ॐ अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम्
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେଉଛି, ଯିଏ ଘରର ପୁରୋହିତ, ଯଜ୍ଞର ଦେବତା ଓ ମୂଳ କର୍ମକାରୀ, ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦାତା।
अग्निः पूर्वेभिरृषिभिरीड्यो नूतनैरुत । स देवाँ एह वक्षति
ଅଗ୍ନି, ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ଓ ଏବେ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରଦାତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନୀୟ ବୋଲି ମାନନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବେ।
अग्निना रयिमश्नवत् पोषमेव दिवेदिवे । यशसं वीरवत्तमम्
ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଦିନକୁ ଦିନ ଆମେ ଧନ, ପୋଷଣ, କୀର୍ତି ଓ ବୀରତା ପାଇପାରିବା।
अग्ने यं यज्ञमध्वरं विश्वतः परिभूरसि । स इद्देवेषु गच्छति
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏହି ଅର୍ପଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚେ।
अग्निर्होता कविक्रतुः सत्यश्चित्रश्रवस्तमः । देवो देवेभिरा गमत्
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମୁଖ୍ୟ ହୋତା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସତ୍ୟବାନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୀର୍ତିର ଧାରକ; ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆସ।
यदङ्ग दाशुषे त्वमग्ने भद्रं करिष्यसि । तवेत् तत् सत्यमङ्गिरः
ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ କାମ କରିବ, ସେହି ସମୟରେ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ।
उप त्वाग्ने दिवेदिवे दोषावस्तर्धिया वयम् । नमो भरन्त एमसि
ଅଗ୍ନି, ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ, ନମସ୍କାର ନେଇ ଆସୁଛୁ।
राजन्तमध्वराणां गोपामृतस्य दीदिविम् । वर्धमानं स्वे दमे
ଯଜ୍ଞର ରାଜା, ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ନିଜ ଘରେ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା।
स नः पितेव सूनवेऽग्ने सूपायनो भव । सचस्वा नः स्वस्तये
ଅଗ୍ନି, ବାପା ଯେମିତି ପୁଅ ପାଇଁ ସହଜ ହୁଏ, ସେହିପରି ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ହେଉ, ଆମ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସହଯାତ୍ରୀ ହେଉ।
वायवा याहि दर्शतेमे सोमा अरंकृताः । तेषां पाहि श्रुधी हवम्
ବାୟୁ, ଆସ, ଏଠି ତୋପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ସୋମରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଏହା ପିଉ ଓ ଆମ ପୂଜା ଶୁଣ।
वाय उक्थेभिर्जरन्ते त्वामच्छा जरितारः । सुतसोमा अहर्विदः
ବାୟୁ, ଗାୟକମାନେ ଦିନ ଜାଣି, ମନ୍ତ୍ର ଗାଇ ତୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସୋମ ଚାପି ନେଇ।
वायो तव प्रपृञ्चती धेना जिगाति दाशुषे । उरूची सोमपीतये
ବାୟୁ, ତୋର ଦୟାଳୁ ଗାଈ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ, ଏହା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ।
इन्द्रवायू इमे सुता उप प्रयोभिरा गतम् । इन्दवो वामुशन्ति हि
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୋମାନେ ପାଇଁ; ଶକ୍ତି ସହିତ ଏଠାକୁ ଏଉ, କାରଣ ଏହି ରସ ତୋମାନେକୁ ଡାକୁଛି।
वायविन्द्रश्च चेतथः सुतानां वाजिनीवसू । तावा यातमुप द्रवत्
ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୋମେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ଚାପିଥିବା ଅର୍ପଣ ବୁଝିପାର; ଦ୍ରୁତ ଏଠାକୁ ଆସ।
वायविन्द्रश्च सुन्वत आ यातमुप निष्कृतम् । मक्ष्वित्था धिया नरा
ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଚାପୁଥିବା ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଏଉ, ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ; ଏଭଳି ଭାବନା ସହିତ ଆସ।
मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् । धियं घृताचीं साधन्ता
ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯିଏ ପବିତ୍ର କୌଶଳର ଧାରକ, ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ, ଯିଏ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा । क्रतुं बृहन्तमाशाथे
ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସତ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।
कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया । दक्षं दधाते अपसम्
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଉଚ୍ଚ କୁଳର, ବିସ୍ତୃତ ଗୃହରେ ବସୁଥିବା, ଆମକୁ କୌଶଳ ଦିଅ ଓ ଆମର ପାପ ଦୂର କର।
अश्विना यज्वरीरिषो द्रवत्पाणी शुभस्पती । पुरुभुजा चनस्यतम्
ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପୂଜାର ଉପହାର ବହନ କରୁଥିବା, ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ହସ୍ତୀ ଓ ସୁନ୍ଦରତାର ନାଥ, ବହୁ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା, ଆମେ ତୁମକୁ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
अश्विना पुरुदंससा नरा शवीरया धिया । धिष्ण्या वनतं गिरः
ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମର୍ଥ, ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରବଳ, ତୁମେ ଆସନରେ ବସିଛ, ଆମର ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର।
दस्रा युवाकवः सुता नासत्या वृक्तबर्हिषः । आ यातं रुद्रवर्तनी
ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଯୁବା ଓ ସତ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ଓ ବିଛାଇଥିବା କୁଶ ଉପରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଥରେ ଆସ।
इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता इमे त्वायवः । अण्वीभिस्तना पूतासः
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆସ, ଚମକୁଥିବା, ଏହି ଚାପିଥିବା ପାନୀୟ ତୁମ ପାଇଁ, ମୃଦୁ ହାତରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି।
इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः । उप ब्रह्माणि वाघतः
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଡାକିଛନ୍ତି, ସୋମ ଉପହାର ଓ ପୂଜାର ଗୀତକୁ ଆସ।
इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि हरिवः । सुते दधिष्व नश्चनः
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ପୂଜାର ଗୀତକୁ ଆସ, ସୁନା ଦେହୀ, ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଆମର ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କର।
ओमासश्चर्षणीधृतो विश्वे देवास आ गत । दाश्वांसो दाशुषः सुतम्
ଜନମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ପୂଜାରୀଙ୍କ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
विश्वे देवासो अप्तुरः सुतमा गन्त तूर्णयः । उस्रा इव स्वसराणि
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ରକ୍ଷାକାରୀମାନେ, ଦ୍ରୁତ ଆସନ୍ତୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ପ୍ରଭାତ ଯେପରି ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି।
विश्वे देवासो अस्रिध एहिमायासो अद्रुहः । मेधं जुषन्त वह्नयः
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଅଚୁକ୍କ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଭ୍ରମ ଛାଡ଼ି, ଅଗ୍ନିମାନେ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
पावका नः सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती । यज्ञं वष्टु धियावसुः
ପ୍ରଭାସ୍ବରା ସରସ୍ୱତୀ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଧନୀ, ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ସେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରୁନ୍ତୁ।
चोदयित्री सूनृतानां चेतन्ती सुमतीनाम् । यज्ञं दधे सरस्वती
ସୁନ୍ଦର କଥାର ପ୍ରେରଣାଦାତ୍ରୀ, ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତାଧାରା ଜଣାଇବା ସରସ୍ୱତୀ, ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି।
महो अर्णः सरस्वती प्र चेतयति केतुना । धियो विश्वा वि राजति
ମହା ନଦୀ ସରସ୍ୱତୀ, ତାଙ୍କର ପତାକା ସହିତ ଜାଗ୍ରତ, ସେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।