ଏ ଏକ ଦିନର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଏଇଲାଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଏଇଲା, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁର ସମ୍ବନ୍ଧୀ। ତୁମର ଉତ୍ତରସନ୍ତାନମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ।" ଏହି ସମୟରେ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଗାୟନ କରାଯାଉଛି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଉତ୍ସାହୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ ଚାହାନ୍ତି। ହରିମାନେ ଯେପରି ଚଉଁ ଘୀ ଭଲଭାବରେ ଢାଲିଦିଅନ୍ତି, ଏହି ଷ୍ଟୁତିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁନାର ରୂପକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ସ୍ୱର୍ଗ ଗୃହରେ ହରିଙ୍କୁ ଉତ୍ସୃଜିତ କରାଯାଉଛି; ଗାୟମାନେ ଦୁଧରେ ହରିଙ୍କୁ ଭରିଦିଅନ୍ତି—ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଷ୍ଟୁତି କରାଯାଉଛି, ହରିମାନେ ସଙ୍ଗୀତ ହେଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ଧୂସର ଲୋହା ଦୀଘି, ହରି ତାଙ୍କର ହାତରେ ଅଅବଦ୍ଧ ରହିଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କ ରୂପ ଗଠିତ ହୋଇଛି, ତାଙ୍କର ଚେହେରା ଚମକଦାର ଓ ଗୌରବମୟ। ଉପର ଆକାଶରେ ଧୂସର ଚିହ୍ନ ଏକ ଦୀପଶିଖା ପରି ଦେଖାଯାଉଛି; ଧୂସର ଦୀଘି ଚମକିଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଲୋହା ଜଅ ଅଜଗରକୁ ହଜାର ଉତ୍ସରେ ଆঘାତ କରିଥିଲେ—ହରିଙ୍କ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କରେ ଥିଲା। ଧୂସର କେଶର ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ ଉପାସକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଧୂସର, ତାଙ୍କର ଦୟା ଧୂସରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ଧୂସର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଚାପିବା ପାଇଁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଧୂସର ଅର୍ପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଧୂସରମାନେ ସୋମ ଢାଲିଦେଇଛନ୍ତି। ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଧୂସରମାନେ ଢାଲିଦେଇଛନ୍ତି; ଧୂସର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦୃଢ ଲୋକ ପାଇଁ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଉଛି। ଯେଉଁଜଣ ଧୂସର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଧୂସର ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାନ୍ତି। ଧୂସର ଦାଡି, ଧୂସର କେଶ, ଲୋହା ପରି ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଧୂସରର ସୁରକ୍ଷାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା—ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଏହି ନାୟକ ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବକୁ ଧୂସର ଶକ୍ତିରେ ଜୟ କରନ୍ତି। ଧୂସର ଦୁଇଟି ଦୂତ, ଦୁଇଟି ଝାଲି ପରି ଅଲଗା ହୋଇଛି; ଦୂତମାନେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ବିଭାଜିତ। ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଧୂସରମାନେ ପାତ୍ରରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସୋମର ଉତ୍ସାହ ଓ ଆନନ୍ଦ ପିଇଛନ୍ତି। ଉତ୍ସାହ ଭରା ଘରରେ, ଅଶ୍ୱ ଉପାଧି ପାଇଁ ଡାକିଉଛି, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ଉତ୍ସାହ ଭରା, ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିଛି। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀରେ, ତୁମେ ମହାନତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ; ପ୍ରତିଦିନ ନୂତନ ଷ୍ଟୁତିରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ। ମହାପ୍ରଭୁ, ଉପାସକ ପାଇଁ ଗାଈର ଉତ୍ସାହ ଭରା ନିବାସ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦେଖାଅ। ଜନମାନେ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଯୋଗ କରି ତୁମେ ଚାରିଅଁ, ଧୂସର କେଶର ଇନ୍ଦ୍ର, ରଥକୁ ଆଣିଦିଅନ୍ତି। ଯେପରି ଚାହିବା, ଅର୍ପିତ ମଦରୁ ପିଉ, ଦଶ ଉପାଧିରେ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର। ପୂର୍ବରୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଓ ଏବେ ଏହି ଚାପି ତୁମେ ପାଇଁ। ମଧୁ ଭରା ସୋମ ପିଉ, ଶକ୍ତିରେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହାକୁ ତୁମ ପେଟରେ ଏକା ସାଥିରେ ଢାଲିଦିଅ। ଏହି ଉତ୍ସାହ ଭରା ଦିନରେ, ଅନେକ ଔଷଧୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପୂର୍ବ ତିନି ଯୁଗ ପୂର୍ବରୁ। ଏବେ ତାଙ୍କର ଶତାଧିକ ଓ ସାତି ନିବାସ ଘୋଷଣା କରାଯାଉଛି। ଓ ମାତୃ ଔଷଧୀମାନେ, ତୁମର ଶତ ନିବାସ, ହଜାର ରୂପ। ଏହି ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ, ମୋ ଲୋକକୁ ରୋଗମୁକ୍ତ କର। ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଔଷଧୀମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି ଏହି ଔଷଧୀମାନେ ଆମକୁ ଉପଚାର କରି ଏପାରୁ ଓପାରେ ନେଇଯାନ୍ତି। ଓ ଔଷଧୀମାନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମାତା ପରି ଉପାସନା କରୁଛି; ମୋତେ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ତୁମର ଆସନ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ ତଳେ, ତୁମର ନିବାସ ପତ୍ରରେ। ଗାଈରୁ ଏହି ଔଷଧୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦିଆଯାଉଛି। ଯେଉଁଠି ଔଷଧୀମାନେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ମଣ୍ଡଳରେ ପରି, ସେଉଁଠି ଋଷି ଚିକିତ୍ସକ ହେଉଛି, ରୋଗ ଦୂର କରିଥିବା ରକ୍ଷକ। ଘୋଡ଼ା ଓ ସୋମ ଥିବା ସମସ୍ତ ଔଷଧୀମାନେ, ଶକ୍ତି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଇ, ଆମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ। ଔଷଧୀମାନେ ଶକ୍ତି ଗଉଁର ଗୋଟିଏ ପରି ରଖିଛନ୍ତି; ଏହି ଶକ୍ତି ଚାହିବା ଲୋକକୁ ଧନ ଦେଇଥିବା, ତୁମ ଶକ୍ତି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦିଅ। ତୁମ ମାତାର ନାମ ଇଷ୍କୃତିର, ତୁମେ ଇଷ୍କୃତିମାନେ; ତୁମେ ଶିରା, ପଖି, ଯେପରି ରୋଗ ଦୂର କରିଥିବା। ସମସ୍ତ ବାଧା ଉପରେ ତୁମେ ଉତ୍କ୍ରମ କରିଛ; ଚୋର ପରି ଗଉଁ ଉପରେ ଚାଲିଯିବା; ଔଷଧୀମାନେ ଶରୀରର ଅପବିତ୍ରତା ଉପସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି। ଶକ୍ତି ଚାହିବାବେଳେ ମୁଁ ଏହି ଔଷଧୀମାନେ ହାତରେ ନେଉଛି, ରୋଗର ଆତ୍ମା ଦୂର ହୁଏ, ଜୀବନର ଫାଦ ଖୋଲିଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଔଷଧୀମାନେ ଶରୀରର ଅଂଗ ଅଂଗ, ଯୋଡ଼ ଯୋଡ଼ରେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ରୋଗକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଦ୍ରୁତ ମଧ୍ୟମାଙ୍ଗୁଳି ପରି। ରୋଗ ସହିତ ଏକଠା ଚାଲିଯାଅ, ଚିଲିବା ଉଲୁକ ସହିତ ଚାଲିଯାଅ; ପବନର ଝୋକା ସହିତ ଚାଲିଯାଅ, ଅନ୍ଧାର ଦୂର ହେଉ। ତୁମେ ଏକାଅଁଠି ଅନ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କର, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟକୁ; ସମସ୍ତ ଏକଠା ହୋଇ, ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଦିଅ। ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଦେଇନଥିବା, ଫୁଲ ନଥିବା, ଫୁଲ ଥିବା—ବୃହସ୍ପତିର ଉତ୍ପନ୍ନ ଔଷଧୀମାନେ ଆମକୁ ବ୍ୟଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଔଷଧୀମାନେ ଶାପ, ଭରୁଣଙ୍କ ରୋଷ, ଯମଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ପଡ଼ିଥିବା, ନପଡ଼ିଥିବା ଔଷଧୀମାନେ—ଯେଉଁକୁ ଆମେ ଖାଇଅଁ, ସେ ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ। ସୋମ ଶାସିତ ଔଷଧୀମାନେ, ଶତାଧିକ ଓ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ—ତୁମେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ, ହୃଦୟରେ ଉତ୍ତମ ଇଚ୍ଛା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ସୋମ ଶାସିତ, ପୃଥିବୀରେ ଉପସ୍ଥିତ, ବୃହସ୍ପତିର ଉତ୍ପନ୍ନ ଔଷଧୀମାନେ ଏହି ଲୋକକୁ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଯେଉଁ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମେ ଖୋଡ଼ିଅଁ, ସେ କେଉଁ ଦୂର୍ଘଟଣାରୁ ଅକ୍ଷତ ରହନ୍ତି; ଦୁଇ ପାଆ ଓ ଚାରି ପାଆ ମାନେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ରୋଗମୁକ୍ତ ହେଉ।