ଓଁ ଅଗ୍ନିମୀଳେ ପୁରୋହିତଂ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଦେଵମୃତ୍ଵିଜମ୍ । ହୋତାରଂ ରତ୍ନଧାତମମ୍
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେଉଛି, ଯିଏ ଘରର ପୁରୋହିତ, ଯଜ୍ଞର ଦେବତା ଓ ମୂଳ କର୍ମକାରୀ, ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦାତା।
ଅଗ୍ନିଃ ପୂର୍ଵେଭିରୃଷିଭିରୀଡ୍ଯୋ ନୂତନୈରୁତ । ସ ଦେଵାଁ ଏହ ଵକ୍ଷତି
ଅଗ୍ନି, ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ଓ ଏବେ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରଦାତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନୀୟ ବୋଲି ମାନନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବେ।
ଅଗ୍ନିନା ରଯିମଶ୍ନଵତ୍ ପୋଷମେଵ ଦିଵେଦିଵେ । ଯଶସଂ ଵୀରଵତ୍ତମମ୍
ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଦିନକୁ ଦିନ ଆମେ ଧନ, ପୋଷଣ, କୀର୍ତି ଓ ବୀରତା ପାଇପାରିବା।
ଅଗ୍ନେ ଯଂ ଯଜ୍ଞମଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵତଃ ପରିଭୂରସି । ସ ଇଦ୍ଦେଵେଷୁ ଗଚ୍ଛତି
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏହି ଅର୍ପଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଅଗ୍ନିର୍ହୋତା କଵିକ୍ରତୁଃ ସତ୍ଯଶ୍ଚିତ୍ରଶ୍ରଵସ୍ତମଃ । ଦେଵୋ ଦେଵେଭିରା ଗମତ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମୁଖ୍ୟ ହୋତା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସତ୍ୟବାନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୀର୍ତିର ଧାରକ; ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଯଦଙ୍ଗ ଦାଶୁଷେ ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଭଦ୍ରଂ କରିଷ୍ଯସି । ତଵେତ୍ ତତ୍ ସତ୍ଯମଙ୍ଗିରଃ
ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ କାମ କରିବ, ସେହି ସମୟରେ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ।
ଉପ ତ୍ଵାଗ୍ନେ ଦିଵେଦିଵେ ଦୋଷାଵସ୍ତର୍ଧିଯା ଵଯମ୍ । ନମୋ ଭରନ୍ତ ଏମସି
ଅଗ୍ନି, ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ, ନମସ୍କାର ନେଇ ଆସୁଛୁ।
ରାଜନ୍ତମଧ୍ଵରାଣାଂ ଗୋପାମୃତସ୍ଯ ଦୀଦିଵିମ୍ । ଵର୍ଧମାନଂ ସ୍ଵେ ଦମେ
ଯଜ୍ଞର ରାଜା, ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ନିଜ ଘରେ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା।
ସ ନଃ ପିତେଵ ସୂନଵେଽଗ୍ନେ ସୂପାଯନୋ ଭଵ । ସଚସ୍ଵା ନଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଅଗ୍ନି, ବାପା ଯେମିତି ପୁଅ ପାଇଁ ସହଜ ହୁଏ, ସେହିପରି ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ହେଉ, ଆମ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସହଯାତ୍ରୀ ହେଉ।
ଵାଯଵା ଯାହି ଦର୍ଶତେମେ ସୋମା ଅରଂକୃତାଃ । ତେଷାଂ ପାହି ଶ୍ରୁଧୀ ହଵମ୍
ବାୟୁ, ଆସ, ଏଠି ତୋପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ସୋମରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଏହା ପିଉ ଓ ଆମ ପୂଜା ଶୁଣ।
ଵାଯ ଉକ୍ଥେଭିର୍ଜରନ୍ତେ ତ୍ଵାମଚ୍ଛା ଜରିତାରଃ । ସୁତସୋମା ଅହର୍ଵିଦଃ
ବାୟୁ, ଗାୟକମାନେ ଦିନ ଜାଣି, ମନ୍ତ୍ର ଗାଇ ତୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସୋମ ଚାପି ନେଇ।
ଵାଯୋ ତଵ ପ୍ରପୃଞ୍ଚତୀ ଧେନା ଜିଗାତି ଦାଶୁଷେ । ଉରୂଚୀ ସୋମପୀତଯେ
ବାୟୁ, ତୋର ଦୟାଳୁ ଗାଈ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ, ଏହା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଇମେ ସୁତା ଉପ ପ୍ରଯୋଭିରା ଗତମ୍ । ଇନ୍ଦଵୋ ଵାମୁଶନ୍ତି ହି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୋମାନେ ପାଇଁ; ଶକ୍ତି ସହିତ ଏଠାକୁ ଏଉ, କାରଣ ଏହି ରସ ତୋମାନେକୁ ଡାକୁଛି।
ଵାଯଵିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଚେତଥଃ ସୁତାନାଂ ଵାଜିନୀଵସୂ । ତାଵା ଯାତମୁପ ଦ୍ରଵତ୍
ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୋମେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ଚାପିଥିବା ଅର୍ପଣ ବୁଝିପାର; ଦ୍ରୁତ ଏଠାକୁ ଆସ।
ଵାଯଵିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସୁନ୍ଵତ ଆ ଯାତମୁପ ନିଷ୍କୃତମ୍ । ମକ୍ଷ୍ଵିତ୍ଥା ଧିଯା ନରା
ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଚାପୁଥିବା ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଏଉ, ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ; ଏଭଳି ଭାବନା ସହିତ ଆସ।
ମିତ୍ରଂ ହୁଵେ ପୂତଦକ୍ଷଂ ଵରୁଣଂ ଚ ରିଶାଦସମ୍ । ଧିଯଂ ଘୃତାଚୀଂ ସାଧନ୍ତା
ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯିଏ ପବିତ୍ର କୌଶଳର ଧାରକ, ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ, ଯିଏ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ଋତେନ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୃତାଵୃଧାଵୃତସ୍ପୃଶା । କ୍ରତୁଂ ବୃହନ୍ତମାଶାଥେ
ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସତ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।
କଵୀ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ତୁଵିଜାତା ଉରୁକ୍ଷଯା । ଦକ୍ଷଂ ଦଧାତେ ଅପସମ୍
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଉଚ୍ଚ କୁଳର, ବିସ୍ତୃତ ଗୃହରେ ବସୁଥିବା, ଆମକୁ କୌଶଳ ଦିଅ ଓ ଆମର ପାପ ଦୂର କର।
ଅଶ୍ଵିନା ଯଜ୍ଵରୀରିଷୋ ଦ୍ରଵତ୍ପାଣୀ ଶୁଭସ୍ପତୀ । ପୁରୁଭୁଜା ଚନସ୍ଯତମ୍
ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପୂଜାର ଉପହାର ବହନ କରୁଥିବା, ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ହସ୍ତୀ ଓ ସୁନ୍ଦରତାର ନାଥ, ବହୁ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା, ଆମେ ତୁମକୁ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଅଶ୍ଵିନା ପୁରୁଦଂସସା ନରା ଶଵୀରଯା ଧିଯା । ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଵନତଂ ଗିରଃ
ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମର୍ଥ, ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରବଳ, ତୁମେ ଆସନରେ ବସିଛ, ଆମର ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର।
ଦସ୍ରା ଯୁଵାକଵଃ ସୁତା ନାସତ୍ଯା ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଆ ଯାତଂ ରୁଦ୍ରଵର୍ତନୀ
ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଯୁବା ଓ ସତ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ଓ ବିଛାଇଥିବା କୁଶ ଉପରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଥରେ ଆସ।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଚିତ୍ରଭାନୋ ସୁତା ଇମେ ତ୍ଵାଯଵଃ । ଅଣ୍ଵୀଭିସ୍ତନା ପୂତାସଃ
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆସ, ଚମକୁଥିବା, ଏହି ଚାପିଥିବା ପାନୀୟ ତୁମ ପାଇଁ, ମୃଦୁ ହାତରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଧିଯେଷିତୋ ଵିପ୍ରଜୂତଃ ସୁତାଵତଃ । ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵାଘତଃ
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଡାକିଛନ୍ତି, ସୋମ ଉପହାର ଓ ପୂଜାର ଗୀତକୁ ଆସ।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ତୂତୁଜାନ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ହରିଵଃ । ସୁତେ ଦଧିଷ୍ଵ ନଶ୍ଚନଃ
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ପୂଜାର ଗୀତକୁ ଆସ, ସୁନା ଦେହୀ, ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଆମର ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କର।
ଓମାସଶ୍ଚର୍ଷଣୀଧୃତୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଆ ଗତ । ଦାଶ୍ଵାଂସୋ ଦାଶୁଷଃ ସୁତମ୍
ଜନମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ପୂଜାରୀଙ୍କ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ଅପ୍ତୁରଃ ସୁତମା ଗନ୍ତ ତୂର୍ଣଯଃ । ଉସ୍ରା ଇଵ ସ୍ଵସରାଣି
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ରକ୍ଷାକାରୀମାନେ, ଦ୍ରୁତ ଆସନ୍ତୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ପ୍ରଭାତ ଯେପରି ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ଅସ୍ରିଧ ଏହିମାଯାସୋ ଅଦ୍ରୁହଃ । ମେଧଂ ଜୁଷନ୍ତ ଵହ୍ନଯଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଅଚୁକ୍କ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଭ୍ରମ ଛାଡ଼ି, ଅଗ୍ନିମାନେ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ପାଵକା ନଃ ସରସ୍ଵତୀ ଵାଜେଭିର୍ଵାଜିନୀଵତୀ । ଯଜ୍ଞଂ ଵଷ୍ଟୁ ଧିଯାଵସୁଃ
ପ୍ରଭାସ୍ବରା ସରସ୍ୱତୀ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଧନୀ, ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ସେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରୁନ୍ତୁ।
ଚୋଦଯିତ୍ରୀ ସୂନୃତାନାଂ ଚେତନ୍ତୀ ସୁମତୀନାମ୍ । ଯଜ୍ଞଂ ଦଧେ ସରସ୍ଵତୀ
ସୁନ୍ଦର କଥାର ପ୍ରେରଣାଦାତ୍ରୀ, ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତାଧାରା ଜଣାଇବା ସରସ୍ୱତୀ, ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି।
ମହୋ ଅର୍ଣଃ ସରସ୍ଵତୀ ପ୍ର ଚେତଯତି କେତୁନା । ଧିଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଵି ରାଜତି
ମହା ନଦୀ ସରସ୍ୱତୀ, ତାଙ୍କର ପତାକା ସହିତ ଜାଗ୍ରତ, ସେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।