଦହ । ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ରକ୍ଷସ୍ଵିନଃ
ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଦୁଷ୍ଟମାନେଁକୁ ଦହିଦିଅ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅମଙ୍ଗଳରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ଅଗ୍ନିନାଗ୍ନିଃ ସମିଧ୍ଯତେ କଵିର୍ଗୃହପତିର୍ଯୁଵା । ହଵ୍ଯଵାଡ୍ଜୁହ୍ଵାସ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରାଯାଏ, ସେ ଦକ୍ଷ, ଯୁବକ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ହବ୍ୟବାହକ ଏବଂ ଆହ୍ୱାନକାରୀ।
କଵିମଗ୍ନିମୁପ ସ୍ତୁହି ସତ୍ଯଧର୍ମାଣମଧ୍ଵରେ । ଦେଵମମୀଵଚାତନମ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗାନ୍ତି, ସେ ଋଷି, ଯଜ୍ଞରେ ସତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତା।
ଯସ୍ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ପତିର୍ଦୂତଂ ଦେଵ ସପର୍ଯତି । ତସ୍ଯ ସ୍ମ ପ୍ରାଵିତା ଭଵ
ଯିଏ ତୁମକୁ ଅଗ୍ନି, ହବ୍ୟର ନାଥ ଏବଂ ଦୂତ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରେ, ହେ ଦେବତା, ସେଠି ପାଇଁ ତୁମେ ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ଯୋ ଅଗ୍ନିଂ ଦେଵଵୀତଯେ ହଵିଷ୍ମାଁ ଆଵିଵାସତି । ତସ୍ମୈ ପାଵକ ମୃଳଯ
ଯିଏ ଦେବତାମାନେଁକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇ ଡାକେ, ହେ ପବିତ୍ର, ସେଠି ପାଇଁ ଦୟା କର।
ସ ନଃ ପାଵକ ଦୀଦିଵୋଽଗ୍ନେ ଦେଵାଁ ଇହା ଵହ । ଉପ ଯଜ୍ଞଂ ହଵିଶ୍ଚ ନଃ
ତେଣୁ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେଁକୁ ଏଠାରେ ଆଣ; ଆମର ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର।
ସ ନ ସ୍ତଵାନ ଆ ଭର ଗାଯତ୍ରେଣ ନଵୀଯସା । ରଯିଂ ଵୀରଵତୀମିଷମ୍
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ଗାୟତ୍ରୀ ଗୀତରେ ବୀର ସନ୍ତାନ ସହିତ ଧନ ଆଣ।
ଅଗ୍ନେ ଶୁକ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା ଵିଶ୍ଵାଭିର୍ଦେଵହୂତିଭିଃ । ଇମଂ ସ୍ତୋମଂ ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେଁକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଏହି ଗୀତକୁ ଆମ ପକ୍ଷରୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ସୁସମିଦ୍ଧୋ ନ ଆ ଵହ ଦେଵାଁ ଅଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ମତେ । ହୋତଃ ପାଵକ ଯକ୍ଷି ଚ
ଭଲଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି, ହବ୍ୟ ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଦେବତାମାନେଁକୁ ଆଣ; ପବିତ୍ର ପୂଜାରୀ ଭାବେ ପୂଜା କର ଏବଂ ସେବା କର।
ମଧୁମନ୍ତଂ ତନୂନପାଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵେଷୁ ନଃ କଵେ । ଅଦ୍ଯା କୃଣୁହି ଵୀତଯେ
ଋଷି, ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେଁ ମଧୁର ଯଜ୍ଞ କର, ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।
ନରାଶଂସମିହ ପ୍ରିଯମସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞ ଉପ ହ୍ଵଯେ । ମଧୁଜିହ୍ଵଂ ହଵିଷ୍କୃତମ୍
ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରିୟ ନରାଶଂସକୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି, ମଧୁର ଜିଭ ଓ ଉପହାର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଅଗ୍ନେ ସୁଖତମେ ରଥେ ଦେଵାଁ ଈଳିତ ଆ ଵହ । ଅସି ହୋତା ମନୁର୍ହିତଃ
ଅଗ୍ନି, ସବୁଠାରୁ ସୁଖଦାୟକ ରଥରେ ଦେବତାମାନେଁକୁ ଏଠାରେ ଆଣ, ତୁମେ ମନୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ପୂଜାରୀ।
ସ୍ତୃଣୀତ ବର୍ହିରାନୁଷଗ୍ଘୃତପୃଷ୍ଠଂ ମନୀଷିଣଃ । ଯତ୍ରାମୃତସ୍ଯ ଚକ୍ଷଣମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନେ ଘିଅ ଲଗାଇଥିବା କୁଶାସନ ବିଛାନ୍ତୁ, ସେଠାରେ ଅମରତ୍ୱର ଦର୍ଶନ ମିଳେ।
ଵି ଶ୍ରଯନ୍ତାମୃତାଵୃଧୋ ଦ୍ଵାରୋ ଦେଵୀରସଶ୍ଚତଃ । ଅଦ୍ଯା ନୂନଂ ଚ ଯଷ୍ଟଵେ
ଅମରତ୍ୱରେ ପୋଷିତ ଦେବୀ ଦ୍ୱାରମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଖୋଲିଯାଉ, ଆଜି ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ।
ନକ୍ତୋଷାସା ସୁପେଶସାସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞ ଉପ ହ୍ଵଯେ । ଇଦଂ ନୋ ବର୍ହିରାସଦେ
ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଶୋଭିତ ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତକୁ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଡାକୁଛି; ସେମାନେ ଆମ କୁଶାସନ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।
ତା ସୁଜିହ୍ଵା ଉପ ହ୍ଵଯେ ହୋତାରା ଦୈଵ୍ଯା କଵୀ । ଯଜ୍ଞଂ ନୋ ଯକ୍ଷତାମିମମ୍
ଭଲ ଭାଷା ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବତା ପୁରୋହିତମାନେ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛି; ସେମାନେ ଆମ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ।