ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏକଠି ମିଶି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳନ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଜୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି—ତାଙ୍କର ରଥ ନେଇ ଚକ୍ରକାର ଭାବେ ଘୂରିବା, ଦାନବ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଦୂରେ ହଟାଇବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଦଳକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇବା। ସେ ଜୟୀ ଓ ରଥର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଡାକାଯାଉଛି—ତାଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି, ଅଦମ୍ୟ ସାହସ, ଏବଂ ଦୃଢତା ସହିତ ସେ ଜୟର ରଥରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଗଓଧନ ଦାନ କରିବାରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଇନ୍ଦ୍ର ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ଗଓଧନର ଜ୍ଞାତା, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ସଦୃଶ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଚୁର୍ମାର କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶକ୍ତି ଏବଂ ଏକ୍ୟତାର ଅନୁକରଣ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅପରାଜିତ ଯୋଦ୍ଧା, ଅପରାଜୟ ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନିର୍ବିକାର ଭାବେ ଦଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ମନ୍ଦଭାଗ୍ୟମାନେ ହରିଯାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଋତ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି, ସୋମ ଓ ମାରୁତମାନେ ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ବଡ ମନର ଦେବତାମାନେ, ମାରୁତମାନେ ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଣ୍ଠ ଜୟର ଶଂଖ ନାଦ ଉପରେ ଉଠିଯାଏ। ଏହି ସମୟରେ, ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଉତ୍ସାହିତ କରାଯାଉଛି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ରଥୀ, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଓ ଶତ୍ରୁଦଳ ଭଞ୍ଜକଙ୍କର ବିଜୟ ଧ୍ୱନି ଉଠେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ସହ ରହନ୍ତୁ, ଆମର ବାଣ ଜୟୀ ହେଉ, ଆମ ନାୟକମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହେଉ, ଦେବତାମାନେ ଆମର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମନ ଭ୍ରମିତ ହେଉ, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଅବଶ ହେଉ, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଲିନ ହେଉ। ପୁରୁଷମାନେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ, ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ତୁମର ବାହୁ ଦୃଢ ଓ ଅପରାଜିତ ହେଉ। ଏହି ସମୟରେ, ସୋମ ରସ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ସ୍ତୁତି ଗୀତ ଗାଯାଉଛି। ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି—ସୋମ ରସ ଦ୍ରବ କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞର ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ପ୍ରଜାମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ କୃତଜ୍ଞତା ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପକାର ପ୍ରଦାନ କରିଥାନ୍ତି। ସପ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ସିନ୍ଧୁକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲେ, ଏହି ନଦୀମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଥିଲେ। ଏହି ନଦୀମାନେ ମହା ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଦଳନ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷମାଶୀଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, ଗଓମାତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଧନ୍ୟତା ପାଇଁ। ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନେଂକୁ ଦଳନ କରି, ଧନ ଓ ବଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯଜ୍ଞ ମଞ୍ଚରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଉଛି—କେବେ ଆମ ଗୀତ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବ? କେବେ ଦ୍ୱାର ରୋକିଥିବା ତୁମେ ଆସିବେ? ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚାପାଯିଥିବା ସୋମ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇ ନୀଳ ଘୋଡ଼ା ଯୁଝାଯୁଝି ପାଇଁ ତିଆରି, ଯଜ୍ଞ ରେଣୁ ତାଙ୍କ ହାତରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନେଂକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି, ଯେପରି ଭୟଭୀତ ମନୁଷ୍ୟ ଦୂରେ ପଳାଏ। ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଦୁଇ ନଦୀ ତାଙ୍କ ଗୁଣରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠେ। ତାଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଜହ୍ନୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଯାଏ, ଏକ କୁଶଳ କରିଗର ସଦୃଶ। ସେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ ପାଇଁ ବଜ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଜହ୍ନୁ ଅଦମ୍ୟ, ଆକାଶ ସଦୃଶ ଅଦ୍ଭୁତ। ସେ ଅପରାଧ ଦୂର କରନ୍ତି, ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ପ୍ରିୟ। ତାଙ୍କ ତିନି ଆଧାର ଯଜ୍ଞର ଯୋକ୍ତିରେ ଦୃଢ ହେଉ, ତାଙ୍କର ମହିମାର ନୌକା ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ମହିମା ପାଇଁ ବିବିଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଉପହାର ଦିଆଯାଉଛି, ଶୁଭ୍ର ଚମଚ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପାତ୍ରକୁ ଅର୍ପିତ। ସୁମିତ୍ର କିମ୍ବା ଦୁର୍ମିତ୍ର ଶତବାରି ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ତିନି କୁତ୍ସ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ଦଳନରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁଇଜଣ ଏକାଠି ହୋଇ ଏକ ତନୁ ଓ ମନ ଯୋଗାଯୋଗ କରନ୍ତି, ତାଣିବା ପାଟରେ ଓ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ଏକତା। ସେମାନେ ଉତ୍ସୁକ୍ତା ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ ଚମକନ୍ତି, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପୁଅ ଯେପରି ଯାଏ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜୟ ପାଇଁ, ଧନ ପାଇଁ, ଦୟାଶୀଳ ଶ୍ରୋତା ପାଖକୁ ଆସିଥାନ୍ତି। ଶାଖା ତଳେ ପୋଷକ, ମୂଢ଼ିରେ ମିତ୍ର, ଧନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଭଳି, ଶୀଘ୍ର ଧାବକ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର, ଉତ୍ସାହିତ ଶକ୍ତି ଓ ଅମର ଜୀବନ ଦିଅ। ଏହି ଭାବରେ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରେମିକ ପାଖକୁ ପ୍ରେମିକା, କଳାକାର କାର୍ଯ୍ୟ, ଘୋଡ଼ା ରଥ, ଆଦି ସଦୃଶ ଅସ୍ଥାୟୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଧନର ଗୃହରେ ଅଦମ୍ୟ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି। ମଧୁ ସଦୃଶ ଉଷ୍ମା, ଧନ ସଦୃଶ ଗୁହା, ଶରୀରର ଆବରଣ, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଚମକ, ମନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭଳି, ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଏହିପରି ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଏକଠି ହୋଇ ଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୁତି ଓ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଜୟ, ଧନ, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକି ଥିଲେ।